Love and laugh 3-qism

50 Kunlik Sevgi – Shartnoma

Jungkook har kuni Taehyungni uyiga tashlab qo‘yardi. Ular shu qadar yaqin do‘st bo‘lib ketishgandiki, bir-birlarini hatto jim turgan holda ham tushunishardi. Bir yil ichida ular har kuni birga bo‘lishdi: kinolarga borishdi, kafelarda ovqatlandilar, tunda sayr qilishdi, bir-birlariga sirlarini aytishdi.

Jungkook uchun bu do‘stlik ko‘proq narsa edi. U buni aniq bilardi. Lekin Taehyung unga hech qachon shunday ko‘z bilan qaramagandi.

Bir kuni Taehyung Jungkook bilan uchrashdi. Bugun u biroz jiddiyroq edi, lekin yuzida har doimgidek tabassum bor edi.

— Hoy, Kookie, qalaysan?

— Yaxshi, o‘zing-chi, kichkintoy? — Jungkook har doimgidek unga hazilomuz qaradi.

Taehyung lablarini burishtirib, yuzini chetga burdi.

— Meni bo‘yim pastligi aybim-a? Ha shunday, men mittiman!

Jungkook kulib yubordi.

— Hazillashdim, kichkintoy!

Ular har doimgidek hazillashib kulishdi, lekin bugun Taehyungning yuragida qandaydir taraddud bor edi. Nihoyat u chuqur nafas olib, past ovozda so‘z boshladi:

— Kookie, menda bir taklif bor

Jungkook ajablanib qaradi.

— Xoʻsh?

Taehyung bir lahza jim qoldi, keyin past ovozda dedi:

— Mening yigitim bo‘l.

Jungkook bir zum nafas ololmay qoldi. Yuragi g‘alati urishni boshladi. "Bu rostmi? U ham meni sevib qolganmi?" Lekin Taehyungning ovozida qandaydir boshqa ma’no borligini sezdi va o‘zini ortiqcha umid qilishdan tiyildi.

— Sen jiddiy gapiryapsanmi?

— Ha, lekin bu sevgi emas…

Jungkookning yuragi bir lahza to‘xtab qolgandek bo‘ldi.

— Nima?

Taehyung chuqur nafas oldi.

— Bu shunchaki… shartnoma.

Jungkook qoshlarini chimirdi.

— Qanday shartnoma?

— Meni diqqat bilan eshit, Kookie. Bilasan, Hoshi bilan munosabatlarim avval yaxshi edi, keyin esa biz urishib qoldik. U mendan ketdi, lekin hanuzgacha ortimdan yuradi, kechirim so‘raydi, men bilan yana bo‘lishni xohlaydi. Lekin men unga qaytmoqchi emasman.

Jungkook bosh irg‘adi.

— Demak, muammo nimada?

Taehyung yuzini burdi va bir lahza jim qoldi. So‘ng, ancha past ovozda davom etdi:

— U menga dedi: “Agar sen yigit topsang, men senga boshqa gapirmayman, seni tinch qo‘yaman.” Shuning uchun men seni tanladim. Sen mening yigitim bo‘lasan. Faqat 50 kun.

Jungkook yuragida qandaydir g‘alati siqilish his qildi. Taehyung unga haqiqiy hislar bilan emas, shunchaki bir o‘yin sifatida yondashayotgan edi.

— Demak, 50 kun davomida seni yigitim sifatida ko‘rsatishim kerak?

— Ha. Biz Hoshining oldida baxtli ko‘rinishimiz, sevgililar kabi harakat qilishimiz kerak. Qo‘l ushlashimiz, birga kulishimiz, hattoki ijtimoiy tarmoqlarga ham birga tushgan suratlarimizni joylashimiz mumkin.

Jungkook bir lahza o‘ylab qoldi.

50 kun… 50 kun ichida hamma narsa o‘zgarishi mumkin edi.

Agar u rozi bo‘lsa, hech bo‘lmasa shu vaqt davomida Taehyung faqat unga tegishli bo‘lardi. Balki bu o‘yindan keyin Taehyung haqiqatan ham uni sevib qolar? Balki… shunchaki ehtimol…

Jungkook chuqur nafas olib, jilmaydi va qo‘lini cho‘zdi.

— Kelishdik. 50 kunlik sevgi.