๐ป๐`๐ ๐ด๐๐๐๐
Biroz vaqt o'tgach, ikkalasi ham Y/nning uyiga yetib kelishadi.
Y/n Namjunning qo'lidan ushlab ikkalasi uyi tomon kirishadi.
Y/nning dadasi va buvisi ikkalasini intiqlik bilan kutishardi, lekin ikkalasi ham bunchalik xavfsizlik va mashinalarni ko'rib hayron qolishdi.
Y/nning buvisi uni va Namjunni ham quchoqlaydi, Y/n jilmaydi, lekin Namjun xotirjam edi.
Y/n faqat hammasi yaxshi bo'lishini va dadasi Namjun mafiya rahbari ekanligini bilmasligini, aks holda u bu munosabatlarga hech qachon rozi bo'lmasligini so'rar edi. Y/n ularga hammasini keyinroq tushuntirib berardi, unga faqat vaqt kerak.
Namjun divanda o'tirdi va Y/n u bilan birga edi.
Otasi uni ko'rib biroz hayron bo'ldi,
Ota: Demak qizimni mendan tortib olgan sizsiz.
Namjun: U har doim meniki edi, uni yaratganingiz uchun rahmat.
Hammaning og'zi ochiq edi, Y/n munosabatini o'zgartirish uchun Namjunning qo'lini qisib qo'yadi.
Ota: ho'sh nina ish bilan shug'ilanasan?
Y/n peshonasiga ter bosdi, u Namjunga qaradi va ko'zlari bilan rostdan boshqa narsani aytayotgandek tuyuladi.
Namjun Y/n ga qaraydi va aytadi
Namjun: Men mafiya rahbariman.
Y/n ko'zlarini yumdi, u endi nima bo'lishini biladi, Namjunning yuzida hech qanday ifoda yo'q va dadasi unga ishonmagan holda qaraydi, buvisi undan xavotirda,
Ota: Y/n, men nima eshityapman?
Namjoon: Men jiddiyman, men MOB LADERman va bu mening haqiqatim, lekin men Y/nni butun qalbim bilan sevaman va uni doim himoya qilaman, oxirgi nafasimgacha uni baxtli qilaman va unga munosib bo'lgan hamma narsani beraman. Ha, men Y/nni yaxshi ko'raman va u meniki
Uning ovozida g'azab bor edi va Y/nning dadasi endi jahli chiqdi.
Y/n otasini hech qachon bunday ko'rmagan edi, buvi bu tarang muhitni tushunardi.
Buvi: Keling, nonushta qilaylik.
Dadam: Kutib turing onam, suhbatimiz hali tugamadi.
Ikki kishi bir-birlariga tikilishardi
Namjun: Nega rost gapirishdan qo'rqasiz Y/n?
Dadam: Qarang janob kim bo'lsangiz ham men uchun siz jinoyatchisiz va buni bila turib qizimni sizga bera olmayman, uni qanchalik hohlashingiz menga farqi yo'q, lekin o'lik jasadingiz oldida qizimni yig'layotganini va uni har doim qo'rquv va qorong'ulikda ko'ra olmayman, siz bilan uchrashganimdan xursand emasman, iltimos uyimdan chiqing.
Y/n: Dada (ko'zlarida yosh bor edi)
Namjoon: Y/nni yonimda tutish uchun sizdan ruxsat so'ramadim.(u sekin o'rnidan turib unga qarab boradi lekin y/n uning qo'lidan ushlab)
Y/n: Namjoon iltimos, siz allaqachon hamma narsani buzgansiz.
Namjun: Mayli, balki men ham his-tuyg'ularingizni bilaman, hozir ketishim kerak.
Y/nning ko'zlari katta-katta ochilib ketdi
Namjun u yerdan ketadi va Y/n uning orqasidan ergashmoqchi, lekin dadasi uning qo'lidan ushlab turadi.
Y/n: Iltimos, dada, men u bilan gaplashishim kerak.
Dadam: Hozir gaplashadigan hech narsa yo'q, u bilan yashay olmaysiz.
Y/n: Men usiz yashay olmayman, dada iltimos, hech bo'lmaganda oxirgi marta u bilan gaplashishga ruxsat bering.
Y/n Namjun tomon yuguradi. U mashinaga o'tirmoqchi bo'lganida Y/n uning oldiga bordi.
Y/n jahl bilan ko'kragiga urdi, yig'lardi, Namjoon uni tortib quchoqlaydi, Y/n tinmay yig'lardi.
Namjoon: Senga vaqt kerak sevgilim, bir muddat mendan uzoqlashganing yaxshi bo'lardi, nima istayotganingni o'ylashing kerak, men senga vaqt beraman.
Y/n yig'lardi, Namjun ko'z yoshlarini artdi.
Namjun: Yig'lama men sening ko'z yoshlaringga sabab bo'lmoqchi emasman balki tabassumingga sabab bo'lmoqchiman, yana uchrashamiz farishtam.
Namjun peshonasidan o'padi keyin lablaridan o'padi.
Shu bilan u mashinaga o'tiradi
channel _ @Namjoon_fanfics
Put reactions and write comments NELM. Thank you for your trust. ๐ค