- - - 𝐹𝑒𝑒𝑙𝑖𝑛𝑔𝑠 - - -

4 чаптер
.
.
.
Eliza azoyim orqali berolmagan qoniqishni Nicani qoʻlim orqali his qilardim. Shu on ikkimiz ham bundan ortigʻini hohlardik.
Bu ovoz ikkimizni ham toʻxtashimizga sabab boʻldi.
Rigel: Nica tur . Norman va Anna bizni pastda kutishyabdi.
- esimdan chiqibdi. Axir bugunn doʻkonga borishimiz kerak ediku
- qani tezroq yur ust boshingni sochingni toʻgʻirla biroz toʻzgʻibdi.
- rigel yigʻlamsirab biz hech ham tanlovga tayyorlanmas ekanmizda . Iltimos rozi boʻl oʻrningga boshqasi bilan tayyorgarlik koʻraman.
Rigel: jim erta darsga kirmay shu yerda tayyorlanamiz.
- lekin biz bir birimizni koʻrsak hech raqsga e'tiborimizni qarata olmaymiz.
- ertaga hislarimga berilmaslikka soʻz beraman faqat raqsga tushamiz.
- lekin sen
- lekin pekini yoʻq. Boshqasi senii tanangga tegishini jimgina bir burchakda kuzatib tura olmayman. Qani mashinaga oʻtir.
- salom Anna Salom Norman
- salom bolalar kuningiz qalay oʻtdi.
Rigel: ishonasizmi eng zoʻr damda chaqirib qoldingiz.
- ha shundaymi, nima boʻlayotgandi
Nica- rostan nima boʻlayotgandi.
Rigel: ha esingda yoʻqmi . Mayli unuting
Norman: unda kettik biroz yurib mashinani doʻkon chekkasiga toʻxtatdi.
,Anna: Nica sen men bilan yur. Rigel sen Normanning ortidan bor.
Rigel: yaxshi
Anna: Nica senga qanday kiyimlar yoqadi. Koʻylakmi yoki shim uzunmi qisqa, tor yoki keng qani o'zingga yoqganini tanla .
Nica- mana bular chiroyli ekan
- borib kiyib chiq
Rigel: Norman men shim kastyum olsammikan.
Norman: ha albatta kundalik kiyim ham tanla
Rigel: yaxshi menga shular yoqdi.
Norman: iltimos bularni oʻrab bersangiz. Qani endi Ayollar tomonga oʻtsak
Nica: Anna qanday turdi
Anna: biroz rangingni boʻgʻdi chamamda bunga nima deysan yana bir koʻylakni koʻrsatib,
- oh buncha chiroyli kiyib chiqaman
Norman: Anna haliyam tanlolmadingizmi
- biz sizlarga oʻxshab shartta olib ketavermaymiz biroz koʻrsin oʻziga yoqganini tanlasin.
Nica: qalay
Norman, Anna, Rigel uchalasi ajoyib voy deb kulib yuborishdi.
Anna- hammamizni gapimiz bir yerdan chiqgan ekan shuni ola qol.
-hozir almashtirib chiqaman.
Anna: Nica shoshma mana bu reminni belingga bogʻlasang Juda chiroyli turadi
Nica: yoshlikdan menda fobiya bor. Bu fobiya yetimxonaga kelganimda paydo boʻlgan. Yetimxona boshligʻi Margret xonim meni hech yoqtirmasdi. Doim padvaldagi kravotga meni yotqizib qoʻl,oyogʻim, belimni remin bilan boylab urardi. Padval juda qopqorongʻu, sassiq va zax hidi anqib turadi. Kunduzi kuni kichik teshikchadan nur tushib turardi, lekin kechasi juda qoʻrqinchli boʻlib har xil ovozlar kelardi. Juda koʻp yigʻlardim, hatto oʻlishni hohlardim ammo tunda kimdir oldimga kelib qoʻlimni ushlab oʻtirardi, uni yuzini koʻrolmasdim, ertalab esa u yoʻq boʻlardi. Anna belimga reminni taqar ekan menda fobiya boshlandi koʻz oldim xiralashib qoʻl oyogʻim oʻzimga boʻysunmay qaltiray boshladi, Margret xonimning yotoqqa belimni bogʻlab cĥoʻp bilan savalaganlari miyamda aylanardi.
Anna: Nica qizim senga nima boʻlyabdi. Nicani yuziga urdi, oʻziga kelmay chuqur chuqur nafas olardi . RIGEL NORMAN
Norman: nimalar boʻlyabdi.
- bilmayman rigel qani
- borib mashinani eshigini ochib tur doktrga oboramiz. Uni koʻtarib mashinaga Annaning oyogʻiga boshini qoʻyib yotqizdi.
Norma- Rigel oʻgʻlim tezroq kela qol Nicani tobi qochdi uni shifokorga olib boramiz
Rigel: yaxshi
Shifoxonaga yetib kelishdi hamshiralar unga birinchi yordamni koʻrsatishdi. Havotir olmanglar biroz qoʻrquvdan u oʻzini yo‘qotgan biroz dam olsin keyin olib ketsangiz boʻladi.
Anna Norman: hozi yaxshimi oldiga kirsak bo'ladimi.
Hamshira- hozircha uxlayabdi bezovta qilmay qoʻya qoling, birozdan soʻng uygʻonadi shunda kirishingiz mumkin.
Anna: aha rahmat
Hamshira: mayli tuzalib ketsin
Telefonim jiringladi. Begona raqam toʻgʻrisi gaplashish koʻnglimga sigʻmadi.O'chirib qoʻydim. Yana qaytib chiqgani uchun bu shoshilinch boʻlsa kerak deb koʻtardim.

Rigel: Eshitaman
Xonim: Mijgʻov qalaysan
- kim bu
- hoy seni mendan boshqa yana kim mijgʻov deb ataydi.
- ha alvasti xonim nega meni bezovta qilyabsan.
- oʻzing alvasti, qoʻpol
- nima gap, gap sotishga vaqtim yoʻq
- nega, nima qilyabsan
- gaping boʻlmasa oʻchiraman
- hoy shoshma erta otam bilan uchrashgani boramiz esingdami "Erkak". Erta kechki payt senga mashina joʻnataman tuzuk kiyinib tayyorlanib tur
- ....
- mijgʻov meni eshityabsanmi
- yaxshi alvasti xonim db telefonni oʻchirdim.
Anna: rigel sen uyga boraver toliqqanga oʻxshaysan.
- yoʻq yaxshiman. Nica uygʻonsin birga ketamiz.
Rigelpov/Nica yetimxonaga kelgani kundan boshlab uni juda koʻp hafa qilardim, nuqul u hayotni ertakka qiyoslardi. Doim ertak oʻqib,oʻzicha yangilarini yozishga urinardi. Men boʻlsam uni yozgan ertaklarini yashirib qoʻyardim. Yetimxonaga 1chi kelgan kun uni onasidan qolgan so'nggi boʻyin zanjirini yulib olganman. Shundan beri u meni yomon koʻrar, ertaklardagi yovuz qahramon boʻri sifatida koʻrardi. Ammo men uni zanjirini yulib olishni istamagandim. Margret xonimning buyrugʻi biz uchun qonun edi. Agarda aytganini qilmasak,padvalga qamab qoʻyib, urardi. Uning zanjirini tashlab yubormaganman u haliyam menda bir kun beraman deb olib qoʻyganman.
Margret xonimni yomon koʻrmasdim ammo yaxshi ham koʻrilmasdim, u hamma bolalarni ursa ham menga teymasdi, hatto meni oʻz oʻgʻli sifatida rasmiylashtirmoqchi ham boʻlgandi. Men rozi boʻlmadim.
Margret xonim ham Nicani koʻp jazolardi. Uni sovuq, qorongʻu padvalda bir oʻzi qoʻrqib yotishini istamasdim, tunda yashirincha uning yoniga borib qoʻlida ushlab oʻtirardim. Tong otib , u uygʻonishidan oldin oʻz xonamga borib yotib olardim, va unga yana hech nima boʻlmagandek qoʻrs muomala qilardim. Shundayam u hech nima demasdi.
Nica shu uxlagani boʻyicha boshqa turmadi. Ertalab xonasiga Anna kirib qarasa kiyinib tayyorlanayotgan ekan
- Nica qachon turding, qayerga ketyabsan
- biroz oldin turdim, oʻqishga borishim kerak, Anna bilasizku hafta oxirida tanlovim bor umuman tayyorlanmadim.
- ammo sen hali biroz dam olishing kerak
- Yoʻq, meni ahvolim joyida.Rigel shu yerda boʻlsa birga oʻqishga shu yerdan chiqib ketardik.
- mayli unga aytaman. Oldin uyga borib ikkingiz ham kiyimingizni alishtirib olasiz, Norman oʻzi oʻqishga tashlab qoʻyadi.
- lekin
- qizim Rigel ham kecha kunboʻyi shu yerdaydi, yuvinib ustboshini alishtirsin keyin ketaverasiz.
- mayli Anna
Ular uyga borib kiyimlarini alishtirib, oʻqishga borishdi
- tashlab qoʻyganingiz uchun rahmat Norman
- arzimaydi, yaxshi tayyorlaninglar men sizlarga ishonaman bolalar
Xayrlashib unverga kirib borishardi
- Rigel darsga kirmaymiz bilasan
- haa , sen qanday qoʻshiqqa raqsga tushmoqchiyiding.
- hali bir toʻxtamga kelmadim, senga qaysi osonroq boʻlsa, oʻshanga tayyorlanamiz.
- nica meni senga syurprizm bor...
.
.
.

Fanfic: - - - -𝐹𝑒𝑒𝑙𝑖𝑛𝑔𝑠- - - -
- - Чувствo- -
Писатель: Грейс ( грасе) 🐻🤎