Кўзлардаги севги
Салқин ёз шабодаси эсиб турган уй боғида турган эркак қўлидаги сигаретни чуқур тортиб, салқин ҳавога пуфлади. Ёнидаги тўрт қаватли уйдан чиққан ёши катта аёл эркак томон асабий юрди.
— Ҳой, ахмоқ бола! Нега хотининг ёнига кирмаяпсан? Ахир бугун у билан биринчи кечанг. Одамлар нима дейди? Отанг ҳозир бу қилганингни билса, терингга сомон тиқади!
Эркакнинг кулди. Онасига парво қилмай, яна бир бор сигаретини тортиб, ерга ташлади.
— Отам топган қизнинг ёнига кирайми? Нега? Хммм.Менда ҳеч қандай хоҳиш йўқ.
Онасининг асаблари янада бузила бошлади.
— Ҳой, ахмоқ бола! Ўзингга кел! Хонзода яхши қиз! Уни кўрмайман деб ўзинг оёқ тираб олган эдинг. Энди биз айбдормизми? Ўзинг истамадинг ахир!
— Кўрганим билан нима ўзгарарди? Қўйсангиз-чи, ойи.
— Диёр, ҳадингдан ошма! Ичкарига кир!
Диёр энди онасига юзланиб тикилди. Кўзида ҳеч қандай ҳиссиёт йўқ эди.
— Бир хато бир умр бадал тўлашгача олиб боради. Бегона қизни мендек касалга олиб берган сизлар яхши одаммисиз?
Диёр яна бир сигаретни олиб чекмоқчи бўлганида, онаси томонидан тарсаки тушди. Асал хола ўғлининг сўзлари сабабли кўзлари ёшга тўлган эди. Диёр онасига қарашни истамай, осмонга қаради.
— Ойи, биламан мени ўйлагансиз. Аммо мен "Спид" касаллигига чалинганимни биласиз. Бу тузалмас касаллик… бу Худо берган илат… Менга қондан кирганини, мен касаллик ташувчиси эканимни биласиз. Шунда ҳам мени ўша қизга раво кўрасизми?
— Ўчир, кимдир эшитади, — Асал хола йиғлаб, ўғлини қучди. — Болам...жоним болам, илтимос, ундай демагин. Сен ёмон инсон эмассан. Сен ҳам яшашинг керак-ку! Болалигингдан ҳаромдан йироқ юрдинг, одамларга яхши гапирдинг, яхши инсон бўлдинг. Бу эса сенга синов бўлиб келди. Менга ишон, Диёр. Хонзода билан иккингиз яхши ҳаёт кечирасиз.
— Агар қизингизга мендек куёв учраса, нима дер эдингиз? Мени виждоним қийналади ўша қизга яқинлашгани. Ҳатто уни кўрганим ҳам йўқ.
Диёр кўзларини ерга қадади.
Хонзода ва ўзи ҳақидаги ўйлар уни чулғаб олганди. Яқинда ўзларининг хусусий касалхонасида касал эканини билиб олганди. Диёр учун бу оғир танлов эди бир қизнинг ҳаётини барбод қилиш ёки ёлғизликда яшаш.
— Диёр, нима қилиб турибсан ҳовлида?! — Уй томондан келган овозни эшитган Диёр ўша томонга қаради. Отаси Диёрга қараб турарди. Диёр ҳеч нарса демай, катта уй ичига кириб кетди. Аслида жавоб ололмаслигини билган Рустам тоға аёли ёнига борди.
— Тинчликми? Ўғлинг шунча йилдан кейин эркакликни ёқтирмай қолдими?
— Сабабини биласиз-ку!
— Ҳм… Шундай дегин.
Рустам тоғанинг икки қоши уюлди. Ягона ўғли касал эканини билганида, бутун дунёси қулаб тушганди. Диёр энди ўзини ҳеч кимга керакмас одамдек ҳис қиларди. Рустам тоға хотинига, ёнларида турган сўрини кўзи билан кўрсатди. Асал хола тушуниб, сўрининг ёнига борди. Иккиси ўтириб, гапни нимадан бошлашни билмай турарди.