Yomgʻirda qolgan hislarim 🥀
Taehyungning nafasi ichiga tiqilib qoldi. U Naraning qo‘lidan tutmoqchi bo‘ldi, lekin Jungkookning odamlaridan biri uni mahkam ushlab oldi. Xonadagi havoning bosimi ortib borardi.
— Sen Taehyungni mendan tortib ololmaysan, — dedi Jungkook, tovushi keskin va sovuq edi. — U allaqachon meniki.
Taehyung ko‘zlarini yumdi. Yuragi shunday tez urayotgandiki, u tanasining titrayotganini ham sezmasdi. Jungkookning "meniki" degan so‘zlari qulog‘ida jarangladi. Bu so‘z uni qandaydir noma’lum va qo‘rqinchli narsaga yetaklayotganday edi.
— Jungkook, bu majburlash, — Naraning ovozi ancha pastlashdi, ammo undagi g‘azab o‘chmagan edi. — Uni o‘zingniki qilish uchun hammasini nazorat qilishga haqqing yo‘q!
Jungkook kulib yubordi. Qandaydir sovuq, kinoya bilan.
— Sen buni tushunmaysan, Nara. U meniki bo‘lishi kerak. Agar uni qo‘yib yuborsam, qanday ahvolga tushishini tasavvur ham qila olmaysan.
— Balki men tushunmayman, — dedi Nara orqaga bir qadam tashlab. — Lekin bilishimcha, sevgi majburlash emas.
Jungkookning yuz ifodasi o‘zgarmadi, lekin ko‘zlarida allaqanday g‘azab miltilladi. U asta-sekin Taehyungga yaqinlashdi.
— Ayting-chi, Taehyung, — dedi u past, qattiq ohangda. — Sen haqiqatan ham mendan qochmoqchimisan?
Taehyung yutindi. Har doimgidek, Jungkookning nigohi uni joyiga mixlab qo‘ygandi. Nafasi ham tor bo‘lib ketdi. U qochishni istardi… lekin ayni paytda, nimagadir, yuragi boshqacha his qilardi.
— Men… — U shunchaki gapira olmadi.
Nara o‘zini tortib oldi. U Taehyungga yalt etib qaradi.
— Taehyung, seni majburlashayotganini ko‘rmayapsanmi?
Taehyungning qo‘llari titradi. Bu yerda qolish xatarliligini u yaxshi bilardi. Lekin Jungkookning nigohi… Undagi nimadir unga tinchlik bermasdi.
— U o‘zi tanlov qilishi kerak, — dedi u. So‘ngra Taehyung tomon egilib, qulog‘iga pichirladi. — Ammo esingda bo‘lsin, Taehyung. Agar bir marta qochishga harakat qilsang, boshqa hech qachon bunday imkoniyat bo‘lmaydi.
Bu tahdid emas edi. Bu haqiqat edi.
Taehyung nafasi ichiga tiqilib qoldi.
Taehyungning yuragi gupillab urardi. Jungkookning pichirlab aytgan so‘zlari ongini o‘rab olgandi. "Agar bir marta qochishga harakat qilsang, boshqa hech qachon bunday imkoniyat bo‘lmaydi."
Bu tahdid edi. Yo‘q, bu haqiqat edi.
Nara hali ham uning qo‘lini mahkam ushlab turgan edi, lekin Taehyung sezdi—u titrayapti. Nara qo‘rqayotgan edi. Jungkook esa o‘zining yengilmas kuch ekanini bilar va buni ochiqdan-ochiq namoyish etardi.
Taehyung sekin boshi bilan rad ishorasini qildi.
— Taehyung, nima deyapsan? Biz ketishimiz kerak!
Lekin Taehyungning ko‘zlari allaqachon Jungkooknikiga tushgandi. U yigitning qahrli, lekin bir vaqtning o‘zida nozik his-tuyg‘ular yashiringan nigohiga uzoq tikildi. Bu sovuq ko‘zlar ortida nimadir bor edi—balki og‘riq, balki yolg‘izlik… yoki balki juda chuqur berilish hissi.
— Men… — Taehyung bir lahzaga ko‘zlarini yumdi, so‘ng yana ochdi. U endi aniq bilardi. — Men qolaman.
— Taehyung, sen… nima qilyapsan?
Lekin Taehyung javob bermadi. U ataylab orqaga bir qadam tashladi—Nara tomonga emas, Jungkook tomon.
Jungkookning yuzi o‘zgarmadi, lekin ko‘zlarida nimadir yalt etib o‘tdi.
— To‘g‘ri qaror qabul qilding, Taehyung, — dedi u past ovozda.
Nara bir lahzaga hech narsa deya olmadi. Keyin esa, alam bilan so‘z boshladi:
— Sen qo‘rqyapsan, shuning uchun ham qolding. Bu sevgi emas, Taehyung. Bu faqatgina…
— Balki, — dedi u sekin. — Lekin yuragim menga boshqa narsa aytyapti.
Jungkook asta-sekin unga yaqinlashdi va qo‘lini Taehyungning iyagiga ohista tekkizdi, uni o‘ziga qaratdi.
— Sen endi men bilan birgasan, — dedi u. Bu so‘zlar majburlovdek tuyuldi, lekin ayni paytda unda qandaydir yumshoqlik bor edi.
Taehyung bir lahzaga nafas ololmadi. Lekin yuragi shunday tez urayotgandiki, u bu tuyg‘uni qabul qilishga majbur edi.
Nara oxiri taslim bo‘lib, orqaga chekinishga majbur bo‘ldi. U bu urushda yutqazdi.
Jungkook esa sekin Taehyungning bilagidan ushladi va uni yoniga tortdi.
— Endi hech qachon qochmaysan, tushundingmi?
Taehyung javob bermadi. Chunki yuragi allaqachon javob berib bo‘lgandi.
Nara og‘ir nafas oldi. U Taehyungning qarorini tushunmadi. Yo‘q, tushunishni ham istamadi.
— Bu xato, — dedi u. — Sen buni keyin tushunasan, Taehyung.
Lekin Taehyung endi ikkilanmadi. U ortga qaramadi ham.
Jungkookning odamlaridan biri oldinga chiqdi.
Jungkook bir zum o‘ylab turdi, keyin sovuq ovozda buyruq berdi:
— U ketishi mumkin. U endi ahamiyatga ega emas.
Nara Taehyungga yana bir bor umid bilan qaradi, lekin u ko‘zlarini yashirdi. Nihoyat, u ortga burilib, tez yurib chiqib ketdi.
Eshik yopildi. Endi xonada faqat Jungkook va Taehyung qolishdi.
Jungkook bir lahzaga jim turdi, so‘ng ohista kulib qo‘ydi.
— Yaxshi bola, — dedi u past ovozda va sekin Taehyungning sochlarini siladi.
Taehyung uning qo‘liga yengil qarshilik ko‘rsatdi, lekin Jungkook unga o‘zini tortib olishga ruxsat bermadi. U yigitni asta-sekin o‘ziga yaqinlashtirdi.
— Endi sen butunlay menikisan, — shivirladi Jungkook.
Taehyung nafasini ichiga yutdi. Yuragi shunday tez urayotgandiki, u o‘zini yo‘qotganday bo‘ldi.
Jungkook asta-sekin uning yuziga yaqinlashdi. Lablarining harorati Taehyungning terisida sezildi.
— Qo‘rqyapsanmi? — so‘radi u mayin ovozda.
Taehyung javob bermadi. Chunki yuragi unga javobni allaqachon aytib bo‘lgandi.
Jungkook yigitning iyagini barmoqlari bilan ushlab, yuzini o‘ziga qaratdi. Ko‘zlarida egalik hissi bilan birga, nimadir yumshoqlik ham bor edi.
— Endi seniki faqat menman, — dedi u.
Va shu zahoti lablarini Taehyungning lablariga bosdi.
Bu o‘pich yumshoq ham, shiddatli ham edi. Taehyung boshida qarshilik ko‘rsatmoqchi bo‘ldi, lekin tez orada o‘zini yo‘qotdi. Jungkookning iliq qo‘llari uni belidan mahkam ushladi va yanada yaqinlashtirdi.
Xona ichidagi havo issiq va tarang bo‘lib ketdi. Taehyung ko‘zlarini yummoqchi bo‘ldi, lekin Jungkook buni sezdi va mayin pichirladi:
Bu so‘zlar yigitning butun vujudini titratib yubordi. U endi butunlay Jungkookga taslim bo‘ldi.
Tun uzoq edi. Va bu tun endi faqat ularniki edi.
{Avval aytganimdek Taekookda Hot yozmiman 🗿 shuning uchun Hotni boshqa kumtelar}
Keyingi qismda nimalar boʻladi
Jk: bu yerda nima qilyapsan
X: seni sogindim azizim bilaman sen ham meni sogʻingansan
Jk:uyimdan chiqib ket
{Agar davomi qiziq boʻlsa 20+reaksiya 10+ comment kutaman 🫠}