Today

Не толькі пластык: чаму дызайн гродзенскай транспартнай карткі — гэта ўпушчаная магчымасць (і як гэта выправіць)

Пераход да паўнавартаснай сістэмы электронных праязных у Гродне даўно чакалі. Але тэхналагічны прагрэс не прынёс чаканага камфорту, а візуальны кампанент расчараваў многіх. Многія гараджане ў сацыяльных сетках назвалі дызайн карткі «прымітыўным».

Але давайце капнем глыбей. Чаму невялікі кавалачак пластыку ў вашым кашальку — гэта не проста сродак аплаты праезду, а магутны элемент гарадскога брэнда? Як ён можа быць цікавы не толькі жыхарам Гродна, але і турыстам? І чаму Гродну варта вучыцца ў Тайбэя і Лондана?

Фрагмент прэзентацыі з сайта аўтобуснага парка. Аўтары канала Urban Hrodna не згодныя з тым, што напісана на гэтым слайдзе.

Гарадская візітоўка, якая заўсёды з табой

Для мясцовых жыхароў транспартная картка — гэта тое, што яны бачаць кожны дзень, калі дастаюць з кішэні. Але Гродна пазіцыянуе сябе як горад не толькі для мясцовых жыхароў, але і для турыстаў. І з гэтага пункту гледжання транспартная картка часта становіцца першым фізічным аб'ектам, які турыст набывае ў горадзе (калі ён знаходзіцца тут больш за адзін дзень і не прыехаў на сваёй машыне).

Добрая сучасная гарадская транспартная картка служыць тром мэтам:

  1. Практычнае прызначэнне: Аплата праезду.
  2. Імідж: Адлюстраванне ідэнтычнасці горада.
  3. Сувенір: Памятны прадмет, які хочацца захаваць (або калекцыянаваць - калекцыянераў білетаў у свеце нямала).

Калі дызайн карты выглядае як выпадкова набраны тэкст на выпадковым фоне, здаецца, што горад кажа нам: «Нам усё роўна, галоўнае, каб працавала». Але Гродна — каралеўскі горад з багатай гісторыяй, які імкнецца захоўваць статус культурнай сталіцы. Яму не пасуе дызайн у стылі «праязны з 2000-х» (калі што, рэдактары Urban Hrodna любяць нулявыя і дзевяностыя, але тут такое параўнанне дарэчнае).

Тайбэеўскі феномен: паляванне на пластык

Давайце разгледзім досвед Азіі. Аўтар гэтага артыкула аднойчы наведаў Тайбэй (сталіцу Тайваня) і сутыкнуўся з феноменам EasyCard. Там транспартная картка — гэта амаль культ.

Тайванцы зразумелі, што «балванка» для чыпа можа быць любой. І яны пачалі актыўна гэта выкарыстоўваць. У выніку пластыкавыя праязныя з Тайваня сталі вядомыя ва ўсім свеце. І вось дзякуючы чаму:

  • Разнастайнасць: можна набыць картку з анімэ-персанажамі, традыцыйнымі малюнкамі, у высокатэхналагічным ці мінімалістычным стылі.
  • Форм-фактар: картка не абавязкова павінна быць прамавугольнай. EasyCards выпускаюцца ў выглядзе брэлкоў, фігурак ежы, анімэ-атрыбутыкі ці нават мініяцюрных бутэлек мясцовага піва.
  • Калекцыянаванне: Людзі мэтанакіравана шукаюць рэдкія дызайны. Турысты вязуць іх дадому ў якасці сувеніраў, пакідаючы грошы на рахунку (прамы прыбытак для транспартнай кампаніі!). Дарэчы, карткі выдаюць аўтаматы на станцыях метро рандомна — і рэдкая або вельмі прыгожая картка можа патрапіцца любому ў любы момант.
EasyCard з матывамі Тайбэя. Фота: taiwanobsessed.com
EasyCard-брэлок у выглядзе бутэлькі піва. Фота: taipeitimes.com
Дарагі сувенір - EasyCard у выглядзе покебола. Фота: hypebeast.com

У Гродне мы ўсё яшчэ спрачаемся наконт мовы на карце (што, вядома, вельмі важна) і малюнкаў, пакуль астатні свет атрымлівае выгаду ад разнастайнасці.

Прыклады, якія натхняюць

Калі Азія здаецца занадта яскравай для нашага рэгіёну, ёсць выдатныя прыклады з Еўропы, якія можна адаптаваць да нашага менталітэту:

  1. Лондан (Oyster Card). Мінімалізм, пазнавальны лагатып метро, насычаны сіні колер. Перыядычна выпускаюцца лімітаваныя серыі (да юбілею каралевы, Алімпіяды), якія карыстаюцца попытам у калекцыянераў.
  2. Кракаў (Karta Krakowska). Таксама стрыманы дызайн, у якім выкарыстоўваецца гарадскі лагатып (геаметрычны ўзор вуліц старога горада) і спрошчаная выява героя адной з гарадскіх легенд - так званага Лайконіка. Плюс карта мае шырокі дадатковы функцыянал - напрыклад, дазваляе танней плаціць за паркоўку аўто ў горадзе, ды і праезд у транспарце з ёй танней, чым пры звычайнай пакупцы квіткоў. А некалі раней па ёй можна было і гарадскія ровары бясплатна браць у карыстанне!
  3. Амстэрдам (I amsterdam City Card). Турыстычная картка не толькі для паездак, але і для наведвання музеяў. Яркая, чырвоная, эфектная. Яна сама па сабе з’яўляецца рэкламай.
Розныя дызайны лонданскага праязнога, у тым ліку лімітаваныя і юбілейныя. Скрыншот сайта transitcards.xyz
Кракаўская Карта. Фота: krakow.pl

Як гэта паўтарыць у Гродне?

Натхніліся? Вось ідэі дызайну (і функцыяналу) для Гродна на аснове таго, што мы ўжо вывучылі ў іншых гарадах:

  1. Лімітаваны тыраж з контурамі Каложы ці Фарнага касцёла ў мінімалістычнай графіцы
  2. Выкарыстанне ў афармленні праязнога ўзораў гродзенскай брукаванкі або стылізаванай карты гістарычнага цэнтра. Або тых самых патэрнаў з Каложы, якія афіцыйна зацвердзілі яшчэ ў 2019, але так мала выкарыстоўваюць.
  3. Турыстычная картка, якая спалучае паездкі на гарадскіх транспарце і бясплатны або па зніжанай цане ўваход у Стары і Новы замкі. Або картка гараджаніна з такой жа функцыяй — у рэшце рэшт, жыхароў Гродна таксама трэба заахвочваць наведваць гарадскія музеі.

Што не так з падыходам у Гродне?

Мяркуючы па выніках конкурсу на дызайн праязнога, праблема заключаецца не толькі ў дызайнеры, але і ў самой пастаноўцы задачы.

  • Адсутнасць брэндбука. Картка павінна працягваць візуальны стыль горада. На дадзены момант яна існуе ў вакууме. Тым часам візуальны стыль з узорам, заснаваным на маёлікавым аздабленні Каложскай царквы, быў прыняты больш за шэсць гадоў таму. І ён выкарыстоўваецца ў дызайне прыпынкаў грамадскага транспарту. Чаму б не выкарыстоўваць яго ў дызайне праязных картак?
  • Моўнае пытанне. Важна выкарыстоўваць беларускую мову. Гэта маркер нашай ідэнтычнасці. На працягу многіх гадоў аўтобусны парк і тралейбуснае дэпо ў Гродне друкавалі папяровыя талончыкі і праязныя білеты на беларускай мове. На транспарце прыпынкі абвяшчаліся на беларускай мове. Ігнараванне мовы робіць новую транспартную картку безаблічнай.
  • Адзіны дызайн для ўсіх. Спроба стварыць адзіны вобраз, які спадабаецца школьнікам, пенсіянерам і турыстам — гэта ўтапічна. Было б лепш запусціць некалькі розных дызайнаў, каб жыхары маглі прагаласаваць сваімі грашыма.

Як зрабіць лепш?

Сістэма працуе, карткі надрукаваныя. Але гэта не значыць, што нічога нельга змяніць. Пластыкавыя карткі губляюцца і зношваюцца, іх трэба перавыдаваць. Вось магчымая стратэгія развіцця для гродзенскіх пластыкавых праязных:

  1. Увесці канцэпцыю «лімітаванай серыі». Можна пакінуць цяперашні «нудны» дызайн у якасці базавага. Але раз на квартал выпускаць серыю з працамі гродзенскіх мастакоў, фатографаў ці дызайнераў. Карткі з карцінамі Сільвановіча, Грыневіча, Шобы, Стратовіча, Забелінай і іншых разыходзіліся б як гарачыя піражкі!
  2. Калабарацыі. Стварыць серыю сумесна з Гродзенскім заапаркам, футбольным і хакейным «Нёманам» або Фестывалем нацыянальных культур. Заўзятары і калекцыянеры купяць гэтыя карткі, нават калі ў іх ужо ёсць звычайныя. Тым больш «Гродна едзе на матч» або «Гродна едзе ў заапарк» гэта класныя жывыя слоганы! А «фестывальная» карта можа стаць рэдкасцю для калекцыянераў, бо фестываль праходзіць толькі раз на два гады. Кожны турыст захоча прывезці такую карту з сабой.
  3. Гістарычная серыя. Гродна — горад з багатай гісторыяй. Гравюры Адэльгаўзера, акварэлі Орды, старыя фотаздымкі горада, стылізаваныя партрэты Баторыя ці Тызенгаўза глядзеліся б на транспартнай карце прэміяльна!
  4. Конкурс для прафесіяналаў, а не для аматараў. Калі будзе абвешчаны новы тэндар ці конкурс дызайну, у склад журы павінны ўвайсці арт-дырэктары і дызайнеры, а не толькі чыноўнікі з дэпартамента транспарту. І не варта праводзіць народнае анлайн-галасаванне: гэта спрыяе накруткам галасоў і рэдка прыводзіць да перамогі найлепшых варыянтаў.

Гродзенская транспартная картка можа стаць стыльным аксэсуарам, які вы не пасаромеецеся дастаць з кішэні. Пакуль што гэта ўсяго толькі ўтылітарны кавалак пластыку з дрэнным дызайнам. Але ў горада ёсць усё неабходнае — гісторыя, таленавітыя мастакі і жыхары, якія любяць свой горад, — каб ператварыць транспартную картку ў невялікі шэдэўр.

Ніжэй - некалькі прымітыўных варыянтаў, якія аўтары канала Urban Hrodna зрабілі з дапамогай штучнага інтэлекту. Ідэя не ў тым, што гэта добры дызайн. Мэта - паказаць, куды можна рухацца сапраўдным дызайнерам, калі яны хочуць прасоўваць горад такім чынам.

Карта «Гродна едзе на матч» у калабарацыі з ХК «Нёман»
Карта «Гродна едзе ў заапарк» у калабарацыі з заапаркам
Карта «Фестывальная», якую можна выпускаць лімітаванай серыяй раз у два гады акурат пад фестываль

Што ўжо прапаноўвалі ў конкурсе і як гэта можа было б выкарыстаць?

Ніжэй - неідэальныя варыянты, якія ўдзельнічалі ў конкурсе і не перамаглі. Але ў кожным з іх была нейкая ідэя, якую можна было б, пры патрэбе, дапрацаваць.

Аўтар гэтага дызайну - адзін з нямногіх, хто ўспомніў, што ў 2019-м годзе ўлады Гродна зацвердзілі брэнд горада. Сярод іншага былі выбараныя менавіта гэтыя колеры і такі патэрн, які паўтарае дэкор Каложы. Дык чаму ж не выкарыстоўваць гэта?
Дызайнер Дзмітрый Гупенец зрабіў стаўку на мінімалізм, яркія колеры і абрысы вядомых гарадскіх будынкаў. Проста і эфектна!
Тут автор подумал и про лаконичность, и про возможность менять яркие цвета по желанию заказчика, и про узнаваемость: в декоре использована карта центра Гродно и вид на Фарный костел с улицы Маркса. Это очень известный ракурс, а троллейбусные линии в воздухе это как раз та деталь, которая намекает на тему транспорта.
Тут автор подумал и про лаконичность, и про возможность менять яркие цвета по желанию заказчика, и про узнаваемость: в декоре использована карта центра Гродно и вид на Фарный костел с улицы Маркса. Это очень известный ракурс, а троллейбусные линии в воздухе это как раз та деталь, которая намекает на тему транспорта.
Тут автор подумал и про лаконичность, и про возможность менять яркие цвета по желанию заказчика, и про узнаваемость: в декоре использована карта центра Гродно и вид на Фарный костел с улицы Маркса. Это очень известный ракурс, а троллейбусные линии в воздухе это как раз та деталь, которая намекает на тему транспорта.

А што вы думаеце пра магчымы дызайн транспартных картак Гродна ў будучыні? Пішыце ў каментарыях! Мы тым часам падрыхтуем чарговы матэрыял на гэтую тэму - але ўжо пра функцыянал карт: як можна яго пашырыць і якую яшчэ карысць такія карты могуць несці гараджанам і турыстам.