Like crazy

Seoul markaziy ruhiy kasalliklar shifoxonasi
Mart oylarining boshi. Havo quyoshli bolsa ham biroz sovuq. Lekin tanaga yoqadigan yoqimli bahor havosi.
Bugun tibiyot institutini bolajak bitiruvchilari bu kasalxonaga kelishdi. Sababi oddiy . Imtixonlar yaqin ular esa amalyotga chiqishlari kerak. Hamma oquvchilar yigilgan. Lekin ular orasida Harin va Xyon korinmas edi. Oqtuvchi oquvchilarni tekshirar ekan ularni yoqligini darrov payqadi.
- Harin va Xyon... Ular qani...
- ustoz ularni bilasizku har doim kechikishadi.
Xonani oquvchilarni masxara oxangidagi kulgusi egalladi. bundan esa oqtuvchini jaxli chiqa boshladi.
-jim boling.... Hamma ozi uchun bemor tanlasin. Harin va Xyonga jazo sifatida songgi bemor qoladi.
Oradan naq yarin soat otib ular xonaga kirib kelishdi.
Harin: kechirasiz ustoz kechikdik.
Xyon: ha meni zarur ishlarim bor edi. Shunga Harin ham kechikdi.
- Xyon har doim shunday deb Harinni yonini oladi.
Oquvchilar yana ularni ustida kula boshladi. Bundan esa Harin ozini biroz noqulay his qila boshladi. Bu oqtuvchiga ham yoqmagan edi. U jaxl bilan qolini stolga urdi. Bundan butun oquvchilar sakrab tushdi va jim boldi.
- Harin senga Park Jimin ismli bemor, Xyon senga esa Velli ismli bemor. Hech qanday shikoyatlar qabul qilinmaydi. Bu kechikib kelganingiz uchun jazo.
Oqtuvchi shunday deb ularga kasallik varaqalarini berdi. Harin va Xyon tazim qilgancha joylariga otirishdi. Ular kasallik tarixini organishar ekan Harin daxahatga tushgancha...

Harin: Jin ursin.
Xyon: tinchilikmi nma boldi.
Harin: meni bemorim... U kasalxonadagi eng aggressiv bemor ekan. Otgan xafta unu deb bir hamshira qattiq jarohatlangan va ishdan ketgan.
Xyon: meniki esa oxirgi ikki yil ichida bir marta ham gaprmagan. U hech narsa qilmas ekan. Faqat kun boyi bitta nuqtaga tikilib turadi. Balki bemorlarimizni almasharmiz.
Harin: hozir shunday qilsak oqtuvchidan gap eshitamiz. Yaxshisi taqdirga tan bergan maqul.
Xyon: sen qiynalmaysanmi. U senga ham tashlanib qolsachi.
Harin: harakat qilaman. Kelajakda doktor bolishim uchun bu zarur.
Shunday qilib hamma oz bemorlarining xonasiga kirib ketdi. Harin ham oz bemorining xonasiga borar ekan uni bom boshligini korib hayron boldi.
Harin: kechirasiz. Meni bemorin Park Jimin qayerda.
- sizga aytishmadimi u maxsus kamerada.
Harin: meni u yerga olib bora olasizmi.
-albatta men bilan yuring
Hamshiralardan biri Harinni Jiminni xonasiga boshkab bordi. Harin bu kameralarda Judayam ashaddiy ruhiy kasallar saqlanishini bilardi. Shuning uchun biroz qorqa boshladi.
- qorqyapsizmi? Havotr olmang. Biz uni boglab qoyganmiz. Keyin 3 4 kundan beri hech narsa yegani yoq. Menimcha u ancha aqlli bolib qolgan.
Harin: tushunarli.
Hamshira eshikni ochdi va Harn ichkariga kirdi. Xona qorongu hech qanday nur yoq edi goyo. Harin chiroqni yoqqan ediki Jiminni bundan kozlari qamashdi. Va yuzini berkitdi. Chunki u necha kunlardan beri nurni kormagan edi.
Harin: Pak Jimin. Men sizni yangi doktoringizman.

Harin qancha ozini tutishga urunmasin u ich ichidan Jimindan Judayam qorqardi. Jimin esa Harinni ovozini eshitgach biroz kozlarini ishqalab ornidan turdi. U Haringa qarab hayratdan bir muddat qotib qoldi.
Jimin: Sen.... Sen...
Jimin Harinni oldiga borar ekan bom bosh xona boylab unga boglangan zanjirlar aks sado berardi. U Haringa yetishiga bir necha smlar qolganida zanjir tortilib qoldi. Va Jimin Haringa yeta olmadi.
Jimin: sen... Sen haqiqiy emassan. Sen inson emassan... Jin ursin
Harin Jiminni gaplarini eshitib uncha hayron bolmadi. Chunki bu yer ruhiy kasalliklar shifoxonasi va bu yerda hamma narsa bolishi mumkin. Lekin Jiminni kozlari judayam mayus unga qaragan har qanday odamni oylantirib qoyardi.
Jimin(pov): men endi chindan aqldan ozdim. Mina oldimga kelishi mumkin emas. Shuncha tortgan azoblaridan keyin ham u qaytib kelmaydi. Lekin qarshimdagi Mina... Nima bolsa ham men uni juda sogindim. Hoziroq uni quchoqlashim kerak. Uni illiq taftini his qilishni xoxlayman. Buni Judayam sogindim.