My unfulfilled love💔 Eng yomon kunlar
Daniel aytilgan joyga kirar ekan ustiga yopilgan qizni qoʻlini ushlab olgan edi va bir xonaga kirishdi kirishganda toʻgʻrida stolda qoʻl oyogʻi boylangan Yunmi oʻtirar edi
U Yunmini koʻrib ichida toʻfon boshlandi
D:Mana uni opasi endi esa uni qoʻyib yubor
Y:nimalar deyabsan Daniel nimaga opam nimalar boʻlyabdi chunmayabman Daniel tanisanmi oʻzi bu insonni
D:yuzini koʻrsatsa men tanigan insonligiga iwonchim komil boʻlar edi
X: ex mayli shunchalik koʻrgin kelyabdi ekan men roziman
Qorongʻu burchakdan X chiqar ekan Daniel koʻzlariga ishonmas edi
Ichki ovozi
'nega bunday qildingiz nima ayb bu qizlarda axir bobojon😣"
D: nega a nega bularda nima ayb
B: chunki silar ularga mos emasizlar dedi va birdan qop kiyilgan qizga qaratib oʻq uzib yubordi
Bobosi endi Yunmiga qaratib oʻq uzmoqchi edi Daniel bobosiga oʻq uzvordi
Yunmi meni ham oʻldir opamsiz yashay olmayman opaa😭 Daniel seni hech qachon kechirmayman deb baqirib yugʻlar ekan u ovozdan Daniel oʻziga kelib yugurib Yunmini oldiga bordi bu ovozni Tan va Luna ham eshtib xonaga kirishar ekan yerdan yotgan oʻliklarni koʻrib shok boʻlib qolishdi Luna Yunmini oldiga yugirib borar ekan Yunmi opasi turik ekanligiga ishonch xosil qilgach ancha yupandi lekin niqob ichida kim ekanligiga qiziqdi ha bu Bora edi
D:niqob ichida Bora opa boʻladi
D: hamma rozimi
T: Luna Danielga ishon hammasi yaxshi boʻladi
Tan Borani yerda yotganini koʻrar ekan uni oldiga yugurdi va niqobni olganda oʻq Borani boʻyin sohasidan oʻtganini koʻrdi lekin Bora nafas olib oxirgi gaplarini aytdi
"Meni kechir Tan men hammasini bila turib sanga ayta olmadim doʻstiligimiz xaqi bobong men bunga majburladi kechir senga hammasini aytishim kerak edi afsus bobong orqamdan odam qoʻydi har bir qadamimni bilib turidi sen bilan meni birga qilishni xoxladi boylik bobongni koʻzlarini koʻr qildi kechir sen Tan, sen men uchun shunchalik qadrli insonsan... Biz birga o‘tgan har bir daqiqa, har bir so‘z menga juda qimmatli. Sen nafaqat do‘stim, balki men uchun oila kabi yaqin insonsan. Ba’zida aytishni istardim, balki bu do‘stlikdan ham kuchliroq narsa bor — lekin men buni aytishga biroz qo‘rqaman. Chunki, agar bu o‘zgarib ketsa, biz orasidagi hamma narsa o‘zgarmasligini xohlayman. Luna bilan baxtli boʻl”
" dedi va soʻngi nafasini chiqarib vafot etdi Tan shunchaki shokda edi va ichidagilarni aytdi
Tan:
“Bora, sening so‘zlaring yuragimga juda yaqin. Men ham shunday his qilaman. Sen menga faqat do‘st emas, chin do‘stim eding, eng yaqin insonim eding. Hayotimdagi eng katta boylik — bu sen bilan bo‘lgan do‘stligimiz boʻldi.”
Oradan 5 oy oʻtdi bugun Luna va Tannig toʻyi Daniel va Yunmi ham bir birni sevishar ardoqlashar edi kechgacham rosa bazm qilishdi Luna va Tan bir biriga uzklar taqishar ekan
Tan Lunani oʻziga yaqinroq tortd iva koʻp azob chekdim ammo senga erishdim (Luna ham 3 oya Tanni qiynadida axir imkon bermasdan😂 bechara oʻlib ketay dedi) va bu qilgan qaysarliglarin uchun bugun kechga javob berasan😆
Tan kulib Lunadan boʻsa olishni boshladi va hamma qarsak choldi
Bu yogʻda Daniel va Yunmi bir birlariga qarab kulishar ekan Daniel
D: bizni ham shu kunlar kutaybdi babycham😜
D: sendan soʻrab oʻtiramanmi soʻrsam babr yoʻq deysan dedi va chekaga olib asta boʻsa olishni boshladi bu ularning ilk boʻsalari edi bu tuygʻu Yunimini ham Danielni ham ichida kapalaklar uchishiga majbur qildi endi ikkisi ham bir birini koʻproq xoxlay boshlashdi
Toʻy tugab hamma tarqalar ekan Daniel Yunmiga bir qarab koʻzini qisib qoydi va kechga boraman kut deb qoʻydi
Tan va Luna oʻz xonalariga kirishar ekan oy nurida yoriwib turgan xonada ikki yosh bir birga qarab turar edi Luna asta sekinlik bilan Tanni quchoqladi va
T: men ham seni sevaman deya asta boʻsa ola ketti
Ikki yosh bir biridan bosa olishar ekan Tan asta Lunani koʻtarib yotoqga qoʻydi va Lunani ustini asta yecha boshladi Luna ham Tanni xoxlashni boshladi va uni ham qoʻllari asta Tanni koʻylagining tugmalariga yopishdi
Luna asta sekinlik bilan Tanni tugmalarini yechar ekan Tan ham Lunani kiyimlarini yechdi va asta Lunani lablariga bosa oldi. Bunga javoban luna ham bosa orqali javob qaytardi. Tan bu bosadan hech ham uzulgisi kelmas edi va sekin Lunani kozlariga qaradi va mexr tola sozlar bilan gapirdi
Luna qizargan yuzlari va javoban mexr bilan gapirdi
Tan yana lunani lablariga yopishdi. Tan ehtiroslarga berilgani sababli lablardan asta sekinlik bilan boyin taraf sayr qildi. Lunaning boyinlarida asta-sekin binafsha izlar qoldirdi
Iliq boʻsalar orasida 3 raund yoshlar bir birini xis qilishidi
( U yogʻini yozgim kelmadi xolamadim toʻgʻrisi oʻzilar tassavur qivolaveringlar va mani qoʻlimdan xot yoziw kelmas ekan shuni bildim)
Tan: oxirgi kuchi bilan boshandi va Lunani oldiga yotib oldi
T: endi sani yuvintirib chiqsam uxlaymiz
Tan oʻrnidan turib Lunani koʻtardi va yuvinish xonasiga olib kirib iliq qilib suvni ochib yotoqni toʻgʻirlagani chiqib ketti yotoqga chiqib qarar ekan Tanni yuzida kulgu paydo boʻldi chunki Luna qiz bola ekanligini isbotladi
Bu orada Daniel va Yunimi ham juda iliq tun oʻtkazishdi
Tong yorishar ekan Luna uxlar edi
Albatta, soʻnggi lahzalar — Tan va Bora orasida muhabbat yoʻq, faqat Luna haqida. Ular orasidagi munosabat sovuq, ammo ichki azob bor. Tan Luna bilan chuqur, his-tuygʻu toʻla suhbatda. Mana, mavzusiz va kuchli emotsiyali sahna:
(Bora xona eshigini sekin yopib, Tan yonida oʻtirganini koʻradi. Tan unga qaramaydi, yuzida sovuq ifoda. Bora jim yurib unga yaqinlashadi.)
Bora: "Tan... Men ketishim kerak. Bu yerda men uchun joy yoʻq."
Tan: (soʻzsiz, faqat chuqur nafas olib, jim turadi)
Bora: "Sen menga hech qachon sevgi bilan qaraganing yoʻq. Bu boshqacha edi, deb oʻyladim, ammo… sen yuragingda faqat Luna bor."
Tan: (tez ovozda, ko‘zlarini Bora tomonga qaratmay) "Ha. Luna. Men uni sevaman. Sen emas."
Bora: "Men sen uchun hech kim emasman... faqat bir vosita, toʻgʻrimi?"
Tan: "Ha. Senga hech qachon oʻz sevgimni berganim yoʻq. Sen faqat bu urushda oʻzimni himoya qilish uchun kerak eding."
Bora: (ko‘zlarida yoshlari tiniq ko‘rinadi, ammo jim turib bosh egadi) "Men faqat oʻzimga sodiq boʻlmoqchi edim. Ammo hozir ketaman."
Tan: "Ket. Ammo Luna bilan hech qachon adashma. U — men uchun hamma narsadir."
(Keyin sahna o‘zgardi. Tan va Luna birga, toza xonada. Luna uyqusirab, yostiqqa bosh qo‘ygan. Tan uni qo‘li bilan ushlab, juda yumshoq, ammo qattiq gapiradi.)
Tan: "Luna, seni sevadigan odam menman. Sen men uchun dunyo, yorug‘lik va umidsan. Hatto bu og‘riq va zulm ichida ham faqat seni o‘ylayman."
Luna: (ko‘zlarini ochib, shivirlab) "Tan, men seni sevaman, lekin yuragimda doim bir qorong‘ulik bor. Men seni yo‘qotishdan qo‘rqaman."
Tan: "Men ham, Luna. Ammo har qanday dardda seni himoya qilaman. Sening yoningda bo‘lishim uchun hamma narsaga tayyorman. Sen mening yagona hayotim."
Luna: (qo‘llarini Tan qo‘liga tekkizib, yumshoq jilmayadi) "Birga bo‘laylik, har qanday qiyinchilikda... faqat sen bilan."
Mana shunday sovuq, ammo chuqur azobli, hissiyotli sahna. Agar qo‘shimcha suhbatlar yoki boshqa tafsilotlar kerak bo‘lsa, ayt.
Tan va Luna birga, toza xonada. Luna uyqusirab, yostiqqa bosh qo‘ygan. Tan uni qo‘li bilan ushlab, juda yumshoq, ammo qattiq gapiradi.)
Tan: "Luna, seni sevadigan odam menman. Sen men uchun dunyo, yorug‘lik va umidsan. Hatto bu og‘riq va zulm ichida ham faqat seni o‘ylayman."
Luna: (ko‘zlarini ochib, shivirlab) "Tan, men seni sevaman, lekin yuragimda doim bir qorong‘ulik bor. Men seni yo‘qotishdan qo‘rqaman."
Tan: "Men ham, Luna. Ammo har qanday dardda seni himoya qilaman. Sening yoningda bo‘lishim uchun hamma narsaga tayyorman. Sen mening yagona hayotim."
Luna: (qo‘llarini Tan qo‘liga tekkizib, yumshoq jilmayadi) "Birga bo‘laylik, har qanday qiyinchilikda... faqat sen bilan."
Ular shunday bir biriga qarashdik bu onni tasvirlab berishga til ojiz edi
D: ex xotinjon xotinjon tezroq xarakat qilsangchi axir kech qolamiz
Xozir qizimizni olib chiqib turinglar
Qiz tepadan tushar ekan u juda ham oddiy va juda xam chiroyli kiyingan edi
D:qizim bugun ochilib ketibdimi
Y: albattada onasini erka qiziku axir
Ular juda ham hashamatli uyga borar ekan uyda katta bazm boʻlardi
Ular mashinadan katta darvozadan ichkariga kirdi. Uy allaqachon mehmonlar bilan to‘lib-toshgan, hamma kulib, quvonch bilan bir-birini kutib olayotgan edi. Qorishiq musiqa, bolalarning kulgisi, havo sharlar va bezaklar har tarafda porlab turardi.
Yunmi (hayajon bilan):
— Voy, qarang, bu joy qanday go‘zal bezatilgan! Luna yana o‘ziga xos uslubda hamma narsani ajoyib qilgan.
Daniel:
— Tanning xotin-ku axir! Tug‘ilgan kuni ham, shirinligi ham shunga yarasha.
Ular ichkariga kirganida Tan ularni tabassum bilan kutib oldi.
Tan (quchoq ochib):
— Nihoyat keldinglar! Bora qani, qidiryapman!
Bora (kulib yugurib boradi):
— Bu yerda, amakijon!
Tan (kulib):
— Voy, men seni sog‘inibman-ku, qizim!
Shu payt Luna ham sahnaga chiqadi. Uning kiyimi nafis va orasta, qo‘lida qizi bor edi — kichkina, jingalak sochli, oppoq libosdagi malakaday go‘zal bola.
Luna:
— Salom hammaga! Manavi bizning kichkina malikamiz bugun 4 yoshga to‘ldi!
Yunmi (quchoqlab):
— Tavallud ayyomi muborak, qizalog‘im!
Daniel:
— Mana bu esa sovg‘a — xolasi bilan tanlab oldik.
Bayram o‘z avjiga yetgan edi. Musiqa, kulgular, tabriklar — hammasi bir-biriga aralashib, iliq va shinam muhit yaratgan edi. Ammo Tan bir chetda, balkonda yolg‘iz turardi. Uning nigohlari hovlida quvnoq yugurib yurgan kichkina Boraga qadalgan edi.
Uning yuzida kulgi bor edi, lekin yuragining tubida titroq yashirin edi.
U nafasini chuqur oldi. Uning ko‘z oldida bir zumda o‘tmish jonlandi: yelkasi yonida turgan, ko‘zlarida ishonch, so‘zlarida sadoqat aks etgan haqiqiy Bora — u bilan har doim yonma-yon yurgan qiz. Eng yaqin do‘sti. Qalbidagi eng og‘riqli yo‘qotish.
Kichkina Bora kulib, Tan tomon yugurdi.
Kichkina Bora:
— Amakijon! Meni quvib yetolmaysiz!
Tan jilmaydi. Tashqaridan bu oddiy tabassum edi. Ammo yuragida bir og‘ir to‘lqin ko‘tarildi.
U tiz cho‘kib, qizchani bag‘riga oldi. Sekin pichirladi:
Tan:
— Isming — menga eng yaqin bo‘lgan insonning ismi. Sening kulging... u kabi.
(Sekin ohangda)
— Umrim davomida seni himoya qilaman, kichkina Bora. Bu — men uchun nafaqat va’da, balki qarzdorlik.
Orqada Luna turardi. U bu so‘zlarni eshitmadi, lekin Tan’ning ko‘zlaridagi titroqni ko‘rdi. Uning ko‘zlarida ham yosh jimjimador yaltirab turgan edi.
Luna (past ovozda):
— U seni hech qachon tark etmagan, to‘g‘rimi?
Tan (sekin bosh irg‘ab):
— Yo‘q. U hali ham shu yerda. Mana shu quvnoq ko‘zlarda, bu kichkina yurakda yashaydi.
Bora ismini eslatib turuvchi kichkina qiz, kulib, yana yugurib ketdi. Tan unga qarab turarkan, yuragidagi og‘riq asta iliqlikka aylanib bordi.
O‘tmish azob edi, lekin hozir — bir eslatma edi. Muhabbat, do‘stlik va vafoning timsoli.
Tan kichkina Borani quchog‘ida ushlab turarkan, orqadan tanish ovoz eshitildi.
Daniel (yumshoq ohangda):
— Sizni doimo shunday holatda ko‘rishni xohlaganman, Tan.
Yunmi (tabassum bilan):
— Uchinchi bor aytayapman: biz seni yolg‘iz qoldirmaymiz.
Tan sekin turdi. Bora uning bag‘ridan tushdi-da, onasi tomon yugurdi.
Tan (kulib):
— Men yolg‘iz emasman. Sizlar bor ekansizlar...
Shu payt, hovlining darvozasidan nimadir harakatlangandek bo‘ldi. Daniel, Tan va Yunmi bir vaqtda o‘sha tomonga qarashdi.
Sokin tushayotgan quyosh nuri fonida, uzoqdan qora kiyimdagi ayol silueti asta yaqinlashayotgan edi. Ayol boshiga yupqa qora sharf tashlagan, yuzi ko‘rinmaydi, yurishlari sokin, ammo qat’iy edi.
Ular bir-biriga qarab qoldilar.
Yunmi (sekin, hushyor ohangda):
— Kim u?..
Daniel (pichirlab):
— Bilmayman... tanimayapman.
Tan (qorishiq hissiyotda):
— Juda tanish... lekin ayni paytda... g‘alati.
Qizaloq — kichkina Bora — darvoza tomon bir qadam tashladi, ammo Yunmi darrov uni bag‘riga oldi.
Qora libosdagi ayol yaqinlashar, har qadamda havoda g‘alati bir sokinlik paydo bo‘lardi. Uning yurishida og‘irlik, sir va... ehtimol, qandaydir og‘riq bor edi.
Tan yuragida g‘alati bir hisni sezdi. U yurishni boshladi — ayol tomonga qarab. Yuragi tez ura boshladi. Yillar oldin yo‘qotgan do‘stini eslagandek bo‘ldi.
Ular qarshilashishlariga atigi bir necha metr qolganida, Tan to‘xtadi.
Ayol esa boshini biroz ko‘tardi. Uning ko‘zlari ko‘rindi — va ular... qandaydir tanish tuyuldi.
