TELBANING. IBLISI. Ep 1
- janob siz buyerdan chiqishingiz mumkin lekin siz 2 yoki 3 kun ruhiy kasallar shifohonasida turushingiz kerak shundagina sizga yordam bera olaman
Advakat aytgan gaplarni yigit qabul qilolmay maksimal darajada jaxli chiqdi
- sen nimalar deyayotganinni miyang qabul qilyaptimi ozi men bu yerdan u siz chiqa olmaymanmi boshqa yol top
- janob boshqa yoli yoq agar shu yol bilan chiqmasangiz qogozboslik ishlari kopayadi va sizga bular yoqmasligi mumkin shuning uchun shunday dedim
Bor yogi ikki kun uzogi bilan uch kun u yerdan chiqib ketasiz bu orada muhbirlar ham tinchiydi
Yigit biroz oylandi va u majburan rozi boldi
- yaxshi agar sen aytgan mudat chozilsa teringni shilib olaman tushunarlimi
Advakat ogir yutindi
-tushunarli janob mudatidan oldin chiqishingizga qoldan kegancha harakat qilaman
Suhbat tugagandan song advakat xonani tark etdi yigit esa shunchaki bir nuqtaga tikildi
Ruxiy kasallar shifoxonasi — odamlar tili bilan aytganda, “jinixona” — tashqi ko‘rinishidanoq odamga yuragini siqib qo‘yadigan, qorong‘i va sovuq joy edi. Eski binoning devorlari namlikdan qora tusga kirgan, karidorlarda doimiy zax hidi hukm surardi. Har bir eshik orqasida bir dard yashiringan, har bir deraza orqasida esa umidsizlik.
Yigit bu yerga kelganiga atigi bir kun bo‘lgan bo‘lsa-da, allaqachon barcha xodimlar va bemorlarning e’tiborini tortgan edi. Ammo u oddiy bemor emas edi. Uning ismi Kim Taehyung. Janubiy Koreyada nafaqat janubiy koreya balki butun dunyo "Darkling" laqabi bilan mashhur bo‘lgan xavfli va sirli mafiya boshlig‘i.
Shifokorlar unga odatiy bemordek muomala qila olishmas edi. U xohlagan paytda xohlagan joyga chiqib yurishi mumkin edi.
Shifokorlar va hamshiralar unga xizmatkorlardek itoat etishar, hatto bosh shifokor ham unga ko‘z tegizishga jur’at eta olmas edi Yigit shifoxonani sokin aylanar ekan atrofda ruxiy odamlarning shovqini dod voyi temirdan qilingan eshiklarni bir biriga tegib tovushi eshitilar edi
- lanati men bu yerdan qachon chiqib ketaman kelganimga bir kun boldi ammo bu yer hozirdan yoqmaslikni boshlayapt
Men o‘z hayollarimga g‘arq bo‘lib ketayotgan edim. Shu payt taxminan 9 yoshlar atrofidagi bir qizcha yugurib kelib, orqamga yashirindi-da, oyoqlarimdan mahkam quchib oldi.
Hayratda qoldim. Qizcha juda qo‘rqqan edi. Men unga tikildim, so‘ng uning orqasidan yugurib kelayotgan hamshiraga ko‘zim tushdi.
— Amakijon, iltimos, meni qutqaring! — dedi qizcha ovozi titrab. — U yomon odam. Menga achchiq konfetlar berib, keyin qo‘llarimga igna sanchidi... (ukol ). Iltimos!
Qizchaning qo‘rqinch to‘la ko‘zlariga qarab bir zum jim turib qoldim. Shu payt hamshira yonimga yetib keldi, ammo meni ko‘rib joyida to‘xtab qoldi.
— Janob, ruxsatingiz bilan bu qizni olib ketay, — dedi u muloyimlik bilan, qo‘lini menga cho‘zib.
Ammo qizcha oyoqlarimni yanada mahkam quchib oldi. U menga qaradim — ko‘zlari «Iltimos, meni bermang» degandek nido qilardi.
Hamshiraning men tomon cho‘zilgan qo‘lni siltab tashladim.
— Qizcha ketmaydi. U men bilan qoladi.
— Xo‘p, janob. Meni ma’zur tuting.
Hamshira orqasiga qarab ketdi. Men esa hali ham oyoqlarimdan quchib turgan, titrab turgan qizchaga tikildim...
Men unga qarab, ilgari tuymagan hissiyotlarni tuydim. Unga teng bo‘lish uchun yoniga o‘tirdim va yana bir bor qaradim.
– X... X... Xana, – dedi u, hali ham yig‘lab turar edi.
– Xana, bo‘ldi, yig‘lama. U ketdi, endi xavfsizsan, – dedim men, uni tinchlantirishga harakat qilib.
Agar boshqa odam bo‘lganida, Menga qol tekizgani uchun ehtimol, peshonasidan o‘q uzgan bo‘lardim. Ammo bu safar... Men bunday qilmadim.
– Yoshing nechchida? – deb so‘radim.
– To‘qqizda, – dedi u past ovozda.
Men xana bilan honamga kirdim. U hali ham yig'layotgan edi. Uni yupatishga harakat qildim. Nihoyat, biroz tinchlandi. Lekin bir savol meni tinch qo'ymayotgandi: U qanday qilib bu yerga kelib qolgan? Ruhiy kasal desam, unga o‘xshamaydi. So‘ramoqchi bo‘ldim:
— Xana…
— Hm…
— Seni bu yerga kim tashlab ketgan?
U yana ko‘zlariga yosh oldi. Ax bu qizni koz yoshlariga chiday olmayman
— O‘gay otam… — dedi u va birdan yig‘lab yubordi.
— Hoy, yig‘lama. Ayting kelmasa, aytma... — dedim va uni bag‘rimga oldim.
U bag‘rimda piqillab yotardi. So‘ng tinchlandi. Ko‘ksimdan boshini ko‘tarib menga qaradi:
— Amaki, men bugun shu yerda qolsam bo‘ladimi? Agar chiqsam, haligi ayol meni tutib oladi… iltimos…
U menga muloyim qarab turardi. Ichimdan o‘tdi: "Hozir bu qizchani bag‘rimga bosib, himoya qilgim, hatto yeb qo‘ygim kelmoqda…"
— Albatta, istagancha qolaver.
U quvonchdan meni quchib oldi, men ham uni bag‘rimga mahkam bosdim.
— Nargi divanda yotsang bo‘ladi, — dedim.
— Lekin…
— Nima bo‘ldi?
— Siz uxlab qolsangiz, keyin hamshiralar kirib, meni olib chiqib ketadi…
— Haligi… men sizning oldingizda yotsam bo‘ladimi?..
Bu — men kutgan savol edi. Bag‘rimni ochdim. U yugurib keldi, boshini ko‘ksimga qo‘yib, ko‘z ochib-yumguncha uxlab qoldi...
Tun men hali ham uhlayganim yoq bagrumda miti tana uhlab yotardi men esa shunchaki unga termulib yotardim bir payt xonamni eshigi ochidi qizaloq aytganidek ikki hamshira kirib keldi men shunchaki ularni nima qilishiga qiziqib kozlarimni yumib yotardi ikki hamshira yonimga keldi bir mudat jim turishdi qizaloqqa qol chozishyotganda nomiga qimilab qoydim ular qorqishganidan yugurib chiqib ketishdi bir muncha vaqt yotdim ular qaytib kirmashlikka ishonch hosil qilib kozlarimni yumdim
Tong. Xira nur devorlarga tushganda, men allaqachon uyg‘oq edim. Yuragimni bosib turgan g‘amdan ko‘zimni ochish og‘ir bo‘lsa-da, bag‘rimdagi iliqlik meni hayratda qoldirdi. Pastga qarasam, kichkina qizaloq – oppoq yuzli, sochlari jingalak, oppoq yostiqday bag‘rimda yotardi. Uning beg‘ubor yuzi ruhimdagi qorong‘ilikni bir lahzaga yoritgandek bo‘ldi.
Men sekin harakat qildim, uni uyg‘otmaslik uchun deyarli nafas olmasdim. Telefonimni oldim, raqamni terdim.
– Salom, janob Kim.
– Men bu yerdan qachon chiqaman?
– Hujjatlar tayyor, bugun chiqasiz.
– Yaxshi. Bu yerda bir qizcha bor. Ismi Xana. Uning ham hujjatlarini tayyorla.
– Qizcha? Bu qanday qizcha?
- senga hisob berishim shart emas
– uzur janob
Qo‘ng‘iroq tugadi. Telefonimni cho‘ntagimga solarkanman, yonimda nimadir qimirladi. Qizaloq uyg‘ongan edi. Uning ko‘zlarida qo‘rquv bor edi, lekin ichida umid ham yaltirab turardi.
– Amaki... siz ketyapsizmi?
– Ha.Istasang seni ham olib ketaman
- istamayman
Qizchani javobiga jaxlim chiqdi chunki menga xech kim rad etolmasdi rad etgan taqdirda ham men uni hayotga nuqta qoyar edim
- nega ozimni biroz bosib savol berdim
- chunki siz ham bu yerdagilarga ohshab urushsangizchi hava qilsangizchi
- xana unday bolmaydi soz beraman
- aldamayapsizmi
- ha aldamayapman
- unda roziman qizchaning javobidan xursand boldim umrimda bunday hursand bolmagan edim lekin bu yerdan chiqishdan oldin kopdan beri meni qiynayotgan savolni javobini bilmoqchi boldi
– Xana O‘gay otang seni bu yerga nega tashlab ketgan?
Qizcha jimib qoldi. Uning kichkina lablari titradi. So‘ng... past ovozda hikoyani boshladi.
– Ikki yil avval edi. Uyga kelsam, onam yerda yotardi. Uning yonida o‘gay otam turgan. Qo‘lida pichoq... qon...
U menga qaradi, dedi: “Agar biror joyga aytsang, sen ham onangning ketidan ketasan”.
Men qichqirdim, qo‘shnilar yetib keldi. Ammo u meni ko‘rsatdi – “, qizim o‘ldirdi”, dedi.
Sud men ishonmasliklarini bilardi, axir 7 yoshli qizcha qanday qilib oz onasini oldirishi mumkin ammo o‘gay otam boy edi. U hammasini sotib oldi. U meni ruhiy kasal deb chiqarib, bu yerga yubordi. Unga kerakli narsa faqat pullar edi.
So‘zlar orasida uning ko‘zlaridan yosh tomchilab tushdi. Men indamay uni quchoqladim. Yuragimda oldin tuymagan hislar paydi boldi
– Endi bo‘ldi, Xana. Yig‘lama. Men seni olib ketaman. Agar yig‘layversang – seni olib ketmayman.
– Men yig‘lamayman.
U ko‘z yoshlarini artdi. Lekin hali hamon piqilab yuglar edi
TUSH VAQTI
Men xana bilan gaplashib o‘tirardim. Xonaga shifokor kirib keldi. Xana qorqib, mening orqamga yashirindi . Men unga bir nazar tashladim, so‘ng shifokorga qaradim.
— Janob, sizni bosh shifokor chaqiryapti, keyin advokatingiz ham kutyapti, — dedi
— Yaxshi, — dedim kyen .
U menga tazim qilib chiqib ketdi.
Xana ichida biroz sokinlik bo‘ldi, men xonadan chiqishga shaylanayotganimda birdan jaji qizaloq qo‘limdan ushladi:
— Amaki, men ham borsam bo‘ladimi?
Men unga yo‘q deyolmadim deyolmasdim ham
— Hop, qani yur!
Ikki kun ichida jaji qizaloqqa bog‘lanib qoldim. Agar sehrga ishonganimda, u meni sehrlab qo‘ygan deb o‘ylardim. Shifo xona bo‘ylab ketar ekanmiz, jaji qizaloq qo‘limdan qo‘ymasdi. Bosh shifokor xonasiga yetib keldik advakatim ham kutayotgan edi
- xana sen shu yerda advakatim bilan turub tur men hozir chiqaman qizchani peshonasidan opdim
- qizchani shifokorlarga yaqinlashtirma chundinmi
- hop boladi janob
Bosh shifokorni xonasiga kirdim u meni koriboq ornidan turub tazim qildi. men esa shunchaki etiborsiz qoldirib joyimga otirdim
janob kim eshitishimcha xanani olib ketmoqchi ekansiz
shunday Men uni olib ketmoqchiman
bu mumkin emas
Shifokorni javobidan jaxlim chiqdi hoziroq uni otib oldirgim keldi
seni qanday hadin sigdi menga rad javob berishga
uzur janob lekin uni olib keta olmaysiz sizni qanaqaligizni bilaman nafaqat men balki butun dunyo biladi qizni qadday maqsadda olib ketmoqchisz
senga qiziqmi
Shifokor mendan biroz qorqdi biroz sukut saqladi va gapirdi
janob kim sizni ayollar va quzlar bilan qanday munosabatda bolishigizni bilaman u hali kichkina buni kotara olmaydi shu yerda qolgani maqul
bilaman kotara olmasligini ...agar bu yerda qolsa unga yomon boladi buni faqat men emas barki qizaloq ham hohlayapti agar yoq desang bu yerda kasallarga qanday dori berayotganinni palitsiyaga aytib beraman seni ozim oldir bolardimi ortiqcha bosh ogruq bolasan... boshinga shunday kunlarni solaman tugulganingga pushaymon bolasan
Shifokor ogir yutunib qoydi
undan ozimga mukamal rafiqa tarbiyalayman va unga bu yerdan tortib olingan bolaligini qaytarib beraman etirozlar bormi
- yoq janob meni kechiring
Men magrur jilmaydim va xonani tark etdim
Xonadan chiqishim bilan xana ni qidirdim u advakatim bilan yolak boyidagi stulchada otirar edi boyi pastligi uchun oyoqlari yuqorida ularni qimilatib otirar edi men ularni oldiga bordim xana meni koriahi bilan stuldan tushdi va meni oldimga keldi
- amakijon nima boldi ular meni qoyvorishar mikan faqat togrisini ayting
Qizcha hayonjon aralash umid kozlari bilan menga qaradi men esa jilmaydi
- albatta faqat
- nima faqat
- aqilli qiz bolishga vada bersang
- yaxshi mem aqilli qiz bolaman bunga vada beraman
Men qizchani sochlarini siladim va qollaridan ushlab tashqariga chiqdik
Xana xayrat bilan bir qator bolib tizilib turgan mashinalarga qaradi
- amakijon bularning hammasi siznikimi
- albatta
- siz shunchalar boymisiz
- nega hayron qolasan axir sen ham oziga toq oilada dunyoga kelgansan
Xana menga qaradi
- togri lekin bunchalik emas bizada atigi 3 dona mashina bolgan
- yaxshi ogzinni yop mashinalarni korganda shunday xayratlanyapsan uyumni korsang nima bolar ekan juda qiziq dedim kulim sirab xanaga gapim yoqmadi shekili
Xanani qovogu uyuldi
- amaki ustumdan kulushni bas qiling
- yaxshi jim man deya mashina tarafga yetakladim xaydovchi eshikni ochib berdi yolda ketar ekanmiz men 2 kunlik ishlarimni planshetda hal qilib ketdim ora orada xanaga qarab qoyar edim u qolarimdan kozini uzmas edi biroz asabilashdim sababi bu qiz qolarimdan kozini uzmasdan qarab turar edi bu meni g'ashimga tegdi nixoyat soz ochdim
- xana nega qolarimga tikilib qolding
Qizaloq hayol surdi shekili mening gaplarimdan seskanib ketdi
- savolimga javob kutyapman dedim jidiy ohangda
Xana hayolarini yigib olib menga qaradi
- amaki qolingizdagi nima (eslatma xana 7 yoshida ruhiy kasallar shifo xonasiga kelgan va unga aqlli zayif quluvchi dori va ukollar qilishgan ularni dozasi shunchalar otkirgi qizaloq xech qachon aqli tiklanmaydi )
Xana bergab savoliga tushunmadim planshetni aytyaptimi axir bu nimaligini undan ham kichkina qizaloq biladiku menimcha bu kasal xonadagi dorilar sabab
- xana bu planshet unda ozinga kerakli malumotlar vidio roliklar va oyinlar oynashing mumkin
Xana biroz oylab turdi
- xaligi amaki bunda mutfilm
Korsa boladimi
Xana ni bergan savoli kulgim keldi ha tohri u yoshbola lekin hayotim davomida eng kulgili savol shu boldi
- ha korsa boladi qoyib beraymi
Javobimga xana xursand boldi nim tabasum qilib qolimdagi planshetga qaradi ax mening xanam hozirdan seni tezroq katta bolishini istayapman dedim ozimga
- rostanmi ...unda menga qoyib bering kozlarini planshetdan uzmagan xolda
- qanaqasidan hohlaysan
- farqi yoq muhimi qiziqroq bolsin va yana yaxshilik bilan yakunlansin
Birinchi manzilimiz kiyim do'koni bo'ldi.
- amaki bu yerda nima qilamiz
- senga kiyim olamiz
- rostanmi
- ha hohlaganini tanlashing mumkin
Unga kiyim tanlashini aytgandim, didi chakkimas ekan, moviy rangli ko'ylak tanladi.
— Mm, endi anavi yerga borib kiyib chiq.
Boshini burib kiyinish xonasiga qaradi, menga tabassum qildi.
— Kutib turing
deb ko'ylakni ushlagancha yugurib ketdi.
Oradan yigirma daqiqa o'tdi, hamon uni kutyapman, chiqmayapti. Havotir olib sekin kiyinish xonasi tomon yurdim. Pardani biroz ochib qaradimu, qo'rqib ketdim.
—xana , nima bo'ldi?
U yerga o'tirib olib yig'layotgandi. Badani esa yarim ochiq edi. Ikkilanmay yoniga kirdimu, ko'tarib oldim.
— Kiyolmyap...maan.
— Shuning uchun yig'layapsanmi?
Haa bu qiz meni aniq ajalimdan besh kun oldin ado qilsa kerak.
Uni yerga tushirib kiyimini togirlab kiydirib qoydim unga bu koylak juda yarashgan edi
Uyga yetib keldik, mashinani eshigini u uchun ochdim va qo'limni cho'zdim.
— Kel menga.
U ikkilanibgina qo'lini uzatdi. Mashinadan tushishi bilan ko'tarib uyga olib kirdim. Hovlida ham qo'limdan qo'ymay to'g'ri mehmonxonaga olib kirdim.
Yerga qo'yishim bilan atrofga alanglay boshladi. U besh daqiqacha uyni ko'zdan kechirarkan, men bir lahza ham ko'z uzolmay unga termuldim.
— Xana
Ismini aytishim bilan men tomon burildi.
— Yoqdimi?
Aslida boshqa narsa aytmoqchi edim, yana indamadim.
U javoban ha degandek bosh irg'adi, lekin kulmadi.
— Tabassuming qayerga ketdi farishta?
Yana unga jilmaygancha yuzlandim. U yerga qaragancha yana yig'ladi.
— Hoy bunday qilaversang meni tamom qilasanku, kel yonimga.
u yig'lasa yuragim sinib ketgandek bo'ladi.
-nega yeglayapsan savol berdim
- suli
- suli u kim dugonangmi istasang uni ham olib kelamiz
- u meni dugonam emas u meni qizim
Gaplariga hayrin qoldim axir ozi bola bolsa qanday qilib uni bolasi bolishi mumkin
- suli kim
- menimg qogirchogim u qolib ketdi deya yiglay boshladi
Kulmaslik uchun zo'rg'a o'zimni bosdim.
— Farishtalar yig'lamaydi ?
— Men farishta emasman, men aqli zaif odamman!
— Nima...?
Qizaloq o'zini shunday atarkan, hech qanday emotsyasiz qoldim.
— Hoy senga buni kim aytdi, sen aqli zaif emassan, sen mening farishtamsan, aqlli qizaloq.
Uni kaftim bilan sochlarini silarkanman, sekin boshini ko'tarib birzum qarab turdiyu, tabassum qildi.
— Ahh, Jin ursin...
— amaki
Pastki labimni qattiq tishladim.
-- xana meni amaki dema ozimni qari odamga oxshatyapman
U shunchaki kuldi va kichik qolchasi bilan yuzimni ushladi
- unda nima deb chaqiray
- mm tea yoki taehyung bolmasa ozing hohlagan nom bilan chaqir lekin amaki dema
Qizaloq biroz oylanib turdi
- mm kozlaringiz hudi mushukchani kozlariga oxshaydi men sizni mushukcham deb chaqiraman
Xana qoygan laqabidan kulgim keldi xech kim menga bunday laqab qoymagan jurat eta olmasdi
- mayli faqat uyda yoki yolgiz qolganimizga shunday atashing mumkin kochada esa shunchaki tea tushundinmi
-yaxshi mushukcham
- mushukcham shunday katta uyizda men uchun xona topiladimi
Gaplar bilan bolib uning xonasini korsatish esdan chiqibdi xonasini ozi yoqturgan rang bilan jihozlagan edim moviy menimcha bu unga yoqadi
- qani yura qol
