Psixoz

1-qisim
Tina kechki payt, kofe ichib, o‘zini yaxshi his qilgan holatda ishdan qaytayotgan edi. Ko‘chalarda yomg‘ir yog‘ardi. Bir vaqtning o‘zida his qildi, go‘yoki kimdir uni kuzatayotgandek. Bir qarasa, hech kim yo‘q. Ammo ichidagi shubha kuchayib borardi.
Birinchi qadam tovushi eshitildi. Tina orqasiga o‘girildi — hech kim. Biroz to‘xtadi, so‘ngra tezlashtirdi. Ammo tovush yana yaqinlashdi. Uning yuragi tez-tez urardi. Bu allaqachon oddiy tasodif emas edi.
Birdan, kimdir uni orqasidan qattiq tutib, og‘zini yopdi. Tina qichqirmoqchi bo‘ldi, ammo ovozi chiqmasdi. Kuchli qo‘llar uni mashinaga sudrab, ichkariga tashladi.
Tina hushidan ketdi.
U yotib, ko‘zlarini ochganida, o‘zini tanimagan bir joyda topdi. Xona qorong‘i, deraza yo‘q, eshik yopiq edi. Faqat bitta stul va yonayotgan chiroq bor edi. Yuragi to‘xtab ketgandek urardi, boshi aylanishi davom etardi. Qanday qilib bu yerga tushib qolganini tushunmasdi.
Eshik g‘iyqillab ochildi. O‘ziga xos, shiddatli bir ovoz, sovuq bir salqinlik.
Ichkariga bir yigit kirdi. Ko‘zlari sovuq, hislarsiz edi, uning harakati aniq va ishonchli edi.
— “Salom, Tina,” dedi u yumshoq, ammo sovuq va xavfli ovoz bilan.
Tina orqaga chekinib, titrab turardi.
— “Sen... kimsan? Nega meni olib kelding?”
Suga sekin kuldi. Kulishida sovuqlik bor edi, go‘yoki bir narsani hisoblab qo‘ygan kabi. U bir amallab Tina yuziga tikildi va unga yaqinlashdi.
— “Seni tanladim, Tina. Chunki men seni allaqachon bilaman. Men seni kuzatdim.”
Tina hayron bo‘lib uni qarshisida ko‘rdi. U qattiq nafas oldi. Uning og‘zi qurib ketgandek edi.
— “Nega meni tanlading? Necha yil davomida meni kuzatdingmi?”
Tina qaltiragan ovozda so‘radi.
Suga sovuq bir tabassum bilan javob berdi.
— “Seni tanlashimning sababi oddiy. O‘zini yakka-yolg‘iz his qilgan odamlar... o‘z ichida kuchli. Biroq ular ham ichdan yorilgan. Sinovga arzigulik. Bizni tanlashda o‘zgalar o‘ta zaif. Lekin sen... Sen nafaqat kuchli, balki qarshilik ko‘rsatadigan insonsan.”
U sekin tanaffus qildi va davom etdi.
— “Sening o‘tmishingni, yolg‘izligingni bilaman. Sen — men uchun mukammal nomzodsan. Men seni bolalikdan kuzatganman. Yetimxona, so‘ngra qarovsiz qolding. Haqiqatan ham yakkayu yagona, hech kim seni himoya qilmaydi.”
Tina shu so‘zlarni eshitib, qaltirab ketdi. U o‘zini qo‘lga ololmaydi.
— “Siz... buni qanday bilasiz? Nega... mening hayotimni o‘zgartirishga qaror qildingiz?”
Suga yana sekin kuldi. U ozgina qadam tashlab, Tina tomon yondashdi.
— “Bu yerda tasodif yo‘q, Tina. Bu - barcha rejalarimning bir qismi. Men seni kuzatdim. Seni tanladim. Endi sen mening nazoratimdasan. Men sening jismoniy va ruhiy holatingni boshqaraman. Harakatlaringni, qarorlaringni... hammasini. Bu yerda sen hech qanday erkinlikka ega bo‘lmayapsan. Faqat men seni olib kelgan yo‘ldan borishing kerak.”
Tina turtinib, orqaga chekinmoqchi bo‘ldi, lekin Suga uni to‘xtatdi.
— “Agar qochishga harakat qilsang, men seni topaman. Men seni qayerda bo‘lsang ham kuzatib boraman. Sen meni sinab ko‘rishing mumkin, lekin bu yerda endi o‘zgarishning imkoni yo‘q.”
Suga sekin orqasiga burilib, chiqib ketdi. Eshik g‘iyqillab yopildi.
Tina og‘ir nafas oldi. Bu tanlov, bu odam, bu tuzoq — hammasi biror narsani anglatardi. U endi buni his qilgan edi:
U tanlangan. U testning bir qismi edi. U bu yerdan chiqish uchun kurashishi kerak, lekin biror narsa hali to‘liq tushunilmagan edi.
Endi bu voqeaning maqsadi aniq bo‘ldi:
Suga Tina’ni tanladi, chunki u:
Yolg‘iz va zaif emas, balki ichida kuchi bor, ammo boshqa odamlar bilan munosabatda doim qarshilik ko‘rsatuvchi qiz.
Psixologik jihatdan o‘zgarishlarga, tajribalar va sinovlarga duchor bo‘lishga tayyor.
Uning o‘tmishi — uzoq yillar davomida Suga tomonidan kuzatilgan va o‘rganilgan.
Endi u bu qizga biror maqsad uchun — tajriba o‘tkazishga, uning jismoniy va ruhiy holatini sinovdan o‘tkazishga qaror qildi.