Qalbdagi sukut
- El....- uzoqroqdagi Han qizni yeqilganini ko‘rib biroz karaxt holda qoqilib suqilgancha yetib keldi.
- El... El o‘zingga kel ! - Haning birin ketin turtishlari qizni o‘ziga keltirmasdi. Uning jonsizdek tanasi faqat silkinardi halos.
- El. El iltimos bizni qo‘rqitma ! El. Bunday qilma ! El - Yigitning husrandchilik bilan kulib turgan ko‘zlaridan biroz yosh tomchiladi. Lablari esa titrardi.
- Han.... uni ko‘tar shifohonaga borish kerak ! Bo‘laqol. Men mashinani o‘t oldiraman ! - duri shunday degancha yigitning yelkasidan qoqdiyu oldidan o‘tib mashina tomon yugurdi.
- El. Biroz chida ! Hozir tezda shifohonaga yetib olamiz ! Ehtiyot bo‘laman ! - yigit qizni shunday degancha biroz bag‘riga tortib ohista ko‘tardi. Qizning jonsiz qo‘li osilib qolarkan bunga ahamiyat bermagan yigit mashina tomon shoshildi.
- Ehtiyot bo‘lib kel ! - uzoqdan Durining baqirig‘i yangradi.
—:
- olib ketyabman - dedi Han o‘ziga eshitilarli. - El... sen avvalgidek juda yengilsan. Nega semirib og‘irlashib ketmading 2 yilda ! - yigitning ovozida inkor bor edi. Hatto biroz yeg‘i ohangi ham.
- Hoy kimbor ! KIM BOR BIZGA YORDAM BERING ! DOKTOR -Duri butun shifoxona binosini boshida ko‘tarib baqirib kirib bora boshladi.
- sekinroq Duri - Han atrofdagi hammaning nigohi ularga qaratilganidan biroz o‘g‘aysizlandi.
- nega endi. Qani shifokorlar. Qani hamshiralar !? - qizning asabiy yuzi Hanga boshqa hech narsa dema degandek ko‘rindi.
- hoy biz oddiy be‘mor olib kelamdik. Hozir Elni tanib qolishsa hamma cameralarni chiqara boshlaydi. Shuning uchun jim bo‘l ! - yigitning qat‘iy ohangi va ko‘zlari qizni jim bo‘lishga undadi.
- keling ! - shifoxona bosh doktori ularning oldiga yaqinlashib keldiyu Hanning qo‘lidagi Eli ekanini payqab shoshib qoldi.
- bu yerga olib kiring. - Hanni umumiy tekshiruv honasiga chorlarkan yigit ham tez tez qadamlar bilan honaga kirdi. Duri ham ularning ketidan kirib eshikni yopdi.
- yana hushidan ayrildimi !? - shifokorning bu gapi yigitni ham , qizni ham hayratlantirdi.
- bu nima deganinggiz - dedi Duri biroz jizzaki.
- Eli bugun tongda o‘ziga kelgandi ammo oradan ko‘p vaqt o‘tmasdan yana hushidan ayrildimi !? - Janob Bonsuk qosh chimirib javob berdi - sizlar Eliga kim bo‘lasiz !?
- uning do‘stiman. Bu esa tutinggan akasi - Durining bu javobi yigitni shoshirib qo‘ydi.
- h ha ha men uni akasiman. Jungkook uyga olib kelgandi. Biz qor o‘ynayotgandik. Ammo El bir necha qadam yugurdiyu hushidan ayrildi.
- nega chiqamz - yana jizzaki gaprdi Duri.
- Honimni tekshiramiz. Sizlar esa kutish zaliga boring !
Ham eshikdan chiqishga shaylanarkan Duri yigitning biqin sohasidan chimchilab ushlab qoldi.
- nega chiqamz. Siz bir o‘zinggiz tekshirmaysizku
- hamshiralar kirishadi honim ! Be‘mor ko‘rikdan o‘tkazilayotgan honada faqat shifokor va hamshiralar bo‘ladi.
Duri yana nimadr deyishga tayyorlanayotganda Han qizni og‘zini qo‘li bilan yopdi.
- u o‘ziga kelshi bilan bizga habar bering iltimos !
Shunday yigit qizni qattiq tipirchilashiga qaramay honadan olib chiqdi.
—:
- hoy jin urgur ahmooq ! Hushidan ayrilgan qizni o‘zini erkak doktor bilan qoldirisb yaxshimi - qiz yigitning qo‘lidan silkinib chiqdiyu baqirdi.
- hoy hoy sekinroq ! Duri. U shifokorning vazifasi axir. Nimalar qilaysan sen qiz ! Har narsaga asabiylashib. Bo‘ldi. Shunchaki kutamiz. U o‘ziga kelishi bilan bizga habar berishadi. Sen o‘zingni bos. Unga hech narsa qilmagan bo‘ladi ho‘pmi !? - yigit qizning ko‘zida yosh o‘ynayotganini angladiyu uni ohista bag‘riga oldi.
- unga anniq hech narsa qilmagan to‘g‘rimi Han !? - qizning jizzaki ovozi endi yumshab qolgandi.
- ha hech narsa qilmagan. Shunchaki u charchagan. Sen havotir olma ! - yigit qizning sochidan silarkan qiz ko‘zidagi yoshga erk berdi.
- lekin doktor uni ertalab ham hushidan ketgani haqida gapirdi.
- u shunchaki tasodifdir. Balki boshqa narsa. Lekin qo‘rqinchli hech narsa yo‘q. Bo‘ldi yeg‘lama. Bo‘lmasa seni yana.... dramma queen deb atay boshlayman.
Hanning bu gapidan so‘ng qiz ko‘zidagi yosh bilan kulib yubordi.
Honadan chiqgan Doktor Bonsukni ko‘rgan Duri va Han shoshib qoldi. Huddi undan yaxshi so‘z eshitishni istagandek qarab turisharkan Bonsuk biroz jilmaydi.
- tabriklayman !! Han ! Singlinggiz ona bo‘ladi. - Bonsukning ohirgi jumlasi eshitilgandan so‘ng Han turgan joyida tosh qotdi.
Durining beihtiyor ko‘zlaridan yosh tomchilay boshladi.
- bu,bu yolg‘on emasmi !? - dedi duri hayajonlanib.
- yo‘q. Qanaqasiga yolg‘on so‘zlashim mumkin. Hozircha Eli hushida emas. Birozdan so‘ng kirishinggiz mumkin !
- Han. - Duri ortida tosh qotib turgan yigitga yuzlanarkan. Uning ko‘zlaridan yosh oqib tusha boshladi.
- Men....men ishonolmayabman Duri..
- jungkook. - Tepa qavatdan Asining shirali ovozi yangradi.
- jungkook. Yangilikni ko‘rdingmi !?
-qanday yangilik. - jungkook telefonidan bir nmalarni ko‘rayotgan qiz oldiga yqtib bordi.
- qara. Eli shifohonada emish. Uning akasi shifohonaga olib boribdi. - asi bir nechta sur‘atlarni ko‘rsatdi.
- jungkook. Shoshma ! Jungkook.
- hozir u yerga borsang. Bundan ham ko‘proq shovshuvli bo‘ladi. Buguncha kut. Ertaga borasan...
- jungkook. Meni aytganimni qil ! Avval o‘zingni bosib ol. Unga hech nima qilmaydi. Hammasi joyida. Qani yurchi.
Qiz yigitni yetaklab uy ichiga qaytararkan. U ham Jungkookdan kam havotirlanayotgani yo‘q edi...
Ko‘zlarimni ochishni istamasamda ochdim. Yana ongim hiralik bilan ishlay boshladi. Hona juda yorug‘ligi uchun avvalliga faqat oppoq devorlani ko‘rdim. Keyin honadan kelayotgan hidlardan sezdimki men shifohonadaman. Ohirgi bo‘lgan ishlarni esladim. Miyyam sanchiy boshladi.
Shunda honaga shifokorim kiirb kelib meni turmasligimni ta‘kidladi. Va meni ko‘zdan kechirdi. So‘ng yonimda turgan stulga hotirjam o‘tirdi.
- Eli sen homiladorsan... - NIMA !? BO‘LISHI MUMKIN EMASS.... bu bo‘lishi mumkin emas. Axir. Eng ko‘p qo‘rqgan ishim edi. Undan homilador bo‘lishdan o‘lishdan
Ham qattiq qo‘rqardim...
Tezda shifokor Boksunga yuzlandim.
- janob. Sizdan iltimos qilaman. Buni Jungkook bilmasin. Iltimos sizdan. Janob.
- bizda be‘morlar so‘ragan narsalar sir tutiladi. Havotirlanma ! - janobning bu gaplaridan ko‘nglim biroz tinchidi. Agar u bilib qolsa meni olib ketishi ham mumkin.
Yotgan joyimda shiftga qarab hayol surar ekanman. Hona eshigi ochilib Han kirib kela boshladi. Uning ko‘zids yosh bor edi. Demak bilgan !
- El..... - ovozidagi yumshoqlik meni eritib yuboradi.
- Han.... - yig‘i aralash pichirladim.
- El... yagonam mening. Yaxshimisan....
- Han.... buni bildingmi !? - men endigina kichkina bo‘lib chiqayotgan qornimga qo‘limni qo‘ydim.. - meni vujudimda farzand bor ekan.... Han.... - dedim va yeg‘lay boshladim.
- El... yeg‘lama. Nega yeg‘laysan axir. Yagonam mening yeg‘lama. Biz ham buni bildik.... Men tog‘a bo‘laman - dedi Han mungli jilmayib.
- Han. Jungkook kelmadimi ?
- negadir kelishini istagandekman.
-yo‘q. U kelmadi. El... buni so‘rash noto‘g‘ri ammo. Seni Jungkook nega uyingga tashlab ketdi.
- Han.... biz bir birimizni sevolmadik.... va ajraldik....
- eplolmadik Han. Qo‘limizdan kelmadi.... na uni, na meni...
Biroz etim jimirlagandek bo‘ldi. Men istamasamda ko‘zimdan yoshlar tomchilay boshladi. Nega endi yeg‘layabman. Uni sevarmidim ? Yoki shunchaki o‘rganib qolishmidi bu.
- El.... yeg‘lamaa qani kelchi bag‘rimga.....- han meni bag‘riga oldi. Uning keng bag‘ri men uchun eng havotirsiz joy. Barcha yaramga hatto malham bo‘la oladi.
Uning bag‘rida yeg‘larkamman. Hona eshigi shiddat bilan ochildiyu. Men necha yillar ko‘rishni istagan insonim. Yoongi. Akam kirib keldi. Shu onda bo‘g‘zimga hayajon tiqildi.
- a,aka..... - hayajonlanib ketyabman.
Meni quchoqlayotgan Han o‘rnidan turdiyu Akamga joy berdi. Akam esa huddi udek meni bag‘riga tortdi. Naqadar baxtliman. Endi akam yonimdaa
- akaaa.... qayerlarda edinggiz.. men sizni qancha sog‘indim axir.....
Ana endi men hayajonni ham yeg‘ini ham ushlab turolmay ovoz chiqarib yeg‘lay boshladim..
- elfim. Yeg‘lamasangchi. Mana keldimku axir.... puchiqvoyim mening. Yeg‘lama. Qani ko‘z yoshlaringni artchi. Art.... jonimning bir parchasi....
Yigit har gaplarida qizning oqib tushayotgan ko‘zyoshlarini artardi.
- elf demasanggizcha aka...- dedim norozi ohangdaa. Doim meni elf deydi yaramas.
- Mayli Elfcham. Jungkook qayerda dedim! - akam menga qarab keng jilmaydi.
- aka. Biz baxtli bo‘lishni bir birimizni sevishni eeplolmadik...
- men husrandman. - dedim ko‘zimdagi yoshni artib so‘ng yana akamga yuzlandim. - akaaa meni bu yerdan ketgim kelyabdi. Olib keting - dedim yalingan simon.
Yoongi shifokordan javob so‘radiyu qizni honasiga qaytdi.
- Gul iforligim. Qayerga borasan. Meni uyimgami ? Yoki senikiga ?
- 1 hafta siznikida qolaman. Akaa~ - dedim. Ko‘zimda yosh bilan.
Yo‘lda ketar ekanmiz. Mashinadan tungi seoul ko‘chalarini tomosha qilardim. Shunaqangi chiroyliki. Ta‘riflashga til ojiz..