obsession
Jungkookning ko‘zlari yarim yumilgan, lablari esa Taehyungning issiq nafasidan titrardi.
– Mendan xohlaganingcha foydalan... eshitayapsanmi? Men senikiman. Butun borlig‘im bilan, ruhim va vujudim bilan faqat senga tegishliman... Meni xohlaganingcha qiyna, faqat... to‘xtama.
Bu so‘zlar Taehyungning oxirgi sabr-toqatini ham parchalab tashladi.
Taehyung uning bo‘ynidan chuqur va talabchanlik bilan so‘ra boshladi. Har bir teginish, har bir bo‘sa shunchalik kuchli va ehtirosli ediki, Jungkook beixtiyor boshini orqaga tashlab, ko‘zlarini yumdi. Taehyungning lablari uning tomirlari urib turgan nozik nuqtasiga ko‘chganda, Jungkookning vujudi junjikib, titrab ketdi. U o‘zini to‘liq Taehyungning ixtiyoriga topshirgan edi.
Taehyung bir qo‘li bilan Jungkookning ko‘kragini o‘ynardi, ikkinchi ko‘kragini o‘zining issiq va nam lablari orasiga oldi.
Uning tili va lablari Jungkookning sezgir nuqtalarini shunchalik mohirlik bilan o‘ziga bo‘ysundirdiki Jungkook beixtiyor boshini orqaga tashlab og‘zidan shirin nola chiqardi. Jungkookning qo‘llari Taehyungning sochlari orasiga kirib uni yanada qattiqroq o‘ziga tortdi go‘yo u shu lahzada erib ketishni xohlayotgandek.
Taehyungning har bir so‘rishi, har bir tishlashi Jungkookning vujudini elektr toki kabi yoritib, uni butunlay o‘z ixtiyoriga topshirishga majbur qilardi.
Taehyung bir oz miqdordagi suyuqlikni barmoqlariga surtib Jungkookning tanasiga yaqinlashdi. Uning barmoqlari Jungkookning sezgir nuqtasiga ilk bor teginganda Jungkook butun tanasi bilan o‘qdek sapchib tushdi va Taehyungning yelkalaridan mahkam ushlab oldi.
— Bo‘shash, Kook. Menga ishon...
Taehyung sekin moylovchini surta boshladi. Uning barmoqlari har bir harakatda Jungkookni tayyorlar edi. Har bir aylana harakat Jungkookning tanasida yangi ilgari his qilinmagan o‘tkir zavq to‘lqinlarini uyg‘otardi.
Jungkookning boshini orqaga tashlab ko‘zlarini qattiq yumib olganini ko‘rib Taehyung uni yanada qattiqroq o‘ziga bosdi.
Uning barmoqlari ichkariga kirib borgan sari Jungkookning nolalari yanada kuchayardi
Jungkook: ah… davom et… shunchaki davom et iltimos
— Sening xohishing mening qonunim, Kook — deb pichirladi Taehyung
Taehyung endi ikkilanib o‘tirmadi. U o‘zini tayyorlab Jungkookning tanasiga kirib bordi. Jungkook beixtiyor qotib qoldi, uning ko‘zlari kattalashib barmoqlari pastelni tirnay boshladi.
U Taehyungning yelkalaridan mahkam quchoqlab uning qulog‘iga shivirladi:
— Iltimos... to‘xtama... men seni ichimda his qilyapman, Taehyung.
Bu so‘zlar Taehyung uchun eng katta ruxsat edi. U sekinlik bilan harakatlarini chuqurlashtira boshladi. Har bir tebranish bilan ular bir-biriga yanada bog‘lanar, Jungkookning tanasi Taehyungning ritmiga moslashib, unga bo‘ysunardi.
Taehyung ko‘zlarini ochganida Jungkook uni mahkam quchoqlab yotganini sezdi.
Jungkookning boshi uning ko‘kragida qo‘llari esa Taehyungning beliga o‘ralgan edi
Taehyung sekin harakatlanib uning sochlarini siladi.
Jungkook buni sezib ko‘zlarini ohista ochdi va yuzida mamnun tabassum bilan Taehyungga yanada yaqinroq sokinlashdi.
Jungkook faqat boshini qimirlatib uning bag‘riga yanada chuqurroq singdi.
Ular nonushta qilish uchun oshxonaga tushishdi. Muzlatkichdan yarim tayyor mahsulotlarni olib tezda nonushta tayyorlashdi. Stolga qarama qarshi o’tirib ovqatlanishni boshlashdi.
Taehyung ovqatlanayotgan paytida Jungkookning yana o’ziga termulib turganini sezdi. Uning nigohi bir lahza ham Taehyungdan uzilmasdi. Bu oxirgi paytlarda odatiy holga aylangandi.
Ular uchrashishni boshlaganiga ikki hafta bo’lgan bir haftadan beri esa Jungkookning xohishi bilan uning uyida birga yashashardi.
Taehyung kulib qoshiqni stolga qo’ydi
— Kookie ovqatingni yegin. Menga termulib o’tirmasang ham bo’ladi.
Jungkook ayin tabassum bilan boshini biroz egdi.
— Seni sevaman… Seni juda-juda qattiq sevaman. Sen bo’lmasang hayotimni tasavvur ham qila olmayman.
Taehyungning yuzida iliq tabassum paydo bo’ldi. U mehr bilan Jungkookning ko’zlariga qaradi.
— Kookie… Men ham seni sevaman.
Taehyung Jungkookni kollejiga tashlab qo‘yib o‘zi universitetga yo‘l oldi. Universitet binosi oldida uni yaqin do‘sti David kutib turgan edi.
David juda badavlat oiladan bo‘lib har doim atrofdagilarning e’tiborida bo‘lishni xush ko‘radigan yigit edi.
Taehyung unga yaqinlashib jilmaygan holda gapirdi
David jiddiy qiyofaga kirdi va Taehyungning yelkasiga qo‘lini qo‘yib, past ovozda pichirladi:
— Senga yangiligim bor, Taehyung.
Taehyung qiziqib so‘radi:
— Qanday yangilik?
David ko‘zlarini quvnoq qisib, davom etdi:
— Sen o‘sha kuni klubda yoqtirib qolgan Yuna... u ham seni yoqtirib qolgan ekan. Buni menga Sara aytdi. Xo‘sh uchrashasanmi?
Taehyungning ko‘zlari porlab ketdi u chin dildan xursand bo‘ldi:
— Rostanmi? Menimcha, omadim keldi
Ammo David birdaniga kulib yubordi
Jungkookni nima qilasan? Garovimiz hali tugamadiku
Taehyungning quvonchi biroz so‘ndi va u og‘ir xo‘rsindi:
— Albatta — dedi David o‘ziga ishongan ohangda.
Taehyung biroz o‘ylanib qoldi uning ko‘zlarida xavfli va sirli bir olov yondi:
— Unda shunday qilamiz... Jungkookdan yashirib Yuna bilan gaplashaman.
David uning bu qat’iyatidan zavqlandi va yana kulib qo‘ydi:
— Qiziq qanday bo‘larkin? Agar u bilib qolsa nima bo‘ladi? Pulsiz qolasan Axir 10 ming dollar tikkanman qadrdonim.
Taehyung jiddiy turib Davidning ko‘zlariga qaradi:
— Garovda yutqazadigan axmoqmasman. Jungkook hali hech narsani bilmaydi u hammasi o‘z yo‘lida deb o‘ylaydi. Men bu o‘yinni oxirigacha o‘ynayman. U bilan yana 2 hafta uchrashsam bo’ldi.
— Yunaga meni raqamimni so‘ragan bo‘lsa unga berdingmi?
David labini tishlab o‘ylangandek bo‘ldi va sovuqqonlik bilan javob berdi:
— Yo‘q albatta. Yigiti bor dedim.
David birdan kulib yubordi va Taehyungning yelkasiga urib qo‘ydi:
— Hazillashdim xavotir olma! Boyagina berdim. Balki o‘zing birinchi qadamni tashlarsan nima deding?
— Mayli... agar senda bo‘lsa uni raqamini menga ber.
David telefoni ekraniga qarab jilmaydi:
— Yaxshi. Hozir tashlab qo‘yaman.
Taehyung mashinasida o‘tirib ekranidagi raqamga tikilib qoldi.
U endigina Yunaga birinchi xabarni yozmoqchi bo‘lib barmoqlarini klaviaturaga uzatgan ham edi lekin birdan telefoni jiringlab ketdi.
Ekranda "Kookie" degan yozuv paydo bo‘ldi.
Taehyung biroz ikkilanib turdida so‘ng qo‘ng‘iroqni ko‘tardi.
— Seni sog‘indim — dedi Jungkook
Taehyung ko‘zlarini mashina oynasiga qadab sovuqqonlik bilan javob berdi:
Jk: — Kelyapsanmi? Uyga kelyapsanmi Tae?
Taehyung chuqur nafas olib Jungkookning xohishi bilan bir haftadan beri yashab kelayotgan uyiga borish kerakligini esladi.
— Ha yo‘ldaman — dedi u ovozini imkon qadar tabiiy tutishga urinib.
Taehyung telefonni o‘chirib uni yon o‘rindiqqa tashladi.
Taehyungning mashinadagi kayfiyati butunlay o‘zgargandi.
Ikki hafta davomida Jungkook bilan bo‘lgan munosabatlari kunda kunga yaqinlashib borayotgan edi. Lekin Taehyung uchun bu shunchaki "o‘yin"ning bir qismi edi.
Uning egoist tabiati hech qachon o’zgarmasdi. Yuna nafaqat o‘zining maftunkor go‘zalligi balki otasining ulkan kompaniyasi bilan Taehyungning e’tiborini o‘ziga tortgan edi.
Taehyung uchun insonlar o‘z maqsadiga yetish yo‘lida qurbon qilinadiganlar edi
Taehyung jungkookni klubda bottle o’ynida uchratgan edi. David taehyung jungkookka qiziqib qoldi deb o’yladi va katta pul miqdorida garov o’ynashdi. Shart juda oddiy edi. Taehyung jungkook bilan 1 oy davomini uchrashishi
Taehyung uy eshigini ochib kirar ekan Jungkookning kutib turgan nigohlarini ko‘rdi.
Lekin Taehyungning ko‘zlarida endi avvalgi soxta iliqlik ham yo‘q edi.
Uning barcha fikrlari endi Yuna o‘sha boylik va 10 ming dollarlik garovda edi.
— Keldingmi? — deb jilmaydi Jungkook.
Taehyung esa shunchaki sovuq tabassum qildi va javob berdi:
Jungkookning ko‘zlari Taehyungning har bir harakatini quvonch bilan kuzatardi. U pishiriqni o‘zi maxsus Taehyung uchun tayyorlagan edi.
— Senga pishiriq pishirdim — dedi Jungkook
Taehyung unga qarab jilmaydi lekin bu tabassumning ortida na mehr va na samimiyat bor edi. U pishiriqdan bir bo‘lak tatib ko‘rdi.
— Mmm bu juda mazali — dedi Taehyung
— Yoqdimi? — so‘radi Jungkook.
— Albatta — dedi Taehyung va astalik bilan unga yaqinlashdi.
Taehyung Jungkookni belidan ushlab, uni oshxona stoli (shkafi) ustiga o‘tqazdi. Ular o‘rtasidagi masofa butunlay yo‘qoldi.
Jungkook beixtiyor qo‘llarini Taehyungning bo‘yniga o‘rab uni o‘ziga yaqinroq tortdi.
Jungkookning nigohlarida faqat cheksiz ishonch va muhabbat bor edi u Taehyung uning uchun butun dunyo ekaniga ishonardi.
Taehyung esa uning bo‘ynidan o‘par ekan xayolan Yuna haqida, o‘sha 10 ming dollarlik garov haqida o‘ylardi.
U Jungkookning sadoqatidan foydalanib, uni o‘yinchoqdek boshqarishni davom ettirardi
Taehyung pichirladi:
— Sen pishiriqdan ham shirinsan Kookie.
Jungkook chuqur uyquda, Taehyungni mahkam quchoqlab yotardi.
Taehyungning telefoniga Yunadan xabar keldi. U hayajon bilan Jungkookning qo‘llarini ehtiyotkorlik bilan olib tashladi va boshqa xonaga o‘tib ketdi.
Soat 23 bo‘lishiga qaramay Yuna uchrashuvni darhol talab qildi:
"Menga yozishib emas, ko‘rishib gaplashgan qulayroq. Biror kafega borsakchi?"
Taehyungning ko‘zlari yondi. U darhol: "Qarshimasman. Menga manzil yubor” — deb javob yozdi.
U tezda kiyinib hammom oynasi oldida sochini to‘g‘rilayotgan edi.
Birdan oynada ortida turgan Jungkookning aksini ko‘rib yuragi shuv etib ketdi.
Taehyung shosha-pisha orqasiga o‘girildi. Jungkook eshik oldida jiddiy nigoh bilan unga tikilib turardi.
— Qayerga ketyapsan? — so‘radi Jungkook past biroz shubhali ovozda.
Taehyungning rangi oqardi lekin u tezda o‘zini qo‘lga oldi. Soxta xotirjamlik bilan:
— Men... a... David meni chaqiryapti. Muhim gapi borligini aytdi. Tez borib qaytaman Kookie, — dedi u Jungkookning yuziga qaramaslikka harakat qilib.
— Faqat tez qayt Sensiz uxlolmayapman — dedi jungkook
Taehyung o‘zini hech narsa bo‘lmagandek tutib jilmaydi va Jungkookni lablaridan o‘pib qo‘ydi.
— Albatta — dedi u va xonadan chiqib ketdi.
Taehyung eshikni yopib mashinasi tomon ketar ekan Jungkook derazadan uning ortidan qora nigohlar bilan tikilib qoldi.