TWISTED DESIRES

𝑨𝒓𝒎𝒐𝒏 𝒎𝒆𝒏𝒊𝒏𝒈 𝒚𝒐‘𝒍𝒅𝒐𝒔𝒉𝒊𝒎, 𝒔𝒖𝒌𝒖𝒕 𝒆𝒔𝒂 𝒅𝒐‘𝒔𝒕𝒊𝒎 𝒃𝒐‘𝒍𝒅𝒊. 𝑩𝒊𝒍 𝒌𝒊, 𝒔𝒆𝒏𝒊 𝒖𝒏𝒖𝒕𝒂𝒎𝒂𝒏… 𝒍𝒆𝒌𝒊𝒏 𝒐‘𝒔𝒉𝒂 𝒒𝒂𝒓𝒐𝒒𝒐𝒔𝒉 𝒏𝒂𝒛𝒂𝒓𝒊𝒏𝒈𝒏𝒊 𝒆𝒔𝒍𝒂𝒔𝒂𝒎, 𝒉𝒂𝒍𝒊𝒉𝒂𝒎 𝒔𝒊𝒏𝒈𝒂𝒏 𝒚𝒖𝒓𝒂𝒈𝒊𝒎 𝒐𝒈‘𝒓𝒊𝒒𝒒𝒂 𝒚𝒐‘𝒍𝒍𝒂𝒏𝒂𝒅𝒊.

EPISODE-8

Kundan kunga Liyaning ahvoli ogʻirlashib borar edi, deyarli ovqatlanmas, kuni boʻyi biror soʻz ham gapirmas edi. Suga bundan biroz qoʻrquvga tushgani bois u bilan gaplashishni maqsad qilgan edi. Ammo kompaniya bilan muammolar koʻpayib ketgani sababli bunga ulgurmas edi.
U uyga kelmas edi, kompaniyada tunini oʻtkazar muammoni hal qilish uchun blr kuchini ishga solgan edi. Va uning bu harakatlari samar berdi, kampaniya yana oʻz holiga tushdi aksiyalar narxi koʻtarildi.

Soat tungi 12dan oʻtgan va Suganing mashinasi bir necha haftadan buyon kelmagan uyida yana koʻrinish berdi.
U mashinadan tushib Liyaning xonasining oynasiga koʻz tashladi,
-Demak uhlamagansan...bu ayni muddao qizaloq.
U yuzida xotirjamlik bilan uy ichkarisiga kirdi. Uy qorongʻu faqatgina mehmonxona va Oshxonada biroz yorugʻlik bor va aynan oshxonadan tushib turgan yorugʻlik yigitning eʼtiborini tortdi. Chunki allaqachon yarim tun xizmatkorlar ketishgan bunday payt oshxonadagi chiroqlar ham oʻchiq boʻlishi kerak edi.
U sekin qadamlar bilan oshxonaga qadam bosarkan u yerga kirib yuzidagi jiddiylik yanada oshdi.

Yorugʻlik ostida Suganing koʻziga birinchi boʻlib tushgan narsa bu sinib yotgan idishlar, qulab tushgan stul va yarim ochilgan muzlatkich eshigi boʻldi. Keyin u yerga qaradi.

Pol ustida qon dog‘lari. Va ularning orasida yotgan noma'lum bir qizning jasadi. Uning sochlari taralib ketgan, yelkasi ostida muzlatkichdan sirgʻalib tushgan yogurt idishlari ezilib yotardi. Oʻlik sukunat hamma narsani battar yutub turgandek edi

Suga nima qilishni bilmas edi, u tezda oʻsha jasad oldiga yaqinlashar ekan qoʻllari titray boshlagandi. U jasadga qoʻl uzatgan payt
Burchakdan titragan, xira ovoz eshitildi

— Men... men uni o‘ldirmoqchi emasdim...

Bu Liyaning ovozi edi
U oshxonaning bir burchagida, polga qulab tushgan stul yonida oʻtirardi. Koʻzlarida yosh, sochlari tartibsiz, kiyimi yirtilgan. Qon bilan belangan barmoqlari bilan oʻzini quchoqlab olgan.
Suga tez yurib unga yaqinlashdi. Uning oldiga tiz choʻkib, yuzini ushladi

— Liya?! Bu nima? Nima boʻldi?!

Liya bir necha lahza faqat unga qaradi. Keyin butun vujudida yig‘i to‘planib turgandek, birdan portladi. U Sugani quchoqlab oldi, lablari uning yelkasi tomon cho‘zilar, so‘zlar qiyinchilik bilan chiqardi

— U... U meni oʻldirmoqchi boʻldi, Yoongi... men... faqat oʻzimni himoya qildim. U qayerdan keldi, nega... men hatto tanimayman ham uni...

Suga boshi bilan uning sochlarini siladi,

—Qani, qani... hammasi joyida endi. Men bu yerdaman, Liya qoʻrqma, yolgʻiz emassan.

U yerda yotgan qizga yana tezda koʻz tashladi va koʻrdiki qizning koʻkragi sekin koʻtarilib tushardi. Demak, u hali tirik edi. Bu toʻliq halokat emasdi.
Liya hali ham unk qattiq ushlab turardi. Titrogʻi biroz sekinlashgan edi, ammo koʻzlarida haliyam xavotir, pushaymonlik va... qoʻrquv.

Suga hali ham Liyani tinchlantirishga harakat qilayotgan edi. U qizning qulog‘i ostiga ohangsiz so‘zlarni pichirlardi.

– PAN!

Deraza ortidan qurolli o‘q ovozi eshitildi. Bu ovoz uyning har bir joyini larzaga keltirdi goʻyo
Suga bir zumda Liyani sekinlik bilan o‘zidan ajratdi, ko‘zlarida keskinlik paydo bo‘ldi. U oshxonaning orqa devoriga yugurdi, derazadan tashqariga ko‘z tashladi. Hovli qorong‘u, ammo u yerni kuchli qorong‘ilik aralash to‘nkarilgan kursilar, qon va ikki yiqilgan qo‘riqchining jasadi to‘ldirgan edi.
U yerda yana kimdir bor edi.
Suga, beliga qo‘l cho‘zdi lekin u qurolsiz edi. U oʻzini laʼnatlagancha shoshib tashqariga otildi. Yuragi dukillab urar, oyoqlari hovlining toshlariga urilar, ko‘zlari qorong‘uda nima borligini ajratishga harakat qilardi.

Ammo ayni paytda oshxonaning orqa tomondagi eshik ohista ochildi.
Liya, hanuz notinch, oshxonada yolgʻiz qolgandi. U chuqur nafas olib, devorga suyanib turar edi. Yana bir daqiqa, balki Suga qaytadi Va hammasi oʻz iziga tushadi.
Lekin... kutilmaganda bir tana derazadan osmonga ko‘tarilgan oy nuri ostida
paydo bo‘ldi. Uning qadamlarida ikkilanish yo‘q edi. Bu kimsa qandaydir begona, qora niqobli kimsa edi.
Liya orqasini o‘girishga ulgurmasidan, uning og‘ziga mato bosildi. U chinqirishga urinib, qattiq tirishdi, lekin bu besamar edi. U ko‘z ochib yumguncha hushidan kettii va uning gavdasi yengil ko‘tarib, orqa eshikdan olib chiqib ketishdi...

Kechki osmon yana oqarib borar edi. Suga mashinasining rulini shunchalik qattiq siqqan ediki, barmoqlari oqargan, yuragi esa go‘yo vaqt bilan poygada yutqazayotgandek, bezovtalanib urardi.
Liyani topa olmadi. Qo‘riqchilar o‘lik, polda qon izlari, qiz esa yo‘q. Uzoq va qisqa javoblar, eshiklar, kameralar, hech narsa aniqlik bermadi. Faqat birgina xayol bo‘ldi Soyun.

Ular anchadan beri gaplashmagan. To‘g‘risi, Soyun bilan gaplashish oxirgi marta Liyaning ko‘z yoshlari orasida amalga oshgandi.
Suga Soyunning qayerdaligink aniqlagach tezlik bilan oʻsha yerga yetib bordi.
U mashinasini to‘xtatdi. Kichik kafega kirib bordi. Atirgullar va hali ichilmagan kofe hanuz sovib turardi. Stol yonida esa Soyun va bir yigit. Soyunning yuzida yangi nurlanish, ammo ko‘zlarida eski sarsongarchilik bor edi.
Suga xuddi hech kimni ko‘rmagandek uning oldiga bordi.

— Menga sen keraksam, Soyun.

Soyun asta boshini ko‘tardi. Ovozidan hayratga tushdi.

—Suga?

— Liya yo‘q. Uni o‘g‘irlashdi. Menga sening yordaming kerak.

Bir necha soniya davomida kafeda og‘ir sukunat cho‘kdi.
Soyun o‘rnidan turdi.

— Men... men u bilan gaplashmaganimga uch yil bo‘ldi.

— Ammo sen uni juda yaxshi bilasan. Va men seni ham... sening o‘tmishingni ham... rad etolmayman, (dedi Suga.

Jungsuk bir qadam orqaga chekindi. U bu suhbatga begona edi, lekin sevganining bu holatini tushunmaslik axmoqlik edi.

Soyun asta yurdi. Suga unga ko‘z tikib qarab turar edi

—Men sening bir paytlar menga aytgan gapingni eslayman, (dedi Soyun.
—“U seni baribir tanlaydi.” Haqiqatdan ham u seni tanladi, Suga. Lekin endi... u yo‘q.

Suga ko‘zlarini yumdi.
—Uni qaytaramiz. Men seni ayblash uchun kelmadim, Soyun. Men seni o‘sha eski do‘st sifatida so‘rayapman. Faqat do‘st sifatida.

Soyun yuragini ushladi. So‘ng asta bosh irg‘adi.

— Mayli. Faqat bir shart bilan.

— Bu safar u qutulsa... sen unga haqiqatni aytasan. Hammamizdan yashirganingni.

Suganing ko‘zlari to‘g‘ridan-to‘g‘ri Soyun qarshisiga mixlandi.

Soyun orqasiga o‘girildi. Jungsukni bir zum kuzatdi, so‘ng unga qisqa jilmaydi,

— Men qaytaman. Bu... hal qilishim kerak bo‘lgan narsa.

Qiz ketarkan uning ortida qolgan Jungsukning koʻz oldida qandaydur suratlar paydo boʻlishni boshladi, ammo ular noaniq....