crazy maniac 7🔞
Oradan bir hafta o‘tib, Nabi Taening shahvoniy qarashlariga va tundagi zo‘ravonliklariga ko‘nika boshladi, go‘yo tirik murda misoli.
Nabi 18 yoshda, birinchi tunida ayanchli bir holatda edi. Hayoti shunchalik qiyinchilik bilan o‘ralgan ediki, u hech qachon charchamaydigan kabi ko‘rinar edi. Ammo ichki dunyosida, u mehir, sevgi va etiborga muhtoj edi. Kichik Nilufar kabi nozik va iztirobli qalbi borki, uni tushunadigan biror kishi topilsa, qalbi to‘lib, ulg‘ayardi. Taening sovuq ko‘rinishi unga qarshi turayotganiga qaramay, aloqada bo‘lgan har bir so‘zi, tashqi sovuqlikning ortida, sirli va shirin bir tuyg‘u bilan hamohang edi. Nabi tanasi esa Taening qo‘lida sharob misolida, uning istaklari va ehtiyojlariga qarab shakllanayotgan, jonli bir jismdan boshqa narsa emas edi.
Nabi bu holatni yengishga harakat qilayotgan bo‘lsa-da, Taening sovuqligi va befarqligi uning qalbini yaxshilab o‘rtaga tashlayotgandek edi. Har gal u Taeni ko‘rganida, o‘zini tanimagan, qaysidir darajada umidsiz his qilar edi. Taening har bir qarashi, so‘zi, u bilan bo‘lgan har bir aloqasi Nabi uchun xuddi shirin va achchiq sharob kabi, bir necha daqiqa davomida barchasini unutdirar edi. Ammo, nihoyat, yana qaytib, o‘sha sovuq, hissiz holatga qaytish kerakligini anglar edi. Taening sovuq ko‘rinishi uning ichidagi his-tuyg‘ularga qaratilgan faqat bir fasad edi, lekin Nabi bu fasadni ko‘rishga harakat qilib, uning aslida qanday shaxs ekanligini tushunishga umid qilardi. Bu murakkab o‘yin davom etardi: har safar Nabi Taening shirin so‘zlari va sovuq qarashlari o‘rtasida o‘zini yo‘qotib qoyar edi .
Tae faqat tunda Nabiya nisbatan yaxshi so‘zlar aytardi, lekin bu so‘zlar hech qachon unga to‘liq tasavvurga ega bo‘lishga yordam bermasdi. U kechqurun, qalbini ochib, Nabi bilan bo‘lishish uchun bir nechta nozik so‘zlar aytar, lekin ertalab yuzaga chiqadigan sovuqlik va qopqonlar har doim bu yengil his-tuyg‘ularni o‘chirib yuborardi. Tae’nin harakatlari esa, tushunmasdan, ba’zida juda qopol bo‘lib, Nabi bu so‘zlarning ortida yashiringan ma’no va tuyg‘uni anglashga harakat qilardi. Ammo, har doim, u kechqurunlardagi shirin so‘zlar bilan o‘zini bir oz tinchlantirishga muvaffaq bo‘lardi, keyin esa tunda o’tgan bu hissiy tebranishlar ertalabgi sovuqlikni kutib olishga aylanardi.
Tae honaga kirdi va Nabi oyna yonida, qushlarning sayrashini eshitib o‘tirardi. Har bir sayrashi, uning ichki dunyosini chalg‘itib, bir zumga bo‘lsa ham o‘sha og‘ir kechalardan uzib turardi. Tae uning oldiga kelib, so‘nggi marta qarashni tashlab, o‘zining odatdagi sovuqligini saqlagan holda, o‘zini namoyon qildi. “Nima o‘ylayapsan?” — deya so‘radi u, so‘zlaridan biron-bir samimiyatni anglash qiyin edi. Nabi javob bermadi, faqat o‘sha qushlar sayrashini tinglashni davom ettirdi, chunki bu o‘sha so‘nggi umid edi.
Tae bir necha soniya davomida javob kutdi, lekin Nabi hali ham sukut saqlardi. U faqat o‘sha tinch, sokin havoni his qilardi, qushlarning sayrashi uni o‘zgacha bir dunyoga olib kirar edi. Tae yana bir qadam tashladi, lekin bu safar uning ovozi ozroq yumshoqroq edi: “Seni tushunish qiyin, Nabi. Nima qilib, nima o‘ylayapsan ”
Nabi nihoyat boshini ko‘tardi va Taega qaradi. Uning ko‘zlarida bir necha his-tuyg‘ular bor edi: qasos, nafrat, lekin eng muhimi, umid. “Siz menga nafaqat so‘zlaringiz, balki harakatlaringiz bilan ham ta’sir qilasiz,” dedi u, ovozi biroz titrab. Tae uning so‘zlarini eshitib, bir og‘ir nafas oldi, uning ko‘zlari o‘zgacha bir ifodaga ega bo‘lib, uzoqqa qaradi. Biroq, u hali ham o‘sha sovuq xususiyatini ushlab turardi.
Tae, yuzida jiddiy ifoda bilan, Nabiya qaradi. “Men seni bugun bir joyga olib boraman,” dedi, . “ esli qiz bo‘lasan degan umidaman.”
Nabi uning gaplarini tushunmasdan, o‘zini chalg‘itib, unga savol nazari bilan qaradi. Tae, yuzida qorqinchli mayin tabassum bilan davom etdi: “Men seni o‘gay oilam bilan tanishtirmoqchiman.”
Tae, yuzida sovuq va qo‘rqinchli bir ifoda bilan, Nabiya qarab dedi: “Agar sen menga qandaydir muammo chiqaradigan bo‘lsang, sen qanday jazolashimdan habaring bor, a?”
Nabi boshini silkitib, ha ishorasin qildi. Tae vaxshiyona tabbasum bilan, uning yuzida jiddi ifoda bilan davom etdi: “Men senga yangi koylak oldim,” dedi u. “Biroz pardoz qil, boynindagi izlarni ochir. Ha, aytgancha, sen 18 yosh emassan, 23 yoshsan.”
Tae so‘zlarini davom ettirib, qat’iy qarash bilan qo‘shdi: “Sen mening bolajak rafiqam bo‘lasan.”
Nabi bu so‘zlarni eshitib, bir necha soniya jim turdi. U bularning barchasini tushunishga urindi.
Tungi soat 8 edi. Oyna yonida turgan Nabi o‘z aksini tomosha qilardi. U betakror edi, go‘yo o‘zining ichki dunyosini aks ettirgan tasvirni ko‘rardi.
Tae sekin xonaga kirdi va oyna yonida o‘ylanib turgan Nabiga boshdan oyoq qaradi. U Nabiyning jimligini va ichki kurashini sezdi. U hozir faqat bitta narsani xohlardi — Nabini u bilan maroqli tuni . Bugun, Tae ning rejalari boshqa, va bu kecha u o‘zining 10 yil kutkan qasos u bu narsani juda uzoq kuti, Nabi Tae uchun kichik bir olja holos , lekin Tae Nabiga nisbatan xis tuygʻular paydo bola boshladi lekin Taeni qasos oʻti koʻzin koʻr qilgan.
Jeonlar xonadoni hashamatli va xavf bilan o‘ralgan edi. Har tarafda qorovullar qurollangan holda turishardi. Nabi o‘zini noqulay his qilib, biroz titrab, Tae tomon qaradi. Tae uning qo‘lidan ohista ushlab, yuziga muloyim qarash bilan dedi Tae: Sen juda betakrorsan, Nabi. seni bu tanang mening sevimli akamga juda yoqadi
Nabi bir taega va qarshsida turgan xashamatli uyga qarardi .
Jeonlar xonadonining katta, ulug‘vor eshiklari ochilganda ichkaridan chiqqan yorqin chiroqlar va mayin kulgu ovozlari Nabining yuragida qandaydir notinchlikni uyg‘otdi. Tae uning qo‘lidan yanada qattiqroq ushlab, ichkariga qadam qo‘ydi. Taening yuzi keskin va sovuq edi, lekin ichida yashiringan g‘azabni faqat Nabi sezardi.
Nabi ichidagi titroqni bosishga harakat qildi, lekin Tae yonida o‘zini juda kichik va ojiz his qilar, ayniqsa, u haqiqiy sabablarga hali ham to‘liq tushunib yetmagan edi. Taening ovozi ohista, lekin dag‘al edi:
— Nima bo‘lishidan qat’i nazar, shunchaki jim tur. Sen mening rafiqam bo‘lasan, Nabi. Jeonlar oldida mukammal bo‘lishing kerak.
Nabi bir zumda yig‘lagisi kelib, ko‘zlarini yerga tikdi. Shu payt u ichkarida kulayotgan mehmonlar orasidan bir ovozni ajratib oldi. Bu ovoz juda tanish edi. U boshini ko‘tarib qaradi, lekin Tae darhol uning e’tiborini boshqa joyga burdi.
Xizmatkorlar ularni hurmat bilan qarshi oldi. Tae oldinga yurarkan, unga faqat hurmat bilan bo‘yin egishardi. Nabi ichkaridagi muhitga ko‘nikishga harakat qilayotgan edi, lekin Taening yuzidagi vaxshiyona tabassumni ko‘rganida o‘zini yanada noqulay his qildi. Tae kulib turardi, lekin bu kulgi xavf va kuchni ifodalayotganday edi.
— Hali boshlanishi, — deb pichirladi Tae, uning qo‘lini biroz ko‘targancha.
Nabi esa faqatgina ichki qo‘rquvini yashirishga urinib, bir zum chuqur nafas oldi va jim qoldi. Ichkarida ular uchun qanday sinov kutayotganini hali bilmasdi…
Tae bilan ichkariga kirganimda, ko‘zlarim darhol xonaning markazidagi hashamatli stul yonida o‘tirgan odamlarga tushdi. Chamasi 30 yoshlar atrofidagi erkak biz tomonga qarab turar edi. Uning qahrli ko‘zlari menga emas, balki Taega qaratilgani aniq edi. Shu payt men erkakning yuzida Taega o‘xshashlikni payqadim. Ularning ko‘zlari, burunlari, hatto tik boqishlari bir xil edi.
Yon tomonida esa ikki kishi — bir ayol va bir erkak o‘tirgan edi. Ayol o‘zining chiroyli va viqorli qiyofasida hamma narsani nazorat qilayotganini ko‘rsatayotgan edi. Erkak esa ayoldan farqli o‘laroq, biroz bezota va asabiy edi .
“Bu… Tae aytib o‘tgan o‘gay oilasi bo‘lsa kerak,” deb o‘yladim ichimda. Ayolning ko‘zlari meni bir qarashda baholab chiqqanday bo‘ldi. Uning nigohi go‘yoki: “Bu qiz kim va nima uchun bu yerda?” — deb so‘rayotgandek edi.
Tae bir qadam oldinga yurib, o‘sha qahrli qarash qilayotgan erkakka qaradi. Uning yuzi sovuqligicha qoldi, lekin ovozi g‘alati ravishda xotirjam edi:
Tae: uzur bir ozga kechgdim , zero bu sizlar uchun bexrumatsizlik bolsa xam....(
Erkak kulimsirab javob berdi, lekin bu kulgi o‘ta o‘tkir va sovuq edi:
— Tae… Sen kelib, xonadonimizni yana ham nurga toldi ? Va bu safar o‘zing emmas … ? —dedi u menga ishora qilib.
Ichimda titroqni bosishga harakat qildim. Tae esa bir qadam orqaga chekinib, meni qoʻlimdan ushladi , u erkak menga boshtan oyoq qaradi , va sekin oʻrnidan turdi , ___jungkook tae oʻgay akasiman ( qolimdan mayin opgan holda )
Tae bu manzarani jim kuzatar edi..
— Bu mening kelajakdagi rafiqam. Bu ham endi jeon xonim boladi ,bu soʻzni eshtib jk honani toldirb kuldi
Xonaning harorati birdaniga pasaygandek tuyuldi. Hamma sukut ichida Taening aytgan so‘zlarini o‘zida hazm qilayotgan edi. Men bu oila haqida bilmas edim, lekin aniq bir narsa bor edi: bu yerda hech kim mening borligimdan xursand emasdi.
Xonada sukut chokdi . Faqat idishga urilgan sanchqi ovozlari eshitilardi. Men boshimni ko‘tarmaslikka harakat qilardim, lekin Jungkookning nigohi hamon menga qadalgan edi. U meni ko‘zlari bilan yeyib yuborishga tayyor edi, xuddi.
Yonimda Tae beparvolik bilan ovqatlanardi, go‘yo hech narsa bo‘lmagandek. Bu befarqligi meni yanada noqulay qildi. Tomog‘imga nimadir tiqilib qolganday edi, nafas olishim og‘irlashdi.
Jungkook oxiri sanchqini stolga qattiq urdi va menga qarab gap boshladi .
— Tae bilan qayerda tanshding koʻrinib turibdi sen ham tagi past oiladan san yokida odigina bir foxisha ....
Men nima deyishni bilmay qoldim. Savolning keskinligi meni qotirib qo‘ydi. Tae esa ovqatini bir chetga surdi va sovuq ohangda javob berdi:
— Jungkook bilasanmi dasturxon ustida bu gapni ayti bolmaydi lekin man buni aytaman , u sen oylagandan kora koproq .....( pichin gap bilan lab uchida kuldi )
xotirjamlik bilan so‘zida davom etdi:
— Tae, sen bilan o‘sha yoshligimiz unutilmas edi. Sen huddiki mening kichik kuchugim eding. Men nima istasam, bajararding. Bu… bu juda ajoyib edi.
Tae bu so‘zlarni eshitgach, yuzidagi sovuqlik yanada keskinlashdi. U o‘tmishni eslashni yoqtirmasdi. Chunki Tae uchun o‘sha davr dahshatli edi. Uning yuragi og‘riqli esdaliklarga ko‘mildi.
Janob Xvan, Taening o‘gay otasi, uni na mehr, na muhabbat bilan asrab olgan edi. Faqat o‘zining manfaati uchun. O‘sha paytlarda Xvan deputatlikka nomzod bo‘lib, “rahmdil inson” sifatida ko‘rinishni xohlardi. U bolalar uyidan Tae kabi bir yetimni asrab olib, odamlar ko‘ziga yaxshi ko‘rinishga harakat qilgan.
Ammo Taening hayoti bu uyda qamoqxona misolida kechdi. Unga shafqatsizlik ko‘rsatishar, xuddi hayvon kabi muomala qilishar edi. Agar u qoidalarni buzsa yoki nimadandir norozi bo‘lsa, uni qorong‘i yer osti tolaga qamashardi. U yerda haftalab och qolib, sovuqda yashar edi.
Tae o‘sha kunlarni eslab jirkandi..
Tae nihoyat ovozini bir oz pastlatib, sovuq ohangda gapirdi:
Nabi Taening yuzidagi og‘ir ifodani ko‘rib, bir zumga jim qoldi. U birinchi marta Taening o‘tmishi haqida o‘ylay boshladi va bu so‘zlarning og‘irligini his qildi.
Jungkook yana vahshiyona kuldi. Uning bu kulgusi xonadagi sovuq havoni yanada og‘irlashtirdi. Xvan va uning rafiqasi stulda jim kuzatib o‘tirishardi. Xvan sabr kosasi to‘lganini ko‘rsatib, nihoyat ovoz chiqardi:
— Bas qil, Jungkook. Sen o‘zingni bos.
Xvanning ovozi qat’iy edi, u stul suyanchig‘iga suyanib, Taega tikildi.
— Tae, to‘g‘ri maqsadga o‘t. Bu yerga nima uchun tashrif buyurding?
Tae og‘ir nafas olib, o‘zini xotirjam tutishga harakat qildi. U Xvanning nigohiga qarab, sovuqqina ohangda javob berdi:
— Men maqsadimni yashiradigan odamlardan emasman. Bu yerga keldim, chunki sizlar bilan hisob-kitob qilishim kerak bolgan kop ishm bor .
Xvanning lablariga istehzoli tabassum yugurdi. U bir qo‘lini stol ustiga qo‘yib, muloyim, lekin dag‘al ovozda gapirdi:
— Hisob-kitob? Mening uyimda? Tae, sen hali o‘z o‘rningni unutib qo‘ymadingmi?
Tae esa sal egilib, Xvan bilan yuzma-yuz qaradi. Uning ko‘zlari jiddiy edi.
— Yo‘q, janob Xvan. O‘zimni juda yaxshi eslayman. Lekin siz menga o‘sha kunlarda nima qilganingizni ham unutmadim. Bu safar esa siz mening o‘yin qoidalarim bo‘yicha harakat qilasiz.
Xonaning harorati bir zumda tushib ketgandek edi. Nabi esa, nafas olishga qo‘rqib, vaziyatning qanchalik keskinlashayotganini his qildi. Jungkook esa go‘yo bir tomoshani zavq bilan kuzatayotgandek, yana yuziga kulimsirash yugurtirdi.
Tae:Mayli, biz tura qolaylik. Tushlik uchun rahmat.
Tae hech narsa demasdan, Nabining qo‘lidan ushlab, uni tezda olib chiqib ketdi. U juda asabiy edi, qadamlari tez va keskin edi. Nabi uning ortidan yura turib, ichida qo‘rquv va xavotirni his qilardi. Tae hech narsani tushuntirmadi, faqat jimlikda o‘z asabini bosishga urinayotgani sezilib turardi.
Mashina ichiga o‘tirishlari bilan Nabi bir nafas yutinib qo‘ydi. U ichida o‘ylardi:
“Uyga borsak nima bo‘ladi? yoki .....bu vaziyat menga tegishli emasmi? Nima qilishim kerak?”
Tae esa mashinani haydarkan, yuzida chuqur o‘ylar aks etardi. U ham Nabiga biror narsa demas, faqat rulni qattiq ushlab, yo‘ldan ko‘zini uzmasdi. Xonadagi bu kun birinchi jangga o‘xshab ketdi, lekin Nabi his qildi: bu hali hammasi emas. Eng murakkab voqealar hali oldinda edi.
Hech kim yo‘q bo‘lgan, huvillagan ko‘chadan ketayotganimizda Tae to‘satdan mashinani keskin to‘xtatdi va yuzini menga o‘girib, ko‘zlarimga tikildi.
Tae: nabi xozir menga juda keraksan
Tae mendan nimani so‘rayotganini tushundim. Ichimda xavotir aralash titroq his qildim va past ovozda gapirdim:
— Yo‘q, Tae… bo‘lmaydi. Iltimos, bu juda noqulay…
Tae hech nima demasdan mashinadan tushdi. U men o‘tirgan joyning eshigini ochdi va bir zumda meni qo‘llarimdan ushlab, orqa o‘rindiqqa o’tkazdi. Hech narsaga ulgurmay qoldim, hammasi shunchalik tez bo‘lib o‘tdi.
“U meni o‘z ustiga joyladi va betartib nafas olayotgandi. Uning holati vahshiyona edi. Men bu vaziyatda nima qilishni ham bilmay qoldim. Orqamdan uning qo‘llari sirg‘alib, mendan qo‘pol bo‘sa ola boshladi.
U meni hech narsasiz qoldirdi, u mendan bosani uzmay, har bir qarich tanamni o’rganib chiqar edi
“Tae ning qopol harakatidan ingrab yuborgan , Nabi uni o’zidan nari qilishga harakat qilib, uni o’zidan itara boshladi.”
“Tiprchilama, agar hozir o’zimga kerak bo’lgan narsani olmasam, ertaga o’zingni taniy olmay qolasan.
Gapni tugatishi bilan qizni titroq bosti , tanasini hudi tok urgandek bo’ldi. Buni sezgan Tae vahshiyona jilmaydi, qizni kichik jusasin, oziga torti.”
Oldiga botib boraytkan a*zon xis qilgan Nabi bundan noqulay bolgancha Taeni beli boylab harakat qilyotkan baquvat qollarni boshatishga harakat qilardi,
Ovozi boʻgʻilb past ovozda gapirgan Nabi asl niyat Tae toxtatish bolsada bu vaziyata aytilgan har bir xarakat har bir soʻz oziga qarshi ishlaydi .
Hansirab entikb nafas olayotkan qizni tanasidagi har bir ozgarsh Tae aqlini battar shoshirb ichdagi vaxshi xirslarini jilovlay olmay qolshga sabab boldi .
Tae: meni aqldan ozdryapsan ..
Qizni qulogʻiga 100 km bosib otkan odamdek hansirab gapirgan Tae oxir chidolmay Nabini koylagin kotardi .
Qoʻllari bilan qarshlik qilyotkan boʻlsada Taening xar bir harakati Nabidi aqli hushin yoʻqatib boʻlgandi, Nabi bu narsa boshlamasidan oldin tugashin juda hohlar edi,
Xuddi qizni soʻzlari eshtmagandek ishni davom etkan Tae shimin zamogin boshati va yoʻgʻon a*zoni boshati ,
Qarshliklarga parvo qilmay nabiga bir urnishda kirdi
Orqa o’rindig’da Nabi betartib holda uxlab ketar edi. 30 daqiqalik aloqa unga juda qiyin va noqulay bo’ldi. Tae, orada Nabiya qarab qo’yar edi, uning ahvoli juda og’ir edi. Bu safar mas’uliyat Nabi bo’yinida edi. Sochlari to’zg’igan bo’lsa-da, u hali ham juda jozibali edi.
U kichkina edi, dunyo uning ko‘zlarida kattaroq edi. Har bir qadam, har bir nafas unga og‘ir tuyulardi. O‘sha kichik bola o‘zining ichki kuchini topishga harakat qilardi, lekin hayotning qiyinchiliklari uning yelkasiga og‘ir yuk solardi. U har kuni kichik orzulari bilan yashar, lekin har bir orzu unga yaqinlashishdan ko‘ra, uzoqlashar edi. O‘zining ojizligini his qilganida, uni qo‘llab-quvvatlashga biror kishi bo‘lmasdi.