Qalbdagi Sukut
- El.. el. El ketma. Ketma el o‘zinggga kel ! Ketma. Ketishga haqqing yo‘q. Trolcham. Ketolmaysan. Ketmaysan. O‘zingga kel. O‘zingga kel dedim. El... - qizning jonsiz tanasi qattiq qattiq silkigancha yeg‘layotgan. Namjoonga. Hamma tikilib qoldi. Ular hatto nafas olishni unutgandek edilar go‘yo.
Ammo hali hamon divanda o‘tirgan Yoongi. Endi kiprik qoqishga ham qiynalayotgan edi. Ko‘zlari butun honani kezarkan tashqaridan deraza orqali ichkariga ko‘zi to‘la yosh bilan qarab turgan yigitga tushdi.
O‘rnidan sapchib turdiyu u tomon otildi.
Yoongini ko‘rgan yigit oynadan biroz uzoqlashdi.
- Kim Taehyung ! Kir ! Ichkariga. Kir. Uni faqat sen saqlab qololasan faqat seni qo‘lingdan keladi bu. Taehyung. Iltimos qilaman. Ichkariga kir. Unga pichirla. Unga gapr. Bag‘ringga ol. Bo‘sa olsang ham. Mayli. Faqat iltimos. Uni qaytar. Bag‘rimizga qaytar uni....
Taehyung Yoongini birinchi bor bunday holatda ko‘rishi edi. Noiloj va ko‘zda yosh bilan. Unga biroz qarab turdiyu bosh irg‘agancha hona eshigi tomon shoshildi.
Sokin qadam tashlar ekan. Oyoqlari titrab ketardi. Hona o‘rtasidagi kravatda har hil. Aparatlarga ulagancha yotgan o‘tmishdagi sevgilisini bunday holatdaligini hazm qilolmasdi.
Mayda qadamlar bilan unga yaqinlasha boshladi.
.........
Hoseok o‘rnidan turdiyu unga joy boshatdi. Qolganlarni esa. Birin ketin honadan olib chiqa boshladi. So‘ngida esa. Ikki sevishgan qalb ranimatsiya honasda bir o‘zi qoldi.
Kichik harakat bilan qizning bosh tomonidan joy egallagan yigit. Uning sochlaridan hiyol siladi.
- Eli... - dedi sehrli va chuqur ovozi ila.
Birgina so‘z. Bir gina ovoz. Meni qumliklarga cho‘kib borayotgan holatimdan chiqardi.
Shunchaki meni kimdir arqon ila tortib olayotgandek harakat qila boshladim..
Uning ovozi shu qadar chuqur ediki. Men uni yana eshitish uchun ham harakat qila boshladim.
Shu onda qarshimda darcha paydo bo‘la boshladi.
Men esa unga qadar yugur boshladim. Yugurgansarim. Darcha kichrayib borardi.
Oz qolgande esa. Shunchaki yopildi..
Yo‘q. Yo‘q. Qolib ketolmayman. Qolib ketolmayman. Bo‘lmaydi. Qolib ketib bo‘lmaydi. Uni Taehyungni ko‘rishim.kerak. uni ko‘rishim kerak.. yo‘q.
Yo‘q. O‘rnimdan turishga harakat qildim. Keyingi daqiqalarda. Qarshimdagi darchadan. Kimningdir qo‘li paydo bo‘ldi. Katta qiyinchilik bilan. U qo‘lga qo‘llarimni uzatdim...
Va bildimki ko‘z oldim qoron‘gulashdi.
So‘ng. Oradan qancha vaqt o‘tdi bilmayman. Sokin ko‘zimni ocha boshladim.
Avvaliga dimog‘imga o‘sha tanish ifor. Shifoxona ifori urildi. Va bildimki endi men o‘sha bo‘shliqda emasman.
Ammo yana bir tanish ifor. Ha ha bu juda tanish. Hatto yod bo‘lib ketgan.... u u Kim Taehyung... ha bu ifor uniki. Meni jonlantirgan ovoz ham uniki edi. Meni tortib okgan qo‘l ham hatto uniki edi... va bu ifor ham uniki.
Mening sevimligim. Mening borlig‘im..
Ko‘zlarimni asta asta ocha boshladim. Avvaliga. Hamma yer judayam yorug‘ ko‘rindi. So‘ng esa astalik bilan tiniqlasha boshladi.
Menga har xil aparatlar ulangan edi. Yurak urishini bildiruvchi aparat esa bir maromda chiyillardi.
Men o‘zimga kerakli insonni boshimni biroz ko‘targancha qidira boshladi.
U shu yerda bo‘lishi kerak. Ha ! Shu yerda.
Atrofdan uni qidira boshladim. Ammo yo‘q edi.... u bu yerda emas edi. Lekin nega. Nega yo‘q u. Nega ! Meni qutqarib qolib. Ketib qoldimi. Qani u.
Ko‘zlarimdan beihtiyor yosh chiqa boshladi. Yo‘q. Nega yeg‘layabman o‘zi. Axir endi uni sevgani bordir. Balki endi meni sevmas. Nega men yeg‘layabman. Yo‘q. Yeg‘lash ketmaydi. Yeg‘lash mumkin emas !
Ko‘zyoshlarimni artish uchun qo‘limni ko‘tarmoxchi bo‘ldim. Ammo ko‘tarilmasdi. Yo‘q. Qo‘limni ishlatolmayabman. Qa,qanaqasiga. Me,men. Qo‘l va oyoqlarimni sezmayabman.
Birdan hayolimni qo‘rqinchli o‘ylar egallab ola boshladi. Hammasi tushunarsiz... men yana qandaydir hayolotga tushib qolgandekman... ammo sezyabman. Bu ro‘yolik emas...
Yo‘q. Balki men hatto gapirmayotgandirman..... balki men o‘lib bo‘lgandirman... yo‘q balki o‘sha bo‘shliqda qolib ketgandirman... ammo boplishi mumkin emas..
Oradan qancha va1 o‘tdi bilmayman ammo men uhlab qolibman... ko‘zlarimni asta ocha boshladim...
Avvaliga hamma yeer oppoq ko‘rindi so‘ng atrof oz bo‘lsada anniqlasha boshladi.
Atrofimdagi ovozlarni ham oz ozdan eshita boshladim. Hammaning og‘zida Eli,El, ovozlari elas elas eshitilardi.
Ammo men eshitishni istagan ovozlar emas.. men istagan qaynoq nafas yo‘q.
Men istagan taft bu emas.
Tushunmayabman. Nega bunchalik uni xohlayabman. Unga soniya sayin ehitoyjim ko‘payib bormoqda
Ammo men unga loyiq emasman...
Endi esa sekinlik bilan iforlarni his qila boshladim. Ovozlar ham tiniqlasha boshladi. Atrofni ham to‘laqonli ko‘rolyabman.
Bosh tarafimda Hoseok, o‘ng tarafimda esa Namjoon. Kravat pasidagi dvianda esa Yoongi, jimin, va va va u bor edi..... Taehyung bor edi....
U shunchaki derazadan tashqariga qaragancha tosh qotgan edi go‘yoki hayolotga sho‘ng‘ib ketgandek.
Meni o‘zimga kelganimni sezga Hoseok. Birdan baqirib yubordi.
- EL.... ! - uning baqirig‘idan.hammadan avval Taehyung menga yaqinlashdi.
El.... - menga shu so‘zning o‘zi kifoya. Aynan mana shu chorlov. Mana shu chaqiruv. Meni yana qayta jonlantira oladi...
Shunchaki shunchaki. Men senga to‘g‘ri kelmayman.... men senga erishish uchun nopoklik qilaman. Sendek pok inson uchun. Mendek nopok to‘g‘ri kelmaydi.
Ammo tuyg‘ularim bularni rad etyabdi go‘yoki tushunolmayabman.... balki bu huddi Jungkookniki kabi bir lahzalikdir. Ammo bu narasalar o‘z o‘zidan ro‘y bermoqda. 2 yo 3 yil. Seni qumsamadim. O‘sha yoshlikdagi sevgim deya yashadim.. ammo o‘sha bo‘shliqga tushib, so‘ng u yerdan chiqganimdan beri seni qumsayman. Bag‘ringga qayta qayta bosh qo‘yib yeg‘lagim kelyabdi.... sening o‘sha mеni eritib yuboruvchi nafasingni his etishni xohlab qolyabman. Ba‘zida esa shunchaki sening ko‘zlaringga termulgancha o‘tirishni istayman..
Sening nigohlaring menga davodir.....
Ammo ammo Taehyung. Men senga mos emasman. Sen men uchun ancha poklik qilasan. Mendek nopok inson senga loyiq emas. Senga o‘zing singari pok inson kerak. U bilan butun umr baxtli bo‘lishing kerak. Buni eplashing kerak. Endi ikkimiz ham bir birimizni unitishimiz kerak...
Endi huddi avvalgidek ayro bo‘lishimiz kerak....
- Eli, yaxshimisan. Hech qayering og‘rimayabdimi !? O‘zingga keldingmi !? Tanang ko‘zlaring, quloqlaring. Hamma yeringni sezyabsanmi !? Hammasi joyidami...
Uning bu gaplaridan qanchalik yeg‘lashga tayyor bo‘lsamda o‘lik nigohlar bilan qaradim...
- nega kelding ! - dedimm biroz bog‘iq ovozda... u esa menga hech narsa demay bo‘sh tikilib qoldi.
Shu onda ko‘zida yosh bilan hona eshigini ochgan Han e‘tiborimizni tortdi.
- Eli - hech kimga e‘tibor ham qaratmay meni oldimga shoshildi..
- Eli. Meni qo‘rqitib yubordinggiz Eli.. sen ham Duri. Ham. Shunchalik ham beshavqat bo‘lsizmi Eli... nima bo‘ldi senga. Hozir yaxshimisan. Hammasi joyidami..!? Senga qo‘rqinchli hech narsa qilmadimi....
- hammasi yaxshi Han. Duri nima nima qildi - dedim. Unga nima bo‘lganini bilmasdim chunki.
- uni keyin bilaverasan. Muhimi ikkinggiz ham sog‘ omonsiz. Hozir 10 daqiqalarda keladi.. u - Han gaplarini tugatib meni biroz bag‘riga bosdi. So‘ng o‘rnidan turdiyu. Hammadan birma bir uzur so‘rab honani tark etdi. Bu bola nega keldiyu nega ketdi.. ammo men bilamanki. Hammaning ichidagi eng menga sof mehr beradigan inson aynan Han..
- Eli.. - biroz tanaffusdan so‘ng Taehyung meni e‘tiborimni o‘ziga qaratdi.
- sen haliyam shu yerdamisan - dedim. Hech qanday hissiyotsiz..
- ketishimni istaysanmi - dedi u menga tikilgancha...
- yana boshqa nimani xohlashim mumkin ho‘sh?! , nega kelding ! Nega meni yo‘qlab qolding !? Kim taklif qildi seni !? Gapr - dedim.. ammo ich ichimdan u hozir bag‘riga bosishini istasamda
- Eli.... qachongacha mendan qoch.... - u gaplarini tugatmasdan avval men gaprishini boshladim.
- ket.. eshityabsanmi ket ! Seni ko‘rgan sarim asabiylashib boryabman. Ket iltimos sendan. Shunchaki tark et bu yerni. Ket ! Qaytib kelma. Qaytib qarshimdan chiqma Taehyung tushundingmi !! - uning ko‘zlariga bor g‘azabim bilan qarashga harakat qildim. Ammo bu o‘xshadimi yo‘qmi men uchun noma‘lum..
- shuni istaysanmi !? - dedi u menga biroz mungli qarab.
-bo‘lmasamchi yana nimani istashim mumkin o‘ylab ko‘r ! - u meni jumlalarimni tingladiyu menga birdan yaqinlashdi....
Endi ahamiyat berdim. Hoseok menga ‘‘sen buni istaysan inkor etma ‘‘ degandek qarash qilardi..
Ammo rad ettim. U meni quchmoxchi bo‘lganda o‘zimni ortga oldim. Uning qo‘llari havoda muallaq qoldi.. shunchaki bo‘sh quchoqni qaytarib oldiyu yashin tezligida honani tark etdi.
Ammo ich ichimdsn uni qaytishini istayabman. U ortga qaytib meni o‘zi bilan olib ketishini istayabman. Lekib majburman. Uni baxtsiz qilolmayman. Axir. Usiz shuncha yil yashadim. Endi atigi 1 yil yo‘q hatto 9 oy yashayolmaymanmi !?
Yo‘q. Yashayman. U siz. Umrimning so‘ngi damlarini yashab o‘taman.. buni eplayman. Hali hammasi yaxshi bo‘ladi.
- Eli. Nega bunday qilding axir! - Hoseokning ko‘zidsgi bir narsa menga u bilan bo‘l derdi..
Ammo nima qilay bo‘lmaydi axir. Qilib bo‘lmaydi. Birga bo‘lib bo‘lmaydi. Bu ilojsiz ish. Agar bo‘lganida qani edi. Allaqochon unga qaytgan bo‘lardim..
- bo‘lmaydi. Hobi. Bo‘lmaydi. Bunday qilolmayman. Qo‘limdan kelmaydi. Eplolmaymann. Tushunyabsanmi ! - ko‘zim yoshlanib ketgandi. Buni sezardim...
Qarshimdagi divanda o‘tirgan akam o‘rnidan turdiyu men tomonga kela boshladi.
- istamasang qayg‘urma. O‘ylama ho‘pmi !? Endi men yoningdaman. Ular senga kerak ham emas. Kerak bo‘lsa bolanga men ham tog‘a ham ota bo‘laman ho‘pmi Eli...... - bu gaplar meni biroz tinchlantirdi. Ichinda yengillik his qilib yon atrofga qaradim.. shunda ko‘rdimki. Tashqaridan deraza,orqali ichkariga Jungkook va Asi qarab turishardi.
Asi huddiki o‘zidan nur taratayotgandek ko‘rindi menga.. unjng kulib qarashli meni ko‘zim tushgan qosh qoqishi shunchaki ajoyib edi.. hatto takrorlanmas ham edi.
Ammo Jungkookning nigohlari o‘zgacha edi. Qandaydir mungli... menga bir nimalarni so‘zlamoxchidek.
Lekin nega baxtdan porlamayapti. Uni baxtdan porlashi uchun tashlab ketmaganmidim. U baxtli bo‘lishi uchun men uni tark etmadimmi !?
Hamma narsa chalkashlikda. Bari. Ammo bir narsa aniqki ! U meni homilador ekanligimdan habar topmasligi lozim..