
Jay yugurib chiqqach, soqchilar allaqachon xonani qurshab olgandi. Biri eshikni tepib ochdi — ammo xona bo‘sh edi.

Kazuhaning ko‘zlari yana ochildi. Xona hozir biroz qorong‘iroq, havosi salqin, deraza hali ham berk. Xuddi bu xona hech qachon tashqariga chiqmaydigan joydek edi.

Kazuha kutubxonadan qaytayotgandi. Yuragida bir nimadir notinch edi. Heesung haqida o‘ylarkan, u hali ham bu yigit kimligi, u qanday qilib u yerga tushib qolgani haqida javob topolmagan edi.

Saroyda vahima. Osmondan tushgan yigit haqida hamma gapirmoqda. "Jodugar bo‘lsa-chi?", "Yulduzlardan tushgan desam ham ishonavering!" — degan gap-so‘zlar tarqalgan. Saroy qo‘riqchilari begona yigitni darhol hibsga olib, eng xavfsiz xonaga qamashdi.

Qadimiy qirollikda, gumbazlari osmon bilan pichirlashadigan saroylar orasida Kazuha ismli qiz yashardi. U oddiy malikadan farqli edi: yuragi sarguzasht, ko‘zlari esa doimo ufqqa tikilgan. Otasi — qirol — uni kelajakdagi malikaga aylantirish niyatida edi. Ammo Kazuhaning yuragi har doim unga tegishli bo‘lmagan joyni sog‘inardi. Go‘yo u noto‘g‘ri davrda yashayotgandek edi.

____ Ular yoʻlga chiqishdi. Jisoo: bir oz uxlab oldi ... Jisoo: Yetib keldikmi? Politsyachi: Xa ozgina qoldi Jisoo: Tahminan qacha Politsyachi: Yarim soatlik yoʻl qoldi . Va ular yetib kelishdi. ___ Jhope: Xooy bu yana kim boʻldi Taehyung: Kim nima boldi Jhope: Bu yerda bir qiz va bir nechta politsyachilar Taehyung: NIMA??? Suga: Pistoletim qanii? ___