COPYCAT - Episode 1: "Tuynuk"

Qadimiy qirollikda, gumbazlari osmon bilan pichirlashadigan saroylar orasida Kazuha ismli qiz yashardi. U oddiy malikadan farqli edi: yuragi sarguzasht, ko‘zlari esa doimo ufqqa tikilgan. Otasi — qirol — uni kelajakdagi malikaga aylantirish niyatida edi. Ammo Kazuhaning yuragi har doim unga tegishli bo‘lmagan joyni sog‘inardi. Go‘yo u noto‘g‘ri davrda yashayotgandek edi.

U har kecha saroy kutubxonasida soatlab eski qo‘lyozmalarni varaqlardi. Ayniqsa, “vaqt tuynugi” haqidagi rivoyat uni o‘ziga tortardi: "Faqat yo‘qotilgan yuraklar vaqtni yorib o‘ta oladi..." degan satr yod bo‘lib qolgan edi.

Shu bilan bir vaqtda — 2025-yilda, zamonaviy dunyoning yirik shahri, neon chiroqlar, sun’iy intellekt va shovqinli hayot ichida — Heesung ismli yigit yashardi. U boshqa hech kimga o‘xshamasdi. Har bir ko‘zguga qaragach, begona his qilar, tushlarida esa g‘alati qizni ko‘rardi. Uning ko‘zlarida qorong‘i, ammo tanish bir alam bor edi.

Bir kuni kechqurun, yolg‘iz kutubxonada o‘tirib, eski yapon kitobining sahifasini ochgan Heesung tasodifan nimanidir bosib yubordi. Yer ostidan past ovozda g‘o‘ng‘irash eshitildi, xona ichida sovuq shamol esdi... va birdan barcha narsa qora tuman bilan qoplandi.

U hushini yo‘qotdi.

Kazuha o‘z bog‘ida yurayotgan edi. Birdan osmonda yoriq ochildi — ko‘k osmon qorayib, gumbaz o‘rtasida yorqin nurlardan tuynuk hosil bo‘ldi. Yer titradi, daraxtlar shitirlay boshladi. Birdaniga gumbaz tomidan kimdir tushdi — u zamonaviy kiyimdagi yigit edi.

U — Heesung edi.

Qorong‘ilik ichida u Kazuhaga tikildi. Ular hech qachon uchrashmagan edi. Lekin bir-birining ko‘ziga qaragach... ikkalasi ham buni his qildi:

Bu birinchi uchrashuv emas. Bu davomidir.