Xotima

...ha,ha men kimligimdan qat'iy nazar inson bo'lishga tirishdim,o'zimni chetga olmadim,Botirga ham buni o'rgattim,biz madaniyatli maxluqlar edik.Tunda foxishalarni ilashtirib , och qolganda ko'chada to'gri kelgan qizni ilintirib so'ng yerdik,haligacha ...qanchalik bu odattan qutilishga bel boglamay bu meni ichiga tortib ketaveradi,ancha oldin sadizm kasalini o'zimda kashf ettim,Botirxondayam kuzatildi,izlanishlarim shu taqazo etardiki,agar biz shu ketishda borsak haqiqiy maxluqqa aylanamiz,hatto ketimizga tushishdi,zamonaviy dunyoda dushman ortirish osson ish ekan.O'zimni idora etishga kirishyapman,hammasini sarhisob qilyapman,kamaytiryapman goshtxurlikni,ammo bu menga sof teri berib qolmay,qonimni yangilab yosh ko'rinishimni saqlayapdi.Bu borsa qaytmas yo'l,o'limdan battar.Bilasanmi,Yulduz qismati shunaqa edi,u ajalga tutildi,unda senda menda yoki Botirda ayb yo'q,peshonadan qochib qutula olmasdi,Botir o'ldirmasa baxtsiz hodisa tufayli vafot etardi.Jonim,meni eshitayapsanmi uxlab qoldingmi?bilaman charchagansan meni biroz eshit,senga gaplarim talaygina.O'zimni sendan nari qilishga kirishdim,ammo bilib-bilmay seni o'zimga yaqin tutib yuragimga solib qo'ydim,seni tan olaman,ilk uchrashgan kunlarimiz juda yomon ko'rardim,lekin bora-bora labimga kulgu,yuzimga jaxl yunaltiradigan qizni sevib boraverdim,aqlim bilan umrim davomida ish ko'rib yurak biron marta soz demaganidan meni sevgini kech angladim,salgina yuragimga quloq tutib o'zimdek uning gaplari yigilib qolganini bildim,u faqat sen haqingda so'zlardi,lablarim ozuqam bo'lajak allaqachon muraga aylangan qizlarning dudoqlaridan bo'sa olarkan yuragim sen haqingda so'zlardi,seni yosh boladek o'ynatish,asabingga tegish,jaxlingni chiqarib ,yiglatish menga yoqardi...bu kasallik,lekin sening ishlaringda meni tamom qilardi,hatto seni birinchi kechasi test yechgan kunimiz o'ldirishni,iforingga to'yishni,seni tatib ko'rishni juda istatdim baxtingga jodugar onang qutqarib qoldi,keyin suzish vannaxonasida,hammasi seni qutqarishga qaratilgan,maksimal darajada hayot seni mendan qutqarib qolardi,ishonasanmi—deya u tolqinlanib ketarkan,orqamdan silab-siypalab— ilk bo'samizda seni yeyishni xohladim,lablaringdan labimni olmay tishlagim,qoningni tamini sezishni istadim,seni hayolimda avval lablaringdan boshlab tishlab ,so'ng bo'yningga ko'chishni ... orzudek xohlardim.Qo'rquvga xojat yo'q,barchasi o'tib ketti,endi tushunib yetyapman,to'ydan keyin birinchi tunda seni tirik qoldira olmayman deb o'yladim,komgligga tekkan bo'lishim mumkin,nafsim ustun kelishidan qo'rqib seni tez holi qo'ydim va yaqinlasha olmadim.Mana bugun,ya'ni kecha sirlarim oshkor bo'ldi ,senga ishonaman...o'zimga ishonishni xohladim va sen bilan birga bo'ldim,va ,... va men bundan endi qo'rqmayman,xohlasam sen bilan har soat har daqiqada bo'la olaman,chunki sen ozuqam emas,yuragimni egasisan Mohina,o'ldirsang o'ldir ...ko'ksim ochiq shu tirnoqlaring bilan kohna yuragimni sugurib ol,tayyorman,muhimi meni hayotim sendan so'ng boshlandi,yuragimni olaver yap-yangi hali biron kimni sevmagan sendan boshqa...

Mening lom-lim demaganim Anvarni tashvishga soldi,ko'zlarimdan tomchilar oqib uning ustini ho'l qilib yuvardi,tanamdagi ba'zi og'riqlarni unutgan ekanman,ustidan qo'zgalganimda qayta tanam o'girlashib qo'llarim bilan yerga tayanib oldim.U qaddini ko'tarib —Tuzukmisan?—dedi havotirda.Bosh irgidimda kiyiml;arimni izladim,Anvarning kiyimlari bor faqat, boshimni undan o'girib turarkanman shimini kiyib,men yechib tashlagan ko'ylagini ustimga tashlab yelkamdan ushladi.Yuziga bir qarab oldimda — O'zim turolaman—dedim xissiz tovushda,u unamadi,baribir yordamlashdi,turdimu nima qilishni bilmadim—Kiyimlarim qani?—dedim,bilardim u meni uyda yechintirib kelmagan.Ichkari xonaga kirdida ,taklab tartiblangan ko'ylagimni berdi,unga o'girilishini aytib humraygancha kiyimlarimni kiydim.Uning yovvoyi mushuk talagandek tirnalgan izli badaniga qarab uyalgandek bo'ldim va " sizni boshqa kiyimiz yuqmi"dedim .Yoq ekan,yerga tashlagan kir bolgan kiyimini qoqib qoliga berdim,bu osha eski uy ammo menga ichi notanish,ikkimiz yurib tashqariga chiqdik,yo'llarni bilib borardim,chunki bu uyni yoqish niyatim bor edi.Orada poli yo'q xonaga kirganimizda u meni ko'tarib oldi,oldinda butun boshli devor turar hovli zim-ziyio qo'rqinchli , yuragimga vir vahima tushdyu oldimda vahima uyasi turganini eslab yengil torttim,ammo men qanday oshib o'taman,juda charchaganman,mengayam odam goshti kerakmi, devorga chap berish uchun.Anvarni go'shtini yesam ham chiqolmayman.—Darvozani oching,men oshib o'ta olmayman,sizni sharofatingiz bilan — dedim qollarimni chalishtirib,shamollaganmiman tanam zirqiray boshlagandi.-—Darvozani ochib bo'lmaydi oyog'ingni mana bu joyga qo'yib qo'lingni berasan tortvolaman — dedi.—Jin ursin sizni,meni qanday olib keldingiz unda —dedim deyarli baqirib,u ogzimga qolini bosdi,siltab tashladim—oling qolizni —dedim jirkanib.Umiman hech nima yoqmayotgandi hol-jonimga.—Uff shu yerda tur,hozir —deb u ortiga ketayotgandi,qo'rqaman deb ergashdim.Kaliti borakan yaramasni,meni tagin azobga qoymoqchi bo'lgan.Xullas uyga kettik.uygacha mashinada uxlab kettim,tundi 3 dan o'tgan ekan,mashina to'xtagach ,indamay otiraverdim,mashina bilan darvozaxonaga kirib,esnagancha uyga kirib kettim,Anvarning keraksiz mavzularda mingirlashlariga tasiq ham aytmasdim, uni o;zi qoldi,avvalo dush qabul qilgach,hech nimani o'yalmay,doriqutichadan spirt,maz olib xonamizga kirib bordim,tahmn qilganimdek sochlari xo'l Anvar qo'llarini boshi orqasiga qo'yib chamamda meni poylab yotardi.—Fudbolkezni ko'taring yaralaringizni tozalayman—dedim ozgina ichim achib xotinlik vazifamnni qilarkanman.—Ertaga bitib ketadi,uxlayver —dedi u.—Ungacha infeksiya tushib yana boshqa kasallik ortirib ,mengayam yuqtirmang,och degandan keyin och—dedimu tilimni tishlab—...sada odam —dedim ovozimni to'grilab.U kulgancha,yuzimdan ko'zini olmagan ko'yi fudbolkasini ko'tarib berdi,qo'limda spirtli paxta bilan qirmizi izlarni ustidan paxtani yurgazdim,uning yuzi o'zgarmas maroq bilan meni tomosha qilardi,yegisi kelmayotgan bo'lsa bo'ldi/—Meni o'lgudek yomon ko'rib ketyapsanmi?—dedi .Yuziga nigoh tashladim-u so'z demadim.mani surkab fudbolkasini o'zim tushurdim,kiyimini to'grilarkanman— yelkamdayam bor —dedi u.—QANI—deya uni orqa qilib o'tqazib u yerniyam iloji boricha xissiyot va hayollarga berilmay mazladim.Oldidan nari ketar vaqtim,qo'limdan ushlab qoldi.—Nega indamaysan,meni qo'rqitmay hech bo'lmasa haqorat qil—dedi u.Haqoratlarimgayam zor bo'larkansanku degim kelardi,ammo nigohlarimni olib qochdim xolos.—Siz qo'rqmaysiz,qo'rqitasiz —deya qo'lini olib borib dorilarni qo'yib,chiroqni o'chirdimda joyimga kelib yottim.Anvarning xonada chuqur nafas olgan ovozi chiqdi va men tomnon surilib,belimdan qo'lini o'tqazib yuzimda uning sovuq nafasimni sezgan onim—Anvarxon men bemalol uxlamoqchiman,qo'ysangiz mazza qilib uxlay,tinch qo'yasizmi-yo'qmi?—DEDIM zarda bilan.U meni tinch qo'yib chappa qarab oldi,sovuqotgan tanamni ko'rpa tagiga olib,birpasda uxlab qolibman