》My devil-hearted lover《
Main character:Y/n. Taehyung
Genre: Hot. romantic
Writer:Kim_Vera
"Men hech qachon menga azob beradigan odam bilan bo‘lmayman," — degandi Y/n, o‘zining eng yaqin do‘stlariga.
Yana bir hafta o‘tsa, taqdir unga kulib boqadi, deb o‘ylagan. Ammo u bilmasdi — hayot uni aynan o‘sha so‘zlari bilan sinovga soladi.
Y/n — oddiy qiz edi. Uning hayoti sokin, odatiy maktab hayoti bilan to‘lib-toshgan. Ota-onasi ajrashgach, u o‘gay otasi bilan yashay boshlagan. Uyda o‘zini begona his qilardi, ammo jimgina chidardi.
Ammo o‘sha kun — taqdirning qora kechasi edi. Yomg‘irli tun, qorong‘u yo‘l, va qoramtir mashina.
U uyg‘onganida, notanish xonada edi. Qorong‘i, lekin hashamatli xona. Ustida oddiy libos, qo‘llari ozod, ammo yuragi siqilardi.
U ichkariga kirgan odamni tanimadi... lekin uning ko‘zlari — sovuq, hech qanday tuyg‘usiz edi. Baland, jiddiy, qora kiyimda.
— “Sen... sen kimsan?” — deya qaltiragan ovozda so‘radi Y/n.
O‘sha odam jim yurgancha yoniga yaqinlashdi. Ko‘zlarini to‘g‘ridan-to‘g‘ri unga tikdi.
— “Men seni sotib oldim,” — dedi u ohista, lekin qattiq ohangda. — “Va endi men senga xohlaganimcha azob bera olaman.”
Y/n titradi. Bu so‘zlar uni dahshatga soldi.
— “Yo‘q. Men — sening taqdiringman.”
U beparvo yurib keldi, Y/nni bir qarashda toraytirdi. Unga yaqin turib qoldi. Nafasi burniga urildi. Qorong‘i ko‘zlari — o‘yinchoqni sinashga tayyor bo‘lgan yirtqichnikidek.
— “Tur,” — dedi u buyrug‘imsimon ovozda.
Y/n ko‘zlarida g‘azab bilan unga qaradi.
— “Men senga hech narsa emasman!”
Taehyung kuldi. Sovuq.
— “Afsus, endi sen meniki bo‘lib ulgurding.”
U Y/nni bilagidan mahkam ushladi va devorga tiradi. Ko‘zlarida hech qanday yumshoqlik yo‘q edi. Faqat nazorat va hukmronlik.
— “Men seni sindirish uchun vaqt ajrataman. Shoshib emas. Bir qadamda emas. Har kuni — oz-ozdan.”
Y/n uni itarmoqchi bo‘ldi — lekin kuch yetmadi. U bo‘ysunishni istamasdi, lekin tanasi… qo‘rqayotgan bo‘lsa ham, o‘zini og‘ir nafaslar ostida noaniq tebrana boshladi.
Taehyung yuzini Y/nning bo‘yniga yaqin keltirdi. Lablarini tekkizmadi — lekin issiqligini his qildirdi.
— “Qo‘rqyapsanmi?” — pichirladi u. — “Yaxshi. Chunki bu endi tugamaydigan boshlanish.”
U barmoqlarini Y/nning beliga olib bordi. Sezilarli bosim bilan, lekin hali hech narsa qilmasdan — faqat to‘liq nazoratni eslatib.
— “Senga nima qilishimni xohlaysan?” — so‘radi u, ammo bu savol emasdi. Bu tahdid edi.
Y/n ko‘zlarini yumdi. Ko‘zlarida yosh to‘plandi.
Taehyung asta shivirladi:
— “Agar yig‘layotgan bo‘lsang — demak to‘g‘ri yo‘ldaman. Sen meniki bo‘lasan, yig‘lab bo‘lsa ham.”
Xona sovuq edi. Ammo Taehyungning har bir qadami — yong‘in.
Y/n zanjirband qilinmagan, lekin harakati to‘xtatilgan. U uchun ozodlik — endi shunchaki tushuncha edi, haqiqat emas.
— “Har bir so‘z, har bir harakating uchun javob berasan,” — dedi Taehyung, asta stolga borib, charm kamchisini oldi.
U shoshilmasdi. Azobni sekin berish — bu san’at edi.
Y/n nigohi bilan undan qochishga urindi.
— “Iltimos… bu telbalik.”
Taehyung unga qaradi. Nigohi — yondiruvchi.
— “Sen menga tilanchilik qila boshladingmi? Yaxshi belgi. Mana shunday boshlanadi: ichingdan singib kirish.”
U Y/n yoniga bordi. Kiyimining tugmasini yechdi. Tanasi ochilayotgan sari Y/n ko‘zlarini yumdi. Ammo barmoqlarning harakati, bosimi, issiqligi uni hushidan ayirmoqchi edi.
Taehyung lablarini Y/nning bo‘yniga tekkizdi. Uzoq, og‘ir, ehtirosli.
Unga pichirladi:
— “Sen bu yerda o‘zing emas. Sen men uchun bor. Meni xohlaydi deb tan olishgacha seni olib boraman.”
Y/n nafasini tiyolmadi. Qarshilik? Endi u o‘zi bilan kurashar edi.
Taehyung kamchini stolga qo‘ydi.
— “Bugun jismoniy og‘riq emas. Bugun — ichki sindirish kuni. Meni xohlaganingni inkor qil, har safar bu yolg‘on sening ichingni kuydiradi.”
U Y/nning sochidan tutib, yuzini yuqoriga ko‘tardi.
— “Yig‘la. Ammo meniki bo‘lishingni tan olishgacha yig‘lashdan to‘xtama.”
Y/n o‘zini tutolmadi. Labidan chiqayotgan past nolalar... unga bu jirkanch tuyulardi, ammo tanasi unga qarshi chiqmayotgandi. Balki bu Taehyungning eng katta yutug‘idir — na tanani, na ongni, balki irodani ham egallash.
Y/nning ruhida g‘alayon boshlanayotgan edi. U o‘zini taqib qilayotgan, o‘zini qo‘lga olgan Taehyungdan qochishga urinayotgan edi, lekin har bir qadamda, har bir qarashda, uning ta'siri kuchayib borardi. Uning so'zlari, ehtirosi, qattiq qo‘llari — bularning barchasi Y/nni o‘zini yo‘qotishga olib kelardi. Har qadamda, u Taehyungning dunyosiga tobora chuqurroq kirardi.
Taehyung ko‘zlaridagi yovuzlik, hech bir raxtolik yo‘q edi. U Y/nning tanasini emas, balki ruhini bo‘ysundirishga kirishgan edi. Shunday bo‘lsa-da, bu yovuz o‘yin davom etayotgani, u uchun bir xil edi — yengilmas.
Bir kecha, ularni qattiq qarashlar kutib oldi. Taehyung Y/nni so‘nggi marta o‘zining eng kuchli o‘yiniga tortish uchun da’vat qilgan edi. U ularni birga yashashga chaqirdi, har bir qadamda, har bir to‘xtovsiz nafasda, ularni qamrab olgan ehtirosning chuqurligiga yetib borishga.
“Sen hali ham qarshilik qilmoqdamisan?” — deya so‘radi Taehyung, o‘zi bilan kelgan bir shafqatsiz tabassum bilan.
Y/nning nafaslari qattiqlashdi, ko‘zi qorayib bordi. “Ha, men bu o‘yinda yutqazmayman…”
Taehyung kuldi. “Nega o‘zingni chiroyli xatolikda ushlayapsan? Senimcha, eng katta xatolik — sen meni xohlaganini inkor qilishing.”
U taxtaga o‘tirib, Y/nni yoniga o‘tirishga chaqirdi. “Keling, bu safar barchasini boshqacha qilishga qaror qilamiz. Birgalikda seni tarmoqlab ko‘raylik.”
Uning ovozi endi shunchaki maftunkor emasdi, balki taqdirni oldindan belgilab qo‘ygan edi. Y/nning qalbi ichida nima borligini his qilardi — o‘ta murakkablik, ehtirosning ta'siri, hatto qo‘rquv ham.
“Sen meni to‘liq tushunasizmi, Y/n?” — deya pichirladi Taehyung, uning bo‘yniga tegib, lablarini uzatib.
“Men senga kim ekanimni ko‘rsatishga tayyorman. Xohlasang, ko‘raman, lekin shuni yodda tut: Endi sen mendan qocholmaysan.”
Y/nning jarohatlangan qalbi va aqli shu qadar tezda buzilayotganini his qilganida, uning ko‘zlari qattiq yumildi. Taehyungning qo‘llari unga eng zo‘r va eng o‘ta og‘ir yo‘lni tanlash uchun tug‘ilgan. Ularning o‘yinlari faqat boshlanmoqda, va Y/nning ichki dunyosiga qanday kirishlarini, qanday bo‘ysundirishlarini bilmaydi. Lekin bir narsani aniq his qilardi: Taehyung, o‘z o‘yinlarini ustalik bilan o‘ynab, u bilan nima qilishini bilar edi
Taehyung Y/nni o‘zining yoniga tortdi, uni qattiq, ammo ehtiros bilan o‘ziga o‘rab oldi. Uning ko‘zlarida ochiq-oydin ehtiros va nozik shafqatsizlik bor edi. Har bir harakati — bu bir o‘yinning yangi qoidalarini belgilash edi. Y/nning tanasiga teggan har bir barmog‘ining harakati, labining teginishi, uni shunchalik o‘ziga qarab tortardi, ba’zida u buni to‘xtatishga urinsa-da, unda o‘zgacha kuch bor edi.
Taehyungning lablari yana bir bor Y/nning bo‘yniga tekkizdi, bu safar esa u yanada ishtiyoq bilan, yonib turadigan ehtiros bilan uni o‘pdi. Y/n nafas ololmasdi, har bir teginish, har bir o‘pish uning ichki olovini yanada kuchaytirardi. Yuzidagi ingrayish, barmoqlari bilan Taehyungning sochlarini ushlash — bu faqat boshlanish edi.
“Sen menga to‘liq bo‘lishingni xohlaysan, Y/n?” — deya pichirladi Taehyung, uning tizzalari orasiga qarab, yumshoq va intizor nazar bilan.
Y/nning yuragi bir necha marta tez urdi. U yanada chuqurroq qarashdi, uning ko‘zlarida boshqacha olov yonardi — bu olov nafaqat jismoniy ehtiros, balki ruhiy bo‘ysundirish istagining ifodasi edi. Taehyungning qo‘llari Y/nning beliga tushdi, uni yanada o‘ziga tortdi, u endi nafaqat tananing, balki o‘ylashning kuchini boshqarayotgan edi.
Taehyungning teginishi barcha yutug‘iga, shafqatsiz ehtirosiga va zerikmasdan uzoq vaqt davom etadigan shiddatga ega edi. Uning har bir o‘pishi, har bir so‘zi — bu bir-birini hayajon va og‘riq bilan bog‘lash edi. Ularni bog‘lab turgan narsa, nafaqat tana, balki ichki ruhiy aloqadir.
Y/n Tanasi og‘riqni sezdi, ammo shu bilan birga, unda bir narsa yangi paydo bo‘ldi. U Taehyungning o‘yini, ehtirosi va kuchi bilan to‘la, ko‘zlari unga qarab, biror narsa anglab yetgan edilar — u ham o‘zini unda bo‘ysundirishni xohlar edi.
Taehyungning ehtirosi, uning yondashuvlari, o‘pishlari — bularning barchasi o‘zaro birlashgan, jismoniy aloqadan ko‘ra, chuqurroq, mistik bog‘lanishga aylangandi. Y/nning ko‘zlari Taehyungga qaraganida, ichki bir dunyoda, uning ta’siriga qarshi turishning imkoni qolmasdi. O‘rtalarida nafaqat jismoniy ehtiros, balki ruhiy o‘lchamdagi bir ulanish bor edi.
Y/nning nafasi og‘ir, har bir qarashda Taehyungning kuchiga qarshi kurashar edi. Ammo Taehyungning kuchi undan qat’iy so‘raydi — o‘zini to‘liq, beg‘ubor, bo‘ysundirishiga tayyorligini bilish edi.
“Endi sen meniki bo‘lishing kerak,” — Taehyungning ovozi past, ammo sehrli edi. “Har bir so‘z, har bir qarash — sen o‘zingni o‘zgartirasan. Men seni egallab olishni xohlayman, Y/n.”
Uning qo‘llari, har doim bo‘lgani kabi, Tanaga, Ruhga ta’sir o‘tkazardi. Taehyungning aloqasi faqat jismoniy emas edi — u Y/nning ichki dunyosini o‘zgartirishga, uning qalbini va ongini egallashga qaratilgan edi. Har bir qarash, har bir teginish, har bir yondashuvda, u o‘zining ichki kuchi bilan Y/nni yanada chuqurroq o‘rab olardi.
Aloqa, ehtiros va shafqatsizlikning aralashmasi — Taehyungning o‘yinlarini to‘liq boshqarish usuli edi. Har bir bo‘ysundirish qismi, Y/nning ichki olovini yondirib, uni yanada chuqurroq Taehyungga tortib borar edi.