𝗛𝗶𝘀𝘀𝗶𝘇 𝗵𝗶𝗿𝘀𝗹𝗮𝗿𝗶𝗺 21+

2-𝑸𝒊𝒔𝒎 / 𝒎𝒖𝒂𝒍𝒍𝒊𝒇: Calina

𝗛𝗶𝘀𝘀𝗶𝘇 𝗵𝗶𝗿𝘀𝗹𝗮𝗿𝗶𝗺 / Vip:
𝘼𝙜𝙖𝙧 𝙓𝙪𝙙𝙤 𝙞𝙨𝙩𝙖𝙨𝙖 𝙞𝙗𝙡𝙞𝙨 𝙤𝙙𝙖𝙢 𝙗𝙤𝙡𝙖𝙨𝙞 𝙪𝙘𝙝𝙪𝙣 𝙠𝙪𝙧𝙖𝙨𝙝𝙖𝙙𝙞 , 𝙨𝙝𝙪𝙣𝙙𝙖𝙮 𝙚𝙠𝙖𝙣 𝙢𝙚𝙣𝙞𝙣𝙜 𝙞𝙗𝙡𝙞𝙨𝙞𝙢 𝙗𝙤'𝙡 𝙫𝙖 𝙝𝙖𝙮𝙤𝙩𝙞𝙢𝙣𝙞 𝙙𝙤'𝙯𝙤𝙭𝙜𝙖 𝙖𝙮𝙡𝙖𝙣𝙩𝙞𝙧...

𝗣𝗼𝘃 𝗮𝘃𝘁𝗼𝗿: 𝑼𝒔𝒉𝒃𝒖 𝒇𝒂𝒏𝒇𝒊𝒄 +21𝒑𝒐𝒓𝒏𝒐𝒈𝒓𝒂𝒇𝒊𝒌 𝒌𝒐𝒏𝒕𝒆𝒏𝒕𝒍𝒂𝒓 𝒗𝒂 +18 𝒒𝒐𝒏𝒍𝒊 𝒔𝒂𝒉𝒏𝒂𝒍𝒂𝒓𝒏𝒊 𝒐'𝒛 𝒊𝒄𝒉𝒊𝒈𝒂 𝒐𝒍𝒂𝒅𝒊 𝒔𝒉𝒖𝒏𝒅𝒂𝒚 𝒆𝒌𝒂𝒏 𝒃𝒖𝒍𝒂𝒓 𝒔𝒊𝒛𝒈𝒂 𝒕𝒐'𝒈'𝒓𝒊 𝒌𝒆𝒍𝒎𝒂𝒔𝒂 𝒐'𝒒𝒊𝒔𝒉𝒏𝒊 𝒎𝒂𝒔𝒍𝒂𝒉𝒂𝒕 𝒃𝒆𝒓𝒎𝒂𝒚𝒎𝒂𝒏.

Jungkook mashina to‘xtashi bilan eshikni zarb bilan ochdi,chuqur chuqur nafas olar ekan qo'llari titrab borardi.

U hech narsa demay farishtaga o‘sha sovuq, ko'zlari bilan qaradi. Keyin, bir lahzalik g‘azab bilan, qo‘lini cho‘zib, farishtaning uzun, kumush rangda yaltiragan sochlaridan qo'llariga aylantirib o'ziga tortdi.

U farishtani shu holicha mashinadan sudrab tushirdi. Farishta og‘riqdan ingrab yuborar ovozi insonlarnikiga hatto o'xshamasdi.

Uy tashqarisini egallab turgan qurollangan tansoqchilar ham, bu mavjudotning nima ekanligiga qiziqsada Jungkookka hattoki bir og'iz so'z gapirishga ham qo'rqishardi, Farishtaning do'zoxdagi ilk kunlari boshlanganini hamma bilsada hech kim bir biriga churq etolmas, Jeon Jungkookning bu qora qo'rg'oni hatto Xudo yaratgan do'zoxdanda jirkanch joyligi sabab bir og'iz gapirish ham o'z peshonasiga tekin o'q sotib olish bilan barobarligini barcha tushunardi.

Uning oppoq oyoqlari loyga botar, qanotlarining uchi yerga tegib, chang aralash xazonlarni o'rnidan qo'zg'atar, Qanotlardan to‘kilayotgan nur asta-sekin xira tus ola boshladi xuddi zulmat farishtaning orqasidan sudralib kelayotgandek.

Jungkook esa to‘xtamasdi Unga bu mavjudotning qarshiligi yoqar, unga nisbatan qo‘rquv kuchini yanada his ettirardi.

U farishtani hovlining ichiga sudrab kirarkan, eshiklar g‘ijirlagancha yopildi.

Jungkook : Yuqoriga chiq

— dedi Jungkook qattiq, ammo farishta joyidan jilolmadi.
Shunda u yana sochidan ushlab, shafqatsizlik bilan tortdi. Farishtaning tanasi orqaga egildi, qanotlari eshik ustuniga urilib, chang va nur birga sochildi.

U zinapoyaga chiqayotganida, qanotlari har bir qadamda astalik bilan silkinar, patlar orasidan chiqayotgan nurlar tobora so‘nib borardi.

Ilk bor farishtaning yuzida o‘limga o‘xshash charchoq, ichida esa insonlar dunyosiga tushganiga pushaymon faryodi sezilardi.

Jungkook uni yuqori qavatdagi xona tomon olib chiqdi. Har bir qadamda pol taxtalari g‘ijirlar, devorlardan shamol emas, balki qandaydir og‘ir energiya o‘tardi xuddi bu uy ham xo‘jayini singari g‘azabni yutayotgandek.

Farishta ostonadan o‘tganda
Uning qanotlaridagi yorug‘lik so‘nayotgan yulduzday miltillardi.

Jungkook uni o‘sha holatda devor yoniga tashladi.

So‘ng, sekin, lekin sovuq bir ovoz bilan shunday dedi:

Jungkook : Men seni kimligingni bilmayman… lekin men seni topganman hozirgacha bo'lgan hech narsa ahamiyatsiz bundan keyin sen mening dunyomda yashaysan.

Farishta boshini egdi. Ko‘zlaridan oqayotgan yoshlar yerni kuydirar, ammo hech qanday tovush chiqarmasdi.

Bu Xudoning elchisi bo‘lgan mavjudotning ilk bor inson zulmiga jim rozilik bergan on edi.

Jungkook uning jag' qismidan qattiq ushlagancha yuzini o'ziga yaqinlashtirdi

Jungkook : Endi ayt... Jeon Jungkook men senga tegishli man deb ayt...

Ammo javob yo'q

Erkak Qo'llarini qattiq siqarkan, mayin ingragan ovozlar kuchayardi

Jungkook : Ayt...

Ammo yana javob yo'q

𝙅𝙪𝙣𝙜𝙠𝙤𝙤𝙠 sabrining oxiriga yetgandi.

Uning qo‘llaridagi oddiy qaltirab ham ichidagi bo‘ronni yashira olmasdi. Qizning yengil tanasi, go‘yo shu lahzada nurdan yasalgan kabi, uning qo‘lida bir zumda bo‘shashdi. Jungkook uni yotoq ustiga uloqtirib yubordi .

Qizning orqasidan sochlari tarqab, yaltiragan oq qanotlar yerga yoyildi. Ularning har bir tolasi nozik, ammo ko‘zga chiroqdek achchiq nur sochardi.

Jungkook bir lahza shu nurga qarab qotib qoldi xuddi ilohiy haqiqatni ko‘rib, undan o‘zini torta olmayotgandek g‘azab va qo‘rquv qorishgan tuyg‘u uni yana harakatga keltirdi.

U asta orqaga yurdi, qo‘llari qaltirardi.

Jungkook : Men Jeon Jungkookka tegishliman, mening xo'jayinim u deb ayt -deb xirilladi.

Jungkookning ichida vahshiy istak olov bo'lib yonarkan, oldinga yotoq tomon bir qadam tashladi. Qiz chetga surildi, ko‘zlarida qo‘rquv, ammo jimlik bor edi.

Shunda xona ichi qattiq shovqin bilan to‘ldi oynalar dars ketib sindi, Qanotlardagi nur birdan so‘nayotgandek bo‘ldi, xuddi farishtaning yuragidagi hayot asta so‘nayotgandek.

Jungkook titrab turgan holatda qizga yaqinlashdi.

Uning yuzida vahshiy hayrat, ko‘zlarida esa insonlikdan asar ham qolmagandi.

Jungkook : Bundan keyin aytganlarimni bajarmasang nima bo'lishini ko'rasan

Shu so‘zlar bilan u farishtaning orqasidagi nurga qo‘l cho‘zdi va cho'ntagidan mayda ammo o'tkir pichoqni olib qizning bir qanotini o'ziga tortdi

Jungkook : Men Jungkookka tegishliman deyish shunchalik qiyinmi?

--Men Xudo mening taqdirimga yozgan barcha og'riqlarga roziman ammo sen mening xo'jayinim emassan Jungkook, men faqatgina Xudoga bo'ysunaman

Erkak asabiylik bilan bo'rtib chiqqan tomirlari bilinib tanasida qon olov bo'lib yonarkan, pichoqni qo'llari orasiga mahkam siqqancha qanotlarning birini o'ziga tortdi va va pichoqni ular birlashgan joyga qattiq botirib, farishtaning qanotini o'ziga tomon tortdi.

Tanasidagi og'riqqa jon holatida kurashayotgan farishta esa alamidan lablarini tishlari orasiga oldi va qattiq og'riq sabab hushini yo'qotgancha hushsiz tanasini yotoq ustiga tashladi.

Jungkook o'ziga kelib qararkan qarshisidagi mitti jussa hushsiz yotar qo'lida esa appoq ulkan bir qanot biroz tillarang ga bo'yalgan ha osilib turar, yotoq usti esa borgan sari tillarangiga bo'yalar qizning (farishta) tanasidan oqayotgan qonlar qizil rangda emas tillarangda edi.

Jungkook mamnunlik bilan tabassum qilgancha qo'lidagi qanotni yerga bamaylixotir uloqtirdi va ustidagi yopishqoq tilla rangli suyuqlikni yuvish uchun Hammom tomon harakatlandi.

Yotoq ustida esa bir begunoh farishta, peshonasiga yozilgan achchiq taqdiri qanday bo'lishidan behabar holda yotar tanasidan oqayotgan suyuqlik esa to'xtamasdi.

Dush kabinasi ichida suv muzdek tomonga yoqilgancha Jungkook suv ostida harakatsiz turar tomchilar yelkasidan pastga oqarkan, ular bilan birga tanasidagi tillarang izlar ham yuvilib ketayotgandek tuyulardi, ammo yo‘q… qancha suv tanasiga tegmasin, o‘sha rangli dog‘lar gunoh kabi uning tanasiga abadul abad yopishdi Jungkook o'ziga haqiqiy jahannamdan saroy qurishni boshlagandi.

U dushdan chiqdi. Yelkasidan asta bug‘ ko‘tarilar, oyoqlari pol ustida iz qoldirgancha xuddi u zulmat yurayorganday qadam bosardi.

Yotoq xonasiga kirganida farishta hali ham jim yotar, uning tanasi titrar so‘nayotgan nur qoldiqlari havoda suzib yurardi. Jungkook hech narsa demay Hech qanday hayajon, achinish, hatto g‘azablarsiz mutlaq befarqlik bilan

Yotoq ustidagi choyshabni o'ziga tomon tortib, farishtaning holsiz tanasini polga shunchaki, keraksiz buyumday itarib yubordi...