INTROVERT🌵
Afsona haqida mish-mishlar har kimning og‘zida yurar edi. Biri ishonchsizlik boqar biri esa aksincha. Bunga ishonib har qadamini o‘lchab yuradiganlar ham bejiz emas edi. Maktablarda har yili bir inson tomonidan ro‘y beradigan afsona aytilar edi. 2022 yil to‘rt qo‘l sinish kerak degan gap aylanib yurgan huddi shu hodisa ham ro‘y berdi. 2023 yil bir insonning yuqolib qolishi takidlangan aynan shu yili bir qiz izsiz g‘oyib bo‘ldi. Baxtsiz hodisa degan gap bilan o‘zlarini chalg‘itib yurgan insonlar ham bor albatta.
O‘quvchilar yeg‘ilgancha erkak kishining kartalarga borayotgan qo‘llariga tikilgancha ishonqirmay tikilishdi.
Yoyilgan kartalarni birma bir ochib chiqayotgan qariroq kishi oldidagi vaqoroqqa so‘zlarni yozayotgan edi.
Yoqa tishlab qolgancha hosil bo‘lgan jumlaga qarab so‘zga kirishdi.
~O‘lim!
~
Yona: nima o‘lim deysanmi?
Jungwon: Afsonaning aytilishicha bu yil bir insonning o'limi bo'ladi!
O'qraygancha qovoq o'yib turgan qizlar tarqalgancha ortga burilib shapaloq tushira boshladi.
Ahye: qo'rqitib yubording axmoq!
Jungwon: og'riyapti ahir.. o'lim deyilgan qara
Manmun jilmaygancha varoq tutqazdi.
Yona: safsata holos! Ishonmayman bunday gaplarga.
Jungwon: sen manashu miyangni aldayapsan bunday gaplar bilan, dir-dir titrayapsanku?
Yeobin: bo'ldi qilsangizchi!
Halitdan beri sukut saqlagancha ovqatlanayotgan qiz zarda qilgancha gapga qo'shildi.
Yeobin: ishonmasang buni ommaga oshkor qilishin shart emas! Sen ham wonie qo'rqitib yuraverma barchani.
Yona: me..n shunchaki
Yeobin: bas qil! Iltimos boshim yorilay deyapti senlarni manavu ming'ir-ting'ir so'zlarin..
Ahye: haligi Minaning oldiga borasanmi?
Barchaning etibori qizga qaratildi.
Yona: hoy jim bo'lsangchi!?8
Yeobin: qo'yaver to'g'ri aytyapti meni deb shu ahvolga tushsa oldiga borolmasam..
Ahye: aybing yo'q ahir sening..
Yeobin: bilmayman.. men kettim ustozga aytib qo'yarsiz.
Yona: qayerga ketyapsan?
Yeobin: insoniyat yo'q joyga.
~
~to‘g‘risi seni bunchalik bezbet ekanligingni bilmagan edim.
Yeobin: nima hohlaysan?
~O‘limingni!
Yeobin: aysh shiball!. Tinch qo‘ysangchi!!
Darvozadan chiqayotib, odat bo‘lib qolgan ovozlar allaqachon vafot etgan insonlar bilan gaplashish telba qilib qo‘ydi. Sochlarini changallagancha to‘zitib yuborgan qiz yerga tegib ilinib turgan sumkasini orqasiga ildida shifohonaga yo‘l oldi.
~
~Yona to'g'risi senga havas bilan hasad ham qilib yuboryapman!
~har narsada mohirsan bunchalik emasda!?
Qizla o'rab olgancha suratdan bahra olib qizni yengil turtib qo'ydi.
Yona: bunchalik emas oshirib yubormang
~Ustiga ustak kamtar ham sen bu istidoding bilan Idol bo'lishing kerak.
Yona: Idol?
~to‘g‘ri! Qomating ham chakkimas ovozing ham standardlarga yuzing mos keladi.
Ahye: qani Idolingiz charchatmang tarqaling.
Bir qancha bo‘yoqlarni olib kelgancha oldiga joylashdi.
Ahye: maslahatim bo‘lma chidolmaysan!
Yona: bo‘lmayman ham.
Ahye: hasad qilyapti deb o‘ylama shunchaki seni o‘ylayapman..
Yona: shunday o‘ylashim mumkinmi?
Yelkariga urgancha kulib suratiga etibor qaratti.
Ahye: o‘ylolmaysan ham) pichirladi qiz.
~
Qiya eshikdan mo‘ralagancha bazor ovqalanayotgan qizga nazar tashladi. Qo‘li singanligi bois bir qo‘lda taomlana olmay ho‘rsindi.
Ko‘zlariga yosh o‘rmalagancha *o‘sha kecha ko‘zlariga gavdalanib nafas yetishmay tezda kasalhonani tark etdi.
Timeskip ⬅️ 4 kun oldin.
~bular yetarli emas
Hyunjin: shukur qilsangchi! Ahir *bokira kerak dedi. Qayerdan topaman?
~harakatingni qil janobning g‘azablanishiga sabab bo‘lma!
Pov Yeobin: bularning so‘zlarini eshitar ekanman tanam shu on muzlab qolgancha qimirlolmay qoldim. Bu ahir anavi bolaku odam savdosi bilan shug‘ullanar edimi? Jin ursin meni payqab qolsa sotib yuboradimi meni ham?
~
Yeobin: kechir..
Suvga qaragancha qanday tipirchilab yordam so‘ragan qizni eslab ho‘rligi kelib piqillagancha yeg‘lab yubordi.
Yeobin: meni deb! Agar o‘sha kuni bormaganimda bunday bo‘lmas edi. U emas men bo‘lishim kerak edi. Mening turgan bitkanim zarar!
~aybing yo‘q seni
Yeobin: bor sen bilmaysan holos men.. men shunchaki axlatman.
~hohlamagan eding, ahir bunday bo‘lishini. Bilmas eding!
Yeobin: bilgan bo‘lganimdachi? MEN SHUNDAYMAN YOMON INSONMAN! HECH KIMGA KEREGI YO‘Q AXLATMAN HOLOS. BADBASHARA, HUNIKMAN TENGDOSHLARIMDAY BO‘LOLMAYAMAN NEGA BILASANMI? ULARDEK CHIROYLI, CHOPDEK MUKAMMAL EMASMAN-doimgidek oynaga tikilgancha oʻziga nafratomuz so'zlarni aytib koʻzlariga jiqqa yosh to'lgan Yeobin, yerga cho'kallab qoldi.
~Sen shunchaki keraksiz narsalar bilan miyangni zaharlayapsan. Ammo senda muloyimlik va yoqimtoylik bor!
Yeobin: yoqimtoylikmi!?
Asabiy kulgancha tirnoqlarini qarsillata boshladi.
Yeobin: bunday so‘zlar menga begona!
Afsona haqidagi mish-mishlar har kimning og‘zida edi. Kimdir ishonqiramas, kimdir esa aksincha, unga shunchalik ishonardiki, har qadamini o‘lchab bosardi. Maktablarda har yili bir g‘alati hodisa sodir bo‘lishi haqida gap-so‘z yurardi.
2022 yil — To‘rt qo‘l sinishi kerak!
Haqiqatan ham, o‘sha yili aynan shu hodisa sodir bo‘ldi.
2023 yil — Bir inson izsiz yo‘qoladi!
O‘sha yili bir qiz g‘oyib bo‘ldi.
Ba’zi odamlar buni baxtsiz hodisa deb atab, o‘zlarini aldayotgandek edilar. Ammo ba’zilar... ular bu afsona haqiqat ekanini bilardi.
O‘quvchilar qariroq kishining kartalarga borayotgan qo‘llariga ishonchsiz nigoh bilan tikilib turishardi.
Karta birma-bir ochilayotgan edi.
Qariyaning yuzi qorayib ketdi.
Keyin u yozilgan so‘zlarga qarab yoqa tishlab qoldi va qaltiragan ovozda so‘zladi:
Jungwon: Afsonaning aytilishicha, bu yil bir odam o‘ladi!
Qovoqlarini uygan qizlar shoshib ketdi. Ayrimlari jahllanib, Jungwonni urib ketishdi.
Ahye: Qo‘rqitib yubording, axmoq!
Jungwon: Axir og‘riyapti! Mana, o‘zing qarang—bu yerda "o‘lim" deb yozilgan!
U Manmundan varaqni olib, Yona tomon uzatdi.
Yona: Bu saf-sata! Ishonmayman bunday gaplarga!
Jungwon: Sen miyangni aldashga urinayotganingni bilasanmi? Titrayapsan-ku!
Halitdan beri jim o‘tirib ovqatlanayotgan qiz zarda bilan gapga aralashdi.
Yeobin: Agar ishonmasang, bu gapni ommaga tarqatishing shart emas! Sen ham, Wonnie, hammamizni qo‘rqitaverma!
Yeobin: Bas qil! Iltimos, boshim yorilay deyapti bu ming‘ir-ting‘ir gaplaringizdan!
Ahye: Haligi... Minaning oldiga borasanmi?
Birdan hamma e’tibor Ahyega qaratildi.
Yeobin: Qo‘yaver, to‘g‘ri aytyapti. Meni deb u shu ahvolga tushdi... oldiga borolmasam...
Yeobin: Bilmayman... men kettim. Ustozga aytib qo‘yarsiz.
Yeobin: Insoniyat yo‘q joyga...
- To‘g‘risi, seni bunchalik bezbet ekanligingni bilmagan edim.
Yeobin: Aish! Shiball! Tinch qo‘ysangchi!
Darvozadan chiqayotgan qizning qulog‘ida allaqachon vafot etgan odamlarning pichirlari yangrardi. Bu ovozlar uni aqldan ozdirayotgandi.
Qo‘llari bilan sochlarini changallagancha, yerga tushib ketgan sumkasini oldi va shifoxona tomon yo‘l oldi.
- Yona, senga havas qilaman, lekin hasad ham!
- Har narsada mohir bo‘lish mumkin emas-ku!
Qizlar uni o‘rab olishgancha, suratga tushirishdi va yengil turtib qo‘yishdi.
Yona: Bunchalik emas, oshirib yubormang!
- Ustiga-ustak, kamtarsan ham! Sen bu iqtidoring bilan idol bo‘lishing kerak!
-To‘g‘ri! Qomating, ovozing, yuzing—hammasi standardlarga mos!
Ahye: Qani, Idolingiz, charchatmang uni, tarqaling!
Ahye bo‘yoqlarni olib kelib, oldiga o‘tirdi.
Ahye: Maslahat beraman—bo‘lma! Chidolmaysan!
Ahye: Hasad qilyapti deb o‘ylama, shunchaki seni o‘ylayapman.
Yona: Shunday o‘ylashim mumkinmi?
Ahye yengil yelkasiga urdi-da, kulib suratiga e’tibor qaratdi.
Ahye: (O‘ylolmaysan ham...) — pichirladi u.
Eshikni qiya ochib, bir qo‘li singan qizga qaradi.
U taomlanishga qiynalib, umidsiz xo‘rsinardi.
Ko‘zlariga yosh kelgancha, boshi og‘rib ketdi. O‘sha kecha... o‘sha kecha...
Tashqariga chiqib ketdi. Nafasi siqilib, kasalxonani tark etdi.
Hyunjin: Shukur qilsangchi! Axir "bokira" kerak, dedi. Qayerdan topaman?!
— Harakat qil! Janobning g‘azablanishiga sabab bo‘lma!
Ularning gaplarini eshitarkanman, tanam shu on muzlab qoldi. Qimirlolmadim. Bu ahir... anavi bola-ku!
Odam savdosi bilan shug‘ullanar ekanmi?! Jin ursin! Meni payqab qolsa-chi?! Sotib yuboradimi?!
Suvga qarab, o‘sha kecha yordam so‘ragan qizni esladi.
- Meni deb! Agar o‘sha kuni bormaganimda, bu sodir bo‘lmas edi. U emas, men bo‘lishim kerak edi...
Yeobin: Mening turgan-bitganim zarar...
Yeobin: Bor! Sen bilmayapsan, xolos! Men... men shunchaki axlatman.
- Axir bunday bo‘lishini hohlamagan eding! Sen bilmas eding!
Yeobin: Agar bilgan bo‘lganimda-chi?
Yeobinning ovozi titradi. Ko‘zlaridagi alam yonib turardi. U chuqur nafas oldi va birdan qichqirib yubordi:
Yeobin: MEN SHUNDAYMAN! YOMON INSONMAN! HECH KIMGA KEREGI YO‘Q AXLATMAN, XOLOS! BADBASHARA, HUNIKMAN! TENGDOSHLARIMDAY BO‘LOLMAYMAN! NEGA, BILASANMI?!
U oynaga qaradi. Undagi aks unga nafrat bilan termulardi.
Yeobin: ULARDEK CHIROYLI, ULARDEK MUKAMMAL EMASMAN!
Ko‘zlaridan yosh sizib chiqdi. Ichidagi og‘riq tanasini bo‘g‘ayotgandek edi. U asta-sekin polga cho‘kkaladi, titrab turgan qo‘llarini tizzalariga qo‘ydi.
- Sen shunchaki keraksiz narsalar bilan miyangni zaharlayapsan. Ammo senda muloyimlik va yoqimtoylik bor!
U asabiy kulib yubordi. Barmoqlarini musht qilib tugdi va tirnoqlarini qarsillatdi.
Yeobin: Bunday so‘zlar menga begona!
Uning ovozi titrardi, lekin bu titroq nafaqat g‘azab, balki yuragidagi og‘riq edi.