𝐂𝐀𝐑𝐍𝐀𝐆𝐄
Aurin va Hyun Sung birgalikda xavfsiz hududga yetib kelishganida, hammasi jim edi. Yaqin atrofda hech qanday shovqin eshitilmasdi.
Ular ikkalasi ham o‘zgargan edilar. Aurin hech narsaga qarshi turmaydi, faqat o‘zining yangi yo‘lini tanlashga intiladi. Hyun Sung esa yengilgan emas, balki yana ham kuchliroq, maqsadliroq ko‘rinardi.
— Aurin, yana bir bor so‘rayman, nega shunday qilding? — Hyun Sungning so‘zlari hozirgina keskin bo‘lib eshitildi.
Aurin uning savoliga javob bermadi. Aftidan, o‘z ichidagi dunyo bilan muammosi bor edi.
— Yoongi menga xiyonat qilishi mumkin edi, Hyun. — So‘nggi so‘zlarini aytib, Aurin boshini pastga egdi. — Buni sezmasdan qila olishimni bilmagan edim.
Hyun Sung unga sekinroq qaradi. Uning ko‘zlarida bir xil ifoda bor edi, birinchi marta shunday qarashni sezayotgandi.
— Sen Yoongiga qaraganda ko‘proq muhtojsan, shuni tushunaman, — Hyun Sungning ovozi birdan boshqacha chiqdi. Bu faqat haqiqiy yovuzlikdan chiqqan odamning ovozi edi.
Aurin uning so‘zlarini tushunardi. Haqiqatan ham, uning ichida bitta qaror bor edi: o‘zi uchun harakat qilish.
— Har bir odam o‘zining yo‘lini tanlaydi. — Aurin so‘zlarini to‘g‘ri va qat’iy aytdi.
Uning ovozida shiddat bor edi, ammo ichida bitta narsa ham qoldi — yo‘qotish va yengilishdan qo‘rquv.
Hyun Sung esa asta o‘rninga turib, o‘zining eng katta raqibini Yoongi ni o‘ylardi.
— Sizning orzularingiz… Men sizni qanday ishlatishimni bilaman, — dedi u sekin.
Aurin uni o‘zgacha qarash bilan kuzatdi, so‘ng so‘zlarini qo‘shdi:
— Agar men buni xohlasam, mening qarorimni buzuvchi bo‘lma.
Hyun Sung bir lahza jim turdi, so‘ng jilmaydi:
— Kechirasiz, lekin bu hozircha bo‘lmadi.
Ularning atrofida ziddiyatlar hali ham mavjud edi. Biroq, har bir lahza yangi sinov vaqti bo‘lishi aniq edi.
Yoongi esa ular ketganidan so‘ng, harakat qilishni boshladi. Agar Aurin o‘zgargan bo‘lsa, u o‘zgarishni taqozo qila olmas edi.
U qayerga borsa, u erda haqiqatni izlayotgan odam bor edi.
Shu bilan birga, Aurin uchun hamma narsalar o‘zgarib bormoqda, lekin hozirgi kunda hammasi o‘z vaqtini kutayotgandi.
Aurin asta labini tishlab, stol ustidagi ichimlikdan yutoqib ichdi. Ko‘zlarida bir xil o‘ychanlik bor edi.
U so‘nggi kunlarda o‘zini erkin his qilayotgandi. Yoongi bilan bog‘liq barcha xotiralar, g‘amlar… ularni unutishga harakat qildi.
Hyun Sung esa unga yaqinroq o‘tirib, yuzida qandaydir sirli tabassum bilan qaradi.
— Sening nigohlaringda nimadir bor, Aurin.
— Men seni hech qachon bunday ko‘rmaganman. — Hyun Sung uning qo‘liga sekin tegdi.
Aurin biroz sukut saqladi. U hali ham ichida nimadir sezayotganini inkor qila olmasdi.
— Men… — u gap boshladi, lekin Hyun Sung qo‘lini ko‘tarib uni to‘xtatdi.
— Men javobni eshitishni xohlamayman. — U sekin jilmaydi. — Men shunchaki his qilmoqchiman.
Va shu payt… U Aurinni asta yoniga tortdi.
Aurin esa unga qarab turar, lekin orqaga chekinmadi. Bu munosabatlar qayerga olib borishini bilmasdi, ammo hozir, aynan shu lahzada, u haqida o‘ylashni xohlamasdi.
Yoongi qorong‘i xonada yolg‘iz o‘tirardi. Ichkarida faqat o‘zining chuqur nafas olishi va tashqaridagi yomg‘irning shovqini eshitilardi.
Yoongi har kuni bu savolni o‘ziga bera boshladi. Qayerda bo‘lsa ham, unga qaytmasligini bilardi.
Ammo negadir… ko‘ngli hali ham uni qidirar, eslardi.
Necha marta uyg‘onganida uni yonida tasavvur qildi?
Necha marta bu tush ekanligini tushunib, yana azobga botdi?
— U meni unutgan bo‘lsa kerak… — dedi u o‘ziga.
Ammo bu gapga o‘zi ham ishonmadi.
Uning ichidagi bo‘shliq kun sayin kengayib borardi.
Lekin Yoongi o‘tmish bilan yashashga mahkum edi.
Va hali ham Aurinni o‘zi uchun qaytarib olishga umid qilardi.
Aurin xonadon derazasidan tashqariga termuldi. Tashqarida yengil yomg‘ir yog‘ar, ko‘chalar esa jimjit edi.
U o‘zini o‘zgarganini his qilardi. Yoongi haqida endi kamroq o‘ylardi, balki o‘ylamaslikka harakat qilardi.
Hyun Sung esa unga orqadan yaqinlashib, yelkasiga ohista qo‘lini qo‘ydi.
— Tashqariga qarayapsan, lekin fikrlaring boshqa joyda, Aurin.
Aurin jilmaymadi, lekin uning qo‘lini ham chetga surmadi.
— Ba’zan shunchaki jim turishni istayman.
Hyun Sung uning yuziga tikilib qaradi. Unga bu holati yoqardi. Aurinning hozirgi holati – himoyasiz va boshqalarga bog‘liq bo‘lmagan qiyofasi.
— Sen endi o‘z yo‘lingni topding, to‘g‘rimi?
Aurin unga qaradi. Ko‘zlarida hech qanday his-tuyg‘u aks etmasdi.
— Yo‘l? Yo‘l bor edi, lekin men uni tanlamadim.
— Demak, hali ham o‘tmishga qaraysan?
Hyun Sung unga yaqinlashib, yuzini qo‘llari orasiga oldi.
— Men senga hozir ham, ertaga ham kerakman. O‘tmishga qarashning hojati yo‘q.
Uning ovozida qat’iyat bor edi, lekin bu gaplar Aurinni ishontirmadi.
U shunchaki ko‘zlarini yumdi va jim qoldi. Shu damda, hech qanday savolga javob berishni xohlamasdi.
Yoongi yolg‘iz edi. Xuddi butun dunyo undan uzoqlashgandek.
Aurin endi yo‘q. Yo‘q degani – butunlay yo‘q.
Lekin yuragining tub-tubida u hali ham bor edi.
Uning kulgusi, nigohi, ovozi… barchasi xotirasida saqlanib qolgandi.
Tun bo‘yi ichimlik ichdi, lekin o‘ziga kelolmadi.
Agar yana bir bor uni ko‘rsam…
Agar ko‘rsa ham, endi u boshqa Aurin bo‘lishini bilar edi.
Lekin unga qaramay, u bilan gaplashmay turish qo‘rqinchli edi.
Yoongi so‘nggi bor o‘ziga shuni aytdi:
— Men uni yana topaman. Qanday bo‘lsa ham.
Hyun Sung asta-sekin yurgancha Auringa yaqinlashdi. Uning ko‘zlari odatdagidek sovuq emasdi.
Aurin unga qarab jim turardi. Ichida nimadir g‘alayon qilayotgandi, lekin u buni aniqlay olmasdi.
Hyun Sung uning qo‘lidan ushlab, sekin qattiqroq siqdi.
Bu so‘zlar og‘ir va jarangdor chiqdi.
Aurin yuragida qandaydir titroq sezdi. Avvallari bunga javob berishni istamasdi, lekin hozir…
U qo‘llarini tortmadi, shunchaki unga tikildi.
Hyun Sung unga yanada yaqinlashib, yuzini qo‘llari orasiga oldi. Bu paytda Aurin undan chekinmadi.
U endi orqaga qaytishni xohlamasdi
Yoongi tungi shahar bo‘ylab uzoq yurdi. Ichida tinimsiz bir savol bor edi: Aurin qayerda?
Birdan ortidan bir qadam ovozi eshitildi. U sekin ortiga burildi.
Qorong‘u kiyingan bir odam uning yonida to‘xtadi. Ko‘rinishi noma’lum, yuzining yarmi soya ichida edi.
— Agar uni topishni istasang, meni tingla.
— Men uzoq vaqtdan beri bu o‘yinni kuzatib kelaman. Hyun Sungning asl niyatini bilishni istaysanmi?
Yoongining yuragi tez ura boshladi.
— Agar bilmoqchi bo‘lsang, meni kuzat. Lekin ehtiyot bo‘l, haqiqat doim ham yoqimli bo‘lmaydi.
Sirli odam yo‘lning qorong‘i burchagiga burilib, sekin yurib ketdi.
Yoongi chuqur nafas oldi. Bu odam kim? U nimani biladi?
Aurin haqida biladigan barcha sirlar endi ochilishga yaqin edi.
#𝐀𝐮𝐫𝐢𝐧_𝐌𝐨𝐫𝐫𝐢𝐬𝐨𝐧 - «𝐂𝐫𝐞𝐚𝐭𝐞 𝐮𝐧𝐟𝐨𝐫𝐠𝐞𝐭𝐭𝐚𝐛𝐥𝐞 𝐦𝐞𝐦𝐨𝐫𝐢𝐞𝐬 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐮𝐬». . .
@𝐦𝐞𝐦𝐨𝐫𝐚𝐛𝐥𝐞_𝐟𝐚𝐧𝐟𝐢𝐜𝐬