Love and laugh 4-qism
---Bir kuni tae va jk prosta koʻchada gaplashib ketayotishgandi yoʻllaridan hoshi (taeni eski yigiti) chiqib qoldi
Hoshi: hmmm seni yigiting shumi
Tae: ha nimaydi
Hoshi jkni yelkasiga asta urib qoʻyib pichirladi
Hoshi: u hali seni juda tez tashlab ketadi bu aniq
Jk esa asabi buzilgan xolda taeni yelkasidan ushlab oʻziga qattiqroq tortdi
Jk: bu holat senda kuzatilar ammo menda emas men taeni qoʻyib yuboradigan latta emassan baland ovozda gapirdi jk
Hoshi: bu yigit seniki ekaniga shubham bordeeee a tae
Tae jaxl ustida jkdan tez va maʼnosiz boʻsa oldi
Tae: hali ham ishonmaysanmi
Hoshi soʻz topa olmagach ketib qoldi
Jk: xozir nima boʻldi
Tae: x...xaligi
Jk: bu boʻsa rost edimi meni sevganing uchun oʻpdingmi yoki....
Tae: bizga hoshi ishonmagandi.....
Jk taeni boʻsasi shunchaki boshining ishonchi uchun qilinganini bildi va gʻururiga tegib ketib qoldi
Kecha sodir bo‘lgan voqealar Taening ongida tinimsiz aylanardi. U kechagi vaziyatni, Jkning jahl bilan ortga burilib ketganini, uning g‘ururi qanday lat yeganini o‘ylardi. U o‘zini aybdor his qilar, ammo ayni paytda Jkni tushunishni ham xohlardi. "Axir bu shunchaki isbot edi, men uni sevimanku..." – deya o‘zini oqlashga harakat qildi Tae.
Jk esa bugun umuman boshqa kayfiyatda edi. Ertalabdan kayfiyati tushkun, yuragi g‘ash edi. "Men uchun bu birinchi bo‘sa edi... shunchaki oddiy o‘yin emasdi… U esa buni shunchaki isbot uchun qildi..." – degan fikr ich-ichidan uni qiynardi. Tae unga qahva olib kelganida ham ko‘zlariga tik qaray olmadi. Faqat sovuq nigoh bilan ishora qilib, xonadan chiqib ketishini aytdi. Tae esa og‘ir xo‘rsinib, xonani tark etdi.
Tae ichida hovotir bilan yurardi. "Nima qilsam bo‘ladi? Jk mendan uzoqlashyapti... Bu shunchaki g‘urur masalasi emas, men uni yo‘qotib qo‘yayotganimni his qilyapman..." – deb, ichida o‘zini tergardi. Shu payt uning esiga Jkning ukasi Suga tushdi. "Ha, shundan maslahat olishim kerak!" – deb, shoshib uni topishga harakat qildi.Soʻng suga bilan restoranda koʻrishdi
Va barcha narsani aytib berdi
Suga Taening yuziga tik qarab, og‘ir xo‘rsindi:
— "Ehhh, yaxshi ish qilmadingiz..."
— "Nega axir? Jk shunchaki his-tuyg‘ularini ortiqcha dramatizatsiya qilyapti!" – deya norozilik bildirdi Tae.
Suga boshini qimirlatib, iljaydi:
— "Siz shunchalik befarq gapiryapsizki, xuddi bu bo‘sa Jk uchun hech qanday ahamiyatga ega emasdek. Ammo bilasizmi, u bu narsalarni juda jiddiy qabul qiladi. Jk biror narsaga butun yuragi bilan bog‘lanadi va... u uchun bu bo‘sa shunchaki bir tasdiq emasdi. Bu uning yuragini ochib bergan lahza edi..."
Taening yuragi shuv etdi. U buni bunchalik chuqur deb o‘ylamagandi. U faqat Hoshiga o‘zlarining juftlik ekanini ko‘rsatmoqchi bo‘lgandi. Lekin Jk buni butunlay boshqacha qabul qilganini endi tushuna boshladi.
— "Nahotki u faqat shuning uchun mendan xafa bo‘lsa?" – deya shikoyat qildi Tae.
— "Siz tushunmayapsiz... Bu nafaqat bo‘sa, balki uning ilk bo‘sasi edi."
Tae bir zum gap topolmadi. Yuragi gursillab ura boshladi. "Nima?! Jkning birinchi bo‘sasi edi?! Axir u bunchalik tajribali ko‘rinadi... Nahotki shu haqiqat bo‘lsa?"
— "Siz esa uni tuyg‘ulari haqida ogohlantirmadingiz ham. Siz buni faqatgina boshqa odamning so‘zlarini rad etish uchun ishlatdingiz. Bu esa Jkni ich-ichidan og‘ritdi. Balki u ilk marta yuragini siz uchun ochishga tayyor bo‘lgandir, lekin siz bu imkoniyatni qo‘ldan chiqardingiz."
Tae chuqur o‘ylanib qoldi. "Demak, men uning uchun muhim ekanman... Yo‘q, u balki meni sevadi... Balki... balki men uni o‘ylaganimdan ham ko‘proq ranjitdim..."
— "Lekin..." – Tae gapini davom ettirdi. — "Unda nega u mendan uzoqlashyapti? Agar u meni sevar ekan, nega u meni tinglamayapti?"
— "Men Jkning yuragida nimalar borligini bilmayman. U bunday narsalarni mendan sir tutadi. Lekin aniq bilganim narsa bor: agar u seni haqiqatan ham sevsa, u seni kechiradi. Faqat... buni tushunishi uchun vaqt kerak."
Tae chuqur o‘ylab qoldi. "Demak, men unga faqat vaqt berishim kerak... Lekin shu vaqt ichida u meni unutib qo‘ysa-chi?"
Tae yuragidagi barcha tugunlarni yechishga qaror qildi. U Jkni topishi va uning bilan ochiq gaplashishi kerak edi. Shunday qilib, u Jkning do‘stlari bilan uchrashayotganini bilgach, u tomon yo‘l oldi.
Jk do‘stlari bilan bir stol atrofida o‘tirar, lekin ko‘ngli joyida emasdi. U kulayotgan bo‘lsa ham, ko‘zlarida bir oz mung bor edi. Shu payt Tae yetib keldi va hech ikkilanmay uning yoniga o‘tirdi.
Jk uning kelishini sezdi, ammo indamadi. Tae esa hech kimga ahamiyat bermay, sekin uning qo‘lidan ushladi.
Jk asta qo‘lini tortib olishga urindi, lekin Tae uni mahkam ushlab turdi.
— "Jk..." – deya shivir qildi u.
Jk unga sovuq nigoh bilan qaradi.
— "Men kechagi harakatim bilan seni qattiq ranjitgan bo‘lsam, kechir..."
Jk unga qarab turdi, hech narsa demadi. Tae yuragini battar siqilayotganini his qildi.
— "Men buni shunchaki isbot sifatida qilmadim... Ehtimol, o‘sha paytda shunday deb o‘ylagandirman, lekin endi tushunyapman... Men sening tuyg‘ularingni hisobga olmabman. Lekin bitta narsaga ishonaman: men sendan voz kechishni istamayman."
Jk uzoq vaqt sukut saqladi. Nihoyat, u chuqur xo‘rsindi va Taening qo‘lini sekin ushladi.
— "Senga ishonishni xohlayman, lekin bu juda qiyin..."
Tae chuqur nafas oldi va sekin jilmaydi.
— "Men ishonchni qayta qozonish uchun harakat qilaman."
Jk unga tik boqdi. Bir necha soniya sukut cho‘kdi. So‘ng Jk asta jilmaydi.
Tae yengil nafas oldi. U ham jilmaydi.
— "Ko‘rasan... va yana sevib qolasan..."
Jk kulib qo‘ydi. Ehtimol, bu ikkalasi yana bir-biriga qaytish yo‘lini topishar... Lekin buni faqat vaqt ko‘rsatadi.