STALKER Ep 2
Sevgi – telba qiluvchi, ammo najot bermaydigan tuyg‘u.
U insonni osmonga olib chiqadi-yu, yerga qulatadi. U yurakni iliqlik bilan to‘ldiradi-yu, birdan muzdek sukunatga tiqishtirib qo‘yadi. Sevgi degani — baxt emas, ko‘pincha chidam, kutish va ichdan kuyish demakdir. Inson sevganida, u o‘zini unutadi, or-nomusini bir chetga suradi, yolg‘izlikka yelkadosh bo‘ladi, faqat bitta ilinj bilan yashaydi: u ham meni sevsa edi...
Erta tong quyoshning mayin nurlari qizning yuziga tushar ekan qiz kozlarini ochib atrofga qaradi o'zining xonasi emas boshqa birovning xonasida ekanligi bildi
Minsu pov : kozlarimni ochar ekanman atrofga qaradim katta divan ustida hudi kichik qizaloq qa oxshab yotar edim sekin o'rnimdan turib atrofga nazar soldim birdan to'g'rimda kresloda uhlab yotgan jungkookni ko'rib kechagi voqealar ko'z oldimda gavdalana boshladi va beixtiyor ko'zimga yosh keldi minho u õldi ko'z oldimda uni vahshilarcha o'ldirishdi lekin nima uchun
Minsu o'zini tartibga keltirib Jungkook uhlayotgan dan foydalanib avval uydan so'ng katta qorgondan chiqib ketdi lekin jungkook minsudan avval turgan edi shunchaki uni kuzatayotgan edi
Jungkook: xo'sh reja bo'yicha ketayapti yaxshi ....minsu honim tayor turin xali seni ko'p sinovlar kutmoqda lab chetida kulib qo'ydi
Minsu uyiga bordi ishdan bo'shash uchun ariza yozib to'g'ri kanpaniyaga yo'l oldi
***
Kanpanya tomon kirib borar ekan Jungkook o'z xonasida minsuni kutib otirar edi
Kotiba: xush kelibsiz xonim janob sizni kutayotga edi marhamat kotiba iltifot bilan yo'l korsatdi
Jungkook: kel minsu seni kutayotgan edim
Minsu: Janob men ishdan boshamoqchiman ...ishdan ketish uchun ariza deb stulga qo'ydi
Jungkook: Janob deb qoshini ko'tardi....sabab bormi
Minsu: sabab bo'lishi kerakmi ensa qotirgancha
Jungkook qogozga tikilgancha uni yirtib tashadi minsu savol nigohida unga qaradi
Jungkook: sen ishdan keta olmaysan
Minsu: nega ekan ...men shuni hohlayman
Jungkook: afsuski keta olmaysan negaki
so'zidan to'xtab yoniga bordi minsu orqaga tisarildi -sen keta olmaysan negaki sen tayyorlagan hujjatlarni xech kim tekshirmay bir kanpaniyaga jo'natgan
Minsuni qolini silab minsu jaxli chiqib uning qo'lini siltab tashadi jungkook miyiğida kulib qo'ydi gapini davom etdi- unda xatolar bor ekan natijada men katta mablag to'lashga majbur bo'ldim endi buni sen ishlab uzushin kerak
Minsu: nima axir hujjatlarni ozim 2 marta tekshirgan edim ...bu bo'lishi mumkin emas
Jungkook: afsus lekin shunday
Minsu o'ylab qoldi axir qanday bo'lishi mumkin
Aslini olganda jungkook uchun katta bo'lmagan pullar edi jungkook rejasini amalga oshirish uchun minsu 1 hafta bu yerda ishlashi kerak edi
Minsu: yaxshi men bu pullarni tolayman ayting qancha
Jungkook: buncha pul sendan yoq bugunga ishonchim komil lekin istasang
Minsuni tanasiga qarab qo'ydi- tanang bilan tolashing mumkin yoki bu yerda 1 hafta ishlashing kerak
Minsu hozircha mablag yoq edi shuning uchun 1 hafta ishga rozi bo'ldi
Minsu: faqat bir hafta holosmi
Jungkook: albatta
Minsu: yaxshi
Jungkook: unda ishingga boraver kechga hujjatlarni olib kel uni shaxsan o'zim tekshiraman
Minsu: yaxshi deya xonadan tezda chiqib ketdi
Jungkook : bir hafta faqat bir hafta sabir qil deya ishiga sho'ng'ib ketdi
Minsu ish stolida sukut saqlagancha o'tirar, ko'zlari stol chetida turgan suratga qadalgandi. Suratda tabassum qilayotgan Minho — uning yuragining eng nozik burchagida abadiy qolib ketgan inson edi. Vaqt o'tsa-da, yuragidagi iztirob so'nmasdi. Minsu barmoqlari bilan ramkaning chetini ohista silar, go'yo sevgilisining yuzini silayotgandek.
Uning ko'z oldida o'tmishdagi baxtli kunlar jonlandi. Ularning ilk uchrashuvi, yomg'ir ostidagi sayr, Minhoning samimiy kulgusi... Har bir lahza, har bir so'z endi xotiralarda yashardi. Minsu o'sha damlarni yuragida yana bir bor his etardi — sevgi, quvonch va yo'qotishning achchiq toti bilan.
Sukut ichida o'zini yo'qotgan Minsu asta jilmaydi — bu xotiralar og'riqli bo‘lsa-da, ularni eslash unga tasalli berardi. yuragida, esdaliklarda, va eng muhimi, Minhoning o‘sha suratida.
BIR YIL OLDIN
Yozning ayni chog‘i edi. Quyosh ufqga qulab tushayotgan, osmonda tillarang nurlar to‘lqinlanayotgan payt. Minsu bilan Minho shahar chetidagi kichik soy bo‘yida o'tirishardi. Atrofda faqat qushlarning ovozi va suvning mayin shildirashi eshitilardi.
Minho oyoqlarini suvga solib, suv yuzida to‘lqinlar hosil qilardi. Minsu esa yonida yotgan holda osmonga qarab turardi.
— "Qara, o‘sha bulut senga o‘xshaydi," — dedi Minho birdan, osmonga ishora qilib.
Minsu kulib yubordi.
— "Qaysi biri, dumaloq va g‘alati ko‘rinadiganiyami?"
— "Yo‘q, u emas. Mana bu — sokin va chiroyli, lekin ozgina sho‘x."
Ularning kulgusi yozgi shamolda erib ketdi. Minsuning yuragi shu damda qanday urayotganini u hech qachon unutmagan. Bu lahza oddiy ko‘rinsa-da, u uchun bir umrga tatirdi — vaqt to‘xtagandek tuyulgandi.
Keyin Minho unga qarab ohista pichirladi:
— "Men seni topganim uchun hayotimda birinchi marta haqiqiy odam bo‘lganimni his qilyapman."
Minsu jim qoldi. Javob bermadi. Faqat uning qo‘lini tutdi — mahkam, go‘yo bu damni hech qachon qo‘yib yubormaslikka uringandek.
Hozirgi vaqt
Endi esa… u o‘sha sohil yo‘qolgan, bulutlar allaqachon tarqalgan, lekin bu xotira — o‘sha yozgi kechadek — Minsuning qalbida abadiy qolgan edi.
Minsu shularni o'ylab ishga shongib ketdi
Minsu kechgacha tinimsiz berilayotgan ishlarni bajararkan Jungkook uning dam olishini xoxlamagandek xujjatlarni ketini uzmay minsuga jo'natardi.Bundan ancha toliqgan minsu ning sillasi allaqachon qurub bo'ldi.Xonasidagi so'ngi xujjatlarini tugatishi bilan jungkookning yordamchisi kirdi
Y: sizni janob chaqiryapdilar hujjatlar bilan kirar ekansiz
Minsu: yaxshi
Shu payt minsuga qo'ng'iroq boldi
Minsu: alo eshtaman
Lee honim: qizim kelyapsanmi kech bo'lib ketdi
Minsu: oyijon ishlarim kopayib ketdi biroz kechroq boraman meni kutmasdan uhlayverin
Lee xonim: qizim Shu ishdan boshab boshqa ishga joylasang bolar ekan
Minsu: men ham shu haqda o'ylab turibman ammo bu yerda bir haftalik ishlarim bor tugatganimdan keyin bu yerdan boshayman
Lee xonim: yaxshi uyga tezroq qayt
Minsu: yaxshi
Qo'ng'iroq yakunlandi
Minsu jungkookni xonasiga yo'l oldi katta harflar bilan yozilgan "Derektor Jeon Jungkook" yozuviga nazar tashlagancha o'sha xona eshigini taqillatdi.Ko'pga bormay ichkaridan eshtilgan yog'on ovozdagi "kir" so'zidan keyin Seva og'ir yutunib ichkariga kirdi
Jungkook: xo'sh tugatdinmi
Unga qarata savol berdi
Minsu : xa janob
Jungkook qo'lini biroz u tomonga cho'zgancha Minsuning qo'lidagi imo qildi.Qiz dovdiragancha qo'lidagi xujjatlarni Jungkookga uzatdi.Jungkook fayllarni bittalab ochgancha ularni barini tekshirib chiqdi.Xujjatlar orasida ko'zga yaqol tashlanadigan xatolar va hattoki qoldirib ketilgan joylar ham talaygina edi.Jungkook bularni ko'rib ko'zlarini og'ir yumgancha qizga qaradi
Jk:yonimga kel
Qiz chuqur nafas olib Jungkookni yoniga borishi bilan Jungkook uni bir harakat bilan tizzasi ustiga oldi.Minsu bunday xolatni kutmagani uchun bir necha bor o'rnidan turishga harakat qildi lekin bularning bari shunchaki samarasiz edi.
Minsu:janob Jeon meni qo'yib yuboring bu nima qilganigiz
Qiz tipirchilab o'rnidan turishga urunarkan Jungkook bunga e'tibor bermay qo'liga ruchkani oldi.
Jungkook:mana bu yerida xato qilgansan
Jungkook ruchka yordamida qizga xato qilgan nuqtasini ko'rsatdi
Jungkook:agar xujjatlarni shu tarzda boshqa kanpaniyamizga jo'natsak ular albatta u yerni kasotga uchratishadi...xudi avvalgidek
Jungkookni gaplarini tinglarkan Jungkook uni belidan o'ziga tortib tizzalari ustiga qulayroq joylashtirdi va ruchkani uni qo'liga tutqazdi
Minsu yana o'rnidan turmoqchi bo'ldi lekin Jungkook uni belini mahkam siqib uni joyidan siljitmadi
Jungkook oxista minsuni quloqlariga labini bosdi.Minsu bundan boshqachasiga qutila olmasligini sezgach qo'liga ruchkani olib Jungkookning aytgan bandlarini to'g'irlashni boshladi.Jungkook tizzasida o'tirgan qizning yeg'ilgan sochlarini boshatib yubordi.Minsuning sochlari yoyilishi bilan ularning uzunligi sabab bu Jungkookning tizzalariga bemalol yetib tushib ham turardi.Jungkook uni sochlarini barmoqlari orasiga olgancha biroz muddat minsuni ishini kuzatib turib oxistalik bilan qo'llarini minsuni koftasiga tomon yurg'azdi.Jungkook hech ikkilanishsiz tizasidagi qizning kiymining oldi tugmalarini bo'shatishni boshlarkan bundan qiz darrov Jungkookni qo'lini ushlab qoldi
Minsu:bu nimasi
Jungkook bo'sh qo'li bilan qizni qarshilik qilayotgan qo'lini pastga tushurdi
Jungkook:qarshilik qilishga harakat qilma....bu o'zinga og'ir bo'ladi
Jungkook qizning oldi tugmalarini yuqoridan pastga qadar bo'shatib chiqdi.Minsu achchiq alam bilan tezroq xujjatlarni tugatishga urunarkan uning ko'z yoshlari allaqachon yanoqlarini nam qilgandi.Jungkook bunga axamiyat bermay qo'lini qizning ko*karaklariga olib bordi va uni ichki kiymi ustidan yengil siladi.
Jungkook:bu yerini xam tog'irla
Jungkook ishidan chalg'imagan xolda ko'zlari bilan xujjatning boshqa bandiga ishora qildi.Qiz uni ham tog'irlarkan Jungkook uning hayollarini jamlashiga yo'l qo'ymay qizni o'ziga yaqinlashtirib lablarini uning bo'yniga bosdi
Minsu: men tugatim
Jungkook hujjatlarga nazar tashlab minsuni kiyimini togirlab qoyib yubordi
Jungkook: hujjatlarni yakunlagan ekansan uyga ketishin mumkin seni ozim tashlab qoyaman
Minsu: yo'q janob men ozim yetib olaman
Jungkook: jaxlimni chiqaryapsan meni janob deyishni bas qil ...keyin meni gapimni ikki qilma zinhor
Minsu javob berish orniga lablarini tishladi
Jungkook:ESHITINMI
DEDI baqirib
Minsu: ha
Jungkook: yaxshi unda men pastga kutub tur
Minsu: yaxshi deb honani tark etdi
Mashinada sukunat bu sukunatni minsu buzdi
Minsu:manzilimni telefoningizga jo'nataman
Minsu haydovchiga qarab gapirarkan haydovchi oyna orqali minsuga bir bor nigoh tashladi.
Jk:manziling bor sen jim ket
Minsu ortiq gapirishni istamay jim ketishni maqul kordi
Manzilga yetib kelgach minsu sumkasini olib mashinadan tushdi
Jungkook: ertaga ishda korishguncha aqilli qiz bol jungkook shu sozlarni ayti mashina harakatlanishni boshladi so'ng u yerdan ketdi minsu chuqur horsinib uy tomon yo'l oldi
Uyga kirib, og‘ir nafas oldi. Kun bo‘yi charchagan tanasini issiq dush ostida bo‘shatdi. Har bir suv tomchisi go‘yo ichidagi og‘riqni yuvib ketayotgandek edi. Sochiqlar bilan qurigancha, oyna oldiga bordi. O‘ziga tikilib turarkan, ko‘zlarida yana o‘sha tanish nurlanish paydo bo‘ldi — Minxoni esladi.
Yuragining eng nozik burchagida saqlanib qolgan xotira edi bu. U kulgandagi chehrasi, nozik ovozi, ayniqsa, quchoqlab olishga shoshilgan holatlari... Ularning birga o'tkazgan vaqtlari, osmondagi yulduzlarga termulib qilgan orzulari — barchasi go‘yo kecha bo‘lgandek jonlandi.
“Qanidi tirik bolganda edi” deb o‘yladi yuragi zor bilan. Minxosiz o‘tgan kunlar uzun, jimjit va sovuq edi. Oynadagi aksida esa faqat sog‘inch bilan yashayotgan bir yigit bor edi.Shunda beixtiyor ko'ziga yosh keldi
Minsu pov:Nega?.. Nega uni o‘ldirdi? Axir u hech kimga yomonlik qilmagandi-ku… unga zarari tegmagan bo‘lsa, nega? U faqat yashashni, kulishni, sevishni istardi. Men esa endi abadiy o‘sha kulgidan mahrumman…
Qanday qilib meni sevgan insonimdan ayirdi? Nima uchun? Nima sababdan meni yolg‘izlikka mahkum qildi?
Men hali unga aytmagan so‘zlarim bor edi. Men hali qo‘lini tutib yuradigan yo‘llarimni orzu qilardim. Bizning oramizdagi muhabbatni ko‘r-ko‘rona yo‘q qilish... bu adolatmi?
Ichimda nima borligini hech kim bilmaydi. Tashqaridan jimman, lekin yuragim qichqiryapti. Nega aynan u? Nega aynan biz?
Agar vaqtni orqaga qaytara olganimda... hammasini o‘zgartirardim. Jungkookni oldiga ummuman bormas edi O‘sha kuni, o‘sha lahza...
So'ng yotoqga yotib piqilab yig'lab uhlab qoldi
Minsu erta tongdan ish borish uchun tayyorlanarkan negadir yuragi u yerga borishni xoxlamasdi lekin borishga majbur.
Minsu:oyii men ishga ketyabman ....dadam qani
Minsu mexmonxonada o'tirgan oyisining yoniga bordi
Lee xonim:kecha juda ham kech kelding endi nega ertalabdan ketyabsan...dadang ishga ketgan edi
Minsu:ishlarim ko'p....bugun erta qaytishga harakat qilaman
Minsu oyisini yengil quchoqlab ishga ketdi
Minsu kanpanyaga kirib bordi
K: minsu qayerlarda yuribsan majlis boshlanishiga o'z qoldi
Minsu: a nima meni bu haqda xabarim yoq edi xozir boraman deya xonaga sumkani tashab majlislar xonasiga yo'l oldi majlis xonasiga kirib bordi Jungkook unga nazar tashlab majlisni boshladi
***
Majlis davomida minsu Jungkook o'tirgan kursining tepasiga turgancha kerakli hujjatlarni Jungkookga uzatardi.To'g'ridagi ekranda xodimlardan biri loyihani tushuntirishni boshlarkan Jungkookning qo'li hech qanday qiyinchiliksiz tik turgan qizning sochlariga yetib bordi.Minsuning sochi uzunligi sabab Jungkookning qo'lida ortiqcha xarakat sezilmadi.Minsu buni sezsa ham tishini tishiga bosib indamay turdi.Jungkook qizning soch tutamini biroz o'ynab so'ng qo'lini sekinlik bilan minsuning sonlariga o'rmalatdi.Minsu endi Jungkookga kattargan ko'zlari bilan tikilarkan Jungkook uning bu xolatidan mamnun jilmaydi.Minsu hech kimga sezdirmay Jungkookni qo'lini o'zidan bir necha bor olishga harakat qilsa ham buning imkoni bo'ladi.Jungkookning qo'llari yuqorilashib qizning sonini yengil silarkan Minsuning asab tolalari uzuldi
***
Majlis tugadi hamma o'z ishiga qayti Jungkook minsuni o'z kabinetiga chaqirdi
Minsu : chaqirtirgan ekansiz
Jungkook: yaqinroq kel
Minsu uning oldiga bordi Jungkook xech ikkilanishiz minsuni qo'lidan tortib tizasiga o'tkazdi
Minsu: qoyib yuboring
Jungkook: nega ekan
Minsu jim bo'lib qoldi jungkook uning sochlarini oynashni boshladi va gapirdi
Jungkook: bugun sening uyinga boraman
Minsu savol nigohida Jungkook ga qaradi
Jungkook gapini davom etirdi otang bilan gaplashaman senga uylanaman otang sendan soraydi buni bilaman sen bunga rozi bolasan tushunarlimi minsuni belida ornalayotgan qolarni tishlab oldi va ornidan turdi Jungkook xech nima bolmagande kresloga yaxshiroq otirib oldi
Minsu : xech qachon men rozi bolmayman
Jungkook: shunday qilamanki rozi bolishdan boshqa chorang qolmaydi
Minsu: xech qachon men rozi bolmayman o'zimni bilib turib jahanam otiga tashlaymanmi men hali aqildan ozmadm deb eshik tomon yura boshladi eshikni ochmoqchi bo'lganida Jungkook ning sozlari toxtatdi
Jungkook: ota onang...menimcha uzoq mudat yasashdi
Minsu : bu bilan nima demoqchisiz
Jungkook: agar sen bunga rozi bolmasang ularning xayotiga nuqta qoyaman
Minsuning yuzidan ko'z yoshlar dumaladi chunki bilar edi jungkook ning qo'lidan bu ishlar kelishini
Jungkook: men kechga uyinga boraman o'zini meni sevib qolgandek tutasan bolmasa aytgan ishimni qilaman va busiz ham senga ega bo'laman gapim tushunarli bolsa chiqishin mumkin
Minsu ko'z yoshlarini artib xonani tark etdi
Jungkook lab chetida kuldi chunki bu safar ham u yutdi
***
Kech tushdi jungkook Janob lee ,lee xonim hamda minsuga sovga olish uchun Cartier do'koniga bordi.
Jungkook do'konga kirishi bilan uni oldiga bir qiz keldi.
:Xush kelibsiz Janob jungkook siz uchun yangi kolleksiyalar keldi ko'rishni hoxlaysizmi
Jungkook:bugun o'zimga emas....mmm taxminan 40 yoshlardan balandroq odam uchun soat olgani kelgandim
:albatta sizga eng yaxshilarni ko'rsatamiz
Jungkook do'kondagi kresloga joylashdi. Do'konning sotuvchisi Jungkook aytganiday soatlarni olib keldi.
:Janob Jungkook soatlar bizga kechagina keldi ularning barchasi siz aytgan insongga bemalol mos keladi va albatta yoqadi.
Jungkook soatlarga qarab ulardan birini tanladi.
Jungkook: mana shunisi
:hop janob
Jungkook soatni olib ikkinchi do'konga kirdi. Jungkook yerdan minsu va lee xonim uchun marjon qidirardi.
:Janob yordamim kerakmi
Jungkook:ha menga oddiy ammo chiroyli bo'lgan marjon ko'rsata olasizmi. Toshlari ko'p bo'lmasin va 38 yoshli ayolarga marjon
:hop janob.
Do'kon xizmatchisi ichkariga kirib Jungkook marjonlarni olib chiqdi.
:mana janob
Do'kon xizmatchisi hamma olib chiqqanlarini stol ustiga qo'ydi. Jungkook
hammasini ko'rib chiqdi.
Jungkook: menga bular yoqdi bularni olaman
: yaxshi Janob xozir o'rab beramiz
So'ng lee xonadoniga yetib keldi
Jungkook eshik qo'ng'irog'ini chaldi. Ko'p vaqt o'tmasdan lee xonim eshikni ochdi.
Lee xonim :o'g'lim xush kelibsiz biz sizni kutayotgan edik
Minsu zinalardan pastga tusharkan yana o'sha sovuqqon odam Jungkookni ko'rdi.
Janob lee xam pastga edi
Janob lee :minsu kelaqol
Minsu Janob leeni oldiga kelib Jungkook bilan salomlashdi.
Minsu:salom
Jungkook hech nimademasdan qarab turardi. Jungkook minsuni go'zalligiga yana bir marta tan berdi. Jungkook hattoki ko'zini ham yummasdi faqat minsugaga qarab turardi. Minsu noqulay holatga tushib qolgani uchun tomog'ini qirdi. Jungkooko'ziga kelib Janob leega qaradi.
Jungkook :Janob lee va lee xonim bu sizlarga
Janob lee:ovora bo'libsiz
Lee xonim: shart emas edi
Janob lee sovg'ani ochib ko'rdi.
Janob lee:yo xudo...axir bu mening sevimli brendimning soati menga judayam yoqdi rahmat
Jungkook minsuga qaradi.(aytgancha yo'ldan minsu uchun gul olgan edi)
Jungkook:bu gullar senga
Minsu jungkook bergan gullarni oldi.
Minsu: raxmat
Janob lee:qani yuringlar mehmonxonaga
Minsuni gulni suvga solib . Ular birga mehmonxonaga kirib o'tirishdi.
Jungkook:janob keling maqsadga o'tamiz. To'g'risini aytsam biz ikkimiz bir birimizni sevamiz. Faqat bu narsani minsu sizga aytolmayotgandi.
Janob lee jungkookni gaplaridan nima deyishni ham bilmay qoldi bir minsuga bir jungkookga qarardi.
Janob lee :minsu qizalog'im shu gaplar rostmi seni uni sevasanmi
Minsu asabiylashganidan qo'li bilan ko'ylagining etagini o'ynardi. MinsuJanob lee ni savolini eshitib yerga qaradi va ko'zlarini yumib kanpanyadagi jungkookni gaplarini esladi. Minsu hozir umid qilardi bu qo'rqinchli tush bo'lib uyg'onib ketishni hoxlardi.
Janob lee:minsu jungkookni sevasanmi
Janob lee savolini 2 marta berdi. Minsu hech nima demasdi.
Lee xonim: qizim uyalmay aytaver
Jungkook esa minsu javob bermayotganidan bo'ynidagi tomirlari bo'rtib chiqdi. Jungkook qo'li bilan sochlarini orqaga qildi va bo'ynini silashni boshladi.
Minsu:ha otajon men jungkookni sevaman.
Janob lee :rostanmi nega unda oldinroq menga aytmading
Jungkoo:Janob lee unda to'y 1 oydan keyin
Minsu:NIMAA
Minsu o'tirgan joyidan turib ketdi.
Janob lee:jungkook axir qanaqasiga ulguramiz bu ilojsiz kel boshqa kunni tanlayqol
Jungkook:Janob lee men mana shu kelasi oyga ishlarim ko'p bo'ladi shuning uchun mana shu 1 oy da qilmoqchiman. Va bir oy ichida minsu men bilan yashasa axir o'zingiz bilasiz uyga oldinroq Borșa yaxshi bo'lardi
Janob lee jilmaydi:hamma ishni hal qilgan ekansan Jungkook. Minsu sen nima deysan rozimisan
Minsu to'y kuni tezligidan hayratga tushgandi. U to'yni2 oydan so'ng yoki undanda ko'p vaqtdan keyin bo'ladi deb o'ylagandi ammo u o'ylaganining teskarisi bo'ldi.
Munsu Jungkook qaradi. Jungkook minsuni ustidan kulayotganday jilmaydi va bir qoshini ko'tarib Javob ber deganday ishora qildi.
Minsu:otajon agarda sizga shu maqqul bo'lsa unda men ham roziman. Menga to'y qachonligi va qayerda yayashim qiziqemas.
Janob lee :yaxshi unda to'y kun1 oydan keyin
Jungkook:rahmat Janob lee to'yga rozilik berganiz uchun. Va minsuni ertaga olib ketaman
Jungkook minsuni ismini aytib uni oldiga bordi. Minsu uchun olgan marjonni qo'liga oldi.
Minsu:nima bu
Jungkook:bu senga sovg'a.
Jungkook minsuni qo'lidan ushlab oo'rnidan turg'azdi. Jungkookmarjonni minsuni bo'yniga egilib taqib qo'ydi. Jungkook minsuni bo'yniga egilganligidan foydalandi.
Jungkook:seni sevaman
Jungkook minsuni eshitadigan darajada sekin gapirdi. Jungkook gapirganida uning qaynoq nafasi minsuni bo'yniga tegdi. Jungkook minsuni ni qulog'idan tishlab qo'ydi. Minsu jungkookni qilgan ishidan ikki yuzi qizardi.
Jungkookminsuga qaradi minsuni ikki yuzi qizarganini ko'rib jilmaydi. Minsu jungkookdan ko'zlarini olib qochardi. Minsu jungkook bilan ko'zlari to'qnashishini hoxlamasdi. Jungkook minsuni ikki qizargan yanog'idan o'pib qo'ydi. Minsu bu ishdan ko'zlari katta katta bo'lib ketdi.
Minsu ota-onasi qarar ekan ular jilmayib qo'ydi. Jungkook bu yerda misuni ota -onasi borligini unutub qo'ygandi. Minsu junkookni bu ishiga jim qarab turishni hoxlamadi. Misu jungkookni o'zidan uzoqlashtirib Janob leeni oldiga borish uchun 1 ta qadam tashladi va ikkinchi qadamini esa ataylabdan jungkookni oyog'ini bosdi.
Minsu:voyy...Jungkook uzur ko'rmay qolibman
Minsu o'zini bilmagandek tutib turardi. Jungkook esa minsuni ataylab bosganini bilsa ham hech nima deyolmadi.
Jungkook:hechqisi yo'q sevgilim
Minsu hozir qilgan ishidan mamnun bo'lib turganida jungkookni sevgilim deb murojat qilganidan yana fig'oni falak bo'ldi.
Minsu oyog'ida baland poshnali tufli bo'lgani uchun jungkookni oyog'ini og'ritgan edi.
Janob lee: o'g'lim yaxshimisan
Jungkook:ha yaxshiman Janob lee endi men boraqolay ishlarim bor
Lee xonim:kechki ovqatchi
Jungkook:kechki ovqatni to'ydan so'ng minsu bilan birga mehmonga kelganimizda yeyman.
Jungkook minsuga qarab jilmaydi. Minsu esa hech qanday reaksiya bildirmadi.
Janoblee:minsu jungkookni kuzatib qo'y
Minsu:lekin dada
Janob leeu yaqinda seni ering bo'ladi shuning endi o'zing kuzatasan
Minsu otasini gapini ikki qilmasdan jungkookni eshik oldigacha olib keldi. Minsu eshikni ochdi.
Minsu:marhamat Janob jeon tezroq bu yerdan keta qoling
Minsu jungkookni asablarini o'ynash uchun qo'lidan kelgancha harakat qildi.
Jungkook minsuni qo'lidan ushlab uydan olib chiqib eshikni yopdi. Minsu eshikka tirab ikki tarafini qo'llari bilan to'sdi. Ularni orasida 10 sm joy qolgandi.
Jungkook:mminsu meni asabimni o'ynashni bas qil oldimda otang onang bor deb o'tirmayman shuni bilib qo'y.
Minsu:menga farqi yo'q senga qanaqa muomala qilishni o'zim yaxshi bilaman sendan so'ramayman qanaqa gapirishni.
Jungkook yerga qarab kuldi.
Jungkook:havotir olma xotinjon to'ydan so'ng o'zim senga eringa qanaqa muomala qilishni o'rgatib qo'yaman.
Minsu: menga faqat gapirganing qoladi xolos
Jungkook ham minsuham bir biriga qahr nigohlari bilan qarab turishardi. Jungkook qo'lini minsu ingichka belidan qo'lini o'tkazib o'ziga tortdi. Jungkook o'rtadagi masofada joy qoldirmadi. Minsui tanasi jungkookga tegib turardi.
Jungkook:buni hali ko'ramiz seni qanday tarbiyalashni bilaman xotinjon
Jungkookbaqirmasdan xotirjamlik bilan aytdi. Minsu jungkookga qanday javob qaytarishni bilmay qoldi. Jungkook ikkinchi qo'lini minsuni bo'ynidan ushlab o'ziga tortdi. Minsu lablari jungkookni lablari bilan birlashdi. Jungkook minsu bilan qo'pol bo'sa bilan emas balkim sekinlik va ehtiros bilan bo'sa olardi. Jungkook minsuni lablarini sekin tishlab tortardi,minsuni lablarini shimib bo'sa olardi.
Minsu jungkookga qarshilik ham qilmasdi hattoki javob ham qaytarmasdi jimgina turardi. Jungkook uzoqqa cho'zilmagan bo'sani to'xtatdi.
Jungkook:qolganini ertaga qoldiramiz.
Jungkook minsuni boshdan oyoq kuzatdi.
Jungkook:bugun kiygan ko'ylaging senga judayam yarashgan. Seni qomatingni yanada jozibali qilib ko'rsatdi.
Jungkook pastki labini tishladi. Jungkook mashinasini oldiga keldi. Mashinani eshigini ochib Minsu ga qaradi. Minsu joyidan qimirlamasdan haykalga o'xshab qotib qolgandi. Jungkook minsuni holatini ko'rib kuldi.
Jungkook:xayrli tun yovvoyi mushukcha.
Jungkook baland ovozda gapirdi. Bu gapni ovqatlanayotgan Janob lee va lee xonim ham eshitdi. Minsu jungkookni ni baland ovozidan o'ziga kelib hech nima demasdan uyga kirib ketdi. Minsu yugurib zinalardan chiqib ketdi.
Lee xonim:minsu ovqatlanib ol
Minsu :ovqatlangim kelmayabdi men uxlayam xayrli tun
Minsu xonaga kirib dush qabul qilib uxladi
***
erta tong jungkook minsuni olib ketgani kelgandi minsu ota onasi bilan xayrlashdi 20 daqiqada jungkookni uyiga yetib kelishdi
Minsu pov: uyga kirib borar ekanman tashqarida 100 dan ortiq qo'riqchilar bor edi hammasini qolida qurollar bor uyni qoriqlar edi uy ichiga kirdik uy hashamatli edi barcha xizmatkorlar saf tortib bosh egib turardi shu payt ne ko'z bilan qarayki biz tomonga ....
