Brothers love
Qadam tovushlari tobora yaqinlashardi.
Tae beixtiyor bir qadam ortga chekindi. Omborxonaning sovuq havosi yuragidagi bezovtalikni yanada kuchaytirardi.
Yorug'lik ichkariga tushishi bilan JK ning qiyofasi ko'rindi. Uning ortida qora kiyimdagi ikki notanish odam ham turardi.
JK ning nigohi bir zumda Tae ga tushdi.
Jk: Men senga bu yerga kelma, degandim.
Tae esa qo'lidagi eski suratni mahkam siqib ushladi.
Notanish erkak sekin kulib yubordi.
X: Qancha vaqtgacha yashirasan, JK?
Xยฒ: Baribir bir kun bilib olardi.
Tae ikkisiga navbatma-navbat qaradi.
Erkak eski qutilardan birini sudrab olib keldi va qopqog'ini ochdi.
Ichida chang bosgan kundalik daftar yotardi.
Tae ehtiyotkorlik bilan uni ochdi.
Birinchi sahifasida faqat bitta jumla yozilgandi.
"Agar bu daftar kimningdir qo'liga tushsa, demak biz allaqachon kechikkanmiz..."
Tae ning qo'llari qaltiray boshladi.
U varaqlarni tez-tez aylantirdi.
Har bir sahifada g'alati belgilar, ismlar va sanalar yozilgan edi.
Oxirgi sahifaga kelganda esa u qotib qoldi.
U yerda faqat bitta ism bor edi.
Pastida esa qizil siyoh bilan yozilgan jumla ko'zga tashlanardi.
"Uni har qanday narxda himoya qiling."
Tae: Meni... kimdan himoya qilish kerak?
Lekin uning yuzidagi odatdagi sovuqqonlik bir zumga yo'qolib, o'rnini xavotir egalladi.
Shu payt tashqaridan kuchli portlash ovozi eshitildi.
Omborxonaning eski derazalari larzaga keldi.
Notanish erkak bir zumda jiddiy tortdi.
X: Ular bizni topib bo'lishdi.
Mashinalarning faralari omborxonaning singan oynalaridan ichkariga tushib, chang bosgan pol ustida uzun soyalar hosil qildi.
Tae yuragining urishini aniq eshitayotgandek edi.
JK esa uning oldiga kelib, juda past ovozda gapirdi.
Jk: Nima bo'lmasin, orqamda tur.
Bu gap Tae uchun g'alati eshitildi. Bir necha daqiqa oldin u JK dan jahli chiqib turgan edi, ammo hozir uning ovozida buyruqdan ko'ra xavotir ko'proq sezilib turardi.
Tashqarida mashina eshiklari birin-ketin yopildi.
Og'ir qadam tovushlari yaqinlasha boshladi.
Notanish erkakning yuzidagi tabassum ham asta-sekin yo'qoldi.
U omborxonaning qorong'i burchagiga qarab:
Birdan yuqoridagi eski temir tom qattiq g'ichirlab ketdi.
Tae beixtiyor boshini ko'tardi.
Qorong'ulik ichida go'yo kimdir harakatlangandek tuyuldi.
Lekin hech narsani aniq ko'rib bo'lmasdi.
Shamol kuchaygani sayin eshik sekin-sekin o'z-o'zidan ochilib-yopila boshladi.
Har bir tovush xonadagi sukunatni yanada og'irlashtirardi.
JK atrofni kuzatarkan, qo'lini sezdirmay musht qilib oldi.
Tae esa yerda yotgan chang bosgan qutiga ko'zi tushib, uni sekin ochdi.
Ichida faqat eski bolalar o'yinchog'i bor edi.
Yog'ochdan yasalgan kichkina ayiqcha.
Ayiqchaning orqasiga esa mayda harflar bilan bitta sana yozilgan edi.
Ammo Tae uni o'qishga ulgurmadi.
JK darhol uning qo'lidan olib, cho'ntagiga soldi.
Jk: Chunki bu yer buning uchun xavfsiz emas.
Tae javob kutayotgan edi, ammo JK indamadi.
Birdan tashqaridan hushtak ovozi eshitildi.
Notanish erkakning rangi oqarib ketdi.
Xยฒ: Ular ichkariga kirishyapti...
Shu zahoti omborxonaning boshqa tarafidagi tor eshik sekin ochildi.
Ichkaridan muzdek havo urildi.
JK bir lahza ikkilanib turdi-da, Tae ga qaradi.
Ammo bir soniyadan keyin juda sekin bosh irg'adi.
JK uning yelkasidan ushlab, qorong'i yo'lak tomon boshladi.
Ular endi birinchi qadamni tashlashgan ham ediki...
Orqadan kimningdir past, ammo aniq ovozi yangradi:
Bu ovoz... g'alati darajada tanish edi.
Ammo qayerdan eshitganini eslay olmasdi.
JK esa ilk bor haqiqatan ham vahimaga tushgandek ortiga keskin o'girildi...