Qóriqchi farishta...
Jinning yaralanganidan sóng hammamiz juda asabiy holatga kelib qolgan edik... Va kechagi suhbatdan sóng biz gumonlanuvchi sifatida Suyu va Taehyungning otasini tanlagan edik... Taehyung bolaligidan buyon otasining qanday zóravon, hech bir yomonlikdan tab tortmaydigan inson ekanligini guvohi bólib kelgan edi... Ammo Taehyung otasining koshonasini tark etgach anchayin muvaffaqqiyatlarga erishdi.. Albatta bu vaqtlar yóqotishlarga ham duch kelgan edi.... Bulardan biri uning ukasi... Men faqatgina uning ukasi haqida eshitdim.... Ammo ich ichimdan onasi va singlisi ham anchayin jabr kórganini his qilardim...
Shunday qilib hammamiz Taehyung , men va yigitlar....bu ishni har bir gumonlanuvchi bilan yuzlanib hammasiga oydinlik kiritmoqchi edik....
Mashxur kompaniya direktorlari qatnashadigan bazm uchun yana 1kun bor... Ertaga biz bazmga boramiz va u yerda Taehyung otasi bilan uchrashishi kerak.... Bazm ertaga.... Bugun esa Taehyungni hursand qilishni.. Uning kayfiyatini kótarishni istayman...
Soat deyarli 9.00 bólish arafasida.. Ammo u hali ham uxlayabdi... Asosan u meni uyg'otar edi.. Ammo bugun men uni ajoyib tarzda uyg'otishni istayman....
Bu esda qolarli bólishi kerak.... Men oshxonaga borib uni uyg'otishga yaraydigan narsa qidira boshladim... Xósh.... Yog'och qoshiq... Pichoq... Wow... Ayni muddao... Taehyung frandsuzcha taimlarni yoqtirgani uchun ertalab frandsuzcha non yeydi.... Bu non óylaganimdan ham qattiqroq edi...
Qattiq nonni olib uning xonasiga bordim u yoqimtoygina bólib uxlab yotibdi...
Sey-Taehyung...
**biroz adolatsizlik qildim... U noodatiy tarzda uyg'otishdan avval meni ismimni aytardi.... Shut sabab buni hozir tóg'irlayman... 2martta ismini aytaman agar uyg'onmasa.... Ayb menda emas....
Sey-men adolatni tikladim.... 1.....2....3.....
Men uning boshiga bir tayoq óramiga óxshash fransuz nonini urganimda, Taehyung siltanib uyg'ondi.
Sey-"O'rningdan tur," u meni so'kinishidan oldin oli yana non tayoqchasi bilan urdim. "Biz parkga boramiz."
Tae-"bu...nima uchun? *yana bir zarba tufayli menga tushunarsiz yuz ifodasi bilan tikilib turar edi**menga o'sha nonni ber" Taehyung mening qurolimni tortib olishga harakat qildi
Sey-Yo'q, ***qo'limdagi nonni aylantirgancha ortibga berkitdim "Ertaga kechqurun kechki ovqatgacha bir kun vaqtimiz bor va men bir kunimiz behuda sarf bólishini istamayman...."
Tae-"Lekin..." Taehyung yotoq chetiga ótirgancha tózg'igan sochlarini tóg'irlay boshladi
Sey- Yo'q, - men non tayoqchasini unga óqtalib gaplarini kesib tashladim
Sey-"Men bugun seni uchrashuvga olib boraman yaxshi yigit va sen uchun boshqa tanlov yóq**Keyin men unga noz-karashma bilan kóz qisib qóydim- Bugun men seni chalg'ituvchi vosita bo'laman.
Taehyungning reaksiyasi tezda uyatchangga ózgardi.. Ba'zan mana shunday dadillik qilsam u mana shunday qizarib ketadi.. Buni kórish menga zavq bag'ishlaydi albatta...
U otasi bilan uchrashishni ózi ham kutmagan edi... Ertangi bazmda unga anchayin qiyin bóladi... Ammo bugun nima bólishidan qat'iy nazar bizning kunimiz bólishini istayman....
Taehyung va men issiqqina kiyinib olgach yaqin atrofdagi ajoyib manzaraga ega bólgan parkka bordik... Bu qisman istirohat bog'i desam ham bóladi... Tunda biroz qor yog'gani uchun yana ham ajoyib manzara edi...
Taehyung hali ham hayolga chómgan... edi.. Menimcha uni chalg'itish kerak... Bu hayollarni undan chiqarib yuborish uchun birinchi gap boshlashib kerak deb óyladim....
Tae-Hm?" U yupqa muzlagan ko'l ustida ikkita g'ozning sayr qilayotganiga qarab turardi.
Taehyung savolimni tahlil qailar ekan...menga hiyol qarab sóng qadamlari , asta-sekin oqsalgancha...barqaror yurishda davom etdi..
Sey-Aytmoqchi bo'lmasang, mayli, - dedim shoshib.
Endi u butunlay yurishdan tóxtagan edi va biz aylanib yurgan parkdagi daraxtlardan biriga sekingina suyanib oldi
Tae-"Yo'q, men ...***dedi u ohista. "Onam o'n ikki yoshligimda leykemiyadan vafot etdi. U otamning g'azabi borligini bilar edi, lekin u haqiqatan ham bolalarini urganini bilmas edi. Va bu juda yaxshi bo'ldi. Chunki u turmush órtog'i farzandlariga qanday yomon munosabatda bólayotganini kórmadi....
Men Taehyungga yaqinlashdim, uning yuzidagi bo'm-bo'sh nigohlarni ko'rib, xotiralar uni yana bir bor ta'qib qila boshlaganini bildim...Men bu odam va uning o'tmishi ,uning bugungi kundagi kimligi haqida ko'proq bilishni xohlardim.
Tae-singlim dadamning menga nisbatan haqoratlari kuchaygach, aqldan ozishni boshladi va bir kuni dadamning qichqirig'i va barchamizni *befoyda**deb chaqirishi tufayli u bunutlay aqldan ozgandek harakat qila boshladi." Taehyungning qo'llari endi musht bo'lib qoldi. "Men uni himoya qila olmadim va ukamni ham himoya qila olmadim, garchi men ularning katta akasi bo'lsam ham."
Men hozir to'g'ridan-to'g'ri Taehyungning qarshisida turib, uning tanish yurak urishini eshitardim
Tae-"Lekin singlim reabilitatsiyaga borganidan qaysidir ma'noda xursandman", - deya chuqur nafas olib, menga tik qaradi Taehyung. "Endi u yumshoq nazoratchilarning qaramog'ida, ular qancha vaqt kerak bo'lsa, unga g'amxo'rlik qilishadi.
Men qo'l cho'zdim va Taehyungning mayin yonoqlaridan birini kaftlarimga oldim. "O'tmishingda bunchalik ko'p narsa bo'lganini bilmasdim, Tae-Tae", deb pichirladim.
Taehyung ikkinchi qólimni kaftida mahkam ushlagancha meni bag'riga bosdi....
Tae-Men hech kimga o'tmishim haqida bunchalik ko'p gapirmaganman", deb g'o'ldiradi Taehyung va lablari peshonamga tegib, uning har bir so'zini terimda his qilardim. "Hatto Suyo ham emas. Bilaman....sen men bilan doim halol va mehribon bo'lishingga chin yurakdan ishonishim mumkin."
Uning so'zlaridan ko'kragimda nimadir gurkirab ketdi.
Chunki men hozir u bilan halol emas edim.
Chunki men o'limni aldamoqchi edim va Taehyungga taqdirimni Qo'riqchi bilan qanday bog'laganimni hali aytmadim.
Men uning ko'ziga boshqa qaray olmay, o'zimni uning bag'ridan tortib ola boshladim, lekin tanamni undan ajratishga ulgurmay, uning lablari peshonamdan, burnim ko'prigidan pastga sirpanib tushdi va lablarimni topgan edi. Uning yoqimli ópichi yuragimdagi g'ashlikni eritib yuborgan edi.
Va men uning bósasiga javob qaytarmoqchi bólganimda...u bir oz mazax qilib orqaga qaytdi va men uning ko'zlariga tikilib qaradim.
U menga dangasa tabassum qildi. - nahotki davom etishni istaysan...Seyon? pichirladi u.
U meni mazax qilganini bilgach tezda undan uzoqlashish uchun jahl bilan ortga tisarila boshladim...- Taehyung, sen ahmoq....
Gapimni tugallamay u yana lablarimdan ópib oldi... Ahmoq..u meni asabiylashtirishni juda yaxshi kóradi
Tae-"Sen yaxshi chalg'ituvchisan, Seyon", - deb pichirladi va kózlarimiz orqali bir birimizga hissiyotlarimizni baham kórayotgandek tikilib turaverdik
Ammo kóp ótmay Taehyung men bilan órnini almashtirib... Meni daraxtga mixlab qóygan edi... Kózlarimizni bir birimizdan uzmagan holda yana biroz turdik va u nigohini lablarimga qaratganda yurak urishim tezlashganini his qildim.....
Taehyung yanog'imda kichik doirachalar chizgancha yana kózlarimga tikildi va...ikkinchi qóli bilan kaftlarimizni jipslashtirgach.... u bósani davom etdirdi...
Tae-Seyon," u ko'zlarim bilan uchrashish uchun mendanbiroz uzildi, ovozi bo'g'iq. "Menimcha, mening frantsuzcha o'pishlarim bugun ertalab meni urgan frantsuz nonidan yaxshiroq ta'mga ega."
Tae-"Senmening qiz do'stim bo'lishing kerak."
U qo'llari bilan yuzimning chekkasi bo'ylab kichik doiralarni kuzatishda davom etar ekan, mening ko'zlarim bu sólardan kattalashdi.
Sey-Men... - nima deyishni bilmay qoldim.
Tae-"Men seni sevaman, Seyon..
Endigina meni qo'llaridagi xavfsiz qafasda ushlab turgan, ko'zlarida shunday iliqlik va istak bilan pastga tikilib turgan odamga tikilib qaraganimda kichik bosh og'rig'i paydo bo'ldi.
Tae - avvalgidek kichik uchqun....jahli chiqsa alangalanib.....hursand bólsa barqarorlashadigan...uchqun..", - davom etdi Taehyung, uning og'zidan chiqqan har bir chuqur xirillash so'zlari quloqlarimga kirib, ularni to'ldirdi. "Avvaliga juda chidab bólmas eding, lekin fotosessiya kuni kózlaringdagi jilvalanayotgan yoshni ko'rganimda, xuddiki yomg'irda alangalanishga qiynalayotgan uchqundek eding, alangasini kórsata olmaydigan uchqun..... Va men seni har qanday yomg'irdan qo'limdan kelgancha himoya qilishni xohlay boshladim.Chunki uni alangasini ham barqarorlini ham faqatgina men kórishni istayman....Ammo hozir , go'yo sen meni himoya qilayotganga o'xshaysan ...Seyon.....men hamisha yoningda bo'lishni xohlayman."
Sey-"Oh, Taehyung," men bo'g'ilib qoldim va Taehyungdan eshitgan sózlarimga munosib javob bera olmadim. - Sen... sen...
Men yuzimni Taehyungning ko'kragiga ko'mdim va u biroz kulib yuborganida uning tebranishini his qildim.
Tae-Bu... ha deganimi? - so'radi u ohangida ikkilanish izi aks etib
Boshimni ko'tarib qaradim, ko'zimning chetidan bir yosh oqdi. "Albatta, Tae-Tae, men sening qiz do'sting bo'lishni xohlardim."
Uning yuziga shunday kenglik tarqaldiki, u lablarini ko'z yoshlarimga bosish uchun tezda pastga tushgunga qadar lablarida kichik tabassum paydo bóldi
X-"EEEWWWW! Sizlar jamoat joyida nima qilyabsiz?, bu yomon!!"
Sakkiz yoshdan katta bo'lmagan bolakay katta ko'zlari va chimirilgan qoshlari bilan bizga tikilib qolganida, Taehyung va men hayratdan ajralib qoldik.
Ikkimiz bir nima deyishga ulgurmay yugurib ketdi va ikkimiz ham biroz qizarib sóng bir birimizga qaragancha kulib yubordik
X-Oh, yoshlar....- degan ovoz orqamizdan so'radi va ikkimiz ham hayron bo'lib ketdik, chunki qimmatbaho mo'ynali kiyim kiygan odam indamay yonimizga keldi.
Loy-"Oh, janob Kim," janob Loy meni haliham quchog'ida ushlab turgan Taehyungga jilmayib qo'ydi. "Siz menimcha janob Kimning yanggi qiz dóstisiz?" U menga qaradi.
Men "yangi" qiz do'stim deb atalganim uchun tushunarsiz tarzda unga qaradim.Taehyung ham ko'zlari bilan tushunarsiz ifoda bilan unga tikilib turardi.
Janob Loy tinmay gapirar edi...va biz tomon yurib kelayotgan ayolga ishora qildi.
Loy- "Men siz ikkingizni xotinim Loy Jaeun bilan tanishishingizni xohlayman."
Menga yaqinlashayotgan ayolni kórganimda, vaqtning o'zi muzlab qolgandek edi.
Menga yomon xotiralarni qoldirgan va dahshatli tushlarimda ta'qib qiladigan ayol.
Meni boshqa hech qachon ko'rmaslikni istagan ayol
J-"Seyon?" Meni tanigan ayolning yuzida bir xil zarba paydo bo'ldi.
Sey-Oyi....** titrab pichirladim.
Mister Loy ayol va menga hayron bo'lib qaradi.
Loy-Oh, sizlar bir-biringizni allaqachon bilasizmi?** u biroz jilmayib qo'ydi.
Hayotimdan ketishdan oldin meni bir paytlar tarbiyalagan bu ayolga tikilib tursam, og'zimga nordon ta'm kirdi.
Oldin uning meniki kabi tabiiy jigarrang sochlari bor edi va ko'pincha oddiy bluzka yoki ko'ylagi bilan jinsi shim kiyib yurardi. Endi u sochlarini qora rangga bo'yagan, tóq bo'yangan va boshdan oyoq mo'yna kiygan edi. Uning har bir barmog'idagi tilla va kumush uzuklarni ham o'tkazib yuborolmadim.
J-Ey xudoyim, Seyon! Shuncha vaqt ko'rmadim, ahvolin yaxshimi...azizim?*** U men tomon yura boshladi
Sey-"Mendan uzoqroq turing", og'zimdan chiqqan so'zlar sovuq va tekis edi.
Tae-Seyon...bu... bu sening onangmi?** Taehyung sekingina qo'limdan ushlab so'radi.
Men janob Loy va meni dunyoga keltirgan Jaeun xonimga ko'z tashlab, shunchaki bosh irg'ab qo'ydim.
Janob Loy.Naxotki bu ósha inson....Oyim bilan birga bólgan inson....ósha inson uchun u meni.... otamni tashlab ketgan bólsa...
J-"Oh, azizim,"Jaeun xo'rsinib, "hali ham mendan jahlingiz bormi? Bilaman, tartibsizlik qildim, lekin meni kechirasiz, to'g'rimi? O'tmish o'tmishda qoldi ....shunday emasmi? "
Sey-shunchaki...Ketdingiz, ***deb pichirladim, ko'zlarim yona boshladi, ta'riflab bo'lmas nafrat ichimdan qaynab chiqardi. "Siz hech qachon qo'ng'iroq qilmadingiz...biron marotaba kelmadingiz...."
Qanday qilib odam o'z oilasini tashlab, afsuslanmaydi?
Men óz hayollarim bilan qolganligim uchun Taehyung tashabbusni zimmasiga oldi va bilagimdan ushlab ulardan uzoqroqqa olib keta boshladi.
Loy-Janob Kim kuting! **Janob Loy tezda men va Taehyungning yólini kesib ótdi
Suyukli rafiqasini esa ortda qoldirdi.
Boshpana qidirayotgan qizchadek Taehyungning orqasiga yashirinishdan o'zimni tiya olmadim, ko'ksimdagi hamma narsa og'riy boshladi. Men o'n to'qqiz yoshda edim, lekin o'sha ayolni ko'rishning oʻzi meni og'riqli xotiralarimni eslashga majbur qilgandi.
Tae-chetga ót....**deb to'ng'illadi Taehyung, deyarli vahshiy ohangda. - Siz esa, - u yuzini o'qib bo'lmaydigan sobiq onamga qaraydi. "Seyondan uzoqroq turing."
Jaeun biroz qashqirdi. - Eshiting , men...
Loy-Iltimos, xotinimni kechiring, janob Kim, men tushunmadim.... baribir, - janob Loy bir oz boshini egib, tomog'ini qirib qo'ydi. "Aslida kelganimning asosiy sababi janob Seokjin haqida eshitganim edi. Uning otib tashlanganini eshitganimdan afsusdaman.
Siz ham kechirasiz," - deb javob qildi Taehyung sovuqqonlik va befarqlik bilan ...u hali ham yo'limizda bo'lgan janob Loyning yonidan o'tishga harakat qilib, meni ikkala Loydan xavfsiz masofada ushlab turish uchun tanasini qalqon sifatida ishlatardi....
"U juda tez tuzalib ketgani mo'jiza, u uchun hursandman", deb davom etdi janob Loy. "Ayniqsa, bu o'q qovurg'alardan o'tganini hisobga olsak...."
Taehyung to'xtab qoldi. - Qovurg'a orqali bo'lganini qayerdan bildingiz?
Janob Loy taajublanib, nima deyishni bilmay qoldi
Loy-hm?
"O'q qovurg'adan o'tdi", deb takrorladi Taehyung, ko'zlari biroz qisilib. "Buni uning eng yaqin tanishlaridan boshqa hech kim bilmaydi. Bu voqea haqida jamoatchilikka e'lon qilingan maqolada uning otib tashlanganligi aytilgan, xolos."
Loy-Shundaymi? Mister Loy kuldi. - Qayerdadir eshitgan bo'lsam kerak, qovurg'a orqali boʻlgan.
"Bo'lishi kerak", dedi Taehyung, ishonchi komil emasligi aniq edi
"J-Seyon**men o'sha ayolning og'zidan o'z ismimni eshitib, qotib qoldim. Men uning oldimga kelib....jiddiy va katta ko'zlarini diqqat bilan kuzatdim. "Kel, qahva ichib, to'g'ri gaplashaylik, azizim, iltimos? Men seni anchadan beri ko'rmadim.. "
Men javob berishga ulgurmasimdan, Taehyung gapni kesib o'tdi. - Miss... Loy, - bu ism uning og'zidan ilon zahridek shivirladi. - Seyon avtohalokatga uchraganini bilarmidingiz?
Men qotib qoldim. Ochig'i Taehyung bu gapni aytishini hayolimga ham keltirmagan edim....Ammo keyin u qisman haq ekanini ich ichimdan his qildim....Axir men hozirga qadar ólib tirilgan insonman.
J-Yo'q.....azizim, baxtsiz hodisaga uchradingmi?
Jaeun xonim xirilladi va bezatilgan qo'llaridan birini mo'ynali kiyimlar bilan qoplangan ko'kragiga bosdi.
Sey-demak bilmadingiz.....- dedim qat'iylik bilan.
J-Seyon....senga juda qiyin bóldimi? **Jaeun yana bir bor menga qarab harakat qila boshladi va yana Taehyung uni to'sish uchun harakat qildi.
Men kuchliroq bo'lishni xohlardim.
Qaniydi, Taehyung buni men uchun qilgandan ko'ra, unga qarshi o'zimni himoya qila olsam.
O'sha ayolni boshqa ko'rmagan bo'lardim.
Lekin men kuchsiz edim. Men qo'rqib ketdim. Men yaralandim va ojizdekman.
Shu payt Taehyungning telefoni jiringladi va u javob berganida ichimda yengillik paydo bo'ldi.
Tae-Rais? - so'radi u, ovozi hamon qo'pol va qattiq.
Tae-Hozir yetib boramiz....**Taehyung go'shakni qo'ydi va janob Loy Taehyunga qo'ng'iroqda nima bo'lganligi haqida xabar berishini kutgandek tikilib turar edi.
Buning o'rniga Taehyung qisqagina aytdi: "Iltimos, janob Loy, bizni kechiring."
Keyin u meni kuchukchadek orqasidan ergashtirib jo'nab ketdi.
Jaeunning orqamdan tikilib turganini ko'rmaslik uchun burilishga jur'at eta olmadim va biz to'xtash joyiga yetib, mashinaga o'tirganimizda, oxirgi o'n daqiqadan beri ichimda to'planib qolgan qichqiriqni bo'shatib yubordim.
Tae-hammasi yaxshi bo'ladi, farishta", - deb ohista pichirladi Taehyung, mashinani ishga tushirib, yoniga qo'l cho'zdi va tasalli bilan sonimni silab qo'ydi.
Ko'zlarim soniyalar sayin yoshga to'ldi va kimdir ko'ksimdagi bo'shliqni yirtib yuborgandek bo'ldi.
Tae-Telefon qo'ng'irog'i, "Bu Namjun edi. Jin uyg'ondi."
Sey- Bu yaxshi, - og'riqdan duduqlanib qolar edim... Ammo buni unga sezdirishni istamayman...
Tae-kasalxonaga yetganimizda.... Shu yerda mashinada qolishni istaysanmi? ***u hali ham meni tinchlantirish uchun qólini qaltiroq tutgan qóllarimga bosgancha ótirardi.
Men chuqur, titroq nafas oldim, his-tuyg'ularimni yana bir bor jilovlashga harakat qildim. - Men sen bilan qolaman, - dedim pichirlab.
Yo'lning qolgan qismini indamay ótkazdik.
Biz kasalxonaga kelganimizda ko'z yoshlarimning ko'p qismi qurigan va men og'riqli his-tuyg'ularimni vaqtincha muhrlab qo'ygan edim.
Mashinadan tushganimizdan so'ng Taehyung menga shahzoda kabi qo'lini taklif qildi va men buni minnatdorchilik bilan qabul qilganimda bu mening eng kichik tabassumimni sabab bóldi.
Tae-farishtamning yoqimli tabassumi bor", dedi u ohista kulib.
Atmosferani buzadigan baland ovozda to'xtash joyida biz tomon bostirib kelgan Yoongi ovozi eshitildi.
"Uh-oh" Taehyungning ko'zlari katta bo'lib Yoongiga qaradi. "Nima-?"
"Jinning xonasiga zudlik bilan kiring", - deb o'ng'irladi Yoongi g'azabdan deyarli titrab. "U yarim aqldan ozgan; u otilganidan keyin hammamiz havotirda edik va u uyg'onganida nima qildi bilasanmi?"
Taehyung va men tushunarsiz nigohlar almashib, bir-birimizga yelka qisdik.
"U bizga haddan tashqari tashvishlanganimizni va u seni imkon qadar tezroq ko'rishi kerakligini aytdi va keyin men eshitgan eng yomon Lama dadam hazilini aytdi va endi uni o'chirish uchun xotira spreyi topishim kerakligini aytdi!" Yoongining so'nggi so'zlari g'azab va mag'lubiyatdan iborat bo'ldi.
Ha Jin hatto yaralangan ahvolida ham ularni kuldirishni biladi... Bu biroz g'alati vaziyat edi... Ammo uning ahvoli yaxshi.
Bir necha soniya ikkimiz nima deyishni, qanday munosabat bildirishni bilmay, indamay qoldik.
Nihoyat, Taehyung lablarini burishtirdi. - Mayli, -dedi u sekin. "Kel, Jin qanday shoshilinch gap aytishini kóraylik.... Maylimi?