ππππππππ πππ ππππ
Uy ichiga kirganimda hamma yoq hali ham jim-jit. Oyim hanuz uxlayotgandi. Yoniga sekin qadamlarim bilan bordim, oq oralagan sochlari orasiga barmoqlarimni tiqqancha yumshoqlik bilan siladim. Barcha-barchasi kutilmaganda o'zgarib ketdi. Dadamning o'limi? Nega bunchalik kutilmaganda bo'ldi? Men bularni bilishim kerak. Shularni hayol surgancha kechgi ovqatni tayyorlashni boshladim.
Ota-onam, Im Daeun va Taylor Windsorning xonasi. Oyim hozir televizorda o'zining sevimli serialini ko'rish bilan band. Otamdan qolgan qandaydur ma'lumot bo'lishi kerak. Otam shunchaki sog' holida bunday o'la olmasdi. Shu sababdan uning tanasini tibbiy ekspertiziyaga topshirdim. Meni biroz lol qoldirgan narsa, oyim ekspertiziya tekshiruvi uchun ruxsat berishi biroz qiyinroq bo'ldi. Uni rozi qilish uchun biroz vaqtim ketdi. Oyim doim mendan xuddi bir narsani yashirayotgandek.
Krovat yonidagi tortmani ochdim. Dadamning telefoni. Dadam odatda telefonini qulflamasdan qo'yardi, u bunday narsalarga qiziqmagan yoki kerak deb bilmagan. Telefon quvvati bor edi.
β Eliena Taylorning telefonini tekshirish bilan band. Yozib olingan bir qancha ovozlar.
"Windsor janoblari, missiya bajarilmadi. Yana qachongacha kutishim mumkin edi? Balki joningdan to'ygandursan?"
"Hesun, Maxfiy yig'ilishdan Jons va Fredrik ketganidan xabaring bor. Ularning o'rniga yuklarni tashuvchi kimsa topish uchun vaqtim ketdi. Jungkookni esa... Hali ishontira olmadim. Buni o'zing bilasan, Hayvonni aldash oson emas."
"Nahh, bu sening muammoying. O'n besh yil ichida uning ishonchiga kirishni eplay olmading. Yoki, o'g'lingni bunday ishlarga aralishtirishni istamaganmiding?"
Kulgu ovozi narigi tarafdan keldi.
"Jin ursin, menga bunday dema, Hesun. Yollanma odamlarning barchasi tayyorlangan. Shunchaki Jungkookni o'zimiz tarafga og'dirishim kerak. Biroz vaqt ber, bu mushkul ekankigini bila turib meni ilojsiz qilma."
"Vaqting oz, Taylor. So'nggi imkoniyat. Junso tez orada butun mafiyani bosib oladi. Erishilgan bor-budingdan ayrilasan"
β Jin urgur, Otam... Otamning hayotida nimalar bo'lgan o'zi? Boshim bularning barchasini ko'tara olmayapti. Jungkook, nahot-ki u otamning o'g'li? Hozirgi shok holatim faqatgina o'zinga ayon edi. Qo'limdagi telefon qaltirash tufayli poldan joy oldi. Bunga ishona olmayman, o'sha qandaydur kimsa otamning o'g'li bo'la olmaydi. Qanaqa so'nggi imkoniyat? Junso deganlari kim? Nazarimda endi hammasini bilishni boshladim. Nega... Nega oyim mendan dadam haqida yashirganliklarini.
Qizning oyoqlari otasi Taylorning ofisi tomon bordi. Kun anchayin tushgan, lekin shunga qaramasdan yetib kelingan manzil hozir Eliena uchun muhim edi. Taksi ichidan tusharkan, bino oldiga kelib to'xtadi. Havoga chiqarilgan yumshoq uflash, bu yer ancha g'alatidek tuyulardi. Qiz eshik tomon yurgancha kalit orqali qulfni buradi. Ochilgan bino, qorong'u joyga Elienani taklif qilardi. Bu anchayin qo'rqinchli, chunki soat millari yigirma birdan oshgan...
Har bir o'tgan daqiqa qonimning qaynashiga sababchi bo'lmoqda. Hyun Mina, bu qizni bugunning o'zidayoq burdalashga bo'lgan ishtiyoqim juda ham kuchli. Ammo men bunday qila olmayman, hozir emas, bugun emas. Qasos payti hali keladi Jeon Jungkook. Shoshilma.
Stol ustidagi oq tusda yorug'lik taratuvchi lampa. Qog'ozlar har tarafda sochilgancha turar edi. Jeon Jungkookning asosiy e'tibori doim ishda bo'lgan. Har bir hujjat qog'ozi puxtalik bilan o'rganib chiqilgan. Zig'ircha ham xatolik u uchun be'mani edi. Kompyuter ekraniga qaratilgan qora ko'zlar o'zida har bir ma'lumotni saqlamoqda.
- U keldi, janob - telefon ekranida paydo bo'lgan yozuv ayni damda Sonhundan edi. Xabarga qaratilgan e'tibor egasining jag'i tabiiyki qisildi. O'sha qizning qaytishi Jungkook uchun yana bitta g'avg'o. Bo'lajak turmush o'rtog'ining qirg'in ishlaridan xabar topgan hayvon faqatgina hozir uchun o'zini boshqarayapti. Vaqt millari o'tgani sari uning qo'llaridagi tomirlari ko'rindi. Ish bilan shug'ullanayotgan bu qo'llarida tund qiyofani ifodalovchi tatirovkalar tomirlarni yanada qorong'uroq qilib ko'rsatardi. Yuzsizlik, o'sha qizning ushbu hislati hayvonning ichki tarafini unga ko'rsatishi uchun yetarli. Foxishalik - kechirib bo'lmas bu ish Erkakning uni o'ldirishga bo'lgan xohishini oshirdi.
Tahminan yigirma daqiqalardan keyin ochilgan eshik ovozi, qadam ovozi, Jungkookning ish kabineti xonadonning chiqish eshigiga yaqin xonalardan biri bo'lganligi sababli buni oson eshita oldi. Kamerachi yigitning ko'zlari ham ushbu obyektni bir-bora ko'zdan kechirib qo'ydi.
- Azizim, men keldim - qizning tulkisimon ovozi koridor bo'ylab tarqaldi. Tor uslubdagi to'q ko'k rangdagi ko'ylak, yelkadan boshlangan nimjon iplar orqa belda kelib to'xtaydi. Qizning qo'lidagi sumka va jamadon Xitoyning iforini o'zida ufurardi. Nozik qadamlar yigitning yotoqxonasi bo'ylab bosildi, qadamlar o'z dargohini topa olmas ekan, qizning fikrlari uni Jungkookning ish kabinetiga yo'lladi.
- Demak shu yerda ekansan - Minaning ovozi hayvonning xonasiga kirib keldi. Qora boba tusdagi ko'zlar qizning ko'rinishiga qaratildi. Yigitning ichi hozirgi onda g'azabdan otilayotgan vulqonni tasvirlardi, lekin tashqaridagi sovuq ifodalar bunday hislarni yashirishga o'rgagan. Uning lablari beixtiyor jilmaydi, bu beg'uborlikni emas, tubsizlikga taklif qiluvchi yo'l misoli edi.
- Mina - uning yolg'on to'la yo'g'on ovozi qizning ovozi ketidan chiqdi. O'tirilgan kursi mayda balonlari yordamida orqaga biroz surilgancha stol orasida masofa ochdi.
Qizning behayoligi, ushbu ishni qilishga undadi. Hechqanday ruxsatsiz yoki ishorasiz, Mina hayvonning tizzasi ustiga kelib o'tirdi. Erkak tabiiyki kelishgan, uning mukammal jag'i, qora tusdagi sochlari va ko'zlari, tikilish uchun munosib bo'lgan lablar. Oddiy ish kiyimi, ya'ni shim va kofta ham uni chiroyliroq ko'rsatardi.
- Seni sog'indim, Jungkook - Minaning yumshoq va nozik kafti hayvonning yuzi bo'ylab yurg'izildi. Mayin silash, erkalanishdan dalolat berdi. Jungkookning qoshi ko'tarildi. Bu... Oddiy e'tibor tortish uchunmidi? Yo'q. Bu xavfli harakat, qandaydir yomonlikni o'zida sezdirib qo'ydi. Keskin o'zgarish, yigitning qalin qoshlari pastga tushdi, lekin lablari achchiq jilmayishga tortildi. Bu jilmayish o'zida faqatgina sovuqlikni saqlab qola oldi. Mina biroz hayron ifoda bilan qaradi. Bu jilmayish, unga oddiydek ko'rinmadi. Uning yuzidagi yumshoqlik hayronlikni o'ziga bo'shatib berganda, hayvondan buni so'radi:
- Jungkook? - Kutilmaganda, hayvonning tatirovka qoplagan qo'li qizdagi nozik belni bo'shatdi va o'zidagi tund ifoda bilan qizning sochlariga yopishdi. Minaning qichqirig'i Erkakning kabinetini bosib oldi. Jungkookning qo'li uning sochini shu qadar mahkam siqganki, tomirlar qo'l bo'ylab o't kabi tarqaldi.
- Jungkook nima qilyapsan! Sochimni qo'yib yubor! - qizning ovozi hayronlik va vahima bilan baland chiqdi.
- Foxisha - Hayvonning tilidan zahar misoli vishillash so'z g'azab bilan past ovozda otilib chiqdi. - Shunchaki axmoq qilgan holda menga erishaman deb o'yladingmi? Jirkanch lablaring orasidan chiqgan ismimni ishlatishga haqqim bor deb o'yladingmi? - Jungkookning ushlashi qizning sochida qattiqlashdi. Tobora uning sochini qattiqroq tortar ekan, qizning shok va og'riqli ingrog'i xonani yana bir bor to'ldirdi. Qiz hammasini tushunib yetgandi, Jungkookning bu ishlardan xabar topganligini bildirgan fikr uning miyyasiga kuchli zarba kabi urildi. Kuchli tana Minaning ustidan hukumron surardi, qiz uning o'ch bilan to'lgan qora xavfli ko'zlarini ko'rganda, uning og'zidan titroq va ikkilanish bilan ovoz chiqdi:
- Jj-jjungkook, men senga hammasini tushuntirib beraman... Bu gapni qayerdan olding, qanday qilib o'z bo'lajak turmush o'rtog'ingga bunday deya olasan - uning ovozidagi har bir vahima hayvon uchun ma'lum edi. Uning ko'zlaridagi xavfli uchqun yana bir bor porladi. Mina... Bu gapni aytib xato qilgandi. Erkak uni kuch bilan polga itarib yubordi, o'z stulidan turgan holda uning ustiga keldi
- Fu*king b*tch, hali ham tan olishni istamaysanmi, allaqachon Jeon Jungkookning dargohini tark etishing kerak edi. Senga d*ck kerakmi? Shuni xohlaysanmi?... - Kutilmaganda Jungkookning ko'zlari boshqa g'oya bilan porladi. Poldan turishga jur'ar eta olmagan Mina unga qo'rquv to'la ko'zlari bilan tikilardi. Hayvonning gavdasi uning yoniga kelib egildi. Tana u bilan tenglashar ekan, labdagi sovuq jilmayish yana o'z o'rnini topgandi.
- Balki... Tatib ko'rishni istarsan? -
Hayvon vaqtni cho'zmasdan o'z kamarini bo'shata boshladi. Qizning vahimasi oshdi, o'zini to'g'irlagancha eshik tomon qochishni boshlarkan, Jungkookning qo'li yana uning sochini ushladi
- Azizing bugun sen bilan bo'lishni istaydi. Kel qanchalik mahoratli elanligingni sinab ko'ramiz - Hayvonning sovuq ovozi hechqanday emotsiyasiz chiqdi. Bo'shatilgan kamar va zamok osonlikcha shimning pastga sirg'alishiga yordam berdi.
- Yolvoraman Jungkook kechir, qo'yib yubor iltimos. Kechir meni, men... Men.. - Erkakning ushlashi uning bilagida qattiq edi. Kabinet stoli yoniga kelib tashlangan qiz, va uning oldida qad rostlagan o'sha tana. Ic*kiyimda qolgan yigit unga sovuq ifoda bilan tikildi. Uning yuzida na g'azab yoki na qoniqush tuyg'usi bor. So'ngi narsaning ham yechilishi, qiz qo'lkarini stol burchagiga qo'ygancha oxirgi bora qochishga urindi. Lekin...