𝑺𝑬𝑶𝑼𝑳㋛︎

13-𝘘𝘪𝘴𝘮シ︎

Dafn marosimidan beri bir hafta o'tgandi. Shu vaqt ichida Chayoung asta-sekin onasining vafotini qabul qilishni o'rganayotgan, og'riq hali ham qalbini ezayotgan bo'lsa-da, kundan-kunga o'zini biroz yaxshiroq his qila boshlagandi.

Janob Kim, Na xonim, Minhyukning onasi, shuningdek Minhyuk va Namjoon ham bu vaqt davomida Chayoungni yolg'iz qoldirishmadi. Ayniqsa ikki ayol tez-tez uning uyiga kelib, shunchaki yonida o'tirib suhbatlashishar, unga dalda bo'lishardi.

Axir yaqin insonini yo'qotgan faqat Chayoung emasdi. Na xonim bilan Ju xonim ham eng yaqin dugonalaridan ayrilishgandi. Han Eunbi ular uchun doimo tayanch bo'lgan, eng og'ir damlarda yonlarida turgan inson edi. Endi esa ular uning o'rnida qiziga g'amxo'rlik qilishni o'zlarining burchi deb bilishardi.

Namjoon esa kompaniyadan ikki haftalik ta'til so'ragandi. Vaziyatni tushungan kompaniya hech qanday ikkilanishsiz unga ruxsat bergan edi.

Chayoungning iltimosiga ko'ra, Namjoon shu kunlarda uning uyida qolayotgandi. Chayoung yolg'iz uxlashdan qo'rqardi. Yaxshiyamki, Namjoonning uyi bir necha eshik narida joylashgani uchun bu hech qanday muammo tug'dirmasdi.

Hozir ikkalasi mehmonxonadagi divanda yonma-yon o'tirishardi. Televizorda drama qo'yilgan, ammo Namjoon qo'lidagi kitobni o'qiyotgan edi. Chayoung esa uning tizzasiga suyanib o'tirar, Namjoonning bir qo'li qizning belini mahkam quchib turardi.

So'nggi kunlarda ular deyarli har oqshomni mana shunday, bir-birlariga suyanib o'tkazishardi. Bu yaqinlik ikkalasiga ham taskin berardi.

— "Joon?"

— "Ha, sevgilim?"

— "Rahmat..."

Namjoon kitobini yopib, iyagini Chayoungning yelkasiga qo'ydi.

— "Nima uchun?" — deb muloyim so'radi u.

— "Qo'ng'iroq qilganim zahoti yonimga kelganing uchun... umuman olganda, doim yonimda bo'lganing uchun..." — dedi Chayoung past ovozda.

Namjoon javob o'rniga lablarini uning bo'yniga yengil tekkizdi.

— "Buning uchun menga rahmat aytishing shart emas, sevgilim," — dedi u mehr bilan.

— "Sening uchun buni istalgan payt qilardim."

Namjoon uning bo'yniga mayin o'pichlar qoldira boshlaganda, Chayoung asta bo'shashdi. Yigit uni hanuz bag'ridan qo'ymagandi.

— "Bilasanmi," — dedi Namjoon pichirlab.

— "O'shanda hammasini ochiqchasiga gaplashganimizdan juda xursandman. Yana bir-birimizning hayotimizga qaytganimizdan... yana do'st bo'lganimizdan..."

Chayoung uning bag'riga yanada yaqinroq suyanib, barmoqlari bilan Namjoonning qo'lini sekin siladi.

— "Men ham..." — dedi u jilmayib. — "Men ham bundan juda xursandman."

•••••••••••••

Quyoshning iliq nurlari Chayoungning yuziga tushib, ko'zlarini qamashtirardi. Shu sababli u ko'zlarini ochib atrofni aniq ko'ra olmasdi.

Ahmoq quyosh...

U uyg'onishga shoshilmadi. Aksincha, yuzini yanada Namjoonning ko'ksiga yashirdi va qo'llaridan birini erinchoqlik bilan uning beliga tashladi.

Aynan o'sha paytda Chayoung nimanidir anglab yetdi.

U Namjoonning bag'rida uxlayotgandi.

So'nggi kunlarda Namjoon ko'pincha uning xonasida qolardi, ammo odatda ertalab undan oldin uyg'onib ketardi. Ba'zan ishlash bilan band bo'lar, ba'zan esa nonushta tayyorlashga urinardi.

Shu sababli Chayoung uni uxlab yotgan holda deyarli hech qachon tomosha qilishga ulgurmagandi.

Qiz qorniga tayanib sekin ko'tarildi-da, uning yuziga sinchiklab tikildi.

Burnining nafis chizig'i...

Quyoshda toblangan silliq terisi...

Peshonasiga tushib turgan soch tolalari...

Hali ham yumilib yotgan o'sha ajdahodek chuqur ko'zlar...

Ehtiyotkorlik bilan Chayoung bitta barmog'ini ko'tardi va uni uyg'otib yubormaslikka harakat qilib, yigitning yuz chiziqlarini sekin silay boshladi.

— "Nima qilyapsan?"

Namjoonning uyqu aralash mayin ovozi eshitilishi bilan Chayoung qotib qoldi.

Namjoon ko'zlarini ochmaygina g'udrandi-da, kuchli qo'lini uning beliga o'rab, qizni o'zining ustiga tortib oldi.

Chayoung shosha-pisha kaftini uning ko'ksiga tirab, oralariga ozgina masofa qo'ymoqchi bo'ldi.

Ammo Namjoon uning bu ojiz urinishlariga umuman e'tibor bermadi.

Bir qo'li bilan qizning yuzini kaftlari orasiga oldi, ikkinchi qo'li esa hanuz uning belini mahkam quchib turardi.

— "Xayrli tong," — dedi u lablarida kulgi bilan.

Namjoonning endigina uyg'onganidagi past va bo'g'iq ovozini eshitib, Chayoungning yonoqlari bir zumda qizarib ketdi.

— "Yaxshi uxladingmi?"

— "Juda yaxshi," — dedi Chayoung shosha-pisha.

U Namjoonning ko'zlariga qaray olmay, kiyikdek ko'zlarini har tomonga olib qochardi.

— "O'zing-chi?"

Namjoon kulib yubordi.

— "Men ham juda yaxshi uxladim. Faqat uyg'onsam, kimdir yuzimni barmog'i bilan silab o'tirgan ekan."

U qoshini ko'tardi.

— "Seningcha, bu kim bo'lishi mumkin?"

Chayoung o'zini beparvo tutishga urinib jilmaydi.

— "Bilmayman."

Namjoon kulimsirab, uning uzun qora sochlarini barmoqlari bilan mayin silay boshladi.

Chayoung esa boshini yana uning ko'ksiga qo'ydi.

Ikkalasi ham bir-birining bag'rida o'zini mutlaqo xotirjam va baxtli his qilardi.

Hozircha... hammasi joyida edi.

Namjoon yana Seulga qaytgandi. Ilsandagi ikki haftalik ta'tili yakunlangan, bu esa unga yana og'ir botayotgandi. Chunki u sevgan qizi — Chayoungni ortda qoldirib ketishga majbur edi.

Shunga qaramay, u bir narsadan xotirjam edi.

Chayoung endi ancha yaxshi edi. U asta-sekin onasining vafotini qabul qila boshlagandi. Qolaversa, Namjoon Minhyuk uning yonida bo'lishini, doimo unga g'amxo'rlik qilishini yaxshi bilardi.

•••••••••

Namjoon Big Hitdagi studiyasida o'tirib, Weverse LIVE orqali jonli efir o'tkazayotgan edi.

Ekran yuzlab izohlar bilan to'lib-toshgandi. Kommentlar shu qadar tez oqib o'tardiki, ularning hammasini o'qishga ulgurmasdi.

Namjoon kulimsirab qo'ydi.

Izohlar orasida boshqa BTS a'zolarining yashirin akkauntlarini darrov tanib oldi.

Bu ular uchun odatiy hol edi.

ARMY bo'sh vaqtida nimalar qilayotganini bilish uchun har biri maxfiy akkaunt ochgandi. Aksariyat hollarda esa muxlislar ular haqida kulgili memlar tayyorlashardi.

Shu payt Namjoonning ko'zi bir izohga tushdi.

«"Namjoon, maktabingda hech xayriya tadbirida qatnashganmisan? Bizning maktabimiz bu yil xayriya moda namoyishi o'tkazmoqda."»

Namjoon kulib yubordi.

— "Ha, qatnashganman."

U kulgisini bosishga urinarkan, o'sha kunni esladi.

— "Bizning maktabimizda ham moda namoyishi bo'lgandi. Chayoung menga to'r paypoq kiydirgandi."

U kulib bosh chayqadi.

— "Ochig'ini aytsam, u haligacha o'sha suratni saqlab yuribdi va uni telefonining ekraniga qo'yaman deb meni qo'rqitadi."

Namjoon gapini tugatishi bilan birdan jimib qoldi.

...Chayoung.

Uning yuragi bir zumda orqaga tortildi.

"Voy..."

Ichida o'zini rosa koyidi.

"Men nima qilib qo'ydim?"

U hech kim bu ismga e'tibor bermagan bo'lishidan umid qilgandi.

Ammo izohlar bo'limi allaqachon yuzlab savollar va taxminlar bilan to'lib ketgandi.

— "Tamom... Men o'zimni sotib qo'ydim..."

Namjoon boshini ushlagancha xonaga kirib keldi.

Jin Hoseokning yonida o'tirardi.

U Namjoonni ko'rib boshini chayqadi.

— "Rostini aytsam, shunaqa bo'lishini kutgandim."

Hoseok kulib yubordi.

Namjoonning yuzidagi xavotir esa tobora ortib borardi.

Yoongi erinchoqlik bilan divanda o'tirib telefonini unga uzatdi.

— "Bilasanmi, endi hamma biladi."

— "Twitter'da trend bo'lib ketdi."

Telefon ekranida katta harflar bilan yozuv turardi:

"WHO IS CHAYOUNG?"
("CHAYOUNG KIM?")

Namjoon chuqur xo'rsinib qo'ydi.

Taehyung qiziqib so'radi.

— "Hyung... Noona bundan xabar topdimi?"

Jimin achinish bilan kulimsiradi.

— "Topgandir, chamamda."

— "O'zing aytganding-ku, endi u ham bizning jonli efirlarimizni kuzatadi deb."

Xuddi shu zahoti Namjoonning telefoni titray boshladi.

U ekranga qaradi.

Qo'ng'iroq qilayotgan odamning ismini ko'rishi bilan beixtiyor yutindi.

Chayoung.

Hoseok unga qaradi.

— "Chayoungmi?"

Namjoon indamay bosh irg'adi.

Jungkook darhol gap qo'shdi.

— "Javob bering, hyung."

U kulimsiradi.

— "Aks holda keyin bundan battarroq afsuslanasiz."

Ichidagi g'alati xavotirni zo'rg'a bosgan Namjoon chuqur nafas olib qo'ng'iroqqa javob berdi.

— "Chayoung?"

Telefonning narigi tomonidan qizning mayin ovozi eshitildi.

— "Avval shuni aytaman, vahimaga tushma. Men xafa emasman. Rostini aytsam... hatto xursandman."

Namjoon hayron bo'lib kulimsiradi.

— "Shuncha odamning oldida, deyarli bir million tomoshabinga jonli efirda munosabatimizni sen bilan maslahatlashmasdan aytib qo'yganim uchunmi?"

Telefon ortidan Chayoungning kulgisi eshitildi.

— "Namjoon, rost aytyapman, bunga qarshi emasman."

U bir oz jim turib davom etdi.

— "Qolaversa... menimcha, endi vaqti keldi."

— "Kompaniyang bilan gaplashmoqchimisan?"

Namjoonning yelkasidan go'yo og'ir yuk tushgandek bo'ldi.

— "Ha..." — dedi u yengil xo'rsinib. — "Ha, gaplashaman. Keyinroq yana qo'ng'iroq qilaman, sevgilim."

— "Xo'p."

— "Xayr."

— "Xayr."

Qo'ng'iroq tugashi bilan Namjoon boshini chayqab qo'ydi.

Qolgan a'zolar unga ma'noli kulib qarab turishardi.

Jin qo'llarini qarsak chaldi.

— "Ko'rdingmi? Hammasi o'ylaganingdek dahshatli bo'lmadi-ku!"