Qishloqdagi muhabbat

Park Jimin shaharda katta bo'lgan, qulay hayotga o'rganib qolgan yigit edi. U gavjum ko'chalar, baland binolar va tungi chiroqlarni yaxshi ko'rardi. Shuning uchun bir kuni ota-onasi:

Jp: Jimin, yozni buvingnikida qishloqda o'tkazasiz

Jm: Nima?! Men u yerda nima qilaman? Internet ham yaxshi ishlamasa kerak!

Jp qar'iy: Bu qaror o'zgarmaydi

Jiminning kayfiyati tushib ketdi. Yana bir sabab bor edi. Uning yigiti Hyunwoo shaharda qolardi. Garchi ular uch yildan beri uchrashayotgan bo'lsa ham, Hyunwoo oxirgi paytlarda Jimin bilan sovuq muomalada bo'lib qolgandi. Qo'ng'iroqlarga kech javob berar, xabarlariga qisqa yozar, uchrashganda ham ko'proq telefoniga qarab o'tirardi.

Jimin ketishidan oldin u bilan uchrashdi.

Jm: Men ketayotganim uchun xafa emasmisan?

Hy: Hmm, yo'q, yaxshi borib kel.

Jiminning ko'ngli og'ridi.

Jm: Meni sevasanmi?

Hyunwoo hatto unga qaramasdan:

Hy: Ha, albatta

Lekin bu "ha" so'zida iliqlik yo'q edi.

Bir necha soatdan keyin Jimin qishloqqa yetib keldi. Atrof yam-yashil, osmon tiniq, havo esa shahardagidan ancha toza edi.

Ammo Jiminning kayfiyati yo'q edi.

Jm sumka sini ko'tarib: Zerikib o'laman shekilli...

Shu payt velosipedda ketayotgan yigit to'satdan oldida to'xtadi.

Y: Ehtiyot bo'lsang bo'lmaydimi?!

Jimin cho'chib ketdi.

Jm: O'zing qarasang bo'lmaydimi?!

Yigit qora sochli, o'tkir qarashli va juda chiroyli edi.

Y: Shaharlikmisan?

Jm: Ha, nima bo'pti?

Y: Bilinib turibdi.

Jm: Nima deganing bu?!

Yigit kulib yubordi.

Y: Hech narsa. Men Yoongi.

Jm: Men Jimin.

Y: Xursand bo'ldim.

Jimin esa burnini jiyirdi.

Jm: Men emas.

Yoongi kulib, velosipedini haydab ketdi.

Jm pchirlab: G'alati odam ekan

Ertasi kuni Jimin buvisi bilan bozordan qaytayotganda yana Yoongini uchratdi.

Jm: Yana senmi?

Y: Men ham shuni aytmoqchi edim.

Buvisi esa kulib yubordi.

B: Yoongi juda yaxshi bola. Qo'shnimizning o'g'li.

Y: Rostdanmi? Demak, qo'shni bo'lamiz.

Jimin ichida:

"Ajoyib. Endi har kuni shu bilan ko'rishaman..."

deb o'yladi.

Kunlar o'tib, ular asta-sekin yaqinlasha boshlashdi.

Yoongi Jiminni daryo bo'yiga olib bordi, quyosh botishini tomosha qilishdi, velosiped haydashni o'rgatdi, qishloqdagi festivalga birga borishdi.

Jimin uzoq vaqt ichida birinchi marta chin dildan kulayotganini his qildi.

Bir kuni kechqurun ular yulduzlarga qarab o'tirishardi.

Y: Shaharga qaytgach meni unutib yuborasanmi?

Jimin biroz jim qoldi.

Jm: Bilmayman...

Y: Demak, unutasan.

Jm: Yo'q, unday demadim.

Y: Men esa unutolmayman.

Jimin yuragi tez ura boshladi.

Shu payt telefoniga Hyunwoo qo'ng'iroq qildi.

Jm: Ha?

Hy: Nima qilyapsan?

Jm: Hech narsa.

Hy: Yaxshi.

Jm: Meni sog'indingmi?

Hy: Ha.

Jm: Meni sevasanmi?

Hy: Ha.

Har doimgidek bir xil javob.

Jimin telefonni qo'ygach, Yoongi unga qaradi.

Y: Nega ko'zlaring xafa?

Jm: Bilmayman...

Bir kuni Jimin shaharga qaytishiga bir hafta qolganda Hyunwoo kutilmaganda qishloqqa kelib qoldi.

Hy: Seni sog'indim

Jimin xursand bo'lishi kerak edi, ammo negadir yuragi jim edi.

Hyunwoo esa Yoongiga sovuq qarab:

Hy: Bu kim?

Jm: Do'stim.

Yoongi indamadi.

Kechqurun Jimin Hyunwoo bilan aylanishga chiqdi.

Jm: Oxirgi paytlarda menga umuman e'tibor bermayapsan

Hy: Ishlarim ko'p edi.

Jm: Men yig'laganimni ham bilmading.

Hy: Bo'pti-da.

Jm: Bo'pti-da?

Hy: Shunchaki, shunaqa.

Jiminning ko'zlariga yosh keldi.

Jm: Men har safar "meni sevasanmi?" deb so'rayman, sen "ha" deysan. Lekin men bu sevgini his qilmayapman!

Hy: Nima qilishim kerak?!

Jm: Hech bo'lmaganda meni tingla!

Hy: Jimin, dramatizatsiya qilma!

Shu gap Jiminning sabrini tugatdi.

Jm: Yetar! Men seni sevganman, lekin faqat o'zim harakat qilganman! Men charchadim!

Hy: Demak, ajrashamizmi?

Jimin chuqur nafas oldi.

Jm: Ha...

Hyunwoo indamay ortiga o'girilib ketdi.

Jimin esa yig'lab qoldi.

Yomg'ir yog'a boshladi.

Jimin ko'z yoshlarini artayotganida, ortidan tanish ovoz eshitildi.

Y: Sovuq qotib qolasan.

Yoongi soyabon tutib turardi.

Jm: Sen...

Y: Yig'lama.

Jimin o'zini tutolmay, Yoongining bag'riga kirib ketdi.

Jm: Juda charchadim...

Yoongi uning sochlarini sekin siladi.

Y: Bilaman.

Jm: Nega doim yonimdasan?

Yoongi kulimsiradi.

Y: Chunki seni yaxshi ko'raman, Jimin.

Jimin ko'zlarini katta ochdi.

Jm: Nima?

Y: Men seni qachondan beri sevaman. Lekin seni majburlashni xohlamadim.

Jimin asta jilmaydi.

Jm: Men ham... seni yonimda bo'lganda o'zimni baxtli his qilaman.

Y: Faqat baxtlimisan?

Jimin kulib yubordi.

Jm: Ahmoq...

Yoongi unga yaqinlashdi.

Y: Javobni eshitmoqchiman.

Jimin qizarib:

Jm: Men ham seni sevaman, Yoongi.

Yoongining yuzida samimiy tabassum paydo bo'ldi.

Y: Demak, endi meni tashlab shaharga qochib ketmaysanmi?

Jm: Yo'q.

Y: Rostdanmi?

Jm: Chunki qayerda bo'lishimdan qat'i nazar, sen bilan bo'lsam, o'sha joy men uchun uy bo'ladi.

Yoongi Jiminning qo'lidan ushladi.

Yomg'ir asta-sekin to'xtayotgan, osmon esa ochilib borayotgan edi.

Va Jimin bir narsani tushundi.

Ba'zan inson eng qimmatli narsani o'zi kutmagan joyda topadi.

Tugadi.