Xotima
...Azizjonni Anvarning ish stoli ustida o'tirgan kichkina tanasini va joyidi o'tirib jonsizgina qitiqlab bolani o'ynatayotgan uni ko'rdim,bolacha g'ingshimagan,qiyqirgan ekan.Yuzimni oqarib ketganini bilgan Anvar meni ko'rib , "Ana vahimachi holasi keldiii,rangida rang qolmabdiii,bu erkatoyniiii tishlab oldi deb o'ylabiii"deya bolakayga qiliq qilib kuldirib gapirardi.Eshik devoriga suyanib qoldim,peshonamdan ter chiqishga ulgirgan ekan artib oldimda ,endi tashqariga yo'nalmoqchiydim.
—Suv ichib ol—dedi Anvar ovozini to'g'rilab.O'pkali qarash qildimda eshikdan chiqib kettim,pastga zo'rg'a oyoqlarim qaltirab tushdib olib,suv ichib oshxonada o'tirib qoldim.Sal o'tib Azizbekning kulgu ovozi zaldan chiqdi,turib chiqgunimcha Anvar ko'tarib kelayotgann ekan.
—O'pkangni bosvoldingmi?—dedi u bolani qo'lidan tushurmay.
—-AZizbek qalesa,salom qani tentak bola—dedim Azizbekning qo'lchasidan tortib,Anvarxoning so'zlariga e'tibor bermay.Bolacha menga qiliq qilib kuldi va og'zini ochgandi so'rgichi tushib qolishiga sal qolgandi Anvar tutib qolib o'g'ziga solib qo'ymoqchi edi
—Shoshmang—deb so'rg'ichga qo'l cho'zib tortib oldim-da rakvina kranini ochib shayhshilab yo'vdim.
—JUda bir sanitariyaga rioya qilasanda —dedi u istehzoli kulib.
—Ko'chadan kelgansiz ,xudo bilani qayerlarga qo'liz tekkan bu hali kichkina tez kasallikka chalinadi—dedim kayfiyatsiz ohangda.
—Qaraya—deya u bolani so'rgichini berganimdan so'ng pastga tushirdi.
—Qachon turdi—dedim .
—Tepaga chiqsam yig'lagan ovozi chiqdi—dedi u—ko'ndirmoqchi bo'ldim.
—Yuragim yorilib ketti ahir—deya oshxona mebeliga suyandim ko'nglim buzulub—opamning yolg'iz suygani...
—MOhii biron nima qildimmi?Nega bo'lar bo'lmasga vahima qilaverasan,har nimaga o'zingni siqaverma menam hali aqlimni yuqotganim yoq oilamdagilarga tashlanadigan—deb u yaqinlashdi.
—Oilangiz?—dedim anglamay nimani nazarda tutganini.
—Haa,seni qarindoshlaring menikiyam,hammamiz bir oilamiz,seni jiyaning menikiyam,bundan tashqari men chaqaloq yemayman—dedi u ohangida ranjish sezilib.
—Yeysiz lekin!
—Mohina bas qil,hozir birga aylanishga chiqamiz,atayin yozib-yozib bir kelibdi deya ishimni yigishtirib keldim Azizbekni o'ynatgani,yonavermagin —deb u yanada yaqin kelgandi.
—Nari turing bola bor—dedim unga xunuk o'rnak bo'lmaylik deb o'zimni nari olib.
—Hali kichkinaku hech nimaga tushunmaydi,qolaversa senga kecha muzqaymoq olib kelgandim,muzlatgichning muzxonasi turgandi yeb qo'ymadingmi?—dedi u mendan o'tib muzlatgichga qarab borarkan.
—Yo'q hali muzxonasiga ishim tushmadi,erib ketgandir—dedim yegim kelib.
—Erimaydi—deya muzxonadan usti oppoq qirov bo'lgan to'rtburchak paketni olib keldi.-da menga bermay avval oshxona eshigini yopib qo'yayotgandi
—Eyy Azizbek borku nega yopyapsiz—dedim shoshib
—O'ynab yuribdi,hotirjam bo'l—dedi u.
—Oddiy muzqaymoqqu shuniyam qizg'onasizmi —deya qo'limga bergan paketini olib qattiq bo'lib muzlab qolgan muzqaymoqni mevali bo'lsa kerak deb hayol qilib avval ustidagi qirovini aerib tashlab ne ko'z bilan ko'rayki qip-qizil ranggdagi odam yuragi.
—Ayy—deb qo'limdan otib yubordim,yerga diq eti tusharkan ,qo'limda hamon turgandek orqama keyin g'ijinim kelib qo'llarimni siltab tashladim.Anvar og'zini berkitgancha qilayotgan harakatlarimga kuliib turardi.
—Yurakmi?—dedim qon bosimi oshib—qanday haddingiz sig'di bunaqa qilishga ?!
—Begonanikimas ortingdan zir yugurgan oshiqu-beqaroringniki,qaraya oxiri senga yetishdi,sen bo'lsang insofsizlarcha uloqtirding.Ruhi chirqiraydiyam demadingaa—deb u yarim kulimsirab vorib yerdan yurakni qo'liga bemalol olib ,ichini ochdi.Ko'zlarim yumilib ketarkan,tiruishib yuzimni o'girdim—Qanday jirkanch,yuqoting,menga nima kerak,Anvar buncha qilig'ingiz sovuq fuuu!
—Kitobni muqovasiga qarab xulosa chiqarma deyishmaganmi —deb yurakni qo'liga olarkan o'gziga olib bordi.—Jin ursin,immm—deya ko'nglim ag'darilib og'zimni berkitgancha yopiq eshikni bugudek ochib tashqariga yugurib chiqdim.Bu daxshat edi,hech o'ylamay ko'z oldimda Davronniki deb atagan yurakni og'ziga soldiya,uni bu darajada oshkora jirkanchlikka borishini o'ylamagan ekanman
XOTIMA 61—qism
—Jonga tegdingkuaa ,ko'ngil noziklik qilaverib,xotin degan chaqnab turmaydimi—deb hovlida qusa olmay og'jib o'tirsam orqamdan chiqib keldi—seni o'rningda do'mbillagan qiz bo'lganda qo'limdan olib qozoga tashlab ,jiz-biz qilib bergan bo'lardi,sen esaaa... nozik nihol...—deb battar asabimga tegdi.Ozgina o'tirib chuqur - chuqur nafas oldimda o'rnimdan shahd turib urib kettim.—Boring unda o'sha do'mbog'iga uylaning,zo'rg'a yashayapman bu qiliqlaringizga,aytib qo'yay mendan boshqa sizning bu hurmacha qiliqlaringizga bir daqiqa ham chiday olmaydi—deya uni turtkilab ura boshladim.—Shoshma,—deb qo'limdan ushlab quchoqlab oldi.—Hiqildog'imga keldi arazlaring,qachon odamlardek yashaymiz—deya bo'ynimga yuzini bosdi qo'yvormay tipirchilashimga qaramay.—Sizning bunaqa g'ayriinsoniy qililqaringizga ko'nika olmayapman Anvar —dedim oxiri ichimdagini tilimga chiqarib.—KO'nikasan,ko'nikasan qachonki haqiqatga tiq boqsang—dedi u yuzimga qarab belimga ko'charkan qo'llari.—Qanday?—dedim—Mana bunday—deb pichilash asnosida labimga labini olib keldida qattiq bosdi,boshini sal egib qo'lini orqa bo'ynimga qo'yib o'ziga itarib o'parkan undan qon tamini sezdim.Huddiki u meni o'z odatlariga bo'ysundirayotgani kabi tobora labimga yopishib huddi uning sulagini emas qon yutayotgan edim.Qarshiliklarimga parvo qilmaydi,u koinotni unutti va qachon toliqsa shundagina bas qiladi.Mashgulotimizga berilib ketgan ekanmiz ichkaridan bola yi'g'isi ovozi keldi,Anvar xohlamaygina labimni tortib quyib yuborgandi, "yiqilib"tushdi deya yo'l-yo'lakay labimni artib uy ichiga yugurdim.Divan tagiga koptokchasi yumalab ketibdi,shunga yig'layotgan ekan ,o'yinchog'ini olib ko'tarib oldim hozir Anvar kelib yana meni chalg'itadi deb ko'tarib oshxonaga olib kirdim.Hech nima yo'q,boyagi yurak ,uning idishi yuqolgandi,og'zimda hamon qon tami ketmasdi,meni bezovta qilishini bila turib shunaqa qildiya.Bolakayga shokolad ochib berib,ikkinchisini o'zim yedim,ogzimdagi bemaza tam ketsin deya,baribir medamga o'tirib qolgan ekan. Kun sal kech bo'lgach Anvarxon bizni istirohat bog'iga olib bodi,mazza qilib vaqt o'tqazdik.hech onasini esalamadi,chunki unga nima aytsa olib berar edik,bu juda ajoyib.Bolalar orasida tashvishlarimni unutgandek xis ettim o'zimni,soat to''qizdan o'tarkan bog'ga chiqamiz deganimizda opam qo'n'giroq qilib bolamni tayyorlantir dedi,boryapman deb aytti.Qayerdaligimizni aytgan edim,oyimnikiga ketyapman kiyimlari qolaversin dedi , ozgina moshina yo'li chetida turgandik kelib olib ketti,yuzchalaridan o'pib -o'pib hayrlashdim,o'tgin ertaga hali beri ketmayman dedi opam.Shu-shu bolani onasiga topshirib chol-kampir uyimizga jo'nadik.Uyda ikkimiz yana yolg'iz , qilar ish bo'lmagandan so'ng Anvarxonning uch kundan beri menga befarqsan deb norozi to'ng'ilashiga chiday olmay , qayta u menga haqiqatga tik qarashni o'rgatti,bu safar obdon,shoshmay,yotoqxonada muhabbatga cho'milib ,so'ngida onamnikiga boraman ertaroq ,tush mahalga qolmasdan degan gapim esimga tushib ,uni to'xttatim,shu bilan peshingacha uxlab qolardim,qo'ya qolmaydi , opang hali ketmayman dediku nimaga shoshasan deb fikrimdan rossa qaytarmoqchi bo'ldi,ammo unamadim.Arang tinch yo'qib ,shundayam bag'ridan yiroq qo'ymay lablari bilan yelkalarimni silab yotti.