GOLDEN LEAF CHRONICLE
Tungi osmonni qora bulutlar qoplagan daraxtlar shitirlab sovuq shamol esib turardi. Bora chuqur uyquda edi. Birdaniga uning yelkasi titradi U ko‘zlarini ochmay atrofni sezgandek bo‘ldi. Qorong‘i va tumanli manzara Bu yerda oldin hech ham bo'lmagan qiz sekinlik bilan yurib bordi. Daraxt tepasidan nur kelib turgan joyga yaqinlashdi u yerda kimdir tiz cho'kkancha yig'lab o'tirardi uning sochlari to'zg'igan qo'lari qon edi u bu ayolni tanirdi
U boshini ko'tardi onasi nimadir deyotgan edi ammo bora hech narsani eshtmayotgan edi
— oyijon men sizni juda so'gindim nega meni yolg'iz qoldirib ketingiz
Onasi boraga qo‘lini uzatdi lekin bora yaqinlashmoqchi bo‘lganda tuman oralab uning qiyofasi asta yo‘qola boshlad
Bora baqirdi: Yo‘q!Meni yana yolg‘iz qoldirb ketmang Iltimos!
U qattiq seskanib uyg‘onib ketdi Yuragi tez urar peshonasi terga botgan edii xona tinch faqat boraning yuragi gursillashi eshitilardi
— oyim bergan taqinchoq bugunoq uni topishim kerak eshik tashqarisidan ovoz eshtildi xoynaxoy jiwoo bo'lsa kerak
— xa kiraver jiwoo men unga kirishimni buyurdim o'zim esa o'rnimdan turdim jiwoo ichkariga kirdiyu shoshilgancha oldimga keldi
— xonim sizga nima bo'ldi nega oqarib ketingiz xonimim ichkariga kirishimni aytdi kirdimu uni oqarib ketgan yuziga duch keldim shoshilgancha oldiga bordim
— jiwoo xavotirlanishga xojat yo'q men biroz qo'rqinchli tush ko'rdim yaxshisi menga suv tayorla men ustimdan suv quymoqchiman keyin onamni zanjirini izlashga borishimiz kerak
— ammo xonimbugun saroyga borishimiz kerak edi. xoynaxoy u buni unutgan bo'lsa kerak menga unga saroyga borish kerakligini eslatib qo'ydim
— umuman yodimdan ko'tarilibti ammo onamni taqimochog'i chiq bizni seokjin kutib qoladiku. Men biroz asabiylasha boshladim ammo otamni so'zlarini ikki ham qilolmasdim.
— avval saroyga so'ng esa zanjirni izlagani borsakchi
— yaxshi shunday qilamiz. Jiwoo xonadan chiqib ketdi so'ng yana qo'lida suv bilan kirib keldi va hammomni suvga to'ldirdi men esa tungi kiymimni yechib suvgi kirdim suv iliq haroratda edi suvda o'zimni yengil his qildim jiwoo orqamni cheon [ yuvinish matosi, ya’ni machalka ] bilan yuvib qo'ydi
Hammomdagi iliq suv badanimni yengil siypalagandek bo‘ldi. Jiwoo ehtiyotkorlik bilan uni yuvib bo‘lgach men sekin suvdan chiqdim sochiqlar bilan qurilanib, ipak ro‘mol bilan sochlarini quritdim Endi navbat saroyga mos kiyinishimga edi
Jiwoo yonidagi yog‘och sandiqni ochib, ichidan nafis matodan tikilgan oq moviy hanbokni oldi
Bora avval oq ichki kiyimni so‘ng yupqa ko‘ylakni kiyib oldi. Keyin Jiwoo unga ko‘maklashib ustidan moviy jeogori (yubka ustiga kiyiniladigan qisqa ko‘ylak) va keng ipakdan tikilgan chima (uzun yubka) ni kiygizdi
Jiwoo bor kuchi bilan belga ipni mahkamladi kiyimlar silliq ko‘rinishi uchun nozik harakatlar bilan to‘g‘riladi. Bora oynaga qaradi u hali to‘liq tayyor emas edi.
— xonim endi pardoz qilishingiz kerak
U yog‘och qutichani ochib ndan gullar ekstrakti aralashtirilgan tabiiy surtmalarni chiqardi. Bora yuziga engil oq kukun surtib, yonoqlariga qizg‘ish rang berdi. Lablariga esa lotus bargidan tayyorlangan qirmizi surtma surildi bu saroy xonimlari orasida mashhur pardoz usuli edi.
So‘ng Jiwoo uning sochlarini tarab orqaga silliq qilib yig‘di. Sochlar yon tomonlardan bukilib ensa sohasida bitta tugunga jamlandi. Tugunning ustiga esa kichik tilla soch ildirimani taqib qo'ydi
— xonim arava tayyor ketsak bo'ladi.
Men unga ketishimiz kerakligi haqida aytim u esa oynaga qarashni to'xtatdi va o'rnidan turdi
— nega xonim nima bilan ketmoqchisiz. Xayron qoldim aravada ketmasa piyoda ketmoqchimi
— ot da ketaman bo'roni olib kelinglar.
— ammo xonim...
Men gapimni tugatmasimdan u gapira ketdi
— jiwoo gapimni ikki qilyapsanmi otimni tayyorlashsin dedim. Biroz jahlim chiqdi otamdan boshqa kimdir gapimni inkor qilsa albatta menga yoqmaydi unga qatiy ohangda buyurdim.
Biroz o'tgach ayvondan ot tuyoqlari ovozi eshtildi jiwoo ichkariga kirdi
— xonim otingiz tayyor ketishingiz mumkin ortingizdan men boraman
— yaxshi. Men ayvonga chiqdim qop qora otim menga qarab turardi men uni oldiga bordim va silab qo'ydim u esa baland ovozda kishnadi uni ustiga ohistalik bilan chiqdim va katta eshikdan tashqariga chiqdim ortimdan jiwoo ham otga minib chiqdi.
Bo‘ronning tuyoqlari ostida toshli yo‘lak jimjimador tovushlar bilan changitardi Orqasidan Jiwoo ergashib borardi
Bora otni toxtatish uchun uning jilovidan tortdi va bo'ron to'xtadi
Ular saroy qarshisiga to'xtashdi Bora otdan tushdi ortidan jiwoo
Saroy eshiklari sekin ochila boshladi. G‘ijirlagan tovush har tomonga taraldi. Ikki tomonda saf tortgan soqchilar boshlarini egib hurmat bajo keltirishdi. Bora bir necha soniya joyida turdi. So‘ng jilovini Jiwooga uzatib yurib ketdi. Jiwoo esa ortidan jim ergashdi. Saroy ichkarisiga qadam qo‘ygan paytda tosh zinalar ostidan salobatli qadam tovushi eshitildi. Qalin to‘n kiygan belbog‘i oltin naqshlar bilan bezatilgan bir yigit oldinga chiqdi
Bora uni ko‘rgach joyidan toshdek qotib qoldi. Bu Taehyung edi. Uning qiyofasi avvalgidan ham salobatliroq, nigohi esa sovuq va jiddiy edi. Taehyung chiqqanida hamma unga tazim qilar edi. Hech kim bir og‘iz so‘z demasdi. Taehyung bir zum ham to‘xtamadi. U ildamlab Boraning oldiga bordi Bora hayratdan qimirlay olmadi. U hali ham nima bo‘layotganini anglamay turardi. Qolganlar esa ularga tikilib qolgan edi
Taehyung Boraniny bilagidan ushladi va hech narsa demasdan uni olib keta boshladi. Bora bir necha qadam majburan ergashdi. Nigohlari yerga qadalgan edi. So‘ng birdan o‘ziga keldi. Nafasini ichiga yutib bilagini kuch bilan tortib oldi. U to‘xtadi. Taehyung ham orqaga qaradi. Bora bir qadam orqaga chekindi. Uning ko‘zlarida hayrat va g‘azab qorishib ketgan edi.
Vanihoyat Bora keldi uni oldiga boraman va uni bu yerdan olib ketib hammasini chuntiraman men ildamlab uning oldiga bordim va sharta bilagidan ushladim va uni olib keta boshladim ammo birdan to'xtadi va menga qaradi
— Bora...
Men unga aybdor ko'zlarim bilan qaradim va ana endi u gapira boshladi
— nima qilyapsan o'zi aslida kimsan nega hamma senga tazim qildi
— men senga tushuntirib beraman
— Men valiahd shaxzodaman. U menga ajablani qaray boshladi.
— nima shu rostmi nega nima uchun aldading axir oddiy askar man degan edingku
— shunchaki shaxozdaman desam menga yaqin bo'lmasding deb o'yladim
— balki sen haqdirsan. Ha tog'ri u haq men u bilan yaqin bo'lmasdim ammo u mendan yashirgani xato edi
— endi hech qanday foyda yo'q otam senga turmushga chiqishimni aytyapti men esa uni rayidan chiqolmayman
— xa aynan shunday sen yaqinda meni rafiqam va qirolicha bo'lasan unutma sen faqat menga tegishlisan. Endi seni begona erkaklar oldida ko'rishni xoxlamayman bora xonim.
— nima sen umuman o'ylaganimdek inson emaskan
— xa men shundayman meniki bo'lgan narsaga hech kimni haqqi yo'q
— men onam bergan zanjirni yo'qotim uni izlashim kerak. Men unga seokjin yordam berishini aytmadim chunki uning hozirgi so'zlari u o'ylaganimdan boshqacha ekan uning tashqi tomondan dunyosi toza va pok ichki dunyosi esa kir va qorong'u ekan
— men ham sen bilan boraman. Men u bilan birga borishimni aytim undan xavotirlanaman to'yimiz sanasini allaqachon hal qilishgan to shungacha u men bilan yashamaydi uni ximoya qilishim kerak
Seokjin daraxtlar soyasida cho‘k tushgancha jim o‘tirardi. Uning qo‘lida bir parcha non bo‘lagi bor edi — u uni sekin-sekin mushukchaga uzatardi. Kichkina, oppoq mushukcha yengil harakatlar bilan ovqatga yaqinlashdi, Seokjinning yelkasiga ishongan ko‘zlar bilan qarab qo‘ydi.
Vaqt allaqachon o‘tgan, Bora esa hanuz kelmagan edi
— Qiziq, nega hali ham kelmadi deb pichirladi u mushukchaning boshini silab qo‘yar ekan.
Shu payt uzoqdan ot tuyoqlarining tovushi eshitildi. Seokjin boshini ko‘tardi. Qorong‘ilik ichidan ikki otli jasad yaqinlashib kelardi. Otlar sekinlik bilan to‘xtadi. Chang bosgan yo‘l jimjitlikka cho‘mdi. Bora jilovni tortib ohista otdan tushdi. U yerga qadam bosgach, ko‘zlari to‘g‘ri Seokjinga tikildi. Uning orqasidan Taehyung ham tushdi.