๐ญ๐๐๐ ๐น๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐ณ๐๐๐...
๐๐๐๐ก ๐ง๐๐ซ๐ฌ๐ ๐ค๐จ'๐ซ๐ข๐ง๐ ๐๐ง๐ข ๐ค๐๐๐ข ๐๐ฆ๐๐ฌ...
๐ ๐ฅ๐๐ฌ๐ก๐๐๐๐ค ~
2021 ๐ฒ๐ข๐ฅ ๐๐๐ง๐๐๐ ~
Yoz kunlari...Tushlik vaqti bo'lgani uchun ko'chada deyarli inson ko'rinmasdi...Butun shahar cafe yoki restoranlarda taomlanishmoqda...Lekin yosh qizaloq ko'chada yolฤiz hech nimani o'ylamasdan hissiz yurib ketardi...
๐๐๐ง๐ข๐ฌ๐ก๐ญ๐ข๐ซ๐ฎ๐ฏ ~
Yeona hali maktab o'quvchisi bo'lishiga qaramay hayot nimaligini anglab yetgan... Oiladagi janjallaru do'stlar xiyonatigacha ko'cha bezorilaru foxishagacha shu yosh qizaloq bularni barchasini ko'rib ulgurgan... Shu sababdan odamovi va egoist endigina 12 yoshli qiz o'zi bezorilarga qo'shilgan...
Yo'l bo'ylab yurib ketayotgan qizni nariroqda telefonda Koreyscha gaplashib ketayotgan qiz va uni ortidan ergashib ketayotgan ikki yigit o'ziga tortdi...Tushundiki u yigitlarni niyati yaxshi emas chunki qiz ochiq kiyingan edi...Yeona e'tibor bermaslikka harakat qilib qizni yonidan o'tib ketdi...Biroz yurgach yigitlarni kulgu ovozini eshitib joyida to'xtab ortiga o'girildi
Yeona - Jin ursin...Men ฤirt ahmoqman...
Qiz o'ziga o'zi pichirlab telefondan bosh ko'tarmay hech narsaga e'tibor bermay yurib kelayotgan qizga qarab gapirdi
Qiz telefondan ko'zini olib Yeonaga jilmayib qarab tez yurib keldi
๐๐๐ง๐ข๐ฌ๐ก๐ญ๐ข๐ซ๐ข๐ฏ ~
Yeona - Ha...Bu davlatga qachon kelding
Yeona - Yaxshi...Bu seni muammoying lekin bir davlatdanmiz...Hayratingni ko'rsatma
Yeona So Yunni qo'lidan ushlab birga yura boshladi...So Yun esa hech narsaga tushunmay jim qoldi
So Yun - Lekin...Hech narsaga gaplarizga tushunmadim...
Yeona - Sen endi Koreada emassan...Bu davlatdagilar deyarli iblisdan farq qilishmaydi...Nega yolฤiz yuribsan
So Yun - Men...Bir qizni kutayotgandim dugonam...O'zingiz necha yoshsiz
Yeona - Dugonang..? Agar shu yerlik bo'lsa extiyot bo'l...Yana qaytaraman bu yer Korea emas...Bu yerlik emasligingni sezish qiyinmas foydalanishadi...Yopiqroq kiyin yolฤiz yurma va tanimagan odaminga ishonma xatto menga ham qandayligimni bilmaysan
So Yun - Nega bu gaplarni aytyapsiz...
Nariroqdan bir qiz qo'l silkitib kela boshladi Ikkovlari ham ovoz kelgan tarafga qarashdi Yeona u qizni ko'rdiyu So Yunni qo'lini qo'yib yubordi
๐๐๐ง๐ข๐ฌ๐ก๐ญ๐ข๐ซ๐ฎ๐ฏ ~
Marissa - Sal kech qolganimga darrov boshqa dugona topdingmi
Qiz hafa bo'lganday labini burib gapirdi...Yeona ularni suhbatini ortiq tinglamay ketib qoldi...So Yun endi uni ortidan gapirmoqchi bo'lganida Marissa qo'lidan ushlab tortib ketdi...
Marissa - Kettik...Qornim ochib ketdi...Yeona bilan qachon tanishding
So Yun - Yeona..? Uni ismi shunaqami...Hali tanishishga ulgurmadim...Sen uni taniysanmi
Marissa - Tanimasang nega birga turganding...U ham sen kabi Korealik bir maktabda o'qiymiz...ฤirt odamovi qiz...Mendan bir sinf past o'qiydi
So Yun - Nima...Uni katta qiz deb o'ylagandim
Ikkovlari ham boshqa gapirmay Cafega kirib ketishdi...Yeona esa Musiqa maktabiga bordi...Qachon yolฤiz qolishni xohlasa u yerdagi Konsert zalida pianina chalardi chunki bayram-tadbirlardan boshqa payt u yerda hech kim bo'lmasdi...Bugun ham shunday qildi...3 soat shuฤullangandan so'ng o'zi xohlamasada uyiga yo'l oldi... Uyiga kirar ekan har doimgiday janjalli kun edi...Otasi Amerikaga ketganicha oilasini ko'rish uchun ham qaytmadi shu sabab onasi asabiy bo'lib qolgan...Qiz deyarli har kuni ota-onasini telefonda janjallashayotgan gaplarini eshitadi...Singlisi esa endigina 8 yoshda hayotga bolalarcha qaraydi...Yeona esa bolalik nimaligini allaqachon unutgan... Oilasi sabab erta ulฤaygan qizaloq huddi kattalar kabi fikr yuritadi...Bu yoshda qizlar malikalar kabi hayotni orzu qilsa hamma narsaga o'z kuchi bilan erishishga intiladi... Balki u ham qachondir malika bo'lishni beฤubor bolalikni orzu qilgandir lekin 2 yil ichida ko'p narsa o'zgardi...Dadasi Amerikaga ketgandan beri onasi shu qizaloqni aybdor bilardi...Nega...Har bir erkak davomchisi o'ฤil bo'lishini niyat qiladi lekin ikki qizli bo'ldi Yeonadan oldin onasi o'ฤil dunyoga keltirgan afsuski begunoh chaqaloq e'tiborsizlik sabab dunyo yuzini ko'rmagan...Yeona bu gaplarni dadasi mast bo'lgan paytda eshitgan..."Seni o'rningga o'sha bola tirik qolsa bo'lmasmidi" "Men o'ฤil farzand kutgandim seni emas" bu gaplar yosh qizaloq qalbiga qanchalar ozor beradi...Shu sababdan Yeona doim o'limni orzu qiladi...Har gal dadasini mastlikda aytadigan gaplarini eslasa o'zini la'natlaydi...Garchi bu gaplar insonni tirik murdaga aylantirsada qiz bola yaqinlarni yomon ko'rolmaydi...Onasini "Tuฤilmaganing yaxshidi" degan gaplariyu otasini "O'ฤil kutgandim" degan gaplarigacha qiz shunchaki ko'z yumadi...Balki otasi oilasidan ko'ngli to'lmagani uchun qaytmas Yosh qizaloq qalbi allaqachon singan...
Yeona xonasiga kirarkan yana o'sha hayollar...Yashashdan charchagan inson hayollari..."Bir gap bor...Agar inson qalbida yiฤilgan ฤuborlarni chiqarishni xohlasa ularni qoฤozga tushirish ham foyda berishi mumkin...Yeona ham nima qilishini bilmagan payt rasm chizadi...Qobiliyat bor...Lekin bu berilib chizilgan rasmlar qora rangdan boshqasi emas...
๐๐๐จ๐ง๐๐ง๐ข ๐ซ๐๐ฌ๐ฆ๐ฅ๐๐ซ๐ข ~
Nihoyat kun o'rnini tun egalladi bu paytgacha rasm chizgan qiz charchab uxlab qoldi...Kunlar bir xil tarzda almashib oradan bir oy o'tdi...Yozgi ta'til tugab maktab kunlari boshlandi...Bugun Yeonani tuฤilgan kuni...Bu kun deyarli barcha uchun kun sanaladi xattoki katta yoshlilar ham bu kunni 1 yil kutishadi...Ammo shunday insonlar bor hayotni rangsiz ko'radilar...Bu hissiyotsiz insonlar orasida Yeona ham bor Tuฤilgan kunini oilasi tugul o'zi ham kutmedi Butun kunini Musiqa maktabida o'tkazib kechga yaqin uyiga qaytdi...Hali kirib ulgurmasidan yana ota-onasini telefonda janjallashayotgan ovozi...Chuqur nafas olib xonasiga chiqib o'zini yotoqqa tashladi
Yeona - La'nati tuฤilgan kunim bilan...
Ko'zi biroz yoshlandiyu uxlab qoldi...Aslida bu e'tiborsizlik, o'zini keraksiz his qilish va oiladagi yechimsiz muammolar azobdan boshqa narsa emas...Insonlar doim hayotidan nolishadi garchi ulardan battar yashaydiganlarni bilib tursalarda...Bu shavqatsiz hayot insonni har ko'yga soladi... Biz shunchaki hayot qo'lida o'yinchoq bo'lamiz...Shunchaki mansablar turli xil...
3 - ๐ช๐ข๐ฌ๐ฆ ๐ญ๐๐ฆ๐จ๐ฆ ~