Ertalabki kuz shabadasi universitet kampusida shoshilib yurgan talabalar orasida kezardi. Ular orasida Mina ham bor edi, qo‘llarida kitoblarini mahkam ushlagan holda. U yaqindagina tinch qishlog‘ini tark etib, Seulga ko‘chib kelgan edi va yangi hayot boshlashga qat’iy qaror qilgan. Hammasi yangi va biroz qo‘rqinchli bo‘lsa-da, Mina umid bilan yashardi.
Kampusning boshqa burchagida esa Taehyung o‘z do‘stlari bilan yurardi, o‘ziga ishongan va beparvo qiyofasi bilan. U chiroyli tashqi ko‘rinishi va sovuq fe’l-atvori bilan tanilgan edi. Taehyung ko‘pchilikning e’tibor markazida edi, lekin u kamdan-kam odamlar bilan muloqot qilardi. U uchun ko‘pchilik shunchaki ortiqcha vaqt yo‘qotish edi.
Qismatni qarangki, Mina birinchi darsini professor Min bilan o‘tadi. Ma’ruza zalida odam gavjum edi, shuning uchun Mina oxirgi bo‘sh joyga o‘tirishga majbur bo‘ldi — aynan Taehyungning yoniga. Taehyung unga bir zum qarab qo‘ydi, so‘ng daftariga bir narsalar chiza boshladi, go‘yoki uni umuman qiziqtirmayotgandek.
“Salom, men Mina,” dedi Mina muloyim jilmayib, do‘stona bo‘lishga urinib.
Taehyung esa boshini ham ko‘tarmay, sovuq ohangda javob berdi: “Men bilan gaplashma.”
Mina hayratda qotib qoldi, uning qo‘pol muomalasi uni biroz ranjitdi. Darsning qolgan qismini sukut saqlab o‘tkazdi, lekin ular orasidagi noqulaylikni his qilmaslikning iloji yo‘q edi. Ma’ruza tugagandan so‘ng, Mina jasoratini yig‘ib, yo‘lakda uni to‘xtatdi.
“Uzr, lekin biroz muloyimroq bo‘lishingiz mumkin edi,” dedi Mina qat’iy, lekin tajovuzkor bo‘lmagan ohangda.
Taehyung kulimsirab qo‘ydi, go‘yoki undan xursand bo‘lgandek. “Siz esa o‘z ishingiz bilan band bo‘lishingiz mumkin edi.”
Mina javob qaytarmoqchi edi, lekin shu payt uning bolalikdagi dugonasi Hana paydo bo‘ldi. “Mina! Mana seni topdim,” dedi Hana uni quchoqlab. “Hammayoqni qidirdim, yur, tushlik qilamiz!”
Mina bir lahzaga ikkilanib qoldi, lekin Taehyung bilan tortishishning foydasiz ekanini anglab, Hanaga ergashdi. U bilan sodir bo‘lgan voqea uning kayfiyatini biroz buzdi. Shu orada Taehyung uning ketidan qarab qoldi, bir lahzaga qizning o‘ziga ishongan qiyofasi uning diqqatini tortdi, lekin bu o‘ylarni tezda rad etdi.
---
Tushlik paytida Mina o‘z taassurotlarini Hanaga aytib berdi. “Bugun darsda eng qo‘pol yigitning yonida o‘tirdim. U meni umuman sezmagandek bo‘ldi.”
Hana qiziqib so‘radi: “Qanday ko‘rinishda edi?”
“Baland bo‘yli, qora sochli, o‘tkir qiyofali. Darsga ahamiyat bermasdan daftariga chizib o‘tirardi,” dedi Mina, hali ham g‘azabini bosolmay.
Hananing ko‘zlari kengayib ketdi. “Tinch, bu *Kim Taehyung* bo‘lsa kerak! Uni hamma taniydi! U juda mashhur, lekin sovuq va sirli fe’li bor. Odamlar uni yo juda yaxshi ko‘rishadi, yoki undan nafratlanishadi.”
“Men ikkinchi guruhman,” dedi Mina xafa bo‘lib. “U bilan til topishib bo‘lmaydi.”
---
Kechqurun Mina yotoqxonasiga qaytdi va Taehyung haqida o‘ylamaslikka harakat qildi. O‘z darslariga e’tibor qaratdi, lekin hayot uni yana Taehyung bilan bog‘lashini tasavvur ham qilmas edi. Professor Min semestr davomida bajariladigan loyiha uchun sheriklarni e’lon qilganda Mina dahshatda qoldi.
“Mina va Taehyung,” dedi professor Min, zalda jaranglab.
Taehyung ovozini chiqarmay xo‘rsindi, Mina esa ko‘zlarini yumdi va bir nafasda ochdi.
“Bu qiziqarli bo‘ladi,” deb pichirladi Hana, o‘zini kulgidan arang tiyar edi.
---
Darsdan keyin Mina Taehyungga yaqinlashdi va majburiyatni his qilib, dedi: “Ko‘rinadiki, biz birga ishlashimiz kerak.”
Taehyung zerikkan ohangda javob berdi: “Yaxshi, boshlaymiz. Kutubxonada soat 4 da uchrashamiz.”
U javobini kutmasdan ketib qoldi. Mina uning ortidan qarab qoldi va bu semestr davomida qanday qilib bunday qiyin odam bilan ishlashini bilmay hayron edi.
Lekin ular hali bilishmas edi: bu majburiy hamkorlik ularni umuman kutilmagan safarga boshlardi — adovatdan yanada chuqurroq tuyg‘ularga tomon.
