May 21, 2025

𝑺𝒘𝒆𝒆𝒕 𝒅𝒓𝒆𝒂𝒎

5-qism

Maya koʻzlarini olib qochib gapni boshqa joyga burdi


Oradan bir necha hafta o‘tdi. Maya, Heya va Haneul Shvetsariyada hayotlariga moslashib borishardi. Ish joylarida hammasi yaxshi ketayotgan, Jay esa hali ham ularga yordam berishni davom ettirardi. Ayniqsa Mayaga — u doimo yonida edi, iloji boricha ko‘maklashardi.

Lekin Maya yuragida bu yigitga nisbatan hech qanday romantik tuyg‘u sezmasdi. U Jayni faqat bolaligidan tanigan, unga o‘xshab qolgan, yaxshi, mehribon qarindosh sifatida ko‘rardi. Hatto Haneul bilan yolg‘iz qolgan paytda bunga izoh ham berdi:

— Jay yaxshi yigit, doim yonimizda, yordam beradi... lekin men uni ukamdek ko‘raman. Men uchun faqat shunday.

Haneul boshini qimirlatdi:
— Ha, sezdim. Ko‘zing boshqa biror joyga qarayapti, Maya.

Maya biroz jim bo‘ldi, keyin tabassum bilan javob berdi:
— Ha, balki Koreyaga. Balki... o‘sha bir juft ko‘zlar, meni doim diqqat bilan kuzatgan... biror kimdir...

U xayolida Namjoonni esladi. Uning sokin ovozi, g‘amgin nigohlari... go‘yo yuragini hali ham Koreyada qoldirib kelgandek edi.


Bir kuni Jay Mayani yo‘lga kuzatayotganda:

— Maya, bilasanmi... men senga bir narsa aytmoqchiman, — dedi.

Maya biroz to‘xtab qaradi:
— Ha?

Jay jilmaydi, lekin ko‘zlarida ichki tortinish bor edi:
— Sen bilan vaqt o‘tkazish juda yoqimli. Men seni...

Maya uni yumshoq, lekin aniq so‘zlar bilan to‘xtatdi:
— Jay... men seni juda qadrlayman, lekin boshqa ma'noda emas. Sen men uchun har doim ukaday bo‘lib qolasan.

Jay boshini egdi, lekin buni tushuncha bilan qabul qildi:
— Xo‘p, tushundim. Shunchaki... rostini aytishim kerak edi.

Maya jilmayib unga qaradi:
— Va bu senga nisbatan hurmatimni yanada oshirdi. Sen haqiqiy insonsan, Jay.

Ular do‘stona quchoqlashishdi. Maya yuragida biroz yengillik sezdi. Endi u Jayni noaniq hislarsiz, tiniq munosabatda ko‘rardi. Uning yuragidagi bo‘shliq esa hanuz bir tanish nigohni, Koreyadagi yaqin boʻlib ulgurgan insonini sog‘inardi.

Jay va Maya


Qizlar ketib qolganidan uch yigit ich-ichidan yemirilayotgan edi. Nafaqat uchovi qolganlar ham qizlarga oʻrganib qolgandi.Har birining hayotida bo‘shliq paydo bo‘lgan, musiqaga, mashg‘ulotlarga bo‘lgan ishtiyoqlari so‘nib qolgandi.

Jungkook ko‘pincha yolg‘iz studiyada tunab qolardi. Uning qo‘shiq matnlari endi kulgili yoki romantik emas, balki ichki iztirobdan iborat edi. Har bir satrda: "Aytolmadim... lekin yuragim sendan boshqa hech kimni istamaydi, Haneul..." — degan mazmunga o‘xshash fikrlar aks etardi.

Namjoon esa jimjit kutubxonalarda vaqt o‘tkazardi. Uning yuragini qiynayotgan narsa — Mayaga aytolmagan tuyg‘ulari edi. U uyalgan, uni qiynayotgan tuyg‘ularni ichiga yutgan edi. Endi esa kech bo‘lgandek tuyulardi.

Taehyung esa har kuni oldingi xotiralarni xotirasidan quvmoqchi bo‘lardi, ammo Heya bilan o‘tgan biror lahzani ko‘rganida yuragi yana og‘rirdi. Uning ko‘zlari tez-tez derazaga qadalgancha uzoqqa qarardi. U har kuni ularning qaytishini kutar, lekin hech qanday xabar yo‘q edi.

Shu orada entertainment kompaniyasi BTS yigitlariga bosim o‘tkazishda davom etardi. Yigitlarga aniq ogohlantirish berilgandi: agar bu masalani yana ko‘tarsalar, oilalariga va hatto Taehyungning singlisiga zarar yetishi mumkin edi. Shuning uchun ular harakat qilishga ojiz qolishgandi.

Bir kuni Taehyungga sirli xat keldi. Xat qo‘lda yozilgan, rangi sarg‘aygan va ichida yuraklar bilan bezatilgan edi. Ammo so‘zlari... qo‘rqinchli edi:

> "Azizam Taehyung... nihoyat, biz oramizdagi to‘siqdan qutuldik. Heya endi yo‘q. Endi sen faqat meniki bo‘lasan. U seni aslo qadrlamagan. Seni baribir o‘zimniki qilaman... ixtiyoring bilan yo majburan. Meni hali tanimading, lekin tez orada tanib olasan. Sevgimdan qochib qutula olmaysan."
— S.

Taehyung xatni o‘qib qotib qoldi. Ko‘zlari kattalashdi. Yuragi tez ura boshladi. Bu kim bo‘lishi mumkin? Qanday qilib bu odam Heya ketganini biladi? Va u — "qutulganimizdan xursandman" deb yozmoqda...

U darhol Jungkook va Namjoonni chaqirdi. Uchovlon maxfiy uchrashuvda gaplashishdi.

Jungkook:
— Bu jinnilik. Kimdir bizni kuzatyapti. Bizdan Heya, Maya, Haneulni ayirgan odam bu bo‘lishi mumkin.

Namjoon:
— Biz jim turmasligimiz kerak. Ular bu yerda xavfsiz emas edilar, lekin hozir-chi? Ularni topishimiz kerak!

Taehyung:
— Men endi Heya uchun kurashaman. Bu xat... bu tahdid. U xavf ostida. Men undan voz kechmayman. Biz ularni topamiz. Har qanday narx evaziga.

Ular yashirincha izlanish boshlashga qaror qilishdi. Kompaniyadan yashirin holda, aloqador tanishlar orqali qizlarning qayerga ketganini aniqlashga urinishdi. Birinchi izlar Shvetsariyaga olib borardi...

--

Taehyung, Jungkook va Namjoon endi vaqtni boy bermaslikka ahd qilishdi. Jin, Jimin va Suga ularni ko‘rib yuraklari ezilsa ham, bu yo‘lni to‘g‘ri deb bildi.

RM do‘stining yordami bilan Shvetsariyadagi universitet va ish markazlari orqali qizlar haqida iz qoldirganmi-yo‘qmi, aniqlashga urindi. Jungkook esa studiyalar va san’atga oid joylardan so‘ray boshladi. Taehyung esa... yuragini tinglab, hayotidagi eng muhim izni izlardi — Heya izini.

Ular bir hafta davomida iz qidirdilar. Nihoyat, kichik shahar chekkasida joylashgan bir san’at markazida Maya haqida so‘z yuritayotgan bir ayoldan darak chiqdi:

— Ha, Maya ismli qiz bu yerda volontyorlik qilgan. Juda tarbiyali, yaponcha gapirardi yoki koreyschami...?

Bu gap yigitlarning ichida umid uchqunini yoqdi.

Taehyung:
— Demak, ular shu atrofda... Biz ularni topamiz.

Ular yashirincha yurishardi. Entertainment ularni chet elga chiqishini rasman taqiqlagan, shuning uchun ular soxta ismlar, oddiy kiyimlar, va deyarli hech qanday jamoat joylarida ko‘rinmaslikka harakat qilardi.

Shu orada, Taehyungga yana bir xat yetib keldi. Bu safar, u Shvetsariyadagi mehmonxonasi ostidagi eshigi ostiga surilgan edi.

> "Taehyung... menga ishonmaganingdan afsuslanasan. Sen meni unutyapsan, lekin men seni unuta olmayman. Men qayerda bo‘lsam, sen ham o‘sha yerda bo‘lishing kerak. Heyani yana bir bor ko‘rsang, bu safar ikkoving ham barbod bo‘lasan..."
— S.

Yigitlar hushyorlikni yanada kuchaytirdi. Endi masala faqat sog‘inch emas edi — bu haqiqiy xavf edi.

Ular qizlarni topib, xavfsizlikni ta’minlash uchun reja tuza boshladilar. Taehyung shunda dedi:

— Men Heya uchun kurashaman. U mening hayotimga nur bo‘ldi. Uni yana bir bor ko‘rsam... boshqa hech qachon qo‘yib yubormayman.


Shvetsariyada esa...

Maya, Heya va Haneul hayotini yo‘lga qo‘yayotgan, ishga kirib, mustaqil yashashga o‘rganib qolishgan edi. Heya ichida doimo Taehyung haqida o‘ylardi, lekin qattiq qilgan qaroridan chekinmasdi.

Yigitlar nihoyat Maya ishlayotgan san’at markaziga yetib borishdi. Ichkaridan kulgili ovozlar, qo‘shiqlar, va xira koreyscha va inglizcha aralash suhbat eshitilib turardi. Taehyung yuragi habqirib keti — bu ovoz unga juda tanish edi.

Ammo ular ichkariga kira olmadi. Shuning uchun ular binodan sal narida, bog‘chada kuzatib turishdi.

Shu vaqt, Heya, Maya va Haneul zal eshigidan chiqib kelishdi. Heya ko‘zlarida tabassum bilan quyoshga qaradi, go‘yoki yuragini ozod qilgan edi... lekin Taehyung uni ko‘rishi bilan yuragi urmay qoldi. Uning nafasi qisilib, lablari pichirladi:

— Heya...

Lekin shu zahoti orqa tarafdan notanish ayol ularga qarab yurganini Jungkook ko‘rdi. Qora ko‘zoynak, qora ko‘ylak va sumkasi ostida bir narsa bor edi.

Namjoon:
— U xatni yozgan ayol bo‘lishi mumkin... hushyor bo‘ling!

Ayol yaqinlashar, aynan Heya tomon qarab yurardi. Ammo yigitlar shubha uyg‘otmaslik uchun to‘g‘ridan-to‘g‘ri borib qololmadi.

Birdan, ayol hech nima demay o‘tib ketdi. Ammo Maya ichkariga qaytib kelganida, eshik ostida bir xat ko‘rdi.

U ochib o‘qidi... va qo‘rqinchli tovush bilan pichirladi:

— "Bu yerda ham men sizni tinch qo‘ymayman. Kim bilan bo‘lishingizdan qat’i nazar... men sizni baribir ajrataman."

Maya darhol xatni yashirib, qizlarga hech narsa demadi. Ammo yuragi silkinib turardi.


Shu payt yigitlar Jay bilan to‘qnash kelishdi. Ular to‘g‘ridan-to‘g‘ri unga murojaat qilib qizlar bu yerga soat nechida keladi va qachon boʻshaydi deb soʻrab ketdilar. Jay esa ularga hayron qarab, nihoyat o‘zlarini tanitishganida bosh irg‘adi:

— Maya qarindoshim, lekin bu sizlar uchun xavfli bo‘lishi mumkin. U yerga bormang. Qizlar ko‘p narsani unutishga harakat qilishmoqda.

Taehyung:
— Men Heyani unutolmayman. Uni himoya qilishim kerak. U xavf ostida.

Jay ularning jiddiyligini ko‘rib, ularni yashirincha ichkariga kirishga yordam berdi.


Ichkarida. Maya, Heya va Haneul yig‘ilib, xatni muhokama qilishayotgandi. Shunda eshik ochilib, asta-asta yigitlar ichkariga kirib keldi.

Heya orqasiga o‘girilgan zahoti ko‘zlari Taehyung bilan to‘qnashdi.

Uning yuragi urmay qoldi. Ko‘zlari yoshga to‘ldi. Ammo hali hech kim so‘z demagan edi...

Birdan xona chirog‘i o‘chdi.

Qorong‘ilik.

So‘ngra... o‘q tovushi!