𝗗𝗼𝗺𝗶𝗻𝗮𝗻𝘁
« 𝗡𝗮𝗳𝗿𝗮𝘁 𝗯𝗼𝗿 𝗷𝗼𝘆𝗱𝗮 𝘀𝗲𝘃𝗴𝗶𝗴𝗮 𝗼ʼ𝗿𝗶𝗻 𝘆𝗼ʼ𝗾 𝗹𝗲𝗸𝗶𝗻... »
U Iburaning qo‘lidan telefonni tortib oldi.
— Jungkook, bas qil.
Ammo kech edi.
Telefon devorga urilib parcha-parcha bo‘ldi. Yerga sochilgan bo‘laklar sukunat ichida yaltirab yotardi.
Ibura qotib qoldi. Ko‘zlari Jungkookka emas, sindirilgan telefonga tikildi.
— Endi hech kimga qo‘ng‘iroq qilmaysan. — Hech kimga.
Pov Taehyung:
Iburaning ovozi titrardi. Birinchi marta menga qo‘ng‘iroq qildi — va bu qo‘ng‘iroq oddiy emasdi. Uning ahvoli yaxshi emasligini darrov sezdim.
Men borishim kerak edi.
Kiyimimni kiyib mashinaga o‘tirdim. Gazni oxirigacha bosdim. Yo‘l, shamol, shahar hammasi ortda qoldi. Jungkookning uyi tomonga shomol tezligida uchardim.
— Ibura — Sen menga tegishlisan. Faqat meniki. Taehyungniki emas — meniki. Liza bilan ish yo‘q. Nima qilsa qilsin.
— Jungkook – Sen aqldan ozganmisan? Sening bolang bor. Meni tinch qo‘y.
Jungkook bir lahza jim qoldi. So‘ng birdaniga oldinga yurdi.
U Iburaning belidan ko‘taribarib oldi. Ibura darhol qarshilik qildi yelkalarini silkib, qo‘llari bilan itardi.
— Qo‘yib yubor! — Jungkook, bas qil!
Uning qo‘llari qaltirardi. Nigohida g‘azab bilan birga nimadir sinib ketgandek edi. Iburaning ko‘zlaridagi qo‘rquvni ko‘rib, uni sekin qoʼyib yubordi.
— Men seni yo‘qotolmayman… —bunday emas.
Ibura yerga tushdi. Nafasi notekis, yuragi gursillardi. U masofani saqlab, Jungkookka tikildi.
— Agar yana bir qadam yaqinlashsang, — bu safar men ketaman. Va qaytmayman.
Taehyung darvoza yonida to‘xtatildi. Soqchilar yo‘lini to‘sdi, ammo u ularga eʼtibor bermasdan, ichkariga kirdi.
Ichkariga kirishi bilan ko‘zi kutilmagan manzaraga tushdi.
— Liza?.. — dedi u ishonmay.
Qiz bir lahza qotib qoldi.
— T… Taehyung? Siz?.. Bu yerda nima qilyapsiz?
— To‘xta. — Sen bu yerda nima qilyapsan?
Liza gapini tugata olmadi.
Taehyung orqa tomondan kelayotgan ovozlarni eshitib, birdan orqa hovliga qarab yugurdi.
Ibura uning ovozini eshitib ortiga o‘girildi. U Taehyungni oldiga borayotgan paytda.
Shu zahoti Jungkook uni orqasidan mahkam quchoqlab oldi. Qo‘llari temirdek qattiq edi.
— Jonim, — dedi u Iburaning qulog‘iga pichirlab – ammo ovozi sovuq edi. — U bilan ketsang… u ertagacha tirik qolmaydi.
Ibura titrab ketdi.
— Jungkook…
— Shhh… — Jungkook peshonasini uning peshonasiga bosdi.
— Hammasi yaxshi bo‘ladi. Faqat joyingda qol.
Jungkook Iburaning yuziga yaqinlashdi. Va uni quchoqlab hoʼl oʼpichlarni uning lablariga bosdi.
—Seni yeb qoʼyaman jonim. Mmm...judayam shirinsan
Jungkook ko‘zlarini Taehyungga tikdi. Nigohi o‘tkir, yonib turardi.
— Joyingda tur Ibura — Uni o‘zim hal qilaman.
Jungkook miyig‘ida kuldi. Bu kulgu quvnoq emasdi — ogohlantirish edi.
— Taehyung, do‘stim… — sekin, ataylab.
U Taehyung tomonga qarab yura boahladi.
— Agar Ibura tomon yana bir qadam qo‘ysang, — har bir suyagingni sindiraman. So‘ng seni itlarimga topshiraman. Oilaing ham tinch qolmaydi. Meni tushunding deb umid qilaman. Endi… ket.
Taehyung uning gaplariga eʼtibor bermasdan Ibura tomonga o‘girilgan zahoti
Jungkook unga musht tushurdi.
Ikki erkak bir-biriga yopishdi. Nafrat va g‘azab aralashib ketdi.
Ular mushtlashardi.
Jungkook cho‘ntagidan to‘pponchani chiqardi.
Ibura qotib qoldi. Nafasi ichiga tiqildi. Taehyung ham joyida qimirlamay qoldi.
— Jungkook… — dedi u past ovozda.
Jungkook Taehyungni otib tashladi.
Ibura qichqirib yubordi. Taehyung yerga cho‘kdi, uning ahvoli og‘ir edi.
— Yetar! — Jungkookning ovozi muzdek yangradi. — Yigitlar bu yerdan uni yoʼqoting va tozab oling. Hammasini hal qiling. Bu yerda hech narsa bo‘lmagan.
Soqchilar harakatga tushdi.
Shu payt Liza yugurib chiqdi. Yuzi oqarib ketgan, ko‘zlari qo‘rquvga to‘la edi.
— Unga yaqinlashma. Tegma. Agar bir qadam yaqinlashsang…
So‘zini tugatmadi. Ko‘zlaridagi sovuqlik yetarli edi.
Ibura ko‘z yoshlariga bo‘g‘ildi. Oyoqlari bo‘shashib ketdi.
— Iltimos… — dedi u yig‘lab. — Jungkook, iltimos…
Jungkook uning yoniga bir zumda yetib keldi. Uni ko‘tarib oldi. Ibura qarshilik qilmadi — kuchi qolmagandi.
U uy tomonga olib ketilardi.
Liza jungkookni orqasidan yugurib chiqa boshlaganda jungkook yotoqxonani eshikini yopib, qulflab qoʼydi.
Iburani yotoqga yotqizda va oʼzi ustiga chiqdi.
—Bugun hammasini hal qilamiz. Kerak boʼlsa seni homilador qilaman.
Iburani tanasi shunchalar ogʼrirdiki hattoki harakat qilmasdi.
Jungkook uni boʼynidan boshlab hoʼl boʼsalar qoldirardi.
.
.
Jungkook Iburani koʼkragini qoʼli bilan sekin siqdi.
Pov Jungkook: Iburani ogʼzidan chiqgan nola va mening ismimni eshitib yanayam ehtiroslanib ketdim. Uni shu qadar qiynagim kelar edi. Bu mayda koʼkraklarni yana ham qiymagim kelar edi.
Jungkook iburani libosini oldini ochdi va ogʼziga koʼkragini olib soʼrdi.
—Mmmm...bulardan sut chiqmaydimi?
Muallif : Asar @myvirella guruhidan tashqari hech qayerda bo'lishini istamayman shunday ekan o'g'irlamang!!!