Taqiqlangan hislar
Hammaga salom, mening ismim Kim Taehyung. Sizlarga oʻzimning kichik hikoyamni soʻzlab berish maqsadida ushbu habarni yozyabman:
Korea universitetlar har yilgiday yangi studentlarini qabul qilar edi. Toʻgʻrisini aytsam men universitetga kirganimdan hursand edim. Ammo buni hech kimga bildirmasdim. Sababini oʻzim ham bilmayman. Men bu yil endigina birinchi kursa talabasi boʻlsamda oʻzimni anchadan buyon ushbu oliygohda oʻqiyotganday tutardim.
Universitetda oʻqiyotganimga ham qariyb 1 yil boʻldi. Va men 2-kursga oʻtdim. 2-kursga oʻtish osson boʻlmadi. Imtihondan meni chetlashtirishmoqchi boʻldi. Ammo men qattiq harakat qilib, ushbu mashaqqatli yoʻlni bosib oʻtdim.
Men universitetda doʻst ortira olmadim. Sababi juda omadsiz (kambagʻal) edim. Shunday qilib universitetning 2-oʻquv yilida oʻzimga ishonch bagʻishlab bugun uydan ushbu maktubni yozmoqdaman. Mayli men oxirgi aftobusga ulgurormay qolishim mumkin. Qolgan hikoyalarimni keyingi yilga yana qogʻozga bitaman «Kim Taehyung»
— Taehyung, tezroq pastga tush! Aftobus 2 daqiqadan soʻng oʻtib ketadi. Yilning birinchi kundan oʻqishga kech qolma.
— Oyijon! Mana tushyabman. Mendan havotir olmang ulguraman.
deya Taehyung uyidan chopqilagancha aftobus bekatiga keldi.
Taehyung aftobusga chiqib orqa oʻrindiqqa borib oʻtirdi. Yarim yoʻlga yetkach aftobusga maktabdagi sinfdoshlari chiqdi.
Aftobus toʻla edi. Ular oʻtirish uchun joy qidirdi, va Taehyungni koʻrishdida oldiga borib
Taehyungning koʻzi biroz uyquga ketgani sabab choʻchib uygʻondi, va...
— Ha nima gangiraysan? Yoki kaltak yeging kelyabtimi?
— Hoʻy turda tezda bossga joyga ber!!!
Taehyung oʻrnidan turib ularga joy berdi. Va aftobusni oldiga qarab ketdi.
10 daqiqa deganda oʻqishiga yetib keldi. Aftobusdan kabutar misoli uchib tushdi. (Yaʼni yerga)
Taehyungning ortidan bir yigit kelib unga qoʻlini tutdi
Yigit indamadi. Hech narsa boʻlmaganday qulogʻiga simsiz quloqchinini taqgancha . Yana yoʻlida davom etdi.
Taehyung unga tikilib qolgancha
— Ahh birinchi kundan sharmandalik! Mm u Nega menday omadsizga yordam berdi ???
deya Taehyung oʻyga botib universitet ichkarisiga kirdi.
Ichkari tashqaridan ham shovqinli edi.
— Aa bu yil men nechinchi honada oʻqir ekanman? Ahh yaxshisi qabul xonachidan soʻray qolaman
— Kim Taehyung, nechinchi xonada oʻqishimini aniqlab bera olasizmi?
Taehyung xonasini raqamini bilishi bilan yana yugurib xonasiga kirdi.
Xona shovqin. Hamma oʻzi bilan oʻzi, ovora. Ammo bularni hech biri Taehyungning eʼtiborini tortmadi. Uni eʼtiborini orqa partadagi Taehyungga yordam bergan yigit tortdi.
— Nnnnnima ? U bilan bir xonada oʻqiyman! Bu nimasi? Ayshshsh~
deya ikki yanogʻi qizarib undan uzoqroqqa oʻtirdi. Taehyungning yuragi taka-puka qilib urardi.
Taehyungning nigohlari orqa partadagi yigitdan hech uzilmasdi
— Biz bir yerda oʻqishimizni bilib atayin yordam berdimi?
deya oʻziga oʻzi savol berib oʻtirdi.
Taehyung darsliklari turadigan shkaf oldiga borib keyingi dars uchun kitoblarini oldi. Haligi yigit yana u yerga keldi.
deya Taehyung yana savol berdi. Va oʻzidan jasurlikni yoqib
— Hoy! Siz meni taqib qilyabsizmi?
— Hhhhech nima? Shunchaki tanishsak boʻladimi demoqchi edim?
— Buncha xatto qilgan odamday harakat qilmasang Taehyung?
deya Taehyung joyiga borib oʻtirdi. Va yuragi tinchib stollga boshini qoʻyib oldi.
Bu vaqt orqa partadagi qahramonimiz Yoongi unga tikilgancha oʻtiraradi
— Haa, men bunga juda koʻp harakat qildim. U bilan bir sinfda oʻqish uchun baxolarimni koʻtardim. Bularni bari seni deb Taehyung...
Ушбу фанфикни давоми жуда қизиқ бўлади. Биринчи қисм доимгидай кириш билан бўлади. Зерикиб қолмадингиз дэган умидаман😊