Dark desire Hot🔞 #Diyaa🩵
Jin Sunani oʻzining shaxsiy ulkan yotoqxonasiga sudrab olib kirdi va eshikni qarsillatib yopdi. Bu xona butun qasrdagi eng daxshatli va ogʻir muhitga ega joy edi — chunki Suna kelgan kundan beri shu yerda, Jinning shundoqqina yonida, uning koʻz oldida tunlarni oʻtkazardi. Jin uni bir soniya ham oʻzidan uzoqlashtirmaslik uchun alohida xona bermagan, oʻzining ulkan qora toʻshagiga asir qilgan edi.
Jin eshikka suyanib, koʻylagining boʻgʻzini boʻshatdi. Uning koʻzlarida gʻazab alangasining qoldiqlari bor edi. U Sunaga yaqinlashdi. Suna esa kiyimi ichidagi GPS moslamasini sezdirmaslikka urinib, karavot chetiga oʻtirdi va yerga tikildi.
— Demak, Kay senga ochiqchasiga koʻz tikyapti, — dedi Jin ovozi daxshatli ohangda pastlab. U Sunaning qarshisida toʻxtab, uning sochlaring toʻzgʻitib yubordi. — Stol ostida nima boʻlganini sezmadim deb oʻylama, Suna. Agar u senga yana bir marta tegsa, jiyanim ekaniga ham qaramayman. Va sen... Klaraning gaplarini eshitib yigʻladingmi? Liani rashk qilyapsanmi?
Suna boshini koʻtardi, uning koʻzlarida nafrat toʻla sovuqlik bor edi.
— Men rashk qilayotganim yoʻq, Jin. Men shunchaki sening bu iflos dunyongdan, bu qasrdagi hamma odamlardan jirkanyapman, — dedi u ovozi qaltirab.
Jin qizning bu gapidan keyin daxshatli tarzda iljaydi. U egilib, Sunaning lablariga gʻazab va qisqa bir boʻsa bosdi.
— jirkanishing mumkin, Suna. Ammo baribir har kecha mana shu xonada, mening yonimda uxlaysan. Sen faqat meniki boʻlib qolasan.
Jin ortiq gapirmadi. U kiyimlarini almashtirib, karavotning bir chetiga yotdi va koʻzlarini yumdi. Ammo u uxlashni niyat qilmagandi, uning bitta qoʻli hamon Sunaning belidan mahkam quchoqlab, oʻziga tortgan holda turardi. Suna uning quchogʻida mutlaqo qimirlamay, koʻzlarini shiftga qaratgancha, oʻzini xuddi tirik murdaday his qilib yotishga majbur edi.
Yarim kechasi. Soat tungi uchlar atrofida. Qasrdagi hamma chiroqlar oʻchgan. Sehun rejalashtirganidek, gʻarbiy devordagi kameralar besh daqiqaga oʻchgan lahzalar edi.
Toʻsatdan, Jin va Sunaning umumiy yotoqxonasi eshigi dastasining sekin, deyarli eshitilarsiz qimirlagani eshitildi. Suna hushyor yotgani uchun darhol koʻzlarini ochdi. Jin esa charchoq va ichkilik asoratidan biroz ogʻir uyquda edi, ammo baribir uning qoʻli qizni mahkam ushlab turardi.
Eshik tirqishidan yoʻlakning zaif nuri xonaga tushdi. Shundoqqina roʻparadagi xonada yotgan Kay sekin, sharpasiz qadamlar bilan Jin va Sunaning yotoqxonasiga kirdi! U Jinning uxlab yotganini va qoʻli Sunaning belida ekanini koʻrib turardi.
Shunga qaramay, uning aqldan ozgan yuzida dahshatli va takabbur bir tabassum bor edi.
Kay qorongʻuda sekin yura boshladi. U toʻgʻri karavotning Suna yotgan tomoniga yaqinlashdi. Suna qoʻrquvdan nafasi ichiga tushib ketdi, u baqira olmasdi — chunki baqirsa Jin uygʻonar va shu yerning oʻzida qon toʻkilardi.
Kay karavot chetiga kelib, engashdi. U oʻzining sovuq va uzun barmoqlarini sekin choʻzib, Sunaning yuziga, toʻgʻri uning lablariga ohista bosdi. U qizning qulogʻiga shunday pichirladiki, bu ovoz Sunaning tanasini muzlatib yubordi
— Amakim yaxshi uxlayapti, goʻzalim... Lekin men uxlayolmadim. Sening hiding shundoqqina roʻparamdagi xonagacha kelyapti... Biz hali birga boʻlamiz.
Kay buni aytib, Sunaning yuzini siladi, qiz daxshat ichida uning qoʻlini tishlab olishga tayyor edi, ammo Kay xuddi kelgani kabi jimgina, daxshatli tarzda kulib, sekin xonadan chiqib ketdi va eshikni yopdi.
Suna daxshatli hayajon ichida qaltirab turganda, uning belini quchoqlab turgan Jinning baquvvat qoʻli toʻsatdan yanada qattiqroq qisildi...
Kay xonadan chiqib ketishi bilanoq, uning daxshatli, sovuq barmoqlarining hidi Sunaning terisida qolgandek tuyuldi. Qiz daxshat va jirkanish hissidan arang nafas olayotgan edi. Jinning qoʻli uning belida yanada qattiqroq qisilganida, Sunaning yuragi qoniga toʻlib, urishdan toʻxtab qolayozdi.
Ammo baxtiga, Jin uygʻonmadi — u shunchaki uyqusirab qizni oʻziga mahkamroq tortgan edi, xolos. U Kayning xonaga kirganini sezmadi. Suna bir necha daqiqa davomida nafasini ichiga yutib jimgina yotdi. Keyin esa Jinning ogʻir quchogʻidan oʻta ehtiyotkorlik bilan, goʻyo ip ustida yurayotgandek sekin boʻshadi.
U karavotdan tushib, oyoq uchida yurgancha bitta xonaning ichida joylashgan dush xonasiga kirdi va eshikni ichkaridan yopdi.
Dush xonasining sovuq chirogʻi yonganda, Suna oynaga qarab daxshatga tushdi. Uning rangi mutlaqo oqargan, xuddi tirik murday boʻlib qolgan, koʻzlari esa qoʻrquvdan qonga toʻlgan edi.
Kayning uning lablariga tekkan barmoqlari oʻrni goʻyo kuydirayotgandek tuyulardi. Suna kranni burab, muzdek suvni ochdi-da, bor kuchi bilan yuzini, lablarini yuva boshladi. U oʻzini oʻsha zaharli teginishdan tozalashni xohlardi, ammo qaltirashi toʻxtamasdi.
Ayni shu lahzada, kutilmaganda dush eshigi shiddat bilan ochildi. Suna choʻchib ketib ortiga qaradi. Eshik oldida koʻzlarida hamon uyqu asorati boʻlgan, ammo har doimgidek sergʻaq va vahshiy Kim Seokjin turardi.
U Sunaning yonida yoʻqligini sezib, darhol uygʻongan va dushga kirgan edi. Jin eshikka suyanib, koʻzlarini qisgancha Sunaning oqargan yuziga, titrayotgan qoʻllariga shubha bilan tikildi. Xonadagi havo bir soniyada muzlab qoldi.
— Nima boʻldi? — Jinning ovozi tun yarmida juda boʻgʻiq va daxshatli eshitildi. U sekin qizga yaqinlasha boshladi. — Nega tunda ranging oʻchib, oʻzingni dushga urding? Mendan qochyapsanmi, Suna?
Suna ichidagi daxshatli vahimani yashirish uchun bor kuchini, aktyorlik mahoratini ishga soldi. Agar u hozir Kay kirdi desa, Jin shu yerning oʻzida Kayni soʻyib tashlardi va butun qasr oyoqqa qalqib, Sehunning maxfiy qutqaruv rejasi barbod boʻlardi. U yolgʻon gapirishga majbur edi.
Suna koʻzlaridan oqayotgan yoshlarni muzdek suvga qorishtirib, yerga qaradi va ovozini qaltiratib gapirdi
— Yomon tush koʻrdim... — dedi u dush devoriga suyanib, oʻzini holsiz koʻrsatib. — Tushimda... akam oʻlibdi. Uni qon ichida koʻrdim. Shunga... yuragim siqilib, nafasim boʻgʻilib ketdi. Shuning uchun yuzimni yuvishga kirdim.
Jin qizning qarshisida toʻxtadi. U Sunaning yuzini kaftlari orasiga oldi va uning koʻzlariga chuqur tikildi. Qizning koʻzlaridagi haqiqiy qoʻrquv va yosh toʻla munosabat Jinni ishontirdi — chunki Suna haqiqatdan ham daxshat ichida edi, faqat uning qoʻrquvi tushdan emas, balki shundoqqina roʻparadagi xonada yotgan Kaydan edi.
Jin qizning akasiga boʻlgan munosabatini bilgani uchun bu yolgʻonga ishondi. Uning vajohati biroz yumshab, Sunani oʻzining qaynoq va baquvvat koʻksiga qattiq bosdi.
— Bu shunchaki tush, Suna... — dedi Jin qizning sochlarini silab, uning qulogʻiga daxshatli gʻamxoʻrlik bilan pichirlarkan. — Akang oʻlmaydi. Uni oʻldirishga faqat mening haqqim bor. Yur, yotoqqa qaytamiz. Mening yonimda senga hech qanday yomon tush yaqinlasha olmaydi.
Jin uni yana oʻsha umumiy karavotga yetaklab ketdi va uni oʻz bagʻriga mahkam qisib yotdi. Suna esa Jinning koʻksida yotarkan, qarshisidagi eshik ortida oʻtirgan Kayni va kiyimi ichidagi maxfiy GPS moslamasini oʻylab, tong otguncha koʻz yumolmadi...
Tun boʻyi Sunani bagʻriga bosib yotgan Kim Seokjin tong otishi bilanoq koʻzlarini ochdi. Uning nigohlari darhol yonida dushdagi oʻsha daxshatli kechadan keyin charchab, holsizlanib yotgan Sunaga qadaldi. Qizning oqargan yuzi, uzun kipriklari va lablaridagi oʻsha qonagan izlar Jinning ichidagi vahshiy bir istakni va kechagi stol atrofida Kay tufayli uygʻongan daxshatli rashk olovini qaytadan alanga oldirdi.
Jin ortiq oʻzini tiyib turolmadi. Ertalabki quyosh nurlari xonaga tushib turgan bir paytda, u sekin qizning ustiga oʻtdi.
Suna koʻzlarini ochganida, qarshisida Jinning qaynoq va ogʻir tanasini koʻrib seskanib ketdi. Jin uning ikkala qoʻlini karavotga mahkam mixlab qoʻygandi.
— Jin... nima qilyapsan? Ertalab-ku... — Suna pichirladi, uning ovozi qoʻrquv va holsizlikdan arang chiqdi.
Keyingi xonada Kay borligini eslab, yuragi daxshatli tezlikda ura boshladi.
— Kecha tunda juda qoʻrqding, Suna... — Jinning ovozi daxshatli darajada past, boʻgʻiq va ehtirosli eshitildi. U qizning yuziga yaqinlashib, uning lablaridan qaynoq nafas oldi. — Tushingda akangni koʻrib yigʻlading. Men esa senga aytdim-ku, mening quchogʻimda senga hech qanday daxshat yaqinlasha olmaydi. Seni hozir oʻsha qoʻrquvlardan butkul qutqaraman...
Jin gapini tugatishga qoʻymay, qizning lablariga daxshatli bir tashnalik bilan yopishdi. Bu boʻsa muloyimlikdan yiroq, xuddi qizning ich-ichidagi oʻsha yashirin isyonni, tunda xonaga kirgan Kayning barcha asoratlarini butkul kuydirib tashlamoqchi boʻlgandek vahshiy va talabchan edi.
Jin qizning lablarini qonagunicha tishlab, uning ogʻziga oʻz nafasini tiqdi.
Suna uning quchogʻida yulqinishga urindi, stol ostidan kiyimi ichiga yashirilgan oʻsha mitti GPS moslamasi uning koʻksiga botib turardi. Ammo Jin uning kiyimlarini bir silkishda yirtib yuborgandek chetga surdi.
Uning qaynoq, baquvvat barmoqlari qizning yalangʻoch belidan, sonlaridan mahkam ushlab, uni oʻziga boʻysundirdi. Jin qizning boʻynidan, yelkasidan tishlab, oʻzining oʻsha daxshatli muhrlarini qaytadan qoldira boshladi. Suna daxshatli ogʻriq va ayni paytda vujudini kuydirayotgandek tuyulgan gʻalati, taqiqlangan ehtiros girdobiga tushib qolgandi.
U qarshisidagi xonada Kay borligini bilgani uchun ham boʻgʻilib, baqira olmay, faqat yostiqni tishlab ingrardi. Jin esa qizning oyoqlarini oʻz tizzalari bilan ajratib, uning vujudiga yanada chuqurroq, shafqatsizroq va qaynoqroq kirib bordi.
— Sen faqat meniki boʻlasan... buni oʻsha miyangga mahkam joylab qoʻy! — Jin pichirlab, qizning yuziga tomayotgan ter tomchilari bilan birga uni tonggi quyosh nurlari ostida qayta-qayta jazoladi, unga oʻzining cheksiz qudratini his qildirdi.
Jin oz azosini boricha tiqib chiqarardi. Ikki tana bir biriga tekkan ovozi, Sunani eshitilmas bolalari bugungi morning sexni ozgacha qilardi.
Suna bu ertalabki daxshatli alovda batamom yonib, parchalangan edi...
Oradan bir soat oʻtdi. Jin dushdan chiqib, kiyimlarini kiyar ekan, karavotda holsiz yotgan Sunaga sovuq qarab qoʻydi-da, xonadan chiqdi.
U eshikni ochib yoʻlakka chiqqanida, roʻparadagi xonaning eshigi oldida qoʻllarini choʻntagiga tiqib turgan Kayni koʻrdi. Kayning yuzida gʻalati, zaharli bir kulgi bor edi — u tunda nimalar boʻlganini va hozirgina xonadan kelgan ovozlarni juda yaxshi tushungan edi.
Jin Kayning yoniga keldi, uning koʻzlarida shunday daxshatli qotillik olovi bor ediki, u Kayning boʻgʻzidan tutishga tayyor edi
— Mening xonam atrofida koʻp aylanishma, Kay. Boʻlmasa bu qasrdan oʻliging chiqadi, — dedi Jin va pastga tushib ketdi.
Kay esa Jinning ortidan qarab, labini burdi
— Koʻramiz, amaki... — deb pichirladi u.
Ertalabki osha shafqatsiz ehtiros va ruhiy bosimdan keyin Suna zoʻrgʻa oʻrnidan turdi. Uning butun vujudi Jinning daxshatli changalidan qaqshab ogʻrirdi.
U kiyimini toʻgʻrilab, kiyimi ichidagi oʻsha maxfiy GPS moslamasini barmogʻi bilan tekshirib koʻrdi — u hamon joyida edi. Suna bu boʻgʻuvchi xonada ortiq qololmasligini bilib, biroz boʻlsa-da havo yutish va Sehundan yangi xabarlar bor-yoʻqligini bilish uchun pastga, qasrning keng zaliga tushishga qaror qildi.
U sekin zinapoyalardan tushib kelayotganda, ikkinchi qavatning quyuq soyasida turgan Kay uni yirtqich hayvondek kuzatib turardi. Kay tun boʻyi va bugun ertalab sodir boʻlgan voqealarni tahlil qilar, Sunaning har bir qadamini zaharli bir qiziqish bilan oʻrganayotgan edi.
Suna pastga tushgach, zalning burchagida, katta deraza yonida qoʻriqchilik qilib turgan Sehunga koʻzi tushdi. U Sehun aytgandek ehtiyot boʻlishga urindi, ammo uning chorasiz koʻzlari ixtiyorsiz ravishda Sehun tomon yoʻnaldi.
U Sehundan birgina umidvor nigoh, qutqaruv kuniga qancha qolgani haqida tasalli qidirayotgan edi. Sehun ham unga juda qisqa, ammo maʼnoli qarab qoʻydi-da, boshini salgina silkidi.
Ularning mana shu bir necha soniyalik nigoh almashinuvi, Sunaning faqat Sehun yonidan oʻtayotganda qadamini sekinlashtirishi va ular oʻrtasidagi oʻsha yashirin taranglik ikkinchi qavatda turgan Kayning oʻtkir koʻzidan qochmadi.
Kay labini burib daxshatli darajada kulib qoʻydi. U bu qasrda amakisiga qarshi qandaydir maxfiy oʻyin pishayotganini, va bu oʻyinning markazida oddiy tansoqchi Sehun turganini darhol anglab yetgandi.
Kay ogʻir va sekin qadamlar bilan pastga tushdi. Suna oshxona tomon oʻtib ketishi bilanoq, Kay toʻgʻri deraza yonida toshdek qotib turgan Sehunning qarshisiga keldi.
Sehun Kayning yaqinlashayotganini koʻrib, darhol hushyor tortdi, biroq yuzidagi sovuqqonlikni zarracha boʻlsa-da yoʻqotmadi.
U qoʻllarini orqasiga qilib, taʼzim qildi
— Janob Kay, sizga biror narsa kerakmi?
Kay Sehunning shundoqqina qarshisida toʻxtadi. U qoʻllarini choʻntagiga tiqib, tansoqchining yuziga deyarli yopishgudek darajada yaqin keldi. Uning koʻzlarida aqldan ozgan jinoyatchining sovuq va zaharli uchqunlari bor edi.
— Sadoqatli tansoqchi Sehun... — dedi Kay ovozini daxshatli tarzda pastlatib, piching bilan. — Men Amerikada koʻp narsalarni koʻrdim, lekin amakimning qasridagi mana bu manzaraga hech narsa teng kelolmas ekan. Sen juda aqlli yigitga oʻxshaysan. Ammo mening koʻzlarimni alday olmaysan.
Sehun qoshini ham qoqmay javob berdi
— Nima demoqchi ekanligingizni tushunmayapman, janob Kay. Men shunchaki janob Kimning buyrugʻiga binoan qasr xavfsizligini taʼminlayapman.
— Menga ahmoqona gaplaringni gapirma! — Kay toʻsatdan pichirlashdan ovozini biroz koʻtardi, uning yuzidagi kulgi yoʻqolib, koʻzlari vahshiy tus oldi. — Men boyadan beri kuzatib turibman. Suna pastga tushishi bilanoq faqat senga qaradi. Sen ham unga oddiy xizmatkor yoki qoʻriqchidek qaramading. Ikkalangizning oʻrtangizda juda koʻp yashirin aloqa, koʻp gap-soʻzlar borligini sezib turibman. Sen amakimning mulkiga, uning oʻyinchogʻiga juda koʻp aralashib ketmayapsanmi, Sehun?
Sehunning ichida daxshatli boʻron koʻtarildi, uning tomirlarida qon muzlab qolayozdi. Ammo u yuzida zarracha hayajon bildirmay, Kayning koʻzlariga muzdek qaradi
— Janob Kim menga Suna xonimning xavfsizligi uchun shaxsan oʻz boshim bilan javob berishimni buyurganlar. Mening u bilan muloqotim faqatgina xavfsizlik choralaridan iborat. Agar biror narsadan shubhalanayotgan boʻlsangiz, buni janob Kimning oʻziga aytishingiz mumkin.
Kay Sehunning bu qatʼiyatli va qoʻrqmas javobidan keyin yana oʻsha telbavor kulgisini qaytardi. U Sehunning yelkasiga qoʻlini qoʻyib, uni qattiq qisdi, ayni oʻsha jarohatlangan yelkasi ustidan bosib, unga ogʻriq berishga urindi.
— Amakimga aytish? Yoʻq, Sehun... Hozircha aytmayman. Men oʻyinlarni yaxshi koʻraman. Agar sen amakimning ortidan qandaydir iflos ish boshlagan boʻlsang, buni birinchi boʻlib men portlataman. Oʻzingni asra, tansoqchi...
Sening bu chiroyli boshing qasr devoriga mixlanib qolishini xohlamasdim, — dedi Kay va daxshatli ohangda pichirlab, zaldan chiqib ketdi.
Sehun Kayning ortidan qarab, tishlarini gʻijirlatdi. Reja daxshatli xavf ostida edi, chunki Kay allaqachon ularning iziga tushgandi...