MY CRIMINAL FATHER🚭
Men ko‘p harakat qildim dada! Ammo qancha urinsamda sizga munosib farzand emasman!
Nima qilish kerakligini bilmayapman.Xuddiki yolg‘iz qolgan kiyikdek tipirchilab qayoqqa borishni va qanday yo‘l tutish kerakligini bilmayapman.Agar men uchun bir ko‘l qazishsa yig‘layverib uni sho‘r suv bilan to‘ldirgan bo‘lardim.Faqat yig‘layapman chunki qo‘rqayapman.Nahotki men yolg‘iz qoldim.Minji oyim dadam va Rudolfsiz judayam qo‘rqinchli ekan hammasi.
Uyda qadam tovushlari eshtilishi bilan jimib qoldim.Meni olib ketish uchun dadamni olib ketgan odamlardan biri keldimi? Ammo u yer qo‘rqinchli bo‘lsachi hammasi judayam daxshatli.
Qiz oyisining qabri ustida ko‘z yosh to‘kib turar ekan kimdir uning qo‘lidan ushlab o‘ziga qaratishi bilan chinqirib yubordi.
-Dada!Dadajon!Menga yordam bering!Qo‘yib yuboring meni! - qo‘llarimni ushlab turgan odamdan qutulishga urinib chinqirib tipirchilashni boshladim ammo o‘sha odam hayron nigohda shunchaki menga qarab jim turardi.
-Hoy tinchlan! Senga tegmoqchi emasdim! Kimligingni bilmoqchi edim xolos! Kimsan? Bu yerda nima qilyapsan? - o‘sha yigit jiddiy ohangda meni savolga tutar ekan etim jimirlab ketdi
-Men . . . Men Shikuman Janob Matteoning qizi sizchi . . . O‘zingiz kimsiz? - o‘sha yigit mening gaplarimga hayron bo‘lib qosh chimirdi.
-men bilan yur! - u qo‘limdan tortqilaqlab ketar ekan qancha undan qutulishga urinmay foydasi yo‘q edi.
Biz mehmonxonaga kirdik u yerda bir nechta qora kiyim kiygan odamlar turardi. Bir erkak divanda o‘tirgancha dadamning kitoblarini titkilardi.U bizga qaradi va qo‘lidagi kitobni divanga tashladi.
-Taehyung! U Matteoning qiziman deyapti - yonimdagi yigit meni u tomon itardi.O‘sha erkakning qoshlari chimirildi va o‘rnidan turib men tomon kela boshladi.
-Matteoning qizi bitta edi. U ham bo‘lsa Minji! - opamning ismini eshtishim bilan ko‘zlarim kattarib ketdi.
-Opamni taniysizmi? Hozir uning qayerdaligini bilmaysizmi janob? Iltimos uning qayerdaligini bilsangiz ayting! - u tomon bir ikki qadam yaqinlashib yig‘lamsirab opam haqida so‘ray boshladim.
-Opam? Bu yerda nimadir noto‘g‘ri! Sen rostdan ham Matteoning qizimisan? - o‘sha erkak atrofimda aylanib meni sinchkovlik bilan kuzata boshladi.
-Ha u meni dadam! Uni boyagina maxsus forma kiygan odamlar olib ketishdi! Siz dadamni taniysizmi? - negadir gaplarim ularni hayratlantirdi.
-Qiziq!Agar sen Matteoning qizi bo‘lsang nega biz sen haqingda bilmaymiz? Har holda biz uning do‘stlari edik - Taehyung Jungkookga bir qarab qo‘ydida qizning atrofida aylanishda davom etdi.
-Bilmayman!Ammo dadam agar men ko‘chaga chiqsam odamlarga mavjud ekanimni bildirsam.Meni davlat odamlari oilamdan tortib olishini aytgandi.Shuning uchun ham men umuman ko‘chaga chiqmayman! - qiz yig‘lashga tayyor turar ekan Taehyung uning qarshisiga kelib to‘xtadi. Uning bo‘yichalik egilib qizning yuziga yaqin keldi.
-Jungkook! Buni o‘zing tekshirib ko‘r! Agar u rostan ham Matteoning qizi bo‘lsa biz uni o‘zimiz bilan olib ketamiz! Agar aksincha bo‘lsa . . . Holinga voy qizaloq!
-Tushundim! - Jungkook zaldan chiqib ketar ekan Shiku unga qarab yutinib qo‘ydi.
Yarim soatdan so‘ng.Katta mehmonxonani o‘lik sukunat qoplab olgandi.Borgan sari qizning qo‘rquvi oshardi
Buning ustiga unga qaratilgan o‘tkir nigohlar va tutayotgan sigaret qizni battar asabiylashtirardi.
-Yoshing nechchida? - Taehyung jiddiy ohangda qizni savolga tutdi.
-16 yoshman! Yana 5 oydan keyin 17 bo‘laman! - Qiz xuddiki yoshidan mag‘rurlangadek gapirdi.
-G‘alati! - Taehyung qo‘lidagi sigaretning kulini qoqib yana o‘pkasiga havo to‘ldirdi.
-Matteo seni hammadan yashirgani g‘alati!Agar sen Matteoni ko‘chadan orttirgan farzandi bo‘lganingda Soyon uni aniq o‘ldirgan bo‘lardi.Agar teskasi bo‘lsa ham shunday!Aytchi shuncha payt qayerda yashading?
-Men qat‘iy tartiblar bilan yashadim.Kimdir uyga kelsa xonamdan chiqishim mumkin emasdi.Xonam bir qaraganda umuman sezilmaydi ham.Uyga o‘qituvchilar kelib meni o‘qitishdi.Faqatgina bayramlarda ko‘chaga bir yoki ikki marta chiqqanman.Ammo u ham ko‘pga emasdi.Hammadan yashirishardi meni! Bor gap shu!
Hayollarim butkul chalkashib ketgandi.Men umrimda bu qadar daxshatga tushmagandim.Yolg'izlik?Naqadar qo'rqinchli so'z bu! Shunchaki jim o‘tirdim. Agar kimdir nimadir desa aniq daxshatdan yuragim tars yorilib o‘lardim. Shu payt o‘sha odam keldi. Qarshimdagi odam esa uni Jungkook deb atadi
--U rostan ham Matteoning qizi ekan! Xizmatkorlardan birini soproq qildim. Uning yashirgan xazinasi bu uning ikkinchi qizi ekan - jungkookning gaplaridan keyin Taehyungning yuzida shaytoniy tabassum o‘ynadi.
--Ajoyib! Demak Matteoning kenja qizisan! - Shiku javoban bosh chayqadi.
--Savolimga harakatlar bilan emas tiling bilan javob qaytar!Gapir qizim! - Shiku bu safar titroq bilan Ha dedi.
--Xo‘sh uni o‘zimiz bilan olib ketamiz!Ketdik! - Ular o‘zlarini dadamning do‘stlari deb tanishtirishgani uchun qarshiliklarsiz ular bilan ketdim.Ammo dadamning ketgani oyimning va Rudolfning o‘limi Minjining yo‘qolishi menga o‘z tasirini koprsatmasdan qolmadi. Men shunchaki shok holatida edim
--Qizning ahvoli yaxshimi? - Ish bilan bant bo‘lgan Taehyung Shu yerdagi divanlardan biriga joylashgan yigitdan so‘radi.
--Unchalik emas! Ammo singlingni chaqirtirdim. - Jungkook gapini yakunlamasidan Taehyungning o‘tkir nigohlari unga qaratildi.
--Adriana? Nega uni chaqirding? Boshqa odam qurib qolganmi? Menga dushman bo‘lgan odam meni uyimga kira olmaydi demaganmidim?! - Taehyung qo‘lidagi hujjatlarni stol ustiga tashladi
--Bas qilsangchi. Undan boshqa yana kimni ham chaqirishim mumkin.Buning ustiga u Adriana bilan yaxshi kelishyapti
--Qizni nima qilmoqchisan? Oldingi qo‘g‘irchoqlaring kabi o‘ynab bo‘lgach otib yuborasanmi? Lekin bu Matteo uchun og‘ir jazo bo‘lardi. - Jungkookning yuzida ayyorona tabassum o‘ynadi.
--Qaysi yo‘lni tanlashni o‘ylamay hammasi Matteo uchun yengildek tuyilyapti! La‘nati! Tan olamanki u juda aqlli edi. 16 yil bizdan yashirgan xazinasi oltin emas Billur bo‘lib chiqdi.
--Zerikkaningdan keyin uni menga berasanmi? Har holda uni men birinchi toptim! - Yigit o‘zidan faxrlangandek qosh ko‘tarib qo‘ydi.
--Uni foxishaxonaga topshirib yuboraman! Bu u uchun yomon bo‘ladi deb o‘ylamayman.Ammo Matteo bunga chiday olmasligi aniq.Har holda qizni bu qadar avvaylaganiga yarasha unda nimadir bor! - Taehyung dahanini silab o‘ylanar ekan qiz haqidagi mavhum haqiqatlar unga azob berishni boshlagandi.
--Oying Taehyung! Agar u Matteoning yana bitta qizi borligini va u tirik ekanini bilsa aniq aqldan ozadi. - ogohlantirgan bo‘ldi Jungkook.
--Aynan shuning uchun ham uni berib yubormoqchiman! Ko‘rib turganingdek u hali go‘dak! Oyim uni aniq olovda yoqishga urinadi. Matteo qamoqdan chiqmasidan oldin uni o‘sha joyni o‘zida gumdon qilishimiz kerak!
--Balki qizi bizda ekanini bilgach o‘zini o‘zi o‘ldirar! - Jungkook xuddi Matteoni ustidan kulgandek gapirdi.
--Uni olib chiq bu ishni bitirib dam olmoqchiman - Taehyung boshini kresloning yumshoq qismiga suyadi.
Yarim soatdan keyin Taehyung xonasidan chiqar ekan u bilan to‘qnash kelgan singlisini ko‘rib qoshlari chimirildi.
--Salom aka! . . Men haligi . . - Adrianaga nimanidir tushuntirishga urindi
--Endi yordaming kerak emas!Ketishing mumkin. - Taehyung yuzidagi sovuqlikni saqlab turgan holda uning yonida o‘tib ketdi.
--U Minjini singlisi shundaymi? U Matteoning qizi! - Adriana Taehyungning orqasidan baqirganida Taehyung joyida to‘xtashga majbur bo‘ldi.
--Yo‘q buni Jungkookdan eshitdim.Ammo uning ko‘zlari xuddi Minjinikiga o‘xshaydi. - Adriananing gaplarini tinglashni istamagan yigit zinalardan pastga tushib ketdi
Pastda Jungkookning yonida beozor mushuk kabi turgan qiz yigitning e‘tiborini tortdi.Shunda uning hayoliga kelgan fikrlar sabab o‘zini lanatladi.
Indamasdan shunchaki hovliga chiqib mashinaning orqa tarafiga joylashgan erkak va qizning nigohlari to‘qnashganida nima uchundir xotiralar hayollarni egallab olaverdi.
--Janob qayerga ketayapmiz? - Ming qoprqiv va hijolatdan keyin so‘rashga botindi qiz.
--Seni o‘zingga o‘xshaganlar oldiga olib bormoqchiman - Qo‘lidagi planshetdan kopz uzmadi yigit.
Shiku ishondi chunki ketayotganida dadasi ham unga shunday degandi.
--Janob! Oyingiz bormi? - ichimdagi qiziqishimni saqlay olmay unga savol berdim.
--ha nega so‘rayapsan? - u shunchaki e‘tiborsiz javob berdi.
--Dadangizchi? Dadangiz ham bormi? - gaplarim uni asabiylashtirdi chog‘i nigohini menga qaratdi.
--Yo‘q.U yo‘q.Ketgan nima edi?
--Bu qiyinmi? Dadasiz yashash judayam qiyinmi? - Taehyung qizdan bu savolni kutmagani uchun unga tikilib qoldi.
--Men oyimni ham dadamni ham juda yaxshi ko‘raman. Ammo dadam u meni ko‘proq yaxshi ko‘radi. Shuning uchun judayam qo‘rqayapman. Xuddi himoyasiz qolgandekman.
Taehyung ko‘zlarini birozgina qisib qizni sinchkovlik bilan kuzatdi.Uni òrgandi.Uning tanasi gapirish uslubi har bir harajati unga qiziqdek tuyildi.
--Kichkina miyyang bilan ko‘p narsalarni o‘ylab yuboryapsan! - Yigit qizdan nigohini uzib tashqariga qaradi.
--Nima siz dadangizni sog‘inmaysizmi? - Qizning gaplari Taehyungni yana o‘ylashga majbur qildi.
Jimlik.O‘tkiz nigohlar yana qizning qahvarang ko‘zlariga qaratildi.O‘ylash azob beryaptimi?Yoki aytish uchun so‘zlar shu qadar kammi?
--Uni sog‘inishim uchun oldin yaxshi ko‘rgan bo‘lishim kerak! - Jiddiy gaplar qizni yana hayratga soldi.
--Nima dadangizni yaxshi ko‘rmaysizmi? Axir qanday . . . - Gaplarini tugatishga ulgurmagan qizning nozik bo‘yni orqali kislarod yo‘li yopildi.Yigitning metindek qo‘llari uni o‘z asirasiga aylantirdi.
Taehyung qizning yuziga yaqin kelgan payt Shikuning kaftlari Taehyungning qo‘lidan o‘zini halos etishga intildi.
--Bu puchuq burningni ko‘p keraksiz narsalarni suqma qizim! Aks holda uni uzib olishim mumkin! Tushunarlimi? - Taehyung qiz bilan orasidagi masofani qisqartirib vishilladi.
Shiku javoban bosh chayqar ekan yigitning asablari yana bir bor dars ketib qizning nafas yo‘lini yanada qisqartirdi.
-Ho.‘op ! - qizning zabonidan kerakli so‘z chiqishi bilan u metin misol qo‘llardan ozod bo‘ldi.
Qizning kislarodga muhtojligi ortib chuqurroq va qattiqroq nafas oldi.Mashina ichini qizning nafas olish ovozi tutdi.Yigitning yuzidan jiddiylik arimadi.
--Yetib keldik tush! - Katta bo‘lmagan bino oldida to‘xtagan mashinadan qiz qo‘rqibgina tushdi.
Tashqarida turgan Jungkook uni o‘zi bilan bino ichkarisiga olib kirdi.Taehyung esa uni mashina oynasidan jimgina kuzatdi.
5 daqiqadan so‘ng binodan chiqqan yigit to‘g‘ri Taehyungning mashinasi yoniga keldi.Unga qo‘lini suyab boshini oyna tomon egdi.
--Uni shunchaki tashlab ketaveramizmi?Yoki seni ko‘zlaring ko‘r bo‘lib qolganmi?
--Yaxshiroq taklifing bormi? - Yigit qoshlarini ko‘tarib Jungkookka qaradi.
--Senga gapirganni foydasi yo‘q! Ha mayli! Unga allaqachon mijoz topildi. - Jungkook o‘rta yoshli erkak olib ketayotgan qizga imladi.
Taehyung oynadan biroz boshini chiqarib mashinaga joylashayotgan erkak va yosh qizga qaradi.Mashina harakatga kelmagunicha ularni kuzatib turdi.
--Mashinani to‘xtatib qizni olib qolinglar! - Yigitning gaplariga Jungkook ensa qotirib qo‘yib o‘z mashinasi tomon yo‘l oldi.
Tezlikda mashina oldi to‘silib uning atrofidagi boshqa mashinalardan odamlar tushib keldi.
--Hoy nima qilyapsan? - mashina ichidagi erkak tashqariga chiqib jaxl bilan baqirdi.
--Biz o‘zimizga tegishlisini qaytarib olyapmiz! - Jungkook mashina eshigini ochib Shikuning qo‘lidan ushlab o‘ziga tortdi.
--Hoy qizni qaytar men uni sotib olganman! - Erkak mashinani aylanib o‘tib Shikuning boshqa qo‘lidan ushlab o‘ziga qaytarmoqchi bo‘ldi. Jungkook uning qo‘liga bir soniya qarab turdida to‘pponchasini olib erkakning qo‘liga qarata otdi.Bir zumda ko‘chani qomatga keltiruvchi ovoz egalladi.
Qiz shu qadar qo‘rqib ketganidan hatto chinqira olmay qoldi.Ko‘zlari kattarib yerda o‘tirib dod solayotgan erkakka qarab qoldi.
Taehyungning mashinasi ham shu yerga kelib to‘xtar ekan.Qo‘riqchi borib eshikni ochdi.Jungkook Shikuni olib ular tomon yurdi.So‘ngra uning minishiga yordamlashib o‘z mashinasi tomon ketdi.
--Sizlar kimsizlar o‘zi ? - ko‘zlarim yoshga to‘lib yonimda o‘tirgan odamga qaradim.
--Bir qaraganda Oddiy odamlardan farq qilmaymiz ammo ularga qaraganda ancha vaxshiyroqmiz!
--Men dadamning oldiga ketishni istayman hoziroq! - ko‘zimdan chiqqan yoshlarni artib qatiy gapirdim.
--Qamoqqami? Unda jinoyat qil qizim! Undan keyin seni o‘zlari olib ketishadi
--dadam qamoqdami? Ammo nega? - men tashqi dunyoga ko‘p chiqmagan bo‘lsam ham.Qamoq nima ekanini va u yerga kimlar olib ketilishini bila man.Demak o‘sha forma kiygan odamlar politsoyachilar edi.
--Mening dadam jinoyatchimi? - qizning lablari titrab ohista so‘radi.
--Dadang ham biz ham yaxshi odam emasmiz qizim! U qamoqdan chiqquniga qadar meni uyimda yashab turasan.
--Men.Men istamayman.O‘z uyimga ketmoqchiman! - qizning qatiy ovozi yigitning qoshlarini ko‘tardi.
--Bu yerda sening istaklaring hech kimga qiziq emas. - yigitning gaplari qizning asabini buzdi.
--Men erkin odamman.Va o‘z istaklarim bilan ish ko‘ra olaman.Meni to‘xtatish uchun qo‘lingizdan nima keladi - bu jasorat qizni og‘ir axvolga solib qo‘yishi qizni xavotirlantirmasdi.Muhimi g‘urur.Xuddi otasi aytganidek o‘z hurmatini har doim o‘zi saqlashi zarur.
Jonkalarim toycholarim.Ishonamanki ffni bu qismi ham sizlarga yoqadi.Bu ffim sizlarni o‘zga olamga olib ketadi ishoning. 200+ reak va 100+ fikrdan keyin davomini o‘qiymiz