The private hell #Sena
Yoongi Kazuhani oziga tortgancha undan bosa olardi. Bir pastki labini bir tepa labini shimib opardi. Kazuha esa uni boynidan qolini otqazib orab olgandi.
Yoongi yotoqqa otirib olgandi. Kazuha esa uni ustida harakatlanardi. Lablar hali ham birlashgandi. Yoongini qollari uni orqasida edi. Ezib urardi. Yoongi uni kiyimlaribi yechib tashadi va tegiga oldi. Kazuha faqatgina ichki kiyimda qolgandi.
Yoongi ularni ham yechib Kazuhaga yana ham qattiq tegindi. Lablari hali ham birga, bir qoli kokragida bir qoli esa amida edi. Kazuha allaqachon nam bolgandi. Yoongi bitta barmogini kirgazib chiqara boshladi.
Lablari uzulib boynilariga otdi. U yerdan opib yalab sekin zasosla qoya boshladi. Amiga esa 2 ta barmogini tiqib chiqara boshladi. Kazuha nola qilardi
Yoongi uni turgizib rakum qilib turgizdi va orqa anal teshigiga bita barmogini tiqib chiqara boshladi.
Yoongi yana bitta barmogini tiqib ichida oynata boshladi.
Ikkinchi qolini esa amiga oborib 2 ta barmogini tiqib oynata boshladi. Yoongi Kazuhani anal ham *mni massaj qilardi.
Yoongi vibiratori olib uni klitoriga bosardi. Ozi esa analiga kirishga harakat qilardi. Kirishga harakat qilardi Kazuha esa uni siqib qoyardi. Yoongi krem ob uni azosiga surdi va uchini anali kirgiza boshladi.
Yoongi faqat uchini kirgazib chiqarardi. Kotiga urib s*kardi. Yana qattiq urib hammasini ichiga kind kirgazib yubordi. Kazuha baqirib yubordi
Yoongi tez tez kirgazib chiqarardi. Faqatgina uchigacha ob keb yana boricha tiqardi.
Yoongi uni tepaga qaratib yotqizdi va oyogini yelkasiga qoyib *miga hammasini tiqib yubordi. Va toxtamasdan aloqa qila boshladi. 2 ta barmogini analiga tiqib oynata boshladi.
Kazuhaniki kela boshladi uniki kelayotganda Yoongini siqib qoyardi. Yoongi ham birga ichiga boshanib yubordi
Tunning alanga ichida kechgan har bir soniyasi xonada hali ham issiq va og'ir havo bo'lib saqlanib qolgandi. Yoongining bag'rida, uning ko'ksiga bosh qo'yib yotarkanman, birinchi marta bu jahannamda faqat azob emas, balki meni tubsizlikka tortayotgan kuchli ehtiros borligini tan oldim. U sochlarimni sekin silab, xotirjam nafas olardi. Lekin bu xotirjamlik uzoqqa cho'zilmasligini ikkimiz ham bilardik.
Ertalab Yoongi ish yuzasidan ertaroq chiqib ketdi. U ketishdan oldin lablarimga mayin bo'sa qo'yib, bugun uyda bo'lishini va hech qayerga chiqmasligimni tayinladi. Uning ovozidagi o'sha tanish, qat'iy va himoya qiluvchi ohang baribir yoqimli edi.
Tushga yaqin pastga, oshxonaga tushganimda, zalda kutilmagan mehmonni ko'rib to'xtab qoldim.
Yejin.
U divanda o'tirgancha qahva ichardi. Bugun u kechagidagidan ham takabburroq kiyingan, yuzida esa sovuq va ayyorona tabassum bor edi. Men uni payqamay o'tib ketmoqchi bo'ldim, lekin u stakanni tiqillatib stolga qo'ydi-da, o'rnidan turdi.
β Hali ham shu yerdamisan? β dedi u menga yaqinlashib. Uning ko'zlarida yaqqol nafrat va mensimaslik yonardi. β Tog'am seni shunchaki vaqtinchalik o'yinchoq qilib ushlab turganini qachon tushunib yetasan?
β Yejin, bu seni ishing emas, β dedim bosiqlik bilan, lekin ichimdagi g'azabni ushlab turardim.
β Mening ishim! β u to'satdan ovozini balandlatdi va menga bir qadam yaqinlashdi. β Yoongi tog'am hech qachon seni sevmaydi. Sen uning uchun shunchaki otangning qarzi evaziga kelgan asirsan. Uning yonida kim turishi kerakligini bilasanmi? Uning darajasidagi inson!
U sumkasidan qandaydir konvert chiqardi va uni stol ustiga otdi.
β Buni ko'rib qo'y. Tog'amning o'tmishi va u aslida kimlar bilan birga bo'lgani haqida. Sen kabi oddiy va ojiz qizlar uning saroyida uzoq ushlanib qolmaydi.
Men konvertga qaradim. Unda Yoongining boshqa bir nufuzli oila qizi bilan tushgan suratlari va qandaydir hujjatlar bor edi. Yejin mening ko'zlarimdagi ikkilanish va og'riqni ko'rib, g'olibona iljaydi.
β Agar ozgina bo'lsa ham g'ururing bo'lsa, bu yerdan o'zing ketasan. Aks holda, tog'amning o'zi seni ko'chaga uloqtiradi, β dedi u pichirlab.
O'sha daqiqada eshik shiddat bilan ochildi va bo'sag'ada Yoongi paydo bo'ldi. Uning ko'zlari bir soniyada stoldagi konvertga va Yejinning yuzidagi ayyor tabassumga tushdi.
Uning aurasidagi qorong'u va shafqatsiz g'azab bir soniyada butun zalni qoplab oldi...
Yoongining qadamlari butun zal bo'ylab og'ir va xavfli eshitildi. Uning ko'zlaridagi muzdek g'azab Yejinga qadalganida, qizning yuzidagi g'olibona tabassum bir soniyada yo'qoldi. U bir necha qadam orqaga chekindi.
β Tog'a... men shunchaki... β Yejinning ovozi titrab ketdi.
Yoongi bir og'iz ham so'z demasdan stol yoniga keldi. U stol ustidagi konvertni oldi va ichidagi suratlarni bir qarashda ko'zdan kechirdi. So'ngra ularni shafqatsizlarcha yirtib, polga otib yubordi.
β Yejin, β dedi Yoongi. Uning ovozi past, lekin pichoqdek o'tkir edi. β Bu uyga oxirgi marta qadam bosishing.
β Tog'a! U bir oddiy asir bo'lsa! Nega u uchun meni haydayapsiz?! β Yejin chiday olmay baqirib yubordim.
β Chunki u β Kazuha. Va u bu saroyda sening emas, mening qarorim bilan yashayapti, β Yoongi Yejinga yaqinlashib, uning ko'zlariga Tikildi. β Hozirroq bu yerdan yo'qol. Agar yana bir marta uning tinchligini buzsang yoki unga nisbatan hurmatsizlik qilsang, ota-onang ham seni mening g'azabimdan qutqara olmaydi.
Yejin lablarini tishlab, menga nafratli nazar tashladi va sumkasini olib, yugurgancha qasrdan chiqib ketdi.
Zalda faqat ikkimiz qoldik. Yoongi menga o'girildi. Uning ko'zlarida hali ham g'azab uchqunlari bor edi, lekin menga qaraganida u biroz yumshadi. U sekin yanada yaqinlashib, yerda yotgan yirtilgan suratlarga e'tibor bermay, qo'limdan ushlab o'ziga tortdi.
β Uning gaplariga ishondingmi? β dedi u pichirlab, iyangizdan ushlab yuzimni ko'tararkan.
β U yerdagi suratlar... u hujjatlar... β dedim ko'zlarimda yosh bilan. β Yoongi, men siz uchun kiman? Shunchaki navbatdagi ermakmi?
Yoongi chuqur xo'rsindi. U kutilmaganda meni bag'riga mahkam bosdi. Uning issiq, qattiq quchog'i va ko'kragining bir maromda urishi menga xotirjamlik berishga urinardi.
β Sen ermak emassan, Kazuha, β dedi u sochlarim orasiga lablarini bosib. β U suratlar o'tmishdagi majburiy siyosiy kelishuvlar edi va men ularni allaqachon yo'q qilganman. Sen esa... mening bugunim va kelajagimsan.
U mening yuzimni kaftlari orasiga olib, lablarimdan chuqur va ehtirosli bo'sa oldi. Bu safargi bo'sa sovuq va tajovuzkor emas, balki mening ichimda paydo bo'lgan barcha shubhalarni kuydirib tashlashga qodir bo'lgan issiq alanga edi...
Uning bu samimiy so'zlari va issiq bo'sasi mening yuragimdagi so'nggi shubha devorlarini ham chil-parchin qildi. Uning quchog'ida tura turib, o'zimning bu "qorong'i jahannam"ga va uning egasiga qanchalik chuqur bog'lanib qolganimni his qildim.
Yoongi meni qo'llarida ko'tarib oldi-da, sekin yuqoriga, xonamizga olib chiqdi.
U meni yotoqqa yotqizib, ustimga engashdi. Uning ko'zlarida endi avvalgi shafqatsizlik yoki tajovuz emas, balki chuqur, cheksiz bir sadoqat va otashin ehtiros yonardi.
β Endi hech qanday o'tmish, hech qanday Yejin yoki boshqa birov oramizga kira olmaydi, β dedi u past, bo'g'iq ovozda. β Sen faqat meniki bo'lasan, Kazuha. Hamma ma'noda.
β Yoongi... β pichirladim uning bo'ynidan quchib.
U lablarimni yana bir bor zabt etdi. Bu safargi yaqinligimiz avvalgilaridan butunlay farq qilardi. Unda majburlov emas, ikkimizning ham bir-birimizga bo'lgan telba ko'nikishimiz va yonayotgan tuyg'ularimiz bor edi. Uning har bir tegishi, barmoqlarining terim bo'ylab mayin sirg'alishi tanamda unutilmas tuyg'ular alangasini yoqardi.
Kechgacha bir-birimizning bag'rimizda, dunyodagi hamma narsani unutgancha qoldik.
Oradan ikki kun o'tdi. Muhit tinchlangandek, Yoongi bilan munosabatlarimiz so'ngsiz bir ehtiros va iliqlik bilan davom etayotgandi. Lekin bir kuni tushdan keyin, Yoongi ishda bo'lgan vaqtda, xizmatchi menga maxsus xat keltirib berdi.
Xat ustida otamning muhr va dastxati bor edi.
Yuragim hapriqib, xatni ochdim. Lekin undagi so'zlarni o'qir ekanman, ko'zlarimga ishonmadim, qo'llarim titrab ketdi
- Kazuha, qizim... Agar bu xatni o'qiyotgan bo'lsang, demak men mamlakatdan chiqib ketishga ulgurdim. Senga aytmagan bitta haqiqatim bor edi: Min Yoongi seni otangning qarzi uchun emas, o'zining shaxsiy intiqomi uchun yoniga oldi. Uning oilasi va bizning oilamiz o'rtasidagi eski adovat sabab u seni qasddan nishonga olgan. U senga berayotgan barcha mehr va ehtiros β seni butunlay yo'q qilish va menga azob berish uchun bir o'yin. Tezgina u yerdan qoch...
Xat qo'limdan tushib ketdi. Boshim aylanib, devorga suyanib qoldim.
Eshik ochilib, xonaga xuddi shu daqiqada Yoongi kirib keldi. Uning yuzida tabassum bor edi, lekin yerda yotgan xatni va mening oqarib ketgan yuzimni ko'rib, u birdan to'xtadi...
Yoongining ko'zlaridagi miltillayotgan xotirjamlik bir soniyada yo'qolib, o'rnini o'tkir va sovuq xavotirga bo'shatib berdi. U sekin menga yaqinlashdi va yerda yotgan xatga, keyin esa ko'zlarimda qotib qolgan yosh va nafratga qaradi.
β Kazuha... bu nima? β dedi u past ovozda. U yerga egilib xatni olmoqchi bo'ldi.
β Tegmang! β baqirib yubordim orqaga chekinib. Ovozim qaltirab, bo'g'zimga achchiq ho'ngrash tiqildi. β Bunga tegishga haqqingiz yo'q!
Yoongi to'xtadi. U xatni yerga tashlamay, sekin o'qib chiqdi. Uning yuzidagi ifoda har bir so'z sayin o'zgarib borardi. Uning jag' mushaklari kerildi, ko'zlaridagi iliqlik butunlay so'ndi. Lekin u yerda g'azab emas, ko'proq chuqur bir og'riq paydo bo'lgandek edi.
β Otang... senga buni yozdimi? β dedi u xatni mahkam g'ijimlab.
β Yolg'onmi?! β dedim qadam-qadam unga yaqinlashib, ko'kragiga qo'llarim bilan urib. β Ayting, yolg'onmi?! Meni shunchaki intiqom uchun olib kelganingiz, oilamiz o'rtasidagi adovat sabab meni nishonga olganingiz... hammasi rostmi?! Menga ko'rsatgan bu "mehringiz", ehtirosingiz... hammasi soxta o'yinmidimi?!
Yoongi qo'llarimni ushlab qoldi. Uning ushlashi qattiq edi, lekin zarracha azob bermasdi. U ko'zlarimga to'g mezonidan, tubsiz va qorong'i nigohi bilan tikildi.
β Avvalida... ha, β dedi u bosiqlik bilan, lekin har bir so'zi yuragimga lezviya kabi botdi. β Otang mening oilamga nima qilganini bilmaysan. Men seni bu yerga o'sha intiqom uchun, otangni iztirobda qoldirish uchun olib kelgandim.
Yuzimga achchiq yoshlar oqib tushdi. Demak, hammasi o'yin edi. Men uning qasridagi shunchaki bir shaxmat donasi edim.
β Lekin... β Yoongi kutilmaganda meni o'ziga mahkam tortib, yuzimni kaftlari orasiga oldi. Uning barmoqlari titrayotgan edi. β Lekin sen hammasini o'zgartirib yubording, Kazuha. Men seni bu jahannamga intiqom uchun olib kelgan edim, lekin o'zim sening tutquningga ulandim. Bu o'yin allaqachon tugagan!
β Men sizniki emasman! β dedim uni itarib yuborishga urinib. β Siz maxluqsiz! Meni qo'yib yuboring!
β Yo'q! β u men bilan birga devorga taqaldi. Uning nafasi yuzimni kuydirardi, ko'zlarida vahshiy va obsessiv ehtiros alanga olardi. β Men seni hech qayerga qo'yib yubormayman! Otang qochib ketgan bo'lishi mumkin, lekin sen shu yerdasan. Va sen endi intiqom quroli emassan, sen mening hayotimsan!
U lablarimga tajovuzkor, och va quturgan bo'sa bilan yopishdi. Bu safargi yaqinlikda nafrat, iztirob va uni yo'qotishdan qo'rquv bir-biriga qorishib ketgandi. Men uni urardim, itarardim, lekin uning bag'ridan qutula olmasdim.