Sen bilan birga Mini fanfic
Bugun 9-mart—Min Yoongining tug‘ilgan kuni. Seul osmoni bulutli, lekin havo unchalik sovuq emas. Yoongi derazadan shahar chiroqlarini kuzatib o‘tirarkan, chuqur nafas oldi. Har yili tug‘ilgan kuni katta bayramga aylanardi, ammo u hech qachon bunday e’tiborni yoqtirmagan. Lekin bu yil… bu yil boshqacha edi.
Yoongi telefonini qo‘liga olib, soatga qaradi—23:50. Tug‘ilgan kuniga atigi 10 daqiqa qolgandi. Shu payt eshik taqilladi. U biroz hayron bo‘lib, o‘rnidan turdi va eshikni ochdi. Qarshisida sen turarding—qo‘llaringda kichkina quticha va iliq tabassum bilan.
— Tug‘ilgan kuning bilan, Yoongi.
U avvaliga hech narsa deya olmadi. Sening kelishingni kutmagandi. Ko‘zlari biroz kattalashdi, keyin esa jilmayib qo‘ydi.
Sen muloyimlik bilan bosh irg‘ading va ichkariga o‘tding. Unga kichkina qutini uzatding. Yoongi qiziqib ochdi va ichidan qo‘l bilan yozilgan xatni oldi. Unda shunday yozilgandi:
"Men sening musiqalaringni ilk bor eshitgan kunimni hech qachon unutmayman. Har bir notang yuragimga ta’sir qiladi. Bilaman, sen uchun bu oddiy kun bo‘lishi mumkin, lekin men uchun bu sana juda muhim. Tug‘ilgan kuning bilan, Yoongi. Doimo baxtli bo‘l!"
Yoongi xatni yana bir bor o‘qidi, yuragi iliqlik bilan to‘ldi. U sening tomoninga qaradi va ko‘zlarida qandaydir minnatdorlik chaqnadi.
— Rahmat. Bu… men uchun juda qadrli.
Sen unga atrofga qarab qo‘yding. Stol ustida kichik tort turardi, lekin sham yo‘q edi.
— Bilasan-ku, men bunday narsalarga unchalik qiziqmayman.
Sen kulib yubording va qutichadan kichkina sham olib chiqding.
— Men esa buni oldindan bilardim!
U xuddi hayratlangan odamdek bosh chayqadi.
— Sen haqiqatan ham meni juda yaxshi bilasan.
Shamni tort ustiga qo‘yib, uni yoqding. Yorug‘lik Yoongining yuzini biroz nurafshon qildi. Sen unga qarab, jilmayib qo‘yding.
— Tilak tilashni unutmadingmi?
Yoongi sening yoningga o‘tirdi, sham oloviga tikildi va chuqur nafas oldi. So‘ng past ovozda shunday dedi:
— Men allaqachon tilagimga yetishganman.
Shamni puflagandan keyin u sening qo‘lingdan tutdi. Yuraging biroz tez ura boshladi. Yoongi jilmaydi va past ovozda pichirladi:
— Sen bu kechani mukammal qilding.
Shu payt tashqarida yomg‘ir tomchilari derazaga urila boshladi. Sen va Yoongi jimlik ichida shovqinsiz Seul ko‘chalarini tomosha qilding. U kechani katta shovqin bilan emas, balki sen bilan birga o‘tkazishni tanladi—bu esa unga barcha sovg‘alardan ham qadrliroq edi.
WRITTER Chantrea
#Chantrea
🦋🦋 yoqqan boʻlsa hursandman va reaksiya kutaman 🦋🦋
☘☘bizni kuzatishda davom eting va bundanda zoʻr fanficlarni yozishda davom ettiramiz ☘☘
🫧🫧 Eng zoʻr Fanficlarni bizning kanaldan topasiz 🫧🫧
Bizning kanal ✨ NISU FANFIC ✨