2 ๐ญ๐จ๐บ๐ณ ๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐1
"๐๐๐ฒ๐จ๐ญ ๐ฌ๐๐ง ๐ค๐ฎ๐ญ๐ฆ๐๐ ๐๐ง ๐ฉ๐๐ฒ๐ญ ๐ฌ๐๐ง๐ข ๐๐๐ฑ๐ญ๐ข๐ง๐ ๐ง๐ข ๐ญ๐จ๐ซ๐ญ๐ข๐ ๐จ๐ฅ๐๐๐ข"
Qorong'u xonada shiftga termulgancha yotgan Yn hayollari og'ushida edi
Nega meni qutqaraman deb meni tashlab ketdingiz Jungkook...sizni o'rningizga men ketsam bo'lmasmidi...Men siz va Seojun bir yotoqda uhlashimizni sog'indim...iforingizni ishdan qaytishingizni kutishni sog'indim...nega otam menga hatto sizni jasadingizni ko'rsatmadi...nega ohirgi bor sizni ko'rishimga izn bermadi...Seojunimiz esa har kuni sizni so'raydi Jungkook..."Mittim"deyishlaringizni sog'indim....
Yn hamon Jungkookni uyida edi otasi qancha olib ketaman desa ham ketmasdi
Xonasida Jungkookni kiyimini mahkam quchoqlab yotar ekan Suna xonaga kirib keldi
Suna:Honim Seojun ovqat yemayman deyapti balki uni o'zingiz ovqatlantirarsiz
Yn bor kuchini to'plab o'rnidan turdi ammo tanasida holsiz edi
Xonasidan chiqib zinalardan asta sekinlik bilan tushar ekan pastda uning o'g'li Seojun o'tirar edi
Seojun onasini ko'rib biroz chehrasi yorishdi Yn borib Seojunni ko'tardi va bag'riga bosdi
Seojun onasini bag'ridan yuzini oldi va onasiga qarab
Seojun:Dada...dadamni sog'indim...dadamga boraylik...
Seojunning bu gaplaridan so'ng Yn ning ichidan nimadir uzulgandek boldi ko'zidan yoshlari sizib chiqa boshladi
O'g'lini yuzidan silab biroz jilmaydi va
Yn:O'g'lim dadang tez orada keladi men bunga ishonaman sen ham ishon ho'pmi
Deya qaytadan Seojunni bag'riga bosdi ularni chetdan qarab kuzatayotgan Suna ham ko'zlariga yosh oldi
Yn Seojunni stolga qulay joylashtirdi va u uchun tayyorlangan ovqatni qo'llari qaltiragancha Seojunga yedira boshladi
Kech ham tushgandi Seojun injiqlik qilgani uchun Yn uni o'zi bilan birga xonasiga olib kirib ketdi
O'g'lini bag'riga bosib yotar ekan Seojun onasini savollarga ko'mib tashladi
[Eslatma:Seojunning tili erta chiqgan]
Seojun:Oyi...dadam qayerdalar...
Yn chuqur nafas oldi va o'g'lini boshini silab
Yn:To'g'risini aytsam...bilmayman o'g'lim otang qayerda...balki farishtaga aylanib osmonlarga uchgandir...balki qayerdadir bizni yonimizga kelish uchun harakat qilayotgandir...bilmayman bolam...otang bilan endi baxtli bo'lamiz deganimizda nimadir bizga to'sqinchilik qiladi...
Deya o'g'liga qarar ekan u allaqachon uhlab qolgandi uni mahkam bag'riga bosdi lekin o'zini ko'ziga uyqu kelmadi
Nonushta qilib o'tirgan Min Zang va Jiwoon biroz asabiy edi
Jiwoon:Ko'nmadi bu uydan ketmayman erimni kutaman deyapti
Min:Ahir unga qancha tushintirishim kerak endi
Jiwoon:Unga vaqt kerak Zang biroz o'ziga kelsin
Shu payt eshik birdan ochildi va qora kastyum kiygan qiyofasi sovuq bir odam kirib kela boshladi
