DARK DECEPTION
Samolyot shovqin ko‘targancha yerga qo‘ndi.
Metall korpus silkinib asta qo'ndi Ilk bora Seulga qaytish og‘ir yukdek tuyuldi ammo bu safar yonimda u bor edi.
Yonimda kichkina gavdasini yopinchiqga burkab boshi yelkamga nozik suyanib yotgan xotinimni ko‘rib yuragim yumshab ketdi Ko‘zlarini yumgancha go‘yo bu yerda emas boshqa bir tinch va xavfsiz olamda sayr qilayotganday edi
Uning soch tolalari yuziga tushgandi. Bir qo‘lim bilan ohista sochlarini quloqlari orasiga qistirdim Nafas olishi yengil tekis Hech narsadan bexabar begunoh bo'lib yotardi.
"Yunmin" dedim past ovozda uni cho‘chitmaslik uchun
— Seulga keldik qani tura qol.
U sekin ko'zlarini ochdiyu menga nigohini tashladi.
— nima Keldikmi 14 soat shunchalik tez otimi Jungkook
Ko'zlarini ishqalagancha gapiridi.
Ha sevgilim Keldik qani kelaqol.
Keyin uning tanasini ko‘tarib quchog‘imga oldim. Shu payt ustidagi yopinchiq sirg‘alib tizzasidan pastga tushib ketdi.
Uning nozik mayin qo‘llarini kaftimga oldim. Kichkinagina barmoqlari mening qo‘limda go‘yo yo‘qolib ketayotgandek tuyuldi uni chiqish uchun yetakladim
Biz pasport nazoratiga yetib kelganimizda navbat anchayin cho‘zilgandi. jungkook hali hamon qo'larimdan tutib turardi
" Next " Qattiq va sovuq ohangda aytilgan bu so‘z bizga tegishli edi.
Jungkook pasportlarimizni imigratsiya xodimiga uzatdi U qora forma kiygan jiddiy nigohli erkak edi Birinchi bo‘lib pasportga qaradi so‘ng ikkimizga Ko‘zlarini qisib bir zum kuzatdi.
— Mr Jeon Jungkook bagajlaringizni bojxona nazoratiga olib borishingiz mumkin.
U inglizchalab vanihoyat gapirgandi va Junkook meni o'ziga yaqinroq qilib naqt 2 kishi uchun mo'ljalangan chemadini yurg'izdi
Ayroportning kirish zaliga chiqqanimizda, odamlar orasida darrov uni ko‘rdim.
Qoramtir ko‘zoynak, to‘liq qora kostyum barmog‘ida porlab turgan kumush uzuk…
Jimin. Mening qayni ukam u hecham o'zgarmagan hali ham o'shanday mag'rur va betkachopar.
U bizga yaqinlashib keldi
— akajon yaxshi keldingizmi. U Jungkookni quchoqlab so'rashdi ana endi nigohalarini menga tikdi
— oh qadrli kelinoyijonimku ahvolingiz qalay umuman o'zgarmabsiz.
— ha sen ham o'zgarmabsan hali ham betkachopar.... Men unga gapirarkanman birdan qattiq ohangdan cho'chib gapirishdan to'xtab qoldim
— bas qilinglar Jimin nega otam seni bu yerga jo'natdi.. Xa mayli mashina qayerda
— tashqarida yuklarni menga bering
— shart emas. Jungkook katta qadamlar bilan mashina turgan tomonga yo'l oldi ortidan men orqamizdan esa Jimin.
Qorong‘i avtomobil turarjoyiga tushganimizda qora “Genesis G90” bizni kutib turgandi. Yengil porlab turgan korpus qoraytirilgan oynalar.
Jimin haydovchining o‘rindig‘iga o‘tirdi. Jungkook menga orqa o‘rindiqda joy ko‘rsatdi o‘zi esa yonimga o‘tirdi.
Yo'l boyi bir so'z ham demay jim ketayotgan Jimin ana endi gap boshladi
— qiziq nega shuncha vaqt o'tib otam endi sizni bu yerga chaqirdi axir o'ziku Sizlarni New york ga jo'natgan
— Bu sening ishing emas Jimin.
Jungkook qo'pol ohanda javob qaytardi
Vanihoyat mashina menga ancha tanish bo'lgan hali hamon o'zgarmagan uy qarshisida to'xtadi
Qora marmar yo‘laklar baland devorlar ortida qoramtir derazalar
Jungkook mashina eshigini ochdi,l bir zumga to‘xtab uyga qaradi. So‘ng indamay tushdi. Ortidan esa men tushdim.
Uy eshigi ochildi. Ichkaridan sovuq havo yuzimga urildi.
Va biz ichkari tomon birinchi qadamni qo‘ydik.
Uyning ichkari qismi xuddi yillar avvalgidek: sukunat hukmron shiftlardan osilgan muazzam qandillar pastga o‘lik nur sochardi. Hamma narsa juda tartibli juda nafis va juda sovuq
Ichkariga kirib borarkanmiz
Ko‘zim to‘g‘ri oldinda markazdagi marmar stol atrofida nimanidir muhokama qilib turgan ikki juftlikka tushdi.
Ular hali bizni payqashmagan edi. Ammo menimcha yuraklari allaqachon sezdi uning otasi biz tomon o'g'irildi
—" Jungkook " uning otasi hech ifodasiz uning ismini aytdi ana endi onasining nigohlari ham bizga qaratildi
Bu safar onasi titragan holda "o'glim" deya oldi xolos u asta oldizmiga kela boshladi Jungkook onasining oldiga bordi Ular bir birini mahkam bag'riga bosdi
— o'g'lim vanihoyat kelding nega 2yil yozmading xato qo'ng'iroq ham qilmading
U og'lini bag'ridan qo'yib yubordi ana endi nigohini menga qaratdi
— qizm yaxshimisan ahvoling yaxshimi
— oyijon men yaxshiman o'zingiz yaxshimi. U meni bag'riga bosib qimirlab qimirlab hol ahvolimni so'radi
— otajon men keldim. Jungkook otasiga yaqinlashdi ammo bag'riga bosishga botinolmadi
— xush kelibsan o'glim. Otasi Jungkookning yelkasiga qoqib qo'ydi
Bir necha daqiqadan so‘ng biz hammamiz katta, naqshli yog‘ochdan ishlangan ovqat stoliga yig‘ildik
— xo'sh kelgan ekansiz kechga ziyofat qilamiz og'lim kelganini nishonlaymiz
— ota shu shartmikan. Jungkookn qo'limdan tutib oldi. Unga yalt etib qaradim asabiylashganini yuz ifodasidan ham bilsa bo'lardi.
— albatta shart kimsan Jeon hwaning og'li keladiyu u ziyofat bermasinmi gap bitta xonangizni kelishingizga tayyorlab qo'yganman kechgacha bemalol tayyorgarlik ko'ringlar. Jimin sen men bilan kampaniyaga borasan.
Ular birgalikda ketishdi Jungkook va onasi yolg'iz qolishdi men esa tepaga ancha yil ilgari xonamiz bo'lgan joyga bordim
Xonaga kirib, eshikni ohista yopdim. Ichkarida hammasi deyarli o‘sha-o‘sha
Xonani ko'zdan kechirkanman shkafga alaqachon narslarimiz tartib bilan joylanganini ko'rdim katta tosh oynasiga oldig borib bir necha daqiqa aksimga tikilib turdim
Shu payt eshik sekin ochildi.
Jungkook asta oldimga keldi va orqamdan quchib oldi
— Bu yerda hamma narsa o'sha o'sha to'g'rimi.
— ha sen haqsan ammo biz o'zgardik
U hech narsa demadi. Yuzimnu yuziga qaratdi va quruq lablarimga labina bosib chuqur va ehtirosli bo'sa oldi men ham unga javob qaytardim