Successor
SUCCESSOR | CHAPTER 3 HOZIRGI VAQT. SEUL.
- Aka oyim chaqiryapti tezroq pastga tushing. ( Qo'rg'onning 2-qavatida turib xonasi 3 qavatda joylashgan akasini chaqirayotgan qiz o'zi ham katta akasi va onasining oldiga borib divanga oyoqlarini chalkashtirib o'tirib oldi.
- Jungkook qani? ( Jeon xonim qizidan so'radi.
- Xo'sh mana jamu jam bo'ldik, endi boshlayversangiz bo'ladi. ( Bekor o'tirishdan toqati toq bo'lgan Taehyung ko'zlarini biroz qisgancha onasiga qarab gapirdi
- Mayli gapni cho'zib o'tirmayman... Siz ikkovingizning uylanish niyatingiz bormi o'zi?
- Oyi yana shu mavzumi!? ( Ikkala o'g'lidan baravariga chiqqan javobdan so'ng Jeon xonim asabiy ko'zlarini aylantirdi.
- Menga qarang yoshim nechaga yetganini bilasizmi?
- Endigina qirq oltiga kirdingizku.. (Taehyung
- Men tengilarning ikkitadan nabirasi bor men bo'lsam hali ham o'g'illarimni uylantirolmay yuribman.
Jeon Soomin biroz rol o'ynab qo'lini peshonasiga qo'ydiyu yana gapini davom ettirdi
- Xarin, Taehyung men sizlarga o'gay ona bo'lishim mumkin lekin sizni o'z farzandimdek yaxshi ko'raman, buni bilsangiz kerak-a?
- Bilamiz.. ammo mening hali beri uylanish niyatim yo'q endigina yigirma beshga kirdim. (Taehyung
- Jungkook sen nima deysan? ( Jeon xonim
- Men ham akamning fikriga qo'shilaman.
- Mayli.. na chora menga boshqa yo'l qoldirmadingiz
Jeon Soomin endi bechoraxol ohangda emas jiddiyroq tusga kirib gapira boshladi.
- Kim birinchi menga nabira olib kelsa meros ana shunga qoladi, hech kimga yon bosmayman shunday ekan harakatingizni qiling!
- Oyi men ham qo'shilsam bo'ladimi? ( Xarin kulib yuborishdan o'zini tiygan xolda onasiga mo'ltilladi.
- Sen qizga hech aql kirmadida (Jeon xonim tobora ko'zini qisib qiziga qaradi)
- Nima qilipti, meni ham merosga ega chiqgim kelyapti axir.
- Balki bas qilarsan ( Jungkook
- Mayli yaxshi qoling! (Xarin yer depsinib zinadan yuqoriga ko'tarila boshladi.
- Oyi shu ishni bekor qilyapsizda (Taehyung
- Muhokamaga o'ring yo'q! Merosga ega chiqishni xohlasangiz tezroq uylanib menga nabira olib keling! (Jeon Soomin o'rnidan turdida sochini to'g'irlab o'z xonasiga yo'l oldi)
Oyim nega buncha uylanish mavzusiga yopishib oldi o'zi !? Mening qiz do'stim ham bo'lmasa kimga uylanaman... Qayerdagi foxishalarni uyimga kelin qilib olib kelish niyatim yo'q. O'zimga mos qizni topmaguncha uylana olmayman. Akajonim g'olib bo'lishi aniq unisi bo'lmasa bunisiga uylanadi qo'yadi.
Qiz topish haqida o'ylab yotarkanman tobora og'irlashib borayotgan kipriklarimni ko'tara olmay ko'zimni yumdim, kuch to'plab ularni qayta ochganimda esa allaqachon quyosh o'zining zarrin nurlarini sochayotgandi. Qotib uxlab qolganimdan tun qanday o'tib ketganini ham sezmay qolibman.
Taehyung hali ham kecha yozgan xabariga javob olmagach afsus aralash jahl bilan uydan chiqib ketdi. Manzilga yetib kelib osmono'par binoning yuqori qavatlaridan biriga chiqib o'ziga kerakli xonani topdida eshikni taqqillatib uy egasi chiqishni kuta boshladi. Javob olmagach eshikni qattiqroq taqqillatib uning ismi bilan chaqirib eshik qo'ng'irog'ini qayta qayta chola boshladi.
- AERA!! AERA CHIQAQOL ILTIMOS GAPLASHIB OLISHIMIZ KERAK!! TUSHINTIRISHIM UCHUN IMKON BER!
Javob yo'q... Yo'lak bo'ylab tarqalgan aks sadodan boshqa ovoz eshitilmadi. Shovqin tufayli qo'shni xonadagilar chiqib Taeni ogohlantirishdi:
- Janob nega shovqin ko'taryapsiz? Iltimos sekinroq gapiring aks xolda mehmonxona xodimlarini chaqirishga majbur bo'lamiz.
Taehyung bularning gaplariga parvo ham qilmay yana eshikni qattiq taqqillata boshladi.
- Men bilan ishingiz bo'lmasin! (Ayol gapirish uchun og'iz juflatganda Taehyung betkachoparlik bilan javob qaytardi.
Taehyung xali xamon eshik oldida asabiylashib uyoqdan buyoqqa yurarkan yelkasiga qo'yilgan qo'llardan ortiga qaradi. Qo'riqchilar unga tinchlanishini aytib ogohlantirisharkan ularning hech biriga quloq solmay qayta ishida davom etdi.
Boshqa iloj qolmaganligidan Taehyungni haydashga majbur bo'lgan mehmonxona hodimlari uning qo'llaridan ushlab ortiga qayirdi.
Aerani ko'rishga, uni xonasidan chiqarishga qancha harakat qilarkanman bari befoyda edi. Oxirgi damlarda zabardast erkaklar qo'llarimdan ushlab ortimga qayirganini xis qildim. Ulardan qutilishga harakat qilyapman ammo bir o'zimning 3 erkakka kuchim yetmayapti.
Taqdirga tan berdim, bu yerda qancha harakat qilmay baribir Aera xonasidan chiqmaydi. Mayli, hozircha ketaman lekin uning hayotidan emas!
- QO'YIB YUBORING DEYAPMAN! O'ZIM HAM KETA OLAMAN!
Gapirish mobaynida ularni siltab o'z holimga qaytdim.
Men... Aeraga barini tushintirib berishim kerak, aks xolda menga turmushga chiqish tugul qiyo ham boqmaydi
Eshikning narigi tomonida bo'layotgan voqealarni planshet orqali jimgina kuzatib turibman... Uni sog'indim lekin har safar uni kechirishga harakat qilganimda menga xiyonat qilayotgan xolati ko'z o'ngimdan ketmayapti.
Har safar qayta yodimga tushganda yuragim tilka pora bo'lyapti. U bilan bo'lgan xotiralar ko'z oldimdan o'tarkan yuzimga mayin tabassum yugursada ich-ichimdan yemirilib boryapman. Ayni damda ongimni quvonch o'rniga qayg'u boshqarayotgandek go'yo. Bedor o'tgan tunlarim mobaynida ko'p o'yladim: tushintirishiga imkon berib uni kechirishga harakat qilaymi yoki jimgina hayotimdan chiqib ketishiga, bir-biri haqida barcha narsani biladigan begonalarga aylanishimizga qo'yib beraymi? Bilmayman.. bilmayman.. nima qilishim kerakligini, qaysi yo'l to'g'ri ekanligini bila olmayapman!
Odatiy kunlarning birida Jungkookning boshiga baxt qushi qo'ndi. Kotiba unga yangi mehmon haqida xabar bergach, xonasiga kirishiga ruhsat berib yangiliklarni tekshirishni to'xtatdi.
Jungkook kabinasiga kirib kelgan baland bo'yli, uzun ko'ylak kiyib olgan, yuzida yevropaliklarga xos bo'lgan go'zallik aks etib turuvchi qizni boshdan oyoq ko'zdan kechirib qarshisidagi stulga ishora qildi.
- Ochig'i buni qanday so'rashga ham hayronman...
- Yaxshi... Menga pul berib tura olasizmi? Mening singlim bor onam esa kasal, dadamdan qolgan qarzlarni to'lashim kerak. Bir o'zimning oylik maoshim singlimning o'qishi va oyimning dori-darmonlaridan ortmayapti.
- Senga aytganingdek yordam beraman, ammo bir shart evaziga.
Xurmatsizlik qilib sensirab gapirgandan so'ng birozdan keyin ma'lum bo'ladigan sharti ham g'arazli bo'lishini payqagan xolda Hyejin ham Jungkookning o'ziga o'xshab javob qaytardi.
- Oʻrtamizda shartnoma boʻladi va mendan istaganingni soʻraysan.
- Agar rozi bo'lmasang ketishing mumkin, xar holda kasal oyingni va dadangning qarzlarni shundayligicha tashlab qo'ymassan.
Qiz biroz o'ylanib turdida o'zini qo'lga olib javob berdi:
Qiz shunchalar oson rozi bo'lgandiki Jungkook hayratdan ko'zlarini katta ochib yuborishiga oz qoldi.
Hyejin Jungkookning ko'zlariga tik boqib qaradi.
- Bu soxta nikoh bo'ladi to'g'rimi?
- Demak.. menga yaqinlashmaysan! Mening shartim shu.
Jungkook lab uchuni biroz ko'tarib kuldi-yu yerga qaradi, so'ng qo'llari bilan tizzasiga tayanib o'tirib yana qizga tikilgancha javob berdi.
- Men nega senga uylanmoqchi ekanligini bilasanmi?
- Yo'q... Bilishni ham istamayman.
- Ammo menga turmushga chiqarkansan buni bilishing shart.
- Menga farzand kerak! Bola tug'ib berasan...
Undan so'ng to'rt tomoning qibla! Xohlasang farzandli bo'lganimizdan keyin ham men bilan qolishing mumkin.
- Xali o'zim bola bo'lsam qanday qilib vujudimda ikki jonni ko'tarib yuraman?
- Buning menga qizig'i yo'q. Ha aytgancha necha yoshdasan?
- Bu yil o'n to'qqizga kiraman.
Yigit qizning yoshidan biroz hayratlandi.
- Yaxshi.. To'yni iloji boricha tezroq qilishimiz kerak.
- Men hali senga farzand tug'ib berishga rozi bo'lganim yo'q!
Jungkook yuzida shaytoniy tabassum bilan:
- Rozi bo'lmasliging ham mumkinmi?
1-2 daqiqa o'ylanib turgan qiz yana bir iltimosi borligi haqida xabar bergancha gapida davom etdi:
- Mening singlim endi 13 yoshga kirdi.. Agar men senga turmushga chiqsam oyim kasalxonada bo'lganligi uchun u yolg'iz qolib ketadi.
- U ham biz bilan yashashi mumkin.
- Gapimni takrorlashimni istaysanmi? Oying davolanishi uchun pul beraman, va sog'ayib ketgandan keyin ham moddiy jihatdan mening qaramog'imda bo'ladi. Singling esa balog'atga yetib o'zini o'zi ta'minlay oladigan bo'lgungacha biz bilan yashashi mumkin. Evaziga esa menga turmushga chiqib farzand tug'ib berasan! Oilangning taqdiri sening qo'lingda. Ularni tubi yo'q jarlikka itarish yoki hashamatli hayotda yashashini sen hal qilasan. Endi esa javobingni ayt! Men vaziyatni cho'zib o'tirishni yomon ko'raman!
Hyejin Jungkookning gaplarini diqqat bilan eshitarkan oilasiga yaratiladigan sharoitdan voz kecha olmadi. Ertami kechmi baribir turmushga chiqib farzandli bo'ladi. Onasining yurak ko'chirish operatsiyasiga 5 yilda ham tamaddixonada ovqat tashish, kiyim do'konida kiyimlarni kiyib modellik vazifasini o'tash bilan kerakli pulni yeg'a olmaydi. Kamiga singlisi kelajakda o'ziga o'xshab qiynalib yurmasligi uchun yaxshi ilm olishi kerakligi haqida o'ylab uning ta'limiga ham pul ajratadi. Bu holatiga Jungkook uning lotoreyadagi yutug'i bo'ldi.
- Yaxshi. Men senga turmushga chiqaman!
- Menimcha qog'ozbozlikning keragi yo'q. Shartnomada bo'ladigan asosiy shart farzand dunyoga keltirish. Qolganini esa to'ydan so'ng gaplashamiz.
- Tushindim. Oyimga turmushga chiqayotganim haqida xabar berganimdan so'ng to'y kunini belgilashing mumkin.
Bo'lajak kelin-kuyovlar bir-biri bilan raqam almashishgach qiz xonani tark etdi.
- La'nati! Qayerdan ham uni kotibalikka oldim. Niyati yaxshi emasligini oldindan bilgandim. O'ldiraman uni! Topishim bilan o'ldiraman!
Xonasida kimnidir xaqoratlab baqirayotgan Taehyungning miyasida faqat va faqat Aera bilan yarashish aylanardi. O'sha tunda o'zini tiya olmaganligi sababli tilidan la'nat tushmasdi.
Kirishiga ruhsat berilgandan so'ng qo'lida qahva ko'targan, qora kostyum kiyib turli-tuman taqinchoqlarga burkangan qiz kirib keldi.
- Aytganinggizdek qora qahva olib keldim Janob.
Hujjatlardan boshini ko'tarib qoshini biroz uchirgancha qizning qo'lidagi qahvani olib bir xo'plam ichgandan so'ng qizga uyga ketishiga ruhsat berdi.
- Rahmat.. Soat allamahal bo'ldi. Uyga ketishing mumkin.
- Janob Kim sizdan bor narsa so'ramoqchi edim.
Negadir havo yetishmay o'zida taranglikni his qilayotgan yigit qarshisidagi qizga qaradi. Qanchalik yashirishga urinsa ham ovozi uni sotib qo'ydi.
O'zini havotirlanayotgandek ko'rsatgan qiz Taehyung boshini quyi egganda qahvaga qo'shilgan tabletka ta'sir qilganidan mamnun bo'lib lab uchida kuldi.
- Yy..yax..shiman hozir ketaver... Iltimosingni ertaga so'raysan.
Tanasidagi harorat oshib borayotgan yigit ingrab yubormaslik uchun tilini qattiq tishladi.
- Ammo bu iltimosim ertangi kun bilan bog'liq.
Bu ahvolda Aeraning oldiga yetib Bora olmasligini payqagan Taehyung Karinaga qarab o'shqirdi.
- Nn..n.ima? Nima haqida gapiryapsiz Janob? Men hech nimani tushunmayabman..
- Hozir senga nimani tushinishing kerakligini ko'rsataman!
Allaqachon o'rnidan turib bo'lgan yigit soniyalarga bormay qizga tashlandi. Bir qo'li bilan qizning belidan ushlab o'ziga tortar, ikkingisi bilan boshining ortidan ushlab bo'sa olardi. Qo'pol bo'sa davomida qizning kostyumini yechib ich kiyim* va kalta yubkasida qoldirgan Taehyung endi lablarini bo'yniga ko'chirdi. Qizg'ish dog'lar qoldirarkan qizning yengil nolalari yigitning qonini qaynatib yanada qattiqroq harakat qilishga undardi. Endilikda qizni stolga tirab ortini o'girgancha yubkasini ko'tardi. Ichidagi keraksiz kiyimdan* xalos bo'lgach o'z shimi bilan birga ich kiyimini ham pastga tushirdi....
Qizning yolvorib to'xtashiga e'tibor bermay o'z xohishini qondirish bilan ovora bo'lgan yigit 2 soat deganda charchab uning ichidan chiqdi.
- Qaytib qorangni ham ko'rmay!
Karina o'zini tartibga keltirib xonadan chiqib ketgan Taehyungni kuzatib turdi, birozdan so'ng o'zi ham kiyimini kiyib Direktor stuliga joylashdi. Kompyuterdan kamera yozuvlarini qidirib topgach o'z telefoniga nusxalab oldi.
- Bu ishing uchun afsuslanasan Tae! Men bilan bunday qo'pol bo'lolmaysan!
Jinsiy aloqadan iborat bo'lgan videoni Aeraga yuborgach yuzida shaytoniy tabassum bilan o'zi ham xonani tark etdi.
- Qanday qilib bunday ko'ngil bo'shlik qilganman. 18 yoshman ota-onam yo'q iltimos ishga oling deganda rozi bo'lmasligim kerak edi. Ming la'nat! Turqi sovuq foxisha!
Jamiki xaqoratomuz so'zlar bilan hayolidagi qizni la'natlardi, ammo bulardan nima foyda? Shunday qilsa Aera bilan munosabatlari tiklanarmidi?
Xursandligidan qichqirgancha divanidan sakrab turgan qiz qayta o'rniga joylashib telefonni qulog'iga tutdi.
- Akajon seni biram yaxshi ko'raman, shuni bilasanmi?
- Mendek kelishgan yigitni kim ham yaxshi ko'rmaydi.
Telefonda bo'lsa ham yigit qarshisidagi oynaga qarab sochini ortga taradi.
- Men sening qiyshiq yuzingni emas, kuchingni yaxshi ko'raman aka!
- O'zingni bil, sochi sariq tasqara!
- Hoy! Gapni cho'zmasdan menga omborxona manzilini yubor, u yerga zudlik bilan yetib boraman.
Boshdan oyoq qora kiyimda qo'liga ko'zoynagini olib xonasidan chiqqan qiz akasi yuborgan manzilga yo'l oldi. Liftda pastga tusharkan, uni kutayotgan odamga nima qilishni o'ylardi. Birdan miyasiga kelgan fikrdan ko'zlari chaqnab ketdi.
Omborxonaga qadam qo'yishi bilanoq akasini chqairgan qiz to'g'ridago eshikdan chqiqb kelgan Sehunni ko'rib oldiga yugurib bordi.
- Menga u joylashgan xonani ko'rsat!
Gapirish mobaynida chapdagi eshikni ochib qizni ichkariga kiritdi.
- Ouuv, meni kutib qolmadingmi?
Xona o'rtasida qo'l va oyoqlari stulga mahkam bo'glangan qizga ko'zida quvonch bilan gapirdi.
- Eshitishimcha isming Karina ekan.
- Taehyung bilan bunday qilishga qanday hadding sig'di?
- U menga sms orqali hammasini aytib berdi. Unga bergan qahvangni o'zing ham tatib ko'rishni istaysanmi?
- Sehun, Akajon, menga 3 ta barzangi yigitlaringdan berib turasanmi?
- Nima? U bilan o'zi qilgan ishni sinab ko'rmoqchiman! Ajoyib to'g'rimi?
- Menga 3 ta stakan va 6 ta anavi tabletkadan olib kelishsin! Ularni tayyorlab qo'yganmisan?
Aera har bitta stakanga bittadan tabletka soldi. Uning qilayotgan ishini jimlik bilan kuzatib turgan Karina borgan sariq vahimaga tushardi.
- Yigitlar, o'zingizga tegishli stakanni olishingiz mumkin!
3 ta barzangi yigitlar tabletka qo'shilgan suvni ichib stulga o'tirishdi. Aera qolgan uchta tabletkalarni maydalab qog'ozga olib Karina tomon sekin asta yurib bordi.
Buyrug'i bilan Karinani qimirlay olmaydigan darajada ushlab turishgandan so'ng Aera tabletka kukunini uning og'ziga soldi. Yigitlar qizning og'zini berkitib modda ta'sir qilishini kuta boshlashdi.
Karina borgan sari chuqur chuqur nafas olar, uch yigitning ham ko'zlari qonga to'lib unga tashlanishga shay turishardi.
- Maroqli hordiq tilayman yigitlar!
- YO'Q! ILTIMOS! MENI BU YERDA QOLDIRMAA! ILTIMOS!
- Bu haqida avvalroq o'ylashing kerak edi!
Aera to'rtalasini hattoki divani ham yo'q xonada qoldirib akasining ortidan chiqib ketdi.