"Unut"
Lekin kunlardan bir kun kechqurun Tae uni bog‘da topdi.
Yn saroy devorining soyasida o‘tirib, Miu bilan gaplashayotgandi.
Tae sekin borib, uning yoniga o'tirdi.
— Meni kechir, — dedi u qiyin nafas bilan.
Yn boshini ko‘tarmadi.
— Siz qirolsiz, janob. Men xizmatkorman. Hammasi joyida.
— Yo‘q, joyida emas. Men seni… sen bilan bo‘lgan vaqtlarimni… — u so‘z topa olmadi. — Men seni unutolmayman.
Ynning ko‘zlariga yosh keldi.
— Chunki siz ham yolg‘izsiz, Tae.
Ular bir-biriga juda yaqin edilar.
Tae qo‘llarini uzatmoqchi bo‘ldi, ammo shu payt uzoqdan soqchilar chaqirdi.
Qirol orqasiga qaradi — kelishayotgan odamlar ko‘p edi.
U Ynni oxirgi marta ko‘zlari bilan chaqirib, shivirladi:
— Men seni unutmayman.
Saroyda to‘y tayyorlanayotgan kunlarda, Yn hech kimga ko‘rinmay yurardi.
U Miu bilan eng chekka xonaga kirib, u dunyoga qaytish istagi bilan tinimsiz yig‘lardi.
Ammo taqdir yana o‘z yo‘lini tayyorlagan edi.
To‘ydan ikki kun o‘tib, saroy darvozalari oldida qo‘ng‘iroqlar chalina boshladi.
Havoda qo‘rquv, shamolda qahrarazor xabar kelardi:
Urush boshlangan edi.
Saroy tebrandi. Qo‘riqchilar yugurardi. Ayollar bir-birini quchoqlab yig‘lardi.
Yn odamlarning orasida yugurib, nima bo‘layotganini tushunmasdi.
Tae zirhli libosda ko‘rindi — qahrli, lekin qat’iy.
U jangga otlanayotgan edi.
Ko‘pchilik uni kuzatib turdi, lekin Yn ko‘zlarini yashira olmadi.
Tae otga minganida, ko‘zi chetga o‘tdi — Ynni ko‘rdi.
O‘sha lahzada atrofdagi shovqin, olomon, urush ovozlari hammasi yo‘qdek bo‘ldi.
Faqat ikki nigoh qoldi.
Tae bir zum turib qoldi, yonidagi qo‘riqchilar uni chaqirayotgan bo‘lsa ham to‘xtadi.
Bu qarash — ayriliqning eng og‘ir oniga to‘g‘ri kelgan qarash edi.
Yn unga qarab pichirladi:
— Omad sizga yor bo‘lsin…
Tae esa so‘zsiz bosh egdi.
Va otini chopib, jang tomon ketdi.
Yn jauharli saroy devorlariga qarab yig‘lab yubordi.
Dunyo yana bir bor uni ko‘rsatdi — sevilgan joy ham, ayriliq ham shu yerda edi.
U shu yerda qoldi.
Nigohlari osmonga qadaldi.
Miu uning bag‘riga yanada qattiq tiqildi.
Va taqdir hali tugamagan hikoyaning varaqlarini sekin aylantirishda davom etardi…
