Sen menikisan 15 qism
Yoongi telefonni mahkam ushladi, yuragi yovvoyi tarzda urib, ichidagi qattiq og’riqni sezdi. YN uning yonida jim turar, uning ko’zlarida xavotir bor edi.
Bir necha soniya o‘tib, telefon jiringladi. Bu safar video qo‘ng‘iroq edi. Ekranda Nami, ammo uzoqdan osilib turgan tanasigina ko‘rinardi. Yoongi ko‘zlarini yummoqchi bo‘ldi, lekin qo‘ng‘iroqni uzib qo‘yishning imkoni yo‘q edi.
— “Nami…!” — Yoongi ichida nimalar bo‘layotganini his etdi. Uning yelkasiga og‘irlik tushdi.
Ekranda Nami osilib turardi. Uning qo‘llari bog‘langan, butun tana go‘yo harakat qilib bo‘lmasdaydi,buynida esa arqon oyoqlari tagida stul. Yoongi butun o‘zgargan, ko‘zlarida do‘stiga nisbatan achchiqlik va umidsizlikning birlashgan manzarasi bor edi.
Nami xiralashgan ko‘zlari bilan uni kuzatib turdi, so‘ng kichik bir tabassum yasadi.
— “Siz tanlovni qildingiz, Yoongi. Endi… nihoyat men bilan xayrlashish vaqti keldi.”
Yoongi asta qo‘llarini tortib olishga harakat qildi, ammo hech narsa qilolmasdi. U Nami bilan oxirgi marta gaplashayotganini his etardi, ammo bu g‘ayrioddiy tuyg‘u xayoliyday tuyulardi
Nami, oxirgi marta, o‘zining so‘nggi so‘zlarini aytib, Yoongiga qarab qoldi:
— “Yoongi… sen uchun eng yaxshi tilaklarni qoldiraman. YNni saqlab qolish uchun kurash… Buni amalga oshir. Eslatma… sen bu dunyoda eng yaxshisidir.”
—yuq yuq Nami sen bunday qilolmaysan ewityapsami qilolmaysan meni shunchaki tashlab ketolmaysan men senga urganib qoldim axr deb qichqirardi Yoongi bor ovozi bilan
Nami, og‘riq ichida, oxirgi nafaslarida Yoongiga qarab dedi:
— “Arani asra, Yoongi… men asrolmadim. Akamga vada berganman. Men endi ketishim kerak. Va bilki, seni so‘nggi nafasimgacha himoya qildim va butun borlig‘im bilan sevdim seni, mening azoblovchi farishtam.”
Va Namiga qarata uq uzildi bu uq ovozida Yonngi tinmasdan baqirardi —NAMIIIII NAMIII YUQQQ ILTIMOSSS
uq Namini tugri borib qorin bushlig'iga tegdi keyn stulga qarata 3 marta uq uzildi stul sindi Namining buynidagi arqon Namini tobora bugardi
Nami osilgan holda sust harakatlanar, har bir nafas uchun kurashayotgandek edi. Bo‘yin atrofidagi arqon tobora qisilib, har bir soniyada havo kamayib borardi. Uning ko‘zlari xiralashgan, ongi so‘nayotgan bo‘lsa-da, yuragida bitta so‘z: Yoongi…
U o‘zicha pichirladi — ovozi chiqmasdi, lekin qalbi dod solayotgandi.
“Meni esla… men seni har lahza sevdim…”
Tanasi asta sustlasha boshladi. Umid so‘ndi Nami sungi nafasini chiqardi Telefon ekranida Yoongining kuz yoshlari tushardi
Yoongi Nami deb baqirishdan boshqa hech nma kelmasdi uni qulidan telefonda esa hali ham Namining osilgan tanasi turardi va birdan kulgu ovozi eshitildi
—xaxxa sen xudbinsan Yoongi sen uz sevging uchun hama narsadan kechasan hatto seni sevgan insonlardan ham
—menga qara hoy ablax it emgan esingda bulsin seni yerning tagidan bulsa ham topaman
Va Yoongi asta yuragini ushlab "seni sevganimni kech tushunib yetdim kechir Namiyim kechir meni arani asrab avaylayman vada beraman "dedi kuzlaridagi yosh hech ham tuhtamasdi