PROMISE
✄- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
── Bangchan uyga keldi ammo buvisini ko'rmagach havotirga tusha boshladi
Singlisiga qon'g'iroq qildi
Bangchan: Buvim qayerda? Aylantirishga olib chiqdingmi? Kech tushib qoldiku
── Singlisi yig'i aralash, gapira gapirolmasdi. So'zlari zorga chiqardi
Shu sababli, Bangchanning havotiri yanayam ortdi
Bangchan: Nima bo'ldi? Nega yig'layapsan? Buvimga nima bo'ldi?
Yongso: Buvim...Shifoxonada..... Tezroq yetib keling....
Bangchan: N-nima? Tezda menga manzilni jo'nat
── Singlisi go'shakni qo'yib qo'ydi, Bangchanga SMS keldi, bu Yonsodan edi
U tezda uydan chiqib, Shifoxonaga shoshildi
Jinsu: Seungmin? Sen bu yerda nima qilyapsan?
── Seungmin uni turg'izar ekan, usti boshini qoqdi
Dad: Hoy! Sen....kimsan? A? Qizimning yigitimisan? Sen lanati qiz shu yoshingda kimlarga elakishib yuribsan
── U zorg'a qadam tashlab yana qizini urish uchun qo'lini ko'targan edi
Seungmin uni to'xtatib qoldi
Seungmin: Siz bu qizni "Qizim" deyishga haqqingiz yoq.. Qaysi ota oz qizini bu darajada kaltaklaydi
── U dadasining qolini siltab yubordi
Hozir unga gapirish befoyda ekanligini bilardi, shunchaki bu gapni aytib bolgach Jinsuning qo'lidan ushlab tez tez qadam tashlab yurib ketishdi
Dadasi esa ularning ortidan bir nimalaar deb valdirab qoldi
Uydan biroz uzoqlashgach Jinsu birdan toxtab qoldi va Seungminning qolini siltab qoyib yubordi
Jinsu: Sen nima qilganingni angladingmi
Senga kim aralash dedi
Jinsu: Seningcha shunday qilding va dadam menga boshqa qol kotarmaydi deb oylaysanmi?
Sen yordam berish orniga vaziyatni battar chigallashtirding
Osha payt faqat kaltak yeb qutilsam bolardi, hozir uyga borsam ikki barobar qilib qaytaradi
Seungmin: Shunday ekan... nega unda oshandayoq menga qarshilik qilmading?
Seungmin: Sen.... Shunchaki bulardan charchagansan! Har gal kaltak yegan payting kimdir seni qutqarishiga umid qilgansan...
Buni men juda yaxshi tushunaman
── Jinsu birdan yig'lab yubordi... Seungmin esa shunchaki hech nima demay, uni bag'riga bosdi
Seungmin: Toyib toyib yig'lab ol.... Shunda biroz yengil tortasan
── Jinsu Seungminning bag'rida yig'lardi
Bu yig'i sababi dadasidan yegan kaltak emas, balkim, Seungmin aytgan gaplar achchiq haqiqat bolgani uchun edi
── Bu ikkisi skameykada o'tirib, Ikkalasi ham sukut saqlashar edi
Jinsu qo'li bilan kozyoshlarini artdi
Seungmin: Hozir uyinga borasanmi?
Jinsu: Ha... lekin biroz keyinroq.. Senchi uyinga bormaysanmi? Ota-onang havotir olmaydimi
Seungmin: Havotir?..... Hozir meni yo'qligimni ham sezishmagandir
Hardoimgidek....
Jinsu: Nima?.... Men bilmagandim....haligi
Seungmin: Bo'ldi bas qil! Menga dalda gaplar kerak emas. Men bunga muhtoj emasman. Bundan menga foyda yoq
Mayli men ketdim. Sen ham o'tira bermasdan tezroq uyinga bor...
yarim tun boldi, har xil odam bor
── Seungmin o'rnidan turgan payti, endi qadam tashlagan vaqti Jinsu uni to'xtatdi
── Seungmin hech nima demay shunchaki Jinsuga qarab qoydi, va yo'lini davom etdi
Yana 20, 25 daqiqa o'tgach Jinsu o'rnidan turib uyiga ketdi
Ayni paytda uning ortidan Seungmin qarab qoldi. U ketmagan edi, Jinsudan havotirlangani uchun bir burchakda u ketguncha ko'z quloq bolib o'tirgandi
── Hyunjinning bugun kayfiyati a'lo darajada desa bo'ladi. U sinfga kirar ekan juda xursandligini shundoq harakatlaridan bilsa bo'lar edi
Ayni paytda har doimgidek Seungmin o'z joyida otirar edi
Hyunjin Seungminni ko'rishi bilan, bilinar bilinmas ensa qotirib qo'ydi
Negadir bugun sinfda Bangchanni ko'rmadi. U o'rnidan turib sinf eshigi oldida turdi. Shu payt kimni ko'rib qoldi? Albatta Jinsuni....
Hyunjin Jinsuni ko'rdi va unga endi gapirgan payti u unga e'tibor bermay yuzini olib qochib, sinfi tomon shoshildi
Hyunjinning qoshlari chimirildi, hamma birdan chivirlashib ketdi. Hyunjinga tabiiyki bu holat yoqmadi. U ignor qilinganiga g'azablandi
Shahdam qadamlar bilan Jinsuning sinfiga bosdirib kirdi va uning yoniga bordi
Jinsu qo'lini yuziga qoyib, derazaga qarab otirardi
── Jinsu bir ikki soniya jim turdi, qolini yuzidan ayrimagan holda, hech qanday qozg'alishlarsiz Hyunjinga qaramay javob berdi
Jinsu: Hechnima... bor sinfinga jo'na
── U Jinsuning qo'lini yuzidan ayirdi va o'ziga qaratdi-yu birdan gapini to'xtatib qoldi... Jinsu undan kozlarini olib qochdi
Hyunjin uning iyagidan ushlab yana o'ziga qaratdi
── Jinsuning yuzida ko'karish paydo bolgan edi. Bu kecha dadasi qilgan ishdan keyin bolgan yara edi
Jinsu Hyunjinga qaragan holda hech qanday reaksiyasiz javob berdi
Hyunjin: Senga savol berdim, savolga savol bilan javob beryapsanmi
Jinsu: Men bilan ishing bolmasin
── U yuzini jahl bilan olib qochdi, va ornidan turib sinfdan chiqishga shoshildi. Hyunjin uni taqib qildi, Jinsu sinfdan chiqdi, Hyunjin unga yetib olib qolidan ushlab toxtatdi
Hyunjin: Buni kim qildi? Soyun yoki Minho qay biri?
Jinsu: Senga nima dedim? Ishing bolmasin.. Men taqib qilishni bas qil
── u qo'lini siltalab Hyunjinda tortib oldi, shu bilan o'z yolini davom etdi. Hyunjin esa jimgina uning aytganini qildi
Jinsu g'azab bilan tez-tez yurib borishini kuzatib turar edi
Sinfdan Seungmin chiqdi, avval Hyunjinga qaradi, va chap tomonga qaradi Jinsuni kordi
Shu payt Seungmin Jinsuning ismini aytib toxtatdi. Jinsu esa shunchaki yurishdan to'xtab Seungminni kutib turardi, u ham tezda Jinsu oldiga yetib oldi
Ular huddi baxtli juftliklar kabi, bir birlari bilan xursand kayfiyatda birga kulishib ketiashardi. Hyunjin bu vaziyatga qoyil qoldi, qoshlarini chimirib shunchaki turgan yeridan siljimadi
Jinsu: Nega bugun kayfiyating yaxshi?
Doim qovog'ini solib yuradigan Seungmin qani?
Seungmin: Buguncha u Seungminni ko'rmasang kerak deb o'ylayman
Jinsu: Rostan? Menga desa butun umr jiddiy Seungmindan ko'ra, quvnoq Seungmin bolgan afzal
Hosh bu xursandchiligingning sababini aytarsan?
Seungmin: Mayli aytaman undan avval esa mana bu yuzingni buzib turgan ko'karishga malham shurtganimizdan keyin
Seungmin: Nega ekan? Bir ikki qadamdan keyin tibbiyot xonasi
Nima endi kirishga ham erinyapsanmi
Mayli kirmayman desang ozing bilasan
Jinsu: Mayli, mayli yur kettik
── Ular birga tibbiyot xonasiga kirib ketishdi, hamshira xonim darrov Jinsuning yuziga malham surib qoydi
Jinsu: Mana men va'damda turdim, endi sening galing
── Ular tibbiyot xonasidan chiqishib, maktab bog'idagi skameykada o'tirishdi
Seungmin: Hullas... Men bitta musiqiy guruhga qo'shildim. Bu guruhga qoshilishga juda ko'p harakat qilgandim
Jinsu: Oooo tabriklayman. Adashmasam sen gitara chalardinga? Sen uchun Juda xursandman
Seungmin: Shoshma hali men tugatmadim. Eng qiziqarlisi o'zimizning maktabimizda yaqinda tadbir boladi.
Oshanga bizlae chiqish qilamiz
Jinsu: Oo bunisi juda ajoyib boldiku!!! O'zim seni qollab quvvatlab turaman
Seung-min! Seung-min! Qani olga
── Seungmin uning yelkasiga turtdi
Jinsu: Hullas shunday qilib hammaga eshitilib turadigan darajada qattiq baqiraman
Seungmin: ko'ramiz qanchalik va'dangda turar ekansan
── U ensasini qotirib qo'ydi. Jinsu esa yuzini chimirib unga norozilik yuzi bilan qaradi
Seungmin: Ana darslar boshlanib ketdi, yur kech qoldik
Jinsu: Qayerga shoshasan? Nima umringda darsga kechikib bormaganmisan?
Seungmin: Aynan shuning uchun shoshilyapman
── U ornidan turib, tez tez yurib maktabga kirib ketdi. Jinsu esa hech nima demay joyidan qozg'almagan holda shunchaki tabiyatdan bahra olib otirishga qaror qildi
Seungmin shoshilib kelib sinf eshigini taqillatdi. Ichkaridan ustozning "Kiring" degan ovozi eshitildi
Seungmin: Hayrli tong ustoz! Kirsam maylimi. Uzr biroz kech qoldim
Teach: Kim Seungmin? Hech kech qolganingni kormagan edim. Mayli bu birinchisi bolgani uchun kiraqol
Boshqa takrorlanmasin
── U tabassum bilan sinfga kirar ekan, Hech tabassumini kormagan Hyunjin unga oqrayib qarardi
Menimcha u haliyam Jinsu bilan Seungminni birga bolishganini hazm qilolmayapti shekilli
── Jinsu maktabdan chiqdi, Maktab darvozasida esa Hyunjinni kutib turardi
Bugun Hyunjin bilan qilishi kerak bo'lgan ishlar rejalashtirilgan edi
U bir necha daqiqa uni kutdi, ammo undan darak yo'q edi. Lekin Seungmin chiqib kelganini ko'rgach yuziga yana tabassum yugurdi
── Hyunjin ular tomonga yaqinlashib kelardi, ammo ular oldiga kelgach ularni ko'rmaganday o'tib ketdi. Bundan Jinsu hayron qoldi
Jinsu: Mayli Seungmin sen bilan keyin gaplashamiz
──U Hyunjinga yetib olish uchun yugurdi. Seungmin hech nimaga tushunmay shunchaki yelka qisib qo'ydi.
── Jinsu yugurib vanihoyat Hyunjinga yetib oldi. Bundan oldin esa u Hyunjinni chaqirgandi, ammo u atayin eshitsa ham to'xtash o'rniga tez tez yurardi
U borib Hyunjinni yelkasidan ushlab to'xtatdi
Jinsu: Nega toxtamading! Axir sal qo'lsa o'lardim
── Hyunjin unga hech nima demadi, yo'l bo'yida turishar ekan, Hyunjin qo'l siltab taksi to'xtatishga kirishdi
Jinsu: Nima meni kormayapsanmi? Senga gapiryapman
── Taksi to'xtadi. Unga esa Hyunjin mindi eshikni yopdi...
Jinsu esa bir qadam ortga qadam bosdi
Hyunjin Jinsuga qaradi, ammo u tomonga bosdirib kelayotgan skuterni ko'rdiyu ko'zlari katta bolib ochilib ketdi
Hyunjin birdan baland ovozda baqirdi:
Hyunjin: Jinsu ehtiyot bo'l!!!
✄- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
── Fame's! Bilaman bu safar juda qisqa yozdim. Ammo sizga manzur keldi degam umiddaman