𝗗𝗼𝗺𝗶𝗻𝗮𝗻𝘁

9-𝗾𝗶𝘀𝗺 18+

𝗡𝗮𝗳𝗿𝗮𝘁 𝗯𝗼𝗿 𝗷𝗼𝘆𝗱𝗮 𝘀𝗲𝘃𝗴𝗶𝗴𝗮 𝗼ʼ𝗿𝗶𝗻 𝘆𝗼ʼ𝗾 𝗹𝗲𝗸𝗶𝗻...

—Seni lablaring shunchalar shirin, men seni yeyishga ham tayyorman.

Jungkookning qoʼli pastladi. Iburaning koʼylagini koʼtarib barmoqlarnini ichki kiyimi ustidan sekin yurgizdi va sekin ichki kiyim ustidan siladi.

—Ibura...sen...sen...hoʼlsan.

Ibura kaftini uning ko‘ksiga tirab, bor kuchi bilan itarib yubordi. Jungkook hatto qimirlamadi.

— Menga tegma… — dedi Ibura nafasini zo‘rg‘a bosib. — Yoqmayapsan.

Jungkook undan zoʼrini uzmasdi. Nigohi qorong‘ulashdi, lekin unda g‘azabdan ko‘ra ko‘proq alam bor edi. U sekin kulimsiradi.

— Shundaymi? — dedi u past ovozda. Ko‘zlarini Iburaning yuzidan uzmadi.

— Unda nega qo‘llaring titrayapti? — Nega ko‘zlaring “ket” deyapti, yuraging esa boshqacha uryapti?

Ibura lablarini tishladi. Javob topolmadi.

Jungkook shimini yechishni boshladi. Va ichki kiyimini ham yechib tashladi. Ibura hayol bilan unga eʼtibor bermadi. Va birdan.

—N...nima...nima qilyapsan.

—Iburam san emas siz deb ayt.

—J... Jungkook iltimos kiyimingizni kiying.

—Ibura nega oʼzingni olasan. Ahir men uchun hoʼlsanku.

—Jungkook senga nima bu mening tanam, axmoq men hoʼl emasman.

Jungkook Iburani lablariga yopishib ketdi. Bir qoʼli bilan koʼkragini sekin siqdi.

—Ah...nima qilyapsan?

—Siz.

—N... Nima qilyasiz?

Jungkook a*zosini uchini iburaning ichki kiyimini orqali sekin unga ishqalay boshladi.

—Jonim...menga bir marta ruhsat ber.

Shu paytda Eshik jiringladi.

U eshitmadi.

— J… Jungkook, — Ibura ovozi titradi. — Eshik…

— Muhim emas— Hozir sen muhimsan.

Lekin eshik yana taqilladi. Bu safar balandroq.

Ibura orqaga qarab oʼzini oldi ko‘zlarini Jungkookka tikdi.

— Jungkook, bas qil… eshik!

Jungkook jag‘ini qattiq qisdi.Tezda shimini kiydi. G‘azab bilan orqasiga burildi va xonadan chiqib ketdi. Qadamlarining tovushi zinapoyadan pastga tushardi.

U eshikni ochdi.

Va…
qotib qoldi.

— Sen?.. — dedi u ishonmay.

Qarshisida turgan qiz bir zum ham ikkilanmadi. Oldinga tashlanib, Jungkookni quchoqladi. Uning hidi, ovozi — hammasi o‘tmishdan kelgandek edi.

— Salom, sevgilim— Meni sog‘indingizmi?

Jungkookning qo‘llari havoda osilib qoldi. Ko‘zlarida esa bitta savol yondi.

Bu yerda u nima qilayapti?..

— Liza, sen bu yerda nima qilyapsan?

— Jungkook, sizga yangiligim bor — Liza tabassum bilan, unga yanada yaqinlashib.

Shu payt zinadan sekin qadam tovushi eshitildi.

Ibura.

U Jungkookning katta futbolkasida yanada mittiroq ko‘rinardi. Sochlari yelkasiga to‘kilgan, ko‘zlarida hali uyquning soyasi bor edi.

— Jungkook… — dedi u past ovozda.

Jungkook bir zum qotib qoldi. Keyin shoshilib Lizani yelkasidan itarib, undan uzoqlashtirdi.

— Bas qil.

Iburaning yuragi g‘alati urib ketdi. Bu — ichini sekin kemirayotgan, nomini yaxshi bilgan tuyg‘u edi.

Rashk.

Liza esa buni sezdi. Labining chetida yengil kulgi paydo bo‘ldi. U yana Jungkook tomonga egilib, qo‘lini uning yelkasiga qo‘ydi.

— Jungkook jonim, — ataylab mayin ohangda. — U qiz kim?

Ibura zinaning o‘rtasida to‘xtab qoldi. Nafasi ichida qolib ketgandek bo‘ldi. Ko‘zlarini Jungkookdan uzmadi.

Jungkook shoshib qoldi. Bir lahza qayerga qarashini ham bilmay, so‘ng zinada qotib qolgan Iburaga qaradi.

— Ibura…

— Jungkook jonim… — Liza uning gapini kesib tashladi.

U sekin Jungkookning qo‘lini ushlab, o‘z qorniga olib bordi.

— Men homiladorman.

Xona ichidagi havo bir zumda muzlab qolgandek bo‘ldi.

— Nima?..

Ibura zinada qotib qoldi. Qadam tashlashni ham, nafas olishni ham unutdi.

Jungkookning yuzida g‘azab chaqnadi. U qo‘lini keskin tortib oldi.

— Sen axmoqmisan?— Qanday qilib homilador bo‘lasan? Biz ajralganimizga ikki oy bo‘ldi. Yolg‘on gapirma, Liza.

Liza lablarini titratib, ko‘zlariga yosh oldi.

— Yolg‘on emas, — Bolam… ikki oyu bir haftalik, sevgilim.

Iburaning ko‘ngli g‘alati bo‘shab ketdi. Go‘yo yuragidan nimadir sug‘urib olingandek. U Jungkookka qaradi.

Ibura zinadan tez-tez tushib ketdi. Bir marta ham orqasiga qaramadi. Yelkasi titrardi, lekin u yig‘lamaslik uchun tishlarini mahkam qisib olgan edi.

Jungkook ortidan yugurdi.

Orqada esa Liza yolg‘iz qoldi.

U uy ichiga ko‘z yugurtirdi. Keng xonalar, qimmat buyumlar, sokin hashamat. Lablari sekin egildi. U kuldi. So‘ng qo‘lini qorniga qo‘ydi va pichirladi:

— Bolam… mana sening yangi otang. Juda boy. Biz yaxshi yashaymiz. Haqiqatni esa hech kim bilmaydi.

U beparvo yurib, uyni ko‘zdan kechira boshladi. Go‘yo bu joy allaqachon unga tegishlidek.

Jungkook Iburaning orqasidan hovliga chiqdi.

Ibura titragan qo‘llari bilan telefonini qulog‘iga olib borgan edi. Ekranda Taehyungning ismi yonib turardi.

— Alo…

So‘zini tugatishga ulgurmay, Jungkook yoniga yetib keldi. Uning ko‘zlari qorong‘u, nafasi notekis edi.

U Iburaning qo‘lidan telefonni tortib oldi.

— Jungkook, bas qil.

Ammo kech edi.

Telefon devorga urilib parcha-parcha bo‘ldi. Yerga sochilgan bo‘laklar sukunat ichida yaltirab yotardi.

Ibura qotib qoldi. Ko‘zlari Jungkookka emas, sindirilgan telefonga tikildi.

— Endi hech kimga qo‘ng‘iroq qilmaysan. — Hech kimga.

.
.
.

9-qism tugadi.

Muallif : Asar @myvirella guruhidan tashqari hech qayerda bo'lishini istamayman shunday ekan o'g'irlamang!!!