TWISTED DESIRES
~~The night belonged to liars. And she loved him the most when he lied.
Jk was no longer the man she once loved. He had become the monster she created.
As for Soyun... she smiled even as everything around her fell apart~~
***
-men nima boʻlayotganini aniq bilmayman, ammo sezyapmanki hech narsa oʻz oʻrnida emas...
Mashinada ketayotgan yigit pichirlab soʻzlarini ayttancha yana uyquga ketti, ruldagi qiz ortga qarab qarab qoʻyar ekan, yigitning uyquga ketganiga amin boʻldi va yana yoʻlga eʼtibor berdi.
Pov/Euna
Nega bunday qilayotganimga hayronman, bir paytlar u bilan judayam yaxshi doʻstlar edik, keyin raqiblarha aylandik, endi esa uni oʻzining dushmanlaridan qutqarish uchun olib qochyapman. Ammo men ham uning dushmani edim. Uni qolganlarga qoʻshilib oʻldrisam ham boʻlar edi, lekin nega unga yordam beryapman?
-Jin ursin men hatto oʻzimga ham tushunmayapman.
(Qiz qoʻlini rulga qattiq urib, hayolidagi soʻzlarni tiliga chiqarib yuborganini ham sezmay qoldi.
-oʻtgan tunda suhbatlashganimizda hammasi yaxshi edi, sen ham yaxshi eding. Nega kelding Jungkook, nega yana qayta hayotimga kirding?! Men sababsiz doʻsligimizga nuqta qoʻyib raqiblarga aylanmagandim. Qara! Yana ojizlik qilib senga yordam beryapman!
FLASHBACK
-Jungkook...uygʻonsangchi koʻzlaringni och! Olib ketaman, seni bu yerdan olib ketaman. Oʻzim seni davolayman, faqat koʻzlaringni och...
-uhlamoqchiman...( Yigit pichirlab gapirgani uchun qiz buni yaxshi eshitmadi, ammo tezda yugitga qarar ekan u koʻzlarini qiys qilib unga qarab turardi.
-Jungkook oʻzingga kelganingdan hursandman..
-ammo menga ismingizni ayta olasizmi, honim?
-tanimayapsanmi?
-har holda tanigan insonimdan ism soʻramasman.
-Euna..Kim Euna. Eslolmaysanmi?
-Biroz tanish... ammo yoʻq eslolmdim.
-Yaxshi...sen uchun yana kelaman, va seni olib ketaman hopmi? Sen bu yerda havsiz emassan.(Qiz gaplarini aytib xonadan chiqib ketdi.
Oradan bir hafta oʻtarkan, bugun Jungsukning kasalxonadan chiqish kuni edi, va qancha rad etimasin ota onasi uni olib ketish uchun kasalxonaga kelishgan.
-Oyi, ahir yosh bola emasman! (U biroz jahl ohangida gapirdi. Jungsuk ular bilan kelishib olgan edi, u hali hamon hech narsa haqida bilmasa ham bu ikki insonni ota va ona deb atar edi.
-Bilaman oʻgʻlim, ammo sen kasalxonadan chiqding ahir, hech qanday bahonalar oʻtmaydi! Qani tezroq yur tashqarids otang kutyapti
Ayol uning gap soʻzlarini eshitmasdan yigitning qoʻlidagi sumkani olgancha xonadan chiqib ketti. Jungsukning oyogʻi tuzalmagani uchun hassasiga tayangancha u ham xonadan chiqdi.
~~~
-Bugun Soyun bilan uchrash.
(Otasi unga pastroq ammo qatʼiy ohang bilan gapirdi.
-buni hohlamayman.
-bizning qarorimoz qatʼiy!
-aysh, nega? Avvaldan qarshi boʻlib kelgan siz emasmidingiz! Uni hohlamas edingiz!
-endi hohlayman!
(Otasi jahl bilan baqirib berdi
Jungsuk indamadi ammo bu uchrashuvga oʻzida biroz boʻlsada hohish bor edi. U qiz kim ekanligini bilmas edi. Unda faqat qizning ismi bor edi holos, buni ham ota onasi tomonidan bilib oldi, balki shuning uchun u qiz bilan uchrashuvni rad etyapti.
-yoʻq! Bu yerlar boʻsh!
Qoʻriqchi mashinani tekshirar ekan, turgan joyida Taehyunga gapirdi.
-Jin ursin! Bir qizni ham ushlay olmadingiz! Nega ishga olingansiz! Toping! Tezda menga ularni topib olib kelasizlar tushunarlimi?!
(Taehyung oʻzining ishchilariga baqirib berardi. ohirgi soʻzlarni ularning boshiga qoʻlidagi sovuq qurolini tiragancha gapirdi.
-ha janob!
(Ular yana mashinaga qaytib, oʻz yoʻllark tomon ketishdi.
Taehyung ham mashinaga oʻtirib ortga qaytar ekan, telefon qoʻngʻirogʻi uni eʼtiborini tortdi.
-sen yetmay turgan eding, Dasom!
U vishshillagancha telefonni koʻtardi.
-nima deysan!?
-sekinroq, Kim Taehyung har holda xotining bilan gaplashmayapsan, shunday emasmi?
-sen bilan gaplashib oʻtirishga vaqti bor deb oʻylaysanmi?
-axax, Taehyung bilaman, hammasini bilaman ahir mening topshirigʻim asosida ish qilyapsan
(Qizning telefon ortidan kulgu ovozi eshitildi.
-yaxshi, gapni qisqa qilaman.
Uni topdingmi?
-Ha topdim, ammo ularni quvib borayotgan paytda, koʻzdan qochirishgan.
-Nima? Jungkook kasalxonada degan eding, yolgʻon gaprdingmi?
-Yoʻq, u bugun ham kasalxonada boʻlishi kerak edi, ammo unga kimdur yordam berganga oʻxshaydi. Ammo kim?
-Men bu haqida bilmayman, buni ham hal qilishinga ishonaman, Taehyung
-Dasom, nega Jungkook!? Senga Yoongi kerak edi, ammo nega Jungkook uchun harakat qilyapman?! Bundan nima foyda?
-Taehyung bu bilan qiziqma, bu mening shaxsiy hayotim va bunga burun siqilishlarini hohlamayman.
(Qiz shunday deb, qoʻngʻiroqni yakunlandi.
-Dasom, Dasom nimalarni boshlayapsan. Buning ohiri yaxshilik bilan tugamasligiga ishonchim komil
Taehyung oʻziga gapirib mashinani haydab ketti.
Ular hozirda Dasom bergan uyda yashashar edi, Aein va Taehyung. Taehyung Dasomdan mashina va uy olishni hohlamasada bunga majbur edi, ularning hayoti kundan kunga yomonlashib ketar edi va Taehyung oʻz ishiga qaytishi kerak edi.
Taehyung uyga kelganda Aein uni chiroyli tabassum bilan kutib oldi
-bugun vahli qaytibsan, Taehyung
(U yigitning quchogʻiga kirgancha gapirdi
-ishlarim tugadi.
(Yigitning qisqa javobiga Aeinning koʻngli toʻlmagan edi
-Tae~ Dasomning ishi qachon tugaydi, ishingizga qayta olasizmi?
-Ha ishimga qayta olaman, ammo Dasomning masalasi tugagach. Dasomga Yoongi kerak edi, ammo u Jungkookning ortidan tushgan.
-Nima? Toʻxta toʻxta Taehyung, Ahir Jungkook oʻlgam emasmi? Qanday qilib?
-ha men ham uni oʻlgan deb oʻylar edim, ammo bugun uni oʻz koʻzlarim bilan koʻrdim shifoxonada ekan. Bugun uni oʻsha yerdan olib ketishimiz kerak edi, ammo kimdur bu haqida bilgan va Jungkookga yordam bergan.
-men hali ham tushunmadim, Taehyung. Jungkook qanday qilib tirik boʻladi?
-Aein bu mavzuga chek qoʻyamiz bu haqida men yetarlicha oʻylandim
-Yaxshi, ammo bu mavzuga yana qaytamiz
(Aein uyga kirib ketayotgan yigitning ortidan gap qoʻshib qoʻydi
Bugun Parklar qasrida hamma yegʻilgan, ularning barini Jimin chaqirgan edi. Va ular hozir bir stol atrofida jimgina obqatlanishmoqda.
Sukunat. Xonada faqat idishlarning bir biriga tekkanda cciqadigan ovoz yangramoqda.
Bu sukunatnk bir necha daqiqadan soʻng bolaning yigʻi ovozi buzdi.
-men hozir kelaman.
(Soyun ovoznk eshitib, oʻgʻlini olib tushish uchun tepaga chiqib ketti.
-Jimin nega, bu yerga hammani toʻplading?
(Seoyoung yonida oʻtirgan yigitga qarab gapirdi
-Seoyoung, yaqinlarimni bir stol atrofida koʻrishni istadim. Buning uchun biror sabab kerakmi?
-Yoʻq albatta. Ammo bu toʻsatdan sodir boʻldi.
Jimin endi gapirmoqchi edi, ammo xonaga Soyun kirganligi uchun gapini gapira olmadi, shunchaki toʻxtadi.
Soyun, qoʻlidagi 2yoshli farzandini pastga tushurdi, va sekin stol yoniga yurishni boshladi.
Jimin kichik qadamchalar bilan kelayotgan kichik odamchani koʻrar ekan, koʻz oldida Jungkook gavdalanar edi.
-Soyun, uning ismini nima qoʻyding?
(Seoyoung qizni oldiga kelib, kichkintoyni onasidan ajratib oldi.
-unga...Jungwoo deb ism berdim.
-Bu judayam chiroyli ism, Soyun... kichkina Jungkook...
(Qiz uni koʻtarmoqchi boʻlganida, Jimin uni toʻxtatib bolani undan olib, oʻzi koʻtarib oldi.
-Jimin nima qilyapsz!?
-Aslida sen nima qilyapsan Seoyoung! Bu sen uchun xavfli!
(Seoyoung Jimin nimaga shama qilgani sezdi va indamasdan joyiga oʻtirdi
Jimin bola bilan birga oʻynashni boshlar ekan, Jungwoo qiqirlab kular edi, huddi Jiminni tanigandek u bilan birga oʻynar edi
Soyun esa ularni kuzatib turar edi. Va koʻz oldidan yana Jungkook oʻta boshladi.
-Uning oʻrnida Jungkook boʻlishi mumkin edi..
(Qiz oʻylaridagi gapni tashqariga chiqarib yuborganini sezmay qolgandi.
-ha, u bunga loyiq edi
(Seoyoung qoʻshildi.
-Sem haq eding, Seoyoung.
Oʻsha payt men birinchi marta bu yerga kelganimda, Jungkook haqida aytgan gaplaringni aytyapman.
Seoyoung unga tabassum qilib qoʻydi va yana ovqatlanishni davom ettirdi
Barchalari quvonch bilan ovqatlanishar edi. Ammo Ularning shodliklarini xonaga shoshilinch bilan kirib kelgan qoʻriqchi buzdi
-Janob Park....
To be continued...
#Euna
@Cynefin_fanfics