My unfulfilled love💔
Qorong‘i libosdagi ayol sekin yurib hovli ichiga kirdi. Tan, Luna, Daniel, Yunmi — barchaning nigohi unga qadalgan edi. Musiqa to‘xtadi. Mehmonlar hayrat va xavotir aralash sukunatga cho‘mdi.
Tan bir necha qadam oldinga chiqdi.
Tan (hayrat va hafsalasi pir bo‘lgan holda):
— Bu... Bora?..
Ayol boshini ko‘tardi. Bu haqiqatan ham Bora edi. Ammo endi uning nigohida o‘sha quvnoq, samimiy qiz emas — sovuqlik, nafrat, va hisob-kitob bor edi.
Bora (qattiq ohangda):
— Ko‘rdinglarmi? Men qaytdim. Va bu safar... hech kim meni to‘xtata olmaydi.
Luna (past ovozda, Tan orqasidan):
— Bu imkonsiz... U o‘lgan edi. Men o‘zim ko‘rganman...
Daniel (hushyorlik bilan, Yunmini himoya qilib):
— Nima qilmoqchisan, Bora?
Bora (kulib, sovuq):
— Oddiy. Endi men yolg‘on do‘st emasman. Meni o‘ynatishdi, ishonchimsiz qoldirishdi. Endi... men faqat o‘zim uchun yashayman. Bu uy... bu hayot... bu boylik — bugun menga tegishli bo‘ladi.
Tan (qattiqlashib):
— Biz senga ishonardik. Sen bizga eng yaqin do‘st eding!
Bora (g‘azab bilan):
— Do‘st?! Sizlarning do‘stligingiz menga faqat achinish, yolg‘on, yolg‘izlik olib keldi! Endi men hammasiga nuqta qo‘yaman!
U sumkasidan qurol chiqaradi va osmondan o‘q uzadi. Mehmonlar vahimada tarqaladi.
Luna (Tan tomon sakraydi):
— Tan! Yo‘q! U buni hazil qilmayapti!
Daniel (Yunmi va kichkina qizni orqaga olib ketarkan):
— U allaqachon chegaradan o‘tgan...
Bora sekin yurishda davom etadi. Qurol — Tan tomon yo‘naltirilgan.
Bora (ko‘zlari yoshli, ammo ovozi o‘tkir):
— Men senlarni yo‘q qilaman... Tan, bu boyliklar aslida meniki bo‘lishi kerak edi! Men sening bobongning vasiyatnomasini o‘qiganman... lekin u ham meni aldadi. Sen ham u kabi yolg‘onchi bo‘lding. Endi hammasi tugaydi!
Tan (sokin va qat’iy):
— Unda qil. Meni o‘ldir. Agar bu seni baxtli qilsa — qil. Lekin unutma: sen bizni emas, o‘zingni yo‘qotding, Bora.
Bora (qo‘llari titraydi):
— Jim bo‘l! Jim bo‘l dedim! Men endi u sodda, ishonuvchan qiz emasman!
Qurol tebranmoqda. Ammo Tan yurishda davom etadi.
Bora esa... ko‘z yoshlarini tutolmaydi.
Yunmi esa sekin, juda sekin... kichkina qizni orqasiga oladi. U xavfsizlik tugmasi tomon yura boshlaydi, lekin qo‘li hali tegmagan. Hech kim hali hech narsa qilmagan. Hamma jim. Yuraklar urmoqda.
Bora (hisobdan chiqqan ovozda):
— Nega sen doim baxt topding, Tan?! Nega men doim qorong‘ilikda qolishim kerak?! Nega hech kim meni SEVISHNI tanlamadi?!