¡◇you are my pain◇¡
💣 FANFIC NOMI: You are my pain
Janr: Romantika, Drama, Xavf, Bad Boy, Ero-romantik
Taemora
Y/n universitetning so‘nggi kursida o‘qiydi. U oddiy hayotni sevadi, do‘stlari, orzulari bor, lekin ularning hech biri unga yaqin emas. Kechqurun dugonasi bilan borgan ziyofatda begona yigitlar undan ko‘z uzmaydi. Bir yigit uning oldiga kelib, betamizlarcha qulog‘iga shivirlaydi:
> — Nega bunchalik chiroylisan, a? Kel, birga chiqamiz...
Y/n uning qo‘lini tortmoqchi bo‘ladi, ammo yigit qo‘lidan mahkam ushlab oladi.
To‘satdan xona jimjit bo‘ladi. Hamma bir tomonga qaraydi. Qorong‘u kiyimdagi, sirli va sovuq nigohli bir yigit sekin yaqinlashadi. Uning ko‘zlari o‘tkir, sochlari qorong‘u, yuzida engil tabassum — lekin bu tabassum sovuq bo‘rondek.
> — Qo‘lini qo‘yib yubor, — dedi u past va xotirjam ovozda.
Yigit kulib yubordi, lekin keyingi lahzada o‘zini polga g‘ishtdek yiqilgan holda topdi. Yana hech kim kulmadi.
> — Men Yoongi. Agar yana bir marta unga tegsang... o‘zing bilasan. — dedi u, Y/n ga yuzlanib. — Yuring, sizni kuzataman.
Yoongi uni mashinasida uyiga olib boradi. Y/n yuragi qattiq urmoqda.
> — Sen... bu dunyoga mansub emassan, — dedi Y/n, uning jiddiy nigohidan cho‘chib.
> — Men sening dunyoing emasman, lekin sen meniki bo‘lishing mumkin, — dedi Yoongi.
Orada jimlik. Keyin Yoongi lablarini ohista qizning qulog‘iga yaqinlashtirdi.
> — Senga zarar bermayman. Hech qachon. Faqat meni rad etma...
Oradan bir necha hafta o‘tadi. Y/n va Yoongi tobora yaqinlashadi. U Y/nni har safar roziligisiz olib ketadi, yigitlar bilan gaplashganida rashk qiladi. Ammo u doim himoya qiladi, mehr bilan quchoqlaydi.
Bir kecha, Yoongi uni o‘zining yashirin bazasiga olib boradi. O‘sha yerda Y/n Yoongining asl shaxsini ko‘radi: qurol, jinoyatlar, odamlar undan qo‘rqadi. Y/n titrab so‘raydi:
> — Chunki bu meni kimligim. Ammo... bu yurak faqat senga tegishli.
U Y/nni ohista o‘ziga tortadi va ilk marta o‘padi — ehtiros bilan, yuragini tutib turgandek.
Y/n Yoongining yakuza ekanligini bilganidan keyin bir necha kun u bilan bog‘lanmaydi. Uning sovuq dunyosi, odamlar qo‘rqadigan obro‘si — Y/nning ongida yoqimsiz so‘rilar qoldirgan. Ammo yuragidagi narsa... boshqa gap edi.
Bir kecha telefoniga noma’lum raqamdan xabar keladi:
> “Sening ‘qahramoning’ bu kecha o‘ldirilishi mumkin. O‘ylab ko‘r, haqiqatan u sen uchun xavfsizmi?”
Y/n dovdiraydi. Nafasi qisiladi. Shu ondayoq u Yoongining bazasiga boradi. Qo‘riqchilar uni to‘xtatmoqchi bo‘lishadi, lekin ichkaridan Yoongi chiqib keladi.
Y/nning ko‘zlarida yosh yaltiraydi:
> — Men seni yo‘qotishdan qo‘rqaman! Qaniydi… hech qachon seni uchratmagan bo‘lsam! – dedi u titrab.
Yoongi bir daqiqa unga tikilib turadi. So‘ng uning oldiga kelib, yelkalaridan ushlab, ko‘zlariga tikiladi.
> — Juda kech... Sen menga qadam bosgan ondan boshlab, endi chiqolmaysan.
U uni quchoqlab, lablarini peshonasiga tekkizadi.
> — Men bu dunyoda yuzlab odamlarni yo‘qotdim. Endi seni yo‘qotishni o‘ylab ham bo‘lmaydi.
Ertasi kuni ertalab Yoongi ketadi. U Y/nni bazada qoldiradi, “Men qaytguncha chiqma” deydi. Ammo oradan ikki soat o‘tmay, Y/nga bir ayol qo‘ng‘iroq qiladi.
> — U sendan voz kechdi. Yoongi endi qaytmaydi. Sen esa — faqat yuksan. Kelishamizmi, shirinim?
Y/n telefonga gapirmaydi. U yuragi muzlab qolganini his qiladi. Shu ondayoq u tashqariga yuguradi. Aslida, bu Yoongiga tuzilgan tuzoq edi.
Yoongi bo‘lsa, qarama-qarshi yakudza to‘dasi bilan o‘rtadagi ko‘prikda uchrashmoqda. Uning ustiga qurol qaratilgan, ammo u haligacha xotirjam.
> — Meni o‘ldirmoqchisan? Ammo bilib qo‘y, men seni yutib bo‘lganman. Yana bir soniyada butun dunyong yonib kul bo‘ladi.
Qachonki otishma boshlansa, Y/n o‘sha joyga keladi… qichqiradi:
Yoongi unga qaraydi. O‘zini tashlab, unga yuguradi. Ular quchoqlashishadi.
> — Seni ogohlantirgandim, Y/n… — deydi u o‘pkasidan zo‘rg‘a nafas olib. — Men seni himoya qilish uchun tug‘ilgandekman.
Ularning atrofida qurollar, olov, qon va qorong‘ilik. Ammo o‘rtalarida — sevgi.